4 mm'ye kadar epoksi döküm zemin

İnce katman normal yürümeye, binek araç trafiğine, yağa, yol tuzuna ve temizlik maddelerine dayanır. Yüzeyde derz olmadığı için kir birikmez, su da birleşim yerlerinden içeri sızmaz. Bu yüzden garajda, atölyede, kazan dairesinde ve girişlerde iyi sonuç verir. Showroom ve ofislerde de sık görülür.

Yine de dikkat edilmesi gereken yerler var. Epoksi serttir ve alt zeminin hareketini telafi etmez. Şap oynuyor ya da çatlıyorsa çatlaklar zamanla yeni katmana da geçer. Zemin rutubetine karşı yalıtımı olmayan eski bodrumlarda alttan gelen nem epoksiyi kabartıp kabarcık oluşturabilir. Sıradan epoksi doğrudan güneş altında zamanla sararır. Büyük cam yüzeylerin olduğu yerlerde bu nedenle UV dayanımlı bir son kat seçilir. Daha yumuşak ve sessiz bir yüzey istediğiniz yaşam alanlarında ise biraz daha esnek olan poliüretan döküm zemin çoğu zaman daha uygundur.

Zeminin dayanıp dayanmayacağını büyük ölçüde alt zemin hazırlığı belirler. Dökme işi, işin ancak ikinci yarısıdır.

1. Alt zeminin incelenmesi. Usta sağlamlığı, çatlakları, düzlüğü ve nemi kontrol eder. Çimento esaslı şapta nem, çoğu üreticiye göre karbür yöntemiyle ölçüldüğünde yaklaşık yüzde 4'ün altında olmalıdır. Anhidrit şapta bu sınır belirgin şekilde daha düşüktür. Nem ölçülür, tahmin yeterli değildir.
2. Mekanik hazırlık. Yapıştırıcı, boya ve yağ kalıntılarını ve zayıf üst tabakayı almak için yüzey zımparalanır, frezelenir ya da kumlanır. Amaç temiz ve hafif pürüzlü bir yüzeydir. Büyük bozukluklar önceden tesviye harcıyla düzeltilir, kalın epoksi katmanıyla değil.
3. Tozun alınması. Zımparadan sonra alan endüstriyel süpürgeyle iyice süpürülür. İnce toz, katmanın kalkmasının başlıca nedenlerinden biridir.
4. Astar. Kuru alt zemine epoksi astar sürülür. Astar yüzeyi sağlamlaştırır, emiciliği eşitler ve bir bağlantı köprüsü oluşturur. Emici zeminlerde bazen iki kat uygulanır.
5. Karıştırma. Reçine ve sertleştirici, üreticinin verdiği oranda, düşük devirli bir karıştırıcıyla homojen olana kadar karıştırılır. Ardından kullanım süresine uymak gerekir, yoksa karışım kovada sertleşmeye başlar.
6. Uygulama. Karışım dişli mala ya da perdah malasıyla bölüm bölüm yayılır. Bölümler "yaş üstüne yaş" birleştirilir ki ek yerleri görünmesin.
7. Havasının alınması. Çivili rulo ile henüz akışkan olan katmandaki hava kabarcıkları dışarı atılır.
8. Kuruma. Zemin genellikle yaklaşık 24 saat sonra üzerine basılabilir hale gelir. Tam yüke ise üreticiye ve sıcaklığa bağlı olarak genelde birkaç gün sonra, çoğu zaman bir hafta civarında dayanır. O zamana kadar tozdan, sudan ve ağır eşyalardan korunmalıdır.

Kürünü tamamlamamış epoksi cildi tahriş eder ve alerjiye yol açabilir. Çalışırken eldiven ve gözlük kullanılır, ortam havalandırılır. Apartmandaki bir bodrum ya da garajda çalışıyorsanız, buhar ve kokunun ortak alanlara yayılabileceğini unutmayın ve havalandırmayı buna göre planlayın.

