Cennik robót budowlanych: Izolacja do konstrukcji z płyt g-k
Prosimy wpisać ilości, a cena przeliczy się od razu. Poziom cen: Polska. Stawki można dopasować we własnym cenniku.
Wszystkie podane ceny nie zawierają VAT. Cena robocizny to tylko praca. Cena z materiałem obejmuje dodatkowo materiały pomocnicze (klej, grunt, masy uszczelniające, łączniki). Płytki, podłogi, farbę i ceramikę sanitarną wybiera i kupuje klient, nie są wliczone w cenę.
| Pozycja | Jednostka | Cena / jedn. | Ilość | Razem |
|---|---|---|---|---|
Systemy suchej zabudowy cena | ||||
| Ułożenie izolacji w konstrukcji g-k | m² | 10,60 zł / m² | m² | wpisz ilość- |
| Ściana działowa g-k pojedyncza na ruszcie | m² | 99,90 zł / m² | m² | wpisz ilość- |
| Ściana działowa g-k podwójna na ruszcie | m² | m² | - | |
| Okładzina ścienna z płyt g-k (przedścianka) | m² | 76,50 zł / m² | m² | wpisz ilość- |
| Sufit podwieszany g-k jednopoziomowy | m² | 97,80 zł / m² | m² | wpisz ilość- |
| Zabudowa skosów poddasza płytami g-k | m² | 119,00 zł / m² | m² | wpisz ilość- |
| Sufit rastrowy (z rusztem) | m² | m² | - | |
| Ściana działowa g-k o podwyższonej odporności na uderzenia | m² | m² | - | |
| Montaż paroizolacji w suficie podwieszanym g-k | m² | 5,90 zł / m² | m² | wpisz ilość- |
| Lekkie aluminiowe rusztowanie jezdne do wysokich pomieszczeń | m² | 12,80 zł / m² | m² | wpisz ilość- |
| Izolacja termiczna wełną mineralną w suficie z płyt g-k (do 100 mm) | m² | 17,00 zł / m² | m² | wpisz ilość- |
Izolacja akustyczna i termiczna w zabudowie g-k: do czego służy i kiedy jest potrzebna
Ścianka z płyt gipsowo-kartonowych bez izolacji to w praktyce pusta przestrzeń. Dobrze przenosi dźwięk, a na poddaszu nie zatrzymuje ciepła. Izolację wykonuje się więc przede wszystkim w nowych ściankach między pokojami, przy wyciszaniu ściany od strony sąsiadów oraz na poddaszu użytkowym. Szersze tło tego rodzaju prac opisuje przegląd zabudowy z płyt g-k.
W ściance działowej i przedściance wełnę układa się wtedy, gdy jedna strona konstrukcji jest już zamknięta płytą, a druga jeszcze nie. Na poddaszu pierwszej strony z płyt brakuje. Wełnę układa się tam od dołu między krokwiami i utrzymuje ją na wcisk lub za pomocą dodatkowego zabezpieczenia. Dopiero potem montuje się paroizolację i okładzinę sufitu.
W zwykłej ściance między pokojami izolacja pełni głównie funkcję akustyczną. Wełna w przestrzeni między płytami tłumi rozmowy, telewizor czy muzykę z sąsiedniego pomieszczenia. Cudów jednak nie zdziała. Jeśli dźwięk przechodzi przez strop, podłogę lub nieszczelne połączenia, sama wełna go nie zatrzyma. Znacznie więcej daje połączenie wełny, podwójnego opłytowania i elastycznego połączenia z otaczającymi przegrodami.
Na poddaszu i w przedściance na ścianie zewnętrznej chodzi przede wszystkim o ciepło. Tu nie wystarczy samo włożenie wełny, ważna jest także paroizolacja od strony pomieszczenia. Bez niej wilgoć z wnętrza przedostaje się do izolacji. Może tam kondensować i z czasem prowadzić do rozwoju pleśni.
Dlaczego do zabudowy g-k prawie zawsze stosuje się wełnę mineralną, a nie styropian? Wełna jest miękka, wypełnia przestrzeń bez szczelin, bez okładziny jest niepalna i znacznie lepiej tłumi dźwięk. Styropian jest sztywny, raczej przenosi dźwięk i do konstrukcji z płyt g-k zwykle się nie nadaje.
Samo układanie wełny w prostej ściance w jednym pokoju to zazwyczaj kwestia kilku godzin. Poddasze z kilkoma warstwami i paroizolacją zajmuje znacznie więcej czasu, często kilka dni. Izolację warto zlecić razem z montażem zabudowy, a nie jako osobną pracę na sam koniec.
