Posadzka epoksydowa lana z wzorem lastryko / marmur

Podstawa jest w obu przypadkach taka sama: dwuskładnikowy epoksyd, czyli żywica i utwardzacz, które miesza się przed wylaniem w proporcji podanej przez producenta. Różnica polega na sposobie tworzenia dekoru.

• efekt lastryko powstaje z kolorowych płatków (chipsów), czyli drobnych kawałków tworzywa, kamienia lub szkła. Posadzkarz rozsypuje je na świeżą warstwę, a potem zalewa kolejną warstwą epoksydu. Wzór jest spokojny, dobrze maskuje drobne zabrudzenia i sprawdza się w miejscach o dużym ruchu,
• efekt marmuru uzyskuje się tak zwanym marmurkowaniem na mokro. Do jednej warstwy wlewa się jednocześnie kilka odcieni, a posadzkarz łączy je pacą lub szczotką w żyłki. Wygląda elegancko, ale każdy nieudany ruch widać od razu, więc to trudniejsza technika,
• pigmenty metaliczne dodaje się, gdy zależy ci na głębi i perłowym połysku. Często łączy się je z marmurkowaniem.

Przy wyborze pomyśl też o oświetleniu. Ten sam wzór inaczej wygląda w świetle dziennym, a inaczej pod lampami punktowymi. Warto poprosić o próbkę albo zrobienie małej powierzchni próbnej i obejrzeć ją w tym pomieszczeniu, w którym ma leżeć posadzka.

1. Zmierzyć wilgotność i wytrzymałość podłoża, sprawdzić rysy.
2. Podłoże przeszlifować lub sfrezować, usunąć stare powłoki, kleje i tłuste plamy.
3. Dokładnie odkurzyć powierzchnię odkurzaczem przemysłowym.
4. Nałożyć grunt, który wyrówna chłonność i wzmocni powierzchnię.
5. Naprawić rysy i ubytki, w razie potrzeby wyrównać podłoże masą z systemu producenta.
6. Uwzględnić dylatacje na obwodzie i przy przejściach, zabezpieczyć ściany, progi i ościeżnice.
7. Wymieszać epoksyd z pigmentami i rozprowadzić warstwę bazową pacą zębatą w równej grubości.
8. Stworzyć wzór: rozsypać płatki albo wylać i połączyć kolory w marmurkowe żyłki.
9. Przejść powierzchnię wałkiem kolczastym, żeby uwolnić pęcherzyki powietrza.
10. Po utwardzeniu nałożyć lakier ochronny: błyszczący, matowy albo antypoślizgowy.
11. Pozostawić posadzkę do utwardzenia i chronić ją przed kurzem, wilgocią i obciążeniem.

Po posadzce można zwykle chodzić mniej więcej po 24 godzinach. Pełne obciążenie, na przykład meble czy dywany, producenci dopuszczają najczęściej dopiero po około tygodniu. Podczas wylewania wymaga się zazwyczaj temperatury w granicach 15 do 25 °C i wilgotności względnej powietrza poniżej około 75 %. Dokładne wartości podaje karta techniczna konkretnego systemu.

W praktyce często zdarza się, że ładny wzór po roku zaczyna się łuszczyć albo pękać. Winny prawie nigdy nie jest epoksyd, tylko to, co pod nim. Epoksyd tworzy cienką i sztywną warstwę, więc wiernie przenosi każdy ruch i każdą rysę podłoża.

• wylewka betonowa lub cementowa musi być wytrzymała, sucha i bez mleczka cementowego na powierzchni. Dopuszczalną wilgotność określa producent systemu, a mierzy się ją przed rozpoczęciem prac,
• jastrych anhydrytowy jest wrażliwy na wilgoć i wymaga odpowiedniego gruntu,
• stare płytki ceramiczne często można zostawić, jeśli dobrze trzymają się podłoża. Szlifuje się je, wypełnia fugi i stosuje grunt przeznaczony do podłoży niechłonnych,
• podłoża drewniane i z płyt OSB pracują pod wpływem wilgoci i temperatury. Lanej posadzki epoksydowej zwykle się na nich nie zaleca, chyba że konkretny system wyraźnie na to pozwala.

Jeśli z podłoża może podciągać wilgoć, na przykład w piwnicy albo w starym domu bez izolacji poziomej, trzeba to rozwiązać jeszcze przed wylaniem. W przeciwnym razie pod epoksydem tworzą się pęcherze. W blokach z wielkiej płyty i w kamienicach warto też sprawdzić, czy stara wylewka nie jest spękana lub głucha, bo takie miejsca trzeba naprawić przed nałożeniem żywicy.

• stan podłoża: równy i suchy beton to mniej przygotowania, stare kleje, lepik po parkiecie albo rysy oznaczają więcej pracy,
• kształt pomieszczenia: dużą prostokątną powierzchnię wylewa się łatwiej niż mały przedpokój z wieloma narożnikami, ościeżnicami i stopniem,
• złożoność wzoru: jednokolorowe lastryko jest prostsze niż wielobarwny marmur z metalicznymi żyłkami albo z wtopionym logo,
• liczba warstw i rodzaj lakieru: antypoślizgowa albo odporna na UV warstwa wierzchnia to dodatkowy etap pracy,
• detale: odpływy, kabina prysznicowa, przejścia na inną podłogę i listwy wymagają czasu i precyzji,
• dostęp i czas: jeśli w trakcie utwardzania nie da się w ogóle wchodzić do pomieszczenia, prace trzeba podzielić na etapy.

Najczęstszym błędem jest niedbałe przygotowanie podłoża. Kurz, tłuszcz albo wilgotna wylewka prowadzą do słabej przyczepności, pęcherzy i łuszczenia. Drugim jest niedokładne mieszanie. Gdy nie zgadza się proporcja żywicy i utwardzacza albo masa jest źle wymieszana, zostają miękkie i lepkie miejsca, które już nie stwardnieją.

Kłopoty sprawiają też nieodpowiednie warunki. W zimnym i wilgotnym pomieszczeniu epoksyd twardnieje powoli, a powierzchnia może zmatowieć albo się zamglić. Gdy pominie się wałek kolczasty, w posadzce zostają drobne pęcherzyki i kraterki. Przy marmurze zdarza się z kolei, że wzór wygląda przypadkowo albo na styku dwóch zarobów widać wyraźne przejście. Pomaga przemyślany plan wylewania i wystarczająca liczba osób, żeby całą powierzchnię wylać za jednym razem.

Ostatni błąd to zbyt wczesne obciążenie. Kto za szybko rozłoży dywan albo dosunie meble, może mieć na posadzce trwałe odciski.

Przy odbiorze obejrzyj posadzkę w świetle dziennym i w świetle latarki skierowanym pod kątem. Światło padające z boku pokaże nierówności, których przy zwykłym oświetleniu nie widać.

• powierzchnia jest jednolita, bez pęcherzy, kraterów, drobinek kurzu i lepkich miejsc,
• wzór odpowiada uzgodnionej próbce kolorem i gęstością płatków albo żyłek,
• na styku poszczególnych zarobów nie widać przejścia,
• krawędzie przy ścianach, ościeżnicach i progach są czyste, a ściany nie są zalane,
• przy odpływach i w strefie prysznica woda spływa we właściwą stronę i nigdzie nie stoi,
• lakier ma uzgodniony stopień połysku, a tam, gdzie zamówiono, wykończenie antypoślizgowe,
• posadzka przy opukiwaniu nie brzmi głucho,
• otrzymałeś pisemne wskazówki dotyczące utwardzania, czyszczenia i pielęgnacji oraz nazwę zastosowanego systemu.