Κάσα σε γυψοσανίδα: ενίσχυση με προφίλ UA

Ένας συνηθισμένος τοίχος γυψοσανίδας στηρίζεται σε ορθοστάτες CW και οδηγούς UW από λεπτή γαλβανισμένη λαμαρίνα. Για να χωρίσουν έναν χώρο φτάνουν. Το φορτίο όμως που πέφτει συνέχεια στο ίδιο σημείο, εκεί που βρίσκονται οι μεντεσέδες, δεν το αντέχουν για πολύ. Αν η κάσα στερεωθεί μόνο σε τέτοιο σκελετό, με τον καιρό χαλαρώνει. Η πόρτα κάθεται, δεν κλείνει σωστά και στις γωνίες πάνω από το άνοιγμα εμφανίζονται ρωγμές.

Το προφίλ UA μοιάζει με το CW, αλλά είναι από πολύ χοντρότερη λαμαρίνα, συνήθως γύρω στα δύο χιλιοστά σύμφωνα με τους κατασκευαστές. Γι' αυτό είναι πολύ πιο άκαμπτο και μεταφέρει το βάρος της πόρτας και τα χτυπήματα στο κλείσιμο κατευθείαν στο δάπεδο και στο ταβάνι. Η κάσα βιδώνεται στο μεταλλικό προφίλ και όχι στις γυψοσανίδες.

Οι οδηγίες τοποθέτησης των μεγάλων κατασκευαστών ξηράς δόμησης προβλέπουν προφίλ UA για τις συνηθισμένες εσωτερικές πόρτες, για βαριά συμπαγή φύλλα, για ψηλές πόρτες και για κάσες χωρίς πατούρα ή κρυφές κάσες. Για πολύ ελαφριές πόρτες κάποια συστήματα επιτρέπουν και ενισχυμένους ορθοστάτες CW, μόνο όμως μέχρι το βάρος και το ύψος φύλλου που δίνει ο κατασκευαστής. Αν δεν είστε σίγουροι, το προφίλ UA είναι η πιο ασφαλής επιλογή.

Η ενίσχυση γίνεται την ώρα που στήνεται ο σκελετός του τοίχου, πριν μπουν οι γυψοσανίδες. Στην πράξη η σειρά είναι συνήθως αυτή:

1. Ξεκαθαρίζεται ο τύπος της κάσας και το τελικό ύψος του δαπέδου, γιατί από αυτά βγαίνουν οι διαστάσεις του ανοίγματος.
2. Σημαδεύεται ο άξονας της πόρτας και η θέση του ανοίγματος στο δάπεδο και στο ταβάνι.
3. Ο κάτω οδηγός UW κόβεται στο σημείο του ανοίγματος και στερεώνεται στο δάπεδο.
4. Τα προφίλ UA κόβονται στο καθαρό ύψος του χώρου.
5. Τοποθετούνται στις πλευρές του ανοίγματος και στερεώνονται σε δάπεδο και ταβάνι με τις γωνίες σύνδεσης του συστήματος και με βύσματα κατάλληλα για το υλικό.
6. Ελέγχεται η κατακορυφότητα με αλφάδι ή λέιζερ, καθώς και η απόσταση ανάμεσα στα προφίλ πάνω και κάτω.
7. Φτιάχνεται το πρέκι και ενώνεται σταθερά με τα πλαϊνά προφίλ UA.
8. Πάνω από το πρέκι μπαίνουν κοντά κομμάτια CW, για να υπάρχει πού να βιδωθούν οι γυψοσανίδες.
9. Ο υπόλοιπος τοίχος με ορθοστάτες CW συνδέεται έτσι, ώστε τα προφίλ UA να μένουν ξεχωριστός φέρων σκελετός.

Στις διαστάσεις του ανοίγματος πρέπει να υπολογίσετε και το περιθώριο τοποθέτησης της κάσας. Την ακριβή τιμή τη δίνει ο κατασκευαστής της κάσας, και διαφέρει ανάμεσα σε κάσες με περβάζια, κάσες χωρίς πατούρα και κρυφές κάσες.

Το πρέκι συχνά υποτιμάται, ενώ είναι αυτό που κρατάει το σχήμα του ανοίγματος. Συνήθως φτιάχνεται από οδηγό UW. Οι άκρες του κόβονται, λυγίζουν σε σχήμα U και βιδώνονται στα πλαϊνά προφίλ UA. Σε βαρύτερες ή ψηλότερες πόρτες, ανάλογα με το σύστημα, μπαίνει UA και στο πρέκι ή διπλή λύση. Η ένωση πρέπει να είναι σε ορθή γωνία και να μη λυγίζει.

Στην επένδυση ισχύει ένας σημαντικός κανόνας: ο αρμός των γυψοσανίδων δεν πρέπει να πέφτει στην ίδια γραμμή με την ακμή του ανοίγματος. Γι' αυτό οι γυψοσανίδες γύρω από την πόρτα κόβονται σε σχήμα Γ ή ο αρμός πάνω από το άνοιγμα μετακινείται λίγο στο πλάι. Ένας αρμός στην προέκταση της ακμής της κάσας είναι η πιο συχνή αιτία για τις ρωγμές που εμφανίζονται μετά από καιρό πάνω από τη γωνία της πόρτας.