Co ustalić jeszcze przed montażem konstrukcji
O izolacji nie decyduje się dopiero wtedy, gdy jedna strona jest już zamknięta. Wiele zależy od samego rusztu, dlatego warto omówić te kwestie z wykonawcą zabudowy z wyprzedzeniem.
- Jakie zadanie ma spełniać konstrukcja: izolacja akustyczna między pokojami, ochrona przed hałasem od sąsiadów, ciepło na poddaszu albo odporność ogniowa. Od tego zależy grubość, rodzaj wełny i liczba warstw płyt.
- Szerokość profili: decyduje o tym, ile wełny zmieści się w ścianie. Szersza ścianka zabiera więcej miejsca w pokoju, ale pomieści grubszą izolację.
- Pojedyncze czy podwójne opłytowanie: przy ścianie, od której oczekuje się lepszej izolacyjności akustycznej, warto przewidzieć dwie warstwy płyt z każdej strony. Decyzję podejmuje się przed rozpoczęciem prac, a nie później. Wariant podstawowy opisuje ścianka działowa g-k z pojedynczym opłytowaniem.
- Ściana od strony sąsiadów: tu więcej sensu ma osobny ruszt odsunięty od istniejącej ściany niż profile przykręcone bezpośrednio do niej. Takie rozwiązanie to przedścianka z płyt g-k na niezależnej konstrukcji.
- Rozmieszczenie gniazdek i włączników: jeśli gniazdka są po obu stronach ścianki, nie powinny znajdować się dokładnie naprzeciw siebie. Rozsądnie jest przesunąć je przynajmniej o jedno pole między profilami.
- Docieplenie ściany zewnętrznej od wewnątrz: przedścianka z wełną na ścianie zewnętrznej to ocieplenie od wewnątrz. Pod względem wilgotnościowym jest ryzykowne, bo miejsce kondensacji pary może przesunąć się na styk izolacji i muru. Przed decyzją warto zlecić ocenę cieplno-wilgotnościową przegrody. Sama paroizolacja bez takiej oceny nie gwarantuje, że ściana nie zacznie zawilgacać.
- Układ warstw dachu na poddaszu: trzeba ustalić, jaka membrana leży pod pokryciem i czy nad izolacją musi pozostać szczelina wentylacyjna. Od tego zależy, jak grubą wełnę można ułożyć między krokwiami.
- Odporność ogniowa: trzeba wiedzieć z góry, czy ściana ma ją spełniać. Wpływa to na wybór materiałów i sposób prowadzenia instalacji.
- Kto dostarcza materiał: czy wełnę i folię kupuje firma, czy inwestor. Przy samodzielnym zakupie trzeba dokładnie znać grubość i rodzaj wełny.
Jak przebiega układanie izolacji krok po kroku
Ścianka działowa i przedścianka mają inną kolejność prac niż poddasze, dlatego opis podzielono na dwie części.
Ścianka działowa i przedścianka:
- Ruszt i pierwsza strona: montuje się ruszt z profili. Pod profile obwodowe przy podłodze, suficie i ścianach przykleja się taśmę uszczelniającą. Następnie jedną stronę zamyka się płytami g-k.
- Instalacje: elektryk prowadzi w przestrzeni ściany przewody i osadza puszki. Jeśli przez ścianę przechodzą też rury wodne lub grzewcze, hydraulik je kończy i wykonuje próbę szczelności. Wszystko musi być gotowe przed ułożeniem wełny. W ściance o wymaganej odporności ogniowej puszki i przejścia wykonuje się wyłącznie tak, jak dopuszcza system, bo zwykła puszka lub nieuszczelniony otwór może obniżyć odporność ściany.
- Pomiar i cięcie: wełnę mineralną tnie się na szerokość nieco większą niż odległość w świetle między profilami, zwykle o około centymetr. Dzięki temu klinuje się między profilami i nie zsuwa.
- Układanie: wełnę układa się od dołu do góry. Płyty lub maty ściśle do siebie przylegają, bez szczelin i bez zbędnego ściskania.
- Docinanie wokół przeszkód: wokół puszek, rur i przewodów izolację się docina, a nie pomija. Drobne szczeliny wypełnia się ścinkami.
- Paroizolacja przy ścianie zewnętrznej: jeśli chodzi o przedściankę na ścianie zewnętrznej i ocena ją przewiduje, folię rozkłada się od strony pomieszczenia, łączenia skleja taśmą, a folię szczelnie łączy z otaczającymi przegrodami.
