Epoxy gietvloer tot 4 mm

Een dunne laag kan gewoon lopen goed aan, net als een personenauto die erop rijdt, olie, strooizout en schoonmaakmiddelen. Er zitten geen voegen in de vloer. Vuil blijft dus niet hangen en water trekt niet in naden. Daarom werkt zo'n vloer goed in garages, werkplaatsen, stookruimtes en entrees, en ook in showrooms en kantoren.

Op sommige plekken moet je wel opletten. Epoxy is stug en vangt beweging van de ondergrond niet op. Werkt of scheurt de dekvloer, dan komen die scheuren na verloop van tijd ook in de nieuwe laag terug. In oude kelders zonder vochtwerende laag kan vocht van onderen de epoxy loszetten, en dan krijg je blaasjes. Gewone epoxy vergeelt ook na een tijd in direct zonlicht. Bij grote glazen puien kies je daarom een toplaag die bestand is tegen uv-licht. Wil je in een woonkamer een zachtere en stillere vloer, dan past een polyurethaan gietvloer soms beter, omdat die wat meer meegeeft.

Of de vloer het lang volhoudt, hangt grotendeels af van de voorbereiding van de ondergrond. Het gieten zelf is pas de tweede helft van het werk.

1. Ondergrond beoordelen. De vakman controleert of de vloer sterk, vlak en droog genoeg is, en of er scheuren in zitten. Een cementgebonden dekvloer mag volgens de meeste fabrikanten ongeveer 4 % vocht bevatten, gemeten met de CM-methode (een meting met carbid). Bij een anhydriet dekvloer ligt die grens een stuk lager. Het vocht wordt gemeten, inschatten is niet genoeg.
2. Mechanisch voorbewerken. De ondergrond wordt geschuurd, gefreesd of gestraald. Zo verdwijnen lijmresten, verf, vet en de zwakke bovenlaag. Het doel is een schoon, licht opgeruwd oppervlak. Grotere oneffenheden worden vooraf met egaline weggewerkt, niet met een dikke laag epoxy.
3. Stof afzuigen. Na het schuren wordt de vloer grondig gezogen met een industriële stofzuiger. Fijn stof is een van de belangrijkste oorzaken van loslaten.
4. Primer aanbrengen. Op de droge ondergrond komt een epoxyprimer. Die versterkt het oppervlak, zorgt dat de vloer overal even sterk zuigt en vormt een hechtlaag. Op een sterk zuigende ondergrond gaan er soms twee lagen op.
5. Mengen. Hars en verharder worden in de exacte verhouding van de fabrikant gemengd, met een langzaam draaiende menger, tot het mengsel egaal is. Daarna begint de verwerkingstijd te lopen. Wacht je te lang, dan begint het mengsel al in de emmer op te stijven.
6. Aanbrengen. Het mengsel wordt in stroken uitgegoten en verdeeld met een getande spaan of vlakspaan. De stroken sluiten nat-in-nat op elkaar aan, zodat er geen zichtbare aanzetten ontstaan.
7. Ontluchten. Met een prikroller worden luchtbelletjes uit de nog vloeibare laag gedrukt.
8. Uitharden. Meestal kun je na ongeveer 24 uur over de vloer lopen. Volledig belastbaar is hij, afhankelijk van fabrikant en temperatuur, meestal na een paar dagen, vaak rond een week. Tot die tijd houd je stof, water en zware spullen van de vloer.

Epoxy die nog niet is uitgehard, irriteert de huid en kan een allergie veroorzaken. Werk daarom met handschoenen en een veiligheidsbril, en zorg dat de ruimte goed geventileerd wordt.

• Effen kleur. Dit wordt het vaakst gekozen. De kleur zoek je meestal uit in een RAL-kleurwaaier. Een glanzende vloer oogt strak, maar krassen en stof zie je er sneller op. Mat of zijdeglans is in huis praktischer.
• Antislip. Er wordt fijn kwartszand of een andere vulstof in de laag gestrooid of door het mengsel gemengd. Dat is handig in de garage, werkplaats en entree, waar je met natte schoenen loopt. Hoe grover de structuur, hoe minder glad, maar hoe lastiger het schoonmaken.
• Decoratieve chips. Gekleurde vlokjes worden in de natte laag gestrooid en daarna vastgezet met een transparante toplaag. Het resultaat lijkt op terrazzo en verbergt klein vuil goed.
• Metallic. Metallic pigmenten geven een glanzende vloer met diepte. Dat ziet er chic uit, maar vraagt veel vakmanschap, en elke vloer valt net iets anders uit.
• Kleurvlakken en belijning. In bedrijfsruimtes kun je looppaden, parkeervakken of een bedrijfslogo in de vloer laten aanbrengen.

Denk bij de kleur ook aan het gebruik. Lichte tinten laten een ruimte groter lijken, donkere en grijze tinten verbergen vuil beter. Daarom wordt in garages meestal voor grijs gekozen.

Het eenvoudigst is een grote, rechthoekige ruimte met stevig, droog en vlak beton. Het werk wordt bewerkelijker, en dus duurder, door:

• Een oude coating, lijmlaag of tegelvloer die eraf moet of grondig geschuurd moet worden
• Scheuren, losse plekken en oneffenheden die eerst gerepareerd en geëgaliseerd moeten worden
• Een vochtige ondergrond, waarbij je moet wachten of een speciale primer nodig hebt
• Een grillige plattegrond met veel hoeken, kolommen en overgangen
• Decoratieve afwerkingen en toplagen, die extra lagen en wachttijd tussendoor betekenen
• Een koude ruimte die eerst verwarmd moet worden

De meeste problemen zie je niet meteen, maar pas na een paar weken of maanden. In de praktijk komen deze fouten vaak terug:

• Ondergrond niet goed schoon. Stof, vet of een zwakke bovenlaag van de dekvloer zorgen voor loslaten en blazen.
• Verkeerde mengverhouding. Het mengsel hardt dan niet goed uit en blijft zacht of plakkerig.
• Niet ontlucht. Er blijven kleine kratertjes en putjes in het oppervlak achter, waar vuil in blijft zitten.
• Verkeerde omstandigheden. Bij kou hardt epoxy langzaam en ongelijk uit. Bij een hoge luchtvochtigheid kan er een melkachtige waas of een plakkerig oppervlak ontstaan. De temperatuur van de ondergrond hoort meestal minstens 3 °C boven het dauwpunt te liggen.
• Scheuren overgeslagen. Scheuren in de ondergrond moeten eerst gerepareerd worden, anders komen ze terug in de epoxy. Dilatatievoegen in de dekvloer moeten ook in de nieuwe laag worden doorgezet.
• Te vroeg belast. Meubels, een auto of nat dweilen te kort na het gieten laten sporen achter.

• De vloer is gesloten, zonder blazen, kratertjes en losgekomen plekken
• Bij het aftikken klinkt de vloer nergens hol
• Kleur en glans zijn overal gelijk, zonder zichtbare aanzetten tussen de stroken
• De vloer is niet meer plakkerig of zacht na de uithardingstijd van de fabrikant
• De randen langs muren, kozijnen en dorpels zijn netjes afgewerkt
• Dilatatievoegen zijn doorgezet en afgekit
• De antislip is gelijkmatig over de hele vloer verdeeld, als dat was afgesproken
• Je hebt informatie gekregen over het gebruikte systeem, wanneer de vloer volledig belastbaar is en hoe je hem schoonmaakt