Τοίχος γυψοσανίδας με μονή επένδυση

Ο σκελετός είναι ίδιος και στις δύο περιπτώσεις. Στο δάπεδο και στο ταβάνι στερεώνονται οι οδηγοί (προφίλ τύπου UW) και μέσα σε αυτούς μπαίνουν οι κατακόρυφοι ορθοστάτες (προφίλ τύπου CW). Το κενό ανάμεσα στα προφίλ συνήθως γεμίζει με ορυκτοβάμβακα. Η διαφορά βρίσκεται στο πόσες στρώσεις γυψοσανίδας μπαίνουν.

• Μονή επένδυση: μία γυψοσανίδα σε κάθε πλευρά, συνήθως πάχους 12,5 mm. Με προφίλ 75 mm ο τοίχος βγαίνει περίπου 100 mm. Είναι πιο ελαφρύς και στήνεται πιο γρήγορα. Ταιριάζει για απλό χωρισμό χώρων, ντουλάπες, διαδρόμους ή ένα χώρισμα στο γραφείο, όταν δεν θα κρεμάσετε πάνω του βαριά πράγματα.
• Διπλή επένδυση: δύο γυψοσανίδες σε κάθε πλευρά, με τους αρμούς μετατοπισμένους. Με το ίδιο προφίλ φτάνει περίπου τα 125 mm. Είναι πιο άκαμπτος, αντέχει περισσότερο στα χτυπήματα, κόβει καλύτερα τον θόρυβο και κρατάει πιο σταθερά ό,τι κρεμαστεί.

Γιατί η μονή επένδυση δεν μονώνει τόσο καλά; Ένα πιο ελαφρύ πέτσωμα πάλλεται πιο εύκολα από τον ήχο. Αν λοιπόν ο τοίχος χωρίζει υπνοδωμάτιο από σαλόνι ή παιδικό δωμάτιο, αξίζει να σκεφτείτε τη διπλή. Σε κάθε περίπτωση, το αποτέλεσμα κρίνεται και από το πόσο προσεκτικά σφραγίζονται οι ενώσεις με το ταβάνι, το δάπεδο και τους πλαϊνούς τοίχους.

Προσέξτε και τον τύπο της πλάκας. Σε μπάνιο και κουζίνα μπαίνουν ανθυγρές γυψοσανίδες (οι πράσινες) και όπου χρειάζεται αντοχή στη φωτιά, πυράντοχες.

1. Χάραξη. Με λέιζερ ή αλφάδι σημαδεύεται ο άξονας του τοίχου στο δάπεδο, στο ταβάνι και στους πλαϊνούς τοίχους, μαζί με τη θέση της πόρτας.
2. Οδηγοί. Στους οδηγούς κολλιέται ταινία στεγάνωσης, που χωρίζει τον τοίχο από το ταβάνι και το δάπεδο και περιορίζει τη μετάδοση του ήχου. Οι οδηγοί στερεώνονται με βύσματα κατάλληλα για το υπόστρωμα, που στις ελληνικές πολυκατοικίες είναι συνήθως μπετόν ή τούβλο. Με τον ίδιο τρόπο βιδώνονται και οι ακραίοι ορθοστάτες στους πλαϊνούς τοίχους.
3. Ορθοστάτες. Οι ορθοστάτες μπαίνουν στους οδηγούς ανά 600 έως 625 mm περίπου, ανάλογα με το πλάτος της πλάκας, ώστε κάθε αρμός να πέφτει πάνω σε προφίλ. Στην πόρτα χρησιμοποιούνται πιο γερά προφίλ (τύπου UA) και πάνω από το άνοιγμα γίνεται πρέκι.
4. Καλωδιώσεις και ενισχύσεις. Πριν κλείσει ο τοίχος, ο ηλεκτρολόγος περνάει τα καλώδια και τοποθετούνται ενισχύσεις εκεί όπου θα κρεμαστούν ντουλάπια, ράφια ή τηλεόραση.
5. Πρώτη πλευρά και μόνωση. Ντύνεται η μία πλευρά και μετά μπαίνει ο ορυκτοβάμβακας, ώστε να γεμίσει το κενό χωρίς τρύπες και χωρίς να συμπιεστεί.
6. Δεύτερη πλευρά. Ντύνεται και η άλλη πλευρά. Οι βίδες μπαίνουν στις αποστάσεις που ορίζει ο κατασκευαστής, στη μονή επένδυση συνήθως πιο πυκνά απ' ό,τι στην εσωτερική στρώση μιας διπλής.
7. Στοκάρισμα και τρίψιμο. Οι αρμοί γεμίζουν με στόκο, μπαίνει ταινία ενίσχυσης, ακολουθούν επόμενα χέρια και τρίψιμο. Στις εξωτερικές γωνίες μπαίνουν γωνιόκρανα.