- Kontrola i zamknięcie: przed zamknięciem ogląda się całą powierzchnię. Następnie zamyka się drugą stronę tak, aby wkręty nie trafiły w przewody.
Poddasze i sufit pod nieogrzewaną przestrzenią:
- Kontrola dachu: sprawdza się, czy membrana pod pokryciem jest nieuszkodzona. Jeśli nie jest wysokoparoprzepuszczalna, nad izolacją pozostawia się szczelinę wentylacyjną i wełny nie wolno docisnąć aż do folii. Przy membranie wysokoparoprzepuszczalnej izolacja może sięgać do niej, jeśli pozwala na to układ warstw dachu.
- Pierwsza warstwa między krokwiami: wełnę tnie się nieco szerzej niż odstęp między krokwiami, klinuje i w razie potrzeby zabezpiecza przed wypadnięciem.
- Ruszt sufitu: pod krokwiami mocuje się profile sufitowe, zwykle na wieszakach.
- Druga warstwa pod krokwiami: jeśli układ warstw przewiduje kolejną warstwę, układa się ją między profilami sufitu. Łączenia przesuwa się względem pierwszej warstwy, aby szczeliny się nie pokrywały.
- Instalacje: przewody do oświetlenia i gniazdek prowadzi się tak, aby przechodziły przez paroizolację tylko tam, gdzie to konieczne, a każde przejście się uszczelnia.
- Paroizolacja: od dołu, od strony pomieszczenia, rozkłada się ją pod całą izolacją. Łączenia skleja się taśmą, a folię szczelnie łączy ze ścianami, oknami dachowymi, kominami i belkami.
- Zamknięcie: na koniec montuje się okładzinę z płyt g-k. Wkręty wchodzą w profile i nie mogą przebić paroizolacji w innych miejscach. Więcej o samej okładzinie opisuje prosty sufit podwieszany z płyt g-k.
Jaką grubość izolacji akustycznej i termicznej wybrać
Grubość izolacji w ściance działowej zależy zwykle od szerokości profili. Do ścianki z profili o szerokości 50 mm pasuje wełna o mniej więcej tej samej grubości, do szerszych profili, na przykład 75 lub 100 mm, grubsza. W przypadku akustyki wełna nie musi wypełniać przestrzeni co do milimetra. Nawet warstwa nieco cieńsza od profilu daje większość efektu. Szkodzą natomiast duże puste pola, szczeliny przy profilach i zbyt mocno ściśnięta wełna.
Przy izolacji termicznej jest inaczej. Na poddaszu i w przedściance przyjmuje się pełną grubość bez pustek powietrznych, często w kilku warstwach. Warstwa między krokwiami nie może zająć szczeliny wentylacyjnej pod pokryciem, jeśli układ dachu jej wymaga. Wymaganą grubość określa projekt lub obliczenia cieplne.
Jaki materiał wybrać
- wełna szklana jest lekka, łatwo się tnie i w zwykłych ściankach oraz na poddaszach w zupełności wystarcza, także przy wyciszaniu,
- wełna skalna jest cięższa i gęstsza, wybiera się ją głównie tam, gdzie wymagana jest wyższa odporność ogniowa, w zwykłej ściance tłumi dźwięk porównywalnie z wełną szklaną,
- płyty lub maty akustyczne są produkowane specjalnie do ścianek działowych i łatwo klinują się między profilami,
- maty w rolkach sprawdzają się na poddaszach i w sufitach, gdzie układa się je między krokwiami i pod nimi.
Wełna z okładziną, czyli z naklejonym papierem lub folią, może mieć inną klasę reakcji na ogień niż wełna bez okładziny. W ściankach o wymaganej odporności ogniowej decyduje więc nie tylko wełna, ale cały system. Rodzaj izolacji, jej gęstość, układ płyt, puszki i przejścia instalacji określa producent systemu lub projekt. Jeśli ściana ma spełniać wymaganie odporności ogniowej, należy dokładnie zachować przewidziany układ warstw.
