Εποξειδικό χυτό δάπεδο με σχέδιο Terrazzo / Μάρμαρο

Η βάση είναι ίδια και στα δύο σχέδια: εποξειδικό δύο συστατικών, δηλαδή ρητίνη και σκληρυντής, που ανακατεύονται πριν από τη χύτευση στην αναλογία που ορίζει ο κατασκευαστής. Η διαφορά βρίσκεται στον τρόπο που δημιουργείται το σχέδιο.

• όψη terrazzo: προκύπτει από χρωματιστά chips, δηλαδή μικρά κομμάτια πλαστικού, πέτρας ή γυαλιού. Ο τεχνίτης τα σκορπίζει στη φρέσκια στρώση και μετά τα καλύπτει με μια ακόμη στρώση εποξειδικού. Το σχέδιο είναι ήρεμο, κρύβει καλά τη μικρή βρωμιά και ταιριάζει και σε χώρους με πολύ πέρασμα,
• όψη μαρμάρου: δημιουργείται με το λεγόμενο ζωντανό μαρμάρωμα. Στην ίδια στρώση χύνονται ταυτόχρονα περισσότερες αποχρώσεις, και ο τεχνίτης τις ενώνει σε νερά με σπάτουλα ή βούρτσα. Δείχνει πολυτελές, όμως κάθε λάθος κίνηση φαίνεται, άρα είναι πιο απαιτητική τεχνική,
• μεταλλικές χρωστικές: προστίθενται όταν θέλετε βάθος και περλέ γυαλάδα. Συχνά συνδυάζονται με το μαρμάρωμα.

Όταν διαλέγετε, σκεφτείτε και το φως. Το ίδιο σχέδιο δείχνει αλλιώς στο έντονο ελληνικό φως της ημέρας και αλλιώς κάτω από σποτάκια. Γι' αυτό αξίζει να ζητήσετε δείγμα ή μια δοκιμαστική επιφάνεια και να τη δείτε μέσα στον ίδιο τον χώρο.

1. Μέτρηση υγρασίας και αντοχής του υποστρώματος και έλεγχος για ρωγμές.
2. Τρίψιμο ή φρεζάρισμα του υποστρώματος, αφαίρεση παλιών βαφών, κόλλων και λαδιών.
3. Σχολαστική απορρόφηση της σκόνης με βιομηχανική σκούπα.
4. Πέρασμα αστάρι, που εξισώνει την απορροφητικότητα και σταθεροποιεί την επιφάνεια.
5. Επισκευή ρωγμών και ανωμαλιών και, αν χρειάζεται, εξομάλυνση με στόκο του ίδιου συστήματος.
6. Τήρηση των αρμών διαστολής περιμετρικά και στις αλλαγές χώρων, προστασία τοίχων, κατωφλιών και κασών.
7. Ανάμειξη του εποξειδικού με τις χρωστικές και χύτευση της βασικής στρώσης με οδοντωτή σπάτουλα σε ομοιόμορφο πάχος.
8. Δημιουργία του σχεδίου: σκόρπισμα των chips ή χύτευση και ένωση των χρωμάτων σε νερά μαρμάρου.
9. Πέρασμα της επιφάνειας με ακιδωτό ρολό, ώστε να βγουν οι φυσαλίδες αέρα.
10. Μετά τη σκλήρυνση, εφαρμογή προστατευτικού βερνικιού: γυαλιστερού, ματ ή αντιολισθητικού.
11. Αναμονή για πλήρη σκλήρυνση και προστασία του δαπέδου από σκόνη, υγρασία και φορτία.

Συνήθως μπορείτε να περπατήσετε πάνω στο δάπεδο περίπου μετά από 24 ώρες. Για πλήρη φόρτιση, όπως έπιπλα και χαλιά, οι κατασκευαστές συνήθως ζητούν να περάσει περίπου μία εβδομάδα. Κατά τη χύτευση απαιτείται συνήθως θερμοκρασία περίπου 15 έως 25 °C και σχετική υγρασία αέρα κάτω από περίπου 75 %. Τις ακριβείς τιμές τις δίνει το τεχνικό φυλλάδιο του συγκεκριμένου συστήματος. Το καλοκαίρι, σε χώρο με πολλή ζέστη, το υλικό πήζει πιο γρήγορα και ο χρόνος δουλειάς μικραίνει, κάτι που ο τεχνίτης πρέπει να λάβει υπόψη.

Στην πράξη συμβαίνει συχνά ένα όμορφο σχέδιο να ξεφλουδίζει ή να ραγίζει μετά από έναν χρόνο. Το πρόβλημα σχεδόν ποτέ δεν είναι το εποξειδικό, αλλά ό,τι βρίσκεται από κάτω. Το εποξειδικό είναι λεπτή και άκαμπτη στρώση, οπότε αντιγράφει πιστά κάθε κίνηση και κάθε ρωγμή του υποστρώματος.