• Tek renkli yüzey. Sık tercih edilen seçenektir, renkler genellikle RAL kartelasından seçilir. Parlak yüzey temiz görünür ama çizik ve toz daha çok belli olur. Evde mat ya da yarı parlak yüzey daha pratiktir.
• Kaymaz yüzey. Katmana ince kuvars kumu ya da başka bir dolgu serpilir veya karıştırılır. Islak ayakkabıyla girilen garaj, atölye ve giriş koridoru için uygundur. Doku ne kadar kaba olursa o kadar güvenli olur, ama temizliği biraz zorlaşır.
• Dekoratif pul (chips). Renkli pullar ıslak katmana serpilir ve şeffaf bir son katla sabitlenir. Sonuç mozaik görünümünü andırır ve küçük kirleri iyi gizler.
• Metalik efekt. Metalik pigmentler derinlik hissi veren parlak bir yüzey oluşturur. Etkileyici görünür, ancak ustanın becerisine çok bağlıdır ve her zemin biraz farklı çıkar.
• Renkli bölgeler ve işaretleme. İşyerlerinde güvenlik şeritleri, park yerleri ya da firma logosu zemine işlenebilir.

Renk seçerken kullanımı da düşünün: açık renkler mekanı daha geniş gösterir, koyu ve gri tonlar kiri daha iyi gizler. Garajlarda bu yüzden çoğunlukla gri seçilir.

En kolay iş, sağlam, kuru ve düz betonu olan büyük, dikdörtgen bir odadır. Emeği ve dolayısıyla maliyeti şunlar artırır:

• sökülmesi ya da iyice zımparalanması gereken eski boya, yapıştırıcı veya seramik,
• onarılıp macunlanması gereken çatlaklar, gevşek bölgeler ve bozukluklar,
• kurumasının beklenmesi ya da özel astar gerektiren nemli alt zemin,
• çok köşeli, kolonlu ve geçişli girintili çıkıntılı bir plan,
• ek katlar ve katlar arası bekleme anlamına gelen dekoratif uygulamalar ve son katlar,
• önceden ısıtılması gereken soğuk bir mekan.

Kusurların çoğu hemen değil, birkaç hafta ya da ay sonra ortaya çıkar. Pratikte şu hatalar sık tekrarlanır:

• Alt zemin iyi temizlenmemiştir. Toz, yağ ya da şapın zayıf üst tabakası kalkmaya ve kabarcıklara yol açar.
• Karışım oranı yanlıştır. Bu durumda karışım tam kurumaz, yumuşak ya da yapışkan kalır.
• Hava alma atlanmıştır. Yüzeyde kirin tutunduğu küçük kraterler ve çukurlar kalır.
• Ortam koşulları uygun değildir. Soğukta epoksi yavaş ve düzensiz sertleşir, yüksek nemde sütümsü bir tabaka ya da yapışkan yüzey oluşabilir. Alt zemin sıcaklığı genellikle çiğ noktasının en az 3 °C üzerinde olmalıdır.
• Çatlaklar geçiştirilmiştir. Alt zemindeki çatlaklar onarılmazsa epoksiye de yansır. Şaptaki dilatasyon derzleri yeni katmana da taşınmalıdır.
• Zemin erken yüklenmiştir. Dökümden çok kısa süre sonra konan mobilya, araç ya da yapılan ıslak temizlik iz bırakır.

• yüzey kesintisizdir, kabarcık, krater ve kalkmış yer yoktur,
• hafifçe vurulduğunda hiçbir yerden boş ses gelmez,
• renk ve parlaklık eşittir, bölümler arasında görünür ek yeri yoktur,
• üreticinin belirttiği süre geçtikten sonra yüzey yapışkan ya da yumuşak değildir,
• duvar, kapı kasası ve eşik kenarları temiz bitirilmiştir,
• dilatasyon derzleri korunmuş ve doldurulmuştur,
• kaymaz yüzey anlaşıldıysa tüm alana eşit dağılmıştır,
• kullanılan sistem, tam yük süresi ve önerilen temizlik hakkında bilgi almışsınızdır.