Σε διπλή επένδυση οι αρμοί της κάθε στρώσης μετατοπίζονται μεταξύ τους. Οι γυψοσανίδες βιδώνονται στο UA με βίδες για χοντρή λαμαρίνα, στις αποστάσεις που ορίζουν οι οδηγίες του συστήματος. Οι στενές λωρίδες γυψοσανίδας δίπλα στο άνοιγμα σπάνε εύκολα, οπότε είναι προτιμότερο να χρησιμοποιηθεί ολόκληρη πλάκα και να κοπεί το άνοιγμα από αυτήν.

Η πιο απλή περίπτωση είναι ένας καινούριος τοίχος, ίσιο τσιμεντένιο δάπεδο και γερό ταβάνι, με τον τύπο της κάσας γνωστό από πριν. Στις περισσότερες ελληνικές πολυκατοικίες δάπεδο και ταβάνι είναι πλάκα από οπλισμένο σκυρόδεμα, που είναι καλό υπόβαθρο για στερέωση. Τότε η ενίσχυση είναι απλώς ένα κανονικό κομμάτι της κατασκευής του τοίχου.

Η δουλειά παίρνει περισσότερο χρόνο και κοστίζει περισσότερο κυρίως σε αυτές τις περιπτώσεις:

• Ενίσχυση εκ των υστέρων σε τοίχο που έχει ήδη γυψοσανίδες, οπότε πρέπει να ξηλωθεί ένα μέρος τους
• Ψηλοί χώροι και μακριά προφίλ UA
• Σοφίτα ή χώρος κάτω από κεκλιμένη στέγη, όπου ο τοίχος συναντά την κλίση ή ξύλινα δοκάρια
• Πλωτό δάπεδο ή ενδοδαπέδια θέρμανση, όπου η στερέωση πρέπει να σχεδιαστεί έτσι ώστε να μην τρυπηθούν σωληνώσεις
• Ξύλινα ταβάνια ή ψευδοροφές, που δεν είναι κατάλληλο υπόβαθρο για στερέωση
• Βαριές, ψηλές ή χωρίς πατούρα πόρτες, που θέλουν μεγαλύτερη ακρίβεια

Στην πράξη τα ίδια λάθη επαναλαμβάνονται συχνά:

• Ορθοστάτης CW αντί για UA, συχνά με τη δικαιολογία ότι η πόρτα είναι ελαφριά
• Στερέωση μόνο στο τελικό δάπεδο, στην ψευδοροφή ή στη γυψοσανίδα, αντί για το φέρον δάπεδο και ταβάνι
• Λίγα βύσματα ή βύσματα που δεν είναι για το συγκεκριμένο υλικό
• Άνοιγμα χωρίς περιθώριο τοποθέτησης ή διαστάσεις που δεν υπολογίζουν το τελικό ύψος δαπέδου
• Αλλαγή τύπου κάσας αφού έχει στηθεί ήδη ο σκελετός
• Αρμός γυψοσανίδων στην προέκταση της ακμής του ανοίγματος
• Κάσα που μπαίνει στο άνοιγμα με το ζόρι, ώστε όλος ο σκελετός να τεντώνεται

Τα περισσότερα από αυτά δεν φαίνονται αμέσως μετά την τοποθέτηση. Εμφανίζονται μετά από μερικούς μήνες χρήσης της πόρτας και η διόρθωσή τους συνήθως σημαίνει ότι πρέπει να ανοιχτεί ένα μέρος του τοίχου.

Ελέγξτε τη δουλειά πριν μπουν οι γυψοσανίδες, όσο ο σκελετός φαίνεται ακόμα. Στην παραλαβή προσέξτε:

• Αν υπάρχουν πράγματι προφίλ UA και στις δύο πλευρές του ανοίγματος, τα αναγνωρίζετε από τη χοντρότερη λαμαρίνα
• Αν τα προφίλ είναι στερεωμένα σε δάπεδο και ταβάνι με γωνίες σύνδεσης
• Αν τα πλαϊνά προφίλ είναι κατακόρυφα και η απόστασή τους είναι ίδια πάνω και κάτω
• Αν το πρέκι είναι οριζόντιο και ενωμένο σταθερά με τα πλαϊνά προφίλ
• Αν το ύψος του ανοίγματος ταιριάζει με το τελικό δάπεδο και την κάσα που επιλέξατε
• Αν ο σκελετός μένει ακίνητος όταν τον σπρώχνετε με το χέρι
• Αν μετά την επένδυση κανένας αρμός δεν πέφτει στη γραμμή της ακμής του ανοίγματος
• Αν η πόρτα ανοίγει εύκολα, δεν κινείται μόνη της και κλείνει ομοιόμορφα