• μπετό ή μπετοκονία: πρέπει να είναι γερή, στεγνή και χωρίς το λεπτό τσιμεντένιο «γαλάκτωμα» στην επιφάνεια. Την επιτρεπτή υγρασία την ορίζει ο κατασκευαστής του συστήματος και μετριέται πριν ξεκινήσει η δουλειά,
• αυτοεπιπεδούμενο κονίαμα ανυδρίτη: είναι ευαίσθητο στην υγρασία και θέλει κατάλληλο αστάρι,
• παλιό πλακάκι, μωσαϊκό ή μάρμαρο: σε πολλές παλιές πολυκατοικίες τα υπάρχοντα δάπεδα μπορούν συχνά να μείνουν, αν είναι καλά κολλημένα και δεν κουφίζουν. Τρίβονται, γεμίζονται οι αρμοί και χρησιμοποιείται αστάρι για μη απορροφητικές επιφάνειες,
• ξύλο και OSB: «δουλεύουν» με την υγρασία και τη θερμοκρασία. Το χυτό εποξειδικό δάπεδο συνήθως δεν συνιστάται πάνω τους, εκτός αν το επιτρέπει ρητά το συγκεκριμένο σύστημα.

Αν το υπόστρωμα μπορεί να τραβάει υγρασία, για παράδειγμα σε υπόγειο ή σε παλιό ισόγειο χωρίς μόνωση, το θέμα πρέπει να λυθεί πριν από τη χύτευση. Διαφορετικά, κάτω από το εποξειδικό θα σχηματιστούν φουσκάλες.

• κατάσταση υποστρώματος: ίσιο και στεγνό μπετό σημαίνει λιγότερη προετοιμασία, ενώ παλιές κόλλες, πίσσα από παρκέ ή ρωγμές σημαίνουν περισσότερη δουλειά,
• σχήμα χώρου: μια μεγάλη ορθογώνια επιφάνεια χύνεται πιο εύκολα από ένα μικρό χολ με πολλές γωνίες, κάσες και σκαλοπάτι,
• πολυπλοκότητα σχεδίου: ένα μονόχρωμο terrazzo είναι απλούστερο από ένα πολύχρωμο μάρμαρο με μεταλλικά νερά ή με ενσωματωμένο λογότυπο,
• αριθμός στρώσεων και είδος βερνικιού: η αντιολισθητική ή η ανθεκτική στην υπεριώδη ακτινοβολία τελική στρώση είναι ένα ακόμη βήμα,
• λεπτομέρειες: σιφώνια, ντουζιέρα, ενώσεις με άλλο δάπεδο και σοβατεπί θέλουν χρόνο και ακρίβεια,
• πρόσβαση και χρόνος: αν στον χώρο δεν μπορεί να περπατήσει κανείς όσο σκληραίνει το υλικό, η δουλειά πρέπει να μοιραστεί σε φάσεις.

Το πιο συχνό λάθος είναι η βιαστική προετοιμασία. Σκόνη, λάδια ή υγρή μπετοκονία οδηγούν σε κακή πρόσφυση, φυσαλίδες και ξεφλούδισμα. Το δεύτερο είναι η ανακριβής ανάμειξη. Αν η αναλογία ρητίνης και σκληρυντή δεν είναι σωστή ή το μείγμα δεν ανακατευτεί καλά, μένουν μαλακά και κολλώδη σημεία που δεν θα σκληρύνουν ποτέ.

Προβλήματα φέρνουν και οι ακατάλληλες συνθήκες. Σε κρύο και υγρό χώρο το εποξειδικό πήζει αργά και η επιφάνεια μπορεί να θαμπώσει ή να θολώσει. Αν παραλειφθεί το ακιδωτό ρολό, μένουν στο δάπεδο μικρές φυσαλίδες και κρατήρες. Στο μάρμαρο συμβαίνει επίσης το σχέδιο να δείχνει τυχαίο ή να φαίνεται η ένωση ανάμεσα σε δύο τμήματα χύτευσης. Βοηθά ένα καλά μελετημένο πλάνο χύτευσης και αρκετά άτομα, ώστε η επιφάνεια να χυθεί μονομιάς.

Το τελευταίο λάθος είναι η πρόωρη φόρτιση. Αν στρώσετε χαλί ή βάλετε έπιπλα πολύ νωρίς, μπορεί να μείνουν μόνιμα σημάδια στο δάπεδο.

Κατά την παραλαβή, κοιτάξτε το δάπεδο στο φως της ημέρας αλλά και με φακό που φωτίζει πλάγια. Το πλάγιο φως δείχνει ανωμαλίες που με τον κανονικό φωτισμό δεν φαίνονται.

• η επιφάνεια είναι ενιαία, χωρίς φυσαλίδες, κρατήρες, κόκκους σκόνης και κολλώδη σημεία,
• το σχέδιο αντιστοιχεί στο δείγμα που συμφωνήσατε, σε χρώμα και σε πυκνότητα των chips ή των νερών,
• δεν φαίνονται ενώσεις ανάμεσα στα τμήματα χύτευσης,
• οι άκρες σε τοίχους, κάσες και κατώφλια είναι καθαρές και οι τοίχοι δεν έχουν λερωθεί από το υλικό,
• στα σιφώνια και στην ντουζιέρα το νερό τρέχει προς τη σωστή κατεύθυνση και δεν λιμνάζει πουθενά,
• το βερνίκι έχει τον βαθμό γυαλάδας που συμφωνήθηκε και αντιολισθητική επεξεργασία όπου ζητήθηκε,
• το δάπεδο δεν ακούγεται κούφιο όταν το χτυπάτε ελαφρά,
• έχετε πάρει γραπτές οδηγίες για τη σκλήρυνση, τον καθαρισμό και τη φροντίδα, καθώς και το όνομα του συστήματος που χρησιμοποιήθηκε.