Droge vloer van kleikorrels en Rigidur-platen

De opbouw heeft een paar lagen. Onderop ligt een scheidingslaag. Op een betonvloer is dat meestal folie tegen restvocht. Op een houten vloer is het papier of vlies, zodat de fijne korrels niet door de kieren naar beneden lopen. Langs alle wanden komt randstrook. Daarna volgt de uitvullaag van kleikorrels: gebakken klei die licht is, niet brandt en geen water opneemt. Bovenop liggen de Rigidur-platen van gips en cellulosevezels. Vloerelementen zijn meestal ongeveer 20 tot 25 mm dik en bestaan vaak uit twee verlijmde lagen die verschoven op elkaar liggen. Zo ontstaat aan de rand een overlap of sponning waarmee de platen in elkaar grijpen.

Soms heet dezelfde klus in een offerte "droge vloer met Liapor". Liapor is een merknaam voor geëxpandeerde klei, dus technisch gaat het om hetzelfde systeem. Het verschil zit meestal in wat de vakman precies meerekent. Vraag daarom na:

• Met welke dikte van de uitvullaag de offerte rekent en wat er gebeurt als er meer nodig is
• Of de scheidingslaag, randstrook en schroeven inbegrepen zijn
• Welk type vloerelement wordt gebruikt en of de naden worden verlijmd én geschroefd
• Of het schuren van de naden en het klaarmaken voor de gekozen vloerafwerking erbij zit

Een droge vloer werkt vooral goed waar een natte dekvloer problemen geeft. Een houten balkenvloer, zoals in veel vooroorlogse woningen, verdraagt geen vocht en geen groot gewicht. In een bovenwoning of appartement wil je de vloer niet onnodig zwaar belasten, en wekenlang wachten tot een dekvloer droog is, past vaak niet in de planning. Op zolder is het lastig om zware materialen naar boven te krijgen en daar specie te mengen. De kleikorrels isoleren daarnaast een beetje tegen warmte en geluid. Dat merk je boven een koude kruipruimte of als er buren onder je wonen.

Op het systeem kun je laminaat, pvc, parket, tapijt en ook keramische tegels leggen. Voor tegels houd je je wel aan de voorschriften van de plaatfabrikant. De tegelzetter gebruikt dan een flexibele tegellijm, en in de badkamer komt er een waterdichting uit hetzelfde systeem. In ruimtes die steeds vochtig zijn of waar zware dingen op een klein oppervlak staan, leg je een droge vloer niet zonder overleg met de fabrikant.

Ben je handig, dan kun je deze vloer zelf leggen, zolang je rustig en nauwkeurig werkt. Het gaat om een vlakke uitvullaag, niet om snelheid. Lees vooraf de montagehandleiding van de plaatfabrikant. De afstand tussen de schroeven, het soort lijm en de minimale dikte van de korrellaag verschillen per systeem.

1. Oude vloerbedekking verwijderen en controleren of de ondervloer stevig, droog en zonder losse delen is.
2. De ondergrond stofzuigen, losse stukken wegbikken en grotere gaten dichten.
3. De scheidingslaag met overlap leggen en tegen de wanden omhoog laten lopen.
4. Rondom randstrook plakken die boven de toekomstige vloerhoogte uitsteekt.
5. Met een laser of waterpas de hoogte van de afgewerkte vloer aftekenen en de plaatdikte daarvan aftrekken.
6. Geleiders of latten precies op de hoogte van de korrellaag plaatsen.
7. Kleikorrels storten, met een rei over de geleiders afreien, volgens de fabrikant licht aandrukken en een dikke laag in lagen opbouwen.
8. De geleiders eruit halen en de sleuven opvullen en vlak afwerken.
9. De eerste rij platen leggen vanaf de wand tegenover de deur en daarna niet meer op de afgereide korrels lopen, alleen op gelegde platen.
10. Systeemlijm op de overlap of sponning aanbrengen, de platen met verspringende naden aansluiten en de naad schroeven.
11. Na uitharden de uitgeperste lijm wegschrapen en oneffenheden glad schuren.
12. De vlakheid met een rei controleren, de uitstekende randstrook afsnijden en bij de wand ruimte laten voor de plint.

Het eenvoudigst is een rechthoekige kamer met een stevige betonvloer en kleine hoogteverschillen. Hoe dikker de uitvullaag, hoe meer werk: meer materiaal, meer sjouwen en meer lagen om aan te drukken. Ook grillige plattegronden, nissen, leidingen in de vloer waar je voorzichtig omheen moet storten en overgangen tussen kamers waar de hoogte precies moet aansluiten kosten tijd. Moet eerst een oude vloer worden gesloopt, de ondervloer worden hersteld of moet alles zonder lift naar een hoge verdieping, dan duurt het langer. Onder tegels en in de badkamer komen er een waterdichting en extra schroeven bij.

• Een ongelijke of slecht afgereide korrellaag. De plaat erboven veert dan, de naad kraakt en laminaat scheurt in de kliksluiting.
• Over de afgereide korrels lopen. Voetstappen maken kuiltjes die onder de plaat niemand meer ziet.
• Te weinig of verkeerde lijm. De platen werken niet als één geheel en de naden gaan bewegen.
• Geen randstrook langs de wand. De vloer kan nergens heen als hij uitzet, en geluid loopt via de wanden door.
• Stof en specieresten onder de scheidingslaag. De korrellaag zakt dan ongelijkmatig in.
• Het draagvermogen onderschatten. Ook een lichte opbouw weegt iets. Twijfel je bij een oude houten vloer, laat dan een constructeur kijken.

Loop de vloer samen met de vakman na voordat de vloerafwerking erop gaat. De vlakheid meet je met een rei van twee meter. Bij gewone vloeren is een afwijking van ongeveer 2 mm over die lengte gangbaar. Voor grote tegels of dunne pvc moet het vaak nauwkeuriger, volg dan de eisen van de fabrikant van de vloerbedekking.

• De rei ligt nergens verder los dan de fabrikant van de vloerbedekking toestaat
• De plaat veert, wiebelt en kraakt niet als je eroverheen loopt
• De naden verspringen, zijn verlijmd en de uitgeperste lijm is weg
• De schroefkoppen liggen verzonken en er steekt niets uit
• Rondom is een uitzetvoeg gebleven
• Bij de deuren sluit de hoogte aan op de andere kamers
• In de badkamer loopt de waterdichting door op de wanden en zijn de hoeken versterkt met band