Η δυσκολία της δουλειάς, και άρα το κόστος της, εξαρτάται κυρίως από το πόσα συμβαίνουν μέσα στον τοίχο:

• ύψος: οι ψηλότεροι τοίχοι θέλουν φαρδύτερα ή διπλά προφίλ και περισσότερο κουβάλημα πλακών,
• ανοίγματα: κάθε πόρτα, θυρίδα επίσκεψης ή πέρασμα σωλήνων σημαίνει ενίσχυση και ακριβή κοψίματα,
• γεωμετρία του χώρου: κεκλιμένες οροφές σε σοφίτα, εσοχές και στραβά ταβάνια σημαίνουν πολύ κόψιμο,
• τύπος πλάκας και μόνωσης: οι ανθυγρές, οι πυράντοχες και οι σκληρότερες πλάκες είναι βαρύτερες και κόβονται πιο δύσκολα,
• ποιότητα επιφάνειας: ένας τοίχος για απλό βάψιμο θέλει λιγότερη δουλειά από έναν τοίχο με πλάγιο φως ή γυαλιστερό χρώμα.

Έναν απλό τοίχο σε κανονικό ύψος δωματίου μπορεί να τον στήσει και ένας επιδέξιος ερασιτέχνης. Τα ηλεκτρολογικά μέσα στον τοίχο όμως πρέπει να τα κάνει αδειούχος ηλεκτρολόγος.

1. Χαράξτε με λέιζερ τον άξονα του τοίχου στο δάπεδο, στο ταβάνι και στους πλαϊνούς τοίχους.
2. Κολλήστε ταινία στεγάνωσης στους οδηγούς και στους ακραίους ορθοστάτες.
3. Στερεώστε τους οδηγούς στο δάπεδο και στο ταβάνι με βύσματα κατάλληλα για το υπόστρωμα.
4. Τοποθετήστε τους ορθοστάτες στην απόσταση που ταιριάζει στο πλάτος της πλάκας και ελέγξτε με αλφάδι ότι είναι κατακόρυφοι.
5. Ενισχύστε το άνοιγμα της πόρτας και τα σημεία όπου θα κρεμάσετε κάτι αργότερα.
6. Αφήστε τον ηλεκτρολόγο να περάσει καλώδια και κουτιά.
7. Ντύστε την πρώτη πλευρά, με τους αρμούς πάνω σε προφίλ και μετατοπισμένους μεταξύ τους.
8. Βάλτε τον ορυκτοβάμβακα στο κενό, χωρίς κενά και χωρίς να τον πατήσετε.
9. Ντύστε τη δεύτερη πλευρά, βυθίζοντας ελαφρά τα κεφάλια των βιδών κάτω από το χαρτί.
10. Στοκάρετε τους αρμούς με ταινία, αφήστε να στεγνώσει, περάστε τα επόμενα χέρια και τρίψτε.
11. Περάστε αστάρι πριν από το βάψιμο ή την ταπετσαρία.

• Αδύναμη στερέωση των προφίλ. Ο τοίχος τρέμει και ραγίζει στους αρμούς.
• Χωρίς ταινία στεγάνωσης. Ήχος και κραδασμοί περνούν από ταβάνι και δάπεδο, ακόμα κι αν ο τοίχος έχει μόνωση.
• Κενά στη μόνωση. Πατημένος ή κακοκομμένος ορυκτοβάμβακας κόβει λιγότερο θόρυβο.
• Αρμοί στην ίδια ευθεία. Οι οριζόντιοι αρμοί δεν πρέπει να συναντιούνται σε σταυρό, ούτε να πέφτουν στο ίδιο προφίλ και από τις δύο πλευρές. Αλλιώς ο τοίχος ραγίζει πιο εύκολα.
• Βιαστικό στοκάρισμα. Χωρίς ταινία ή χωρίς στέγνωμα ανάμεσα στα χέρια, μετά το βάψιμο φαίνονται ρωγμές και «χάρτες».
• Ξεχασμένες ενισχύσεις. Ντουλάπια κουζίνας κρεμασμένα μόνο στη γυψοσανίδα είναι περιττό ρίσκο, ειδικά στη μονή επένδυση. Οι ενισχύσεις μπαίνουν πριν κλείσει ο τοίχος, όχι μετά.

• ο τοίχος είναι κατακόρυφος και με έναν μακρύ πήχη δεν δείχνει έντονα κυματίσματα,
• όταν τον σπρώχνετε με το χέρι δεν κουνιέται ούτε τρίζει,
• οι ενώσεις με ταβάνι, δάπεδο και πλαϊνούς τοίχους είναι σφραγισμένες χωρίς ορατές χαραμάδες,
• αρμοί και βίδες δεν φαίνονται μετά το αστάρι, ούτε με πλάγιο φως,
• η κάσα της πόρτας είναι σταθερή και η πόρτα κλείνει χωρίς να τρίβεται,
• έχετε σχέδιο ή φωτογραφίες με τις θέσεις των ενισχύσεων και των καλωδίων.