Cena izolacji do zabudowy g-k za m² i od czego zależy
Orientacyjna cena robocizny wynosi 10,60 zł za m². Liczy się powierzchnię konstrukcji, w której układana jest wełna. Porównując oferty, warto sprawdzić, czy cena obejmuje materiał, paroizolację i wywóz ścinków, czy tylko samą robociznę. Pracochłonność, a tym samym cenę, zwiększają:
- grubość i liczba warstw: każda kolejna warstwa oznacza dodatkowe cięcie i układanie i zwykle jest liczona osobno,
- instalacje w ścianie: dużo puszek, przewodów i rur, wokół których trzeba docinać, wyraźnie spowalnia szybką w innym przypadku pracę,
- nieregularny rozstaw profili: gdy pola mają różną szerokość, każdy kawałek tnie się na wymiar,
- skosy, narożniki i przestrzeń między krokwiami: na poddaszu praca idzie wolniej niż przy prostej ściance,
- praca nad głową: w sufitach wełnę trzeba zabezpieczać, a praca jest trudniejsza,
- paroizolacja: jej rozłożenie, sklejenie łączeń i obróbka wokół okien dachowych, kominów i belek to osobna i czasochłonna część pracy,
- ścianka o odporności ogniowej: puszki systemowe i uszczelnienie przejść instalacji zwiększają nakład pracy i materiału,
- wysokość pomieszczenia: wysokie ściany i miejsca, gdzie potrzebne jest rusztowanie lub rusztowanie przejezdne,
- materiał: wełna skalna i specjalne płyty akustyczne są droższe od zwykłej wełny szklanej i trudniej się nimi operuje,
- mały zakres: przy kilku m² praca jest zwykle droższa w przeliczeniu na m², bo przygotowanie i dojazd trwają tyle samo.
Najtańsza jest prosta ścianka z regularnym rozstawem profili, gdzie wełnę wystarczy włożyć w przygotowane pola.
Jak przygotować się do prac, żeby nie było przestojów
- Terminy fachowców następują po sobie: gdy monter zabudowy przyjeżdża, a w ścianie brakuje jeszcze przewodów lub rur, musi czekać albo odjechać, a cały harmonogram się przesuwa.
- Materiał jest na budowie na czas i w suchym miejscu: wilgotnej ani przemoczonej wełny nie wolno układać w ścianie. Paczki powinny leżeć w suchym pomieszczeniu, nie na balkonie ani pod otwartym oknem.
- Jest miejsce do cięcia: cięcie wełny wymaga wolnego fragmentu podłogi do rozłożenia płyt i mat.
- Pomieszczenie jest opróżnione: wełna mineralna pyli, a włókna osiadają na meblach i tekstyliach. To, czego nie da się wynieść, trzeba przykryć.
- Uzgodniony jest wywóz ścinków: opakowania i resztki wełny zajmują dużo miejsca. Warto wcześniej ustalić, kto je wywiezie.
Typowe błędy i jak ujawniają się później
Izolacja może być w ścianie, a mimo to nie działać tak, jak powinna. Problem zwykle wychodzi dopiero po zamknięciu, gdy nie da się go już łatwo naprawić.
- Szczeliny między kawałkami wełny lub puste miejsca przy profilach: uciekają przez nie dźwięk i ciepło. Z sąsiedniego pokoju słychać więcej niż oczekiwano, a na poddaszu zimą mogą pojawić się zimne miejsca.
- Zbyt mocno ściśnięta wełna: wełna izoluje dzięki powietrzu w porach. Ściśnięta do cieńszej warstwy działa gorzej, niż wynikałoby z grubości.
- Wełna docięta zbyt wąsko: z czasem się zsuwa i w górnej części ściany zostaje pustka. Z zewnątrz tego nie widać, objawia się to gorszą izolacyjnością akustyczną lub zimną górną częścią ściany.
- Brak lub nieszczelna paroizolacja, niesklejone łączenia: później pojawiają się ciemne plamy, pleśń w narożnikach, zapach stęchlizny i zawilgocone drewno krokwi.
- Wełna dociśnięta do niskoparoprzepuszczalnej folii bez szczeliny wentylacyjnej: wilgoć nie ma ujścia. Efektem jest mokra izolacja, kapanie z sufitu i gnicie krokwi.
- Ocieplenie ściany zewnętrznej od wewnątrz bez oceny cieplno-wilgotnościowej: pleśń pojawia się u dołu ściany lub za meblami, często dopiero po jednej lub dwóch zimach.
- Gniazdka dokładnie naprzeciw siebie po obu stronach ścianki: powstaje akustyczna dziura, przez którą dźwięk przechodzi niemal bez przeszkód.
- Brak taśmy uszczelniającej pod profilami obwodowymi: ścianka jest sztywno połączona ze stropem i podłogą, a na styku pozostają nieszczelności. Dźwięk przechodzi bokiem przez połączenia i sąsiednie przegrody, więc ściana tłumi mniej, niż mogłaby z tą samą wełną.
- Niewłaściwy materiał lub niedopuszczone przejścia w ściance o odporności ogniowej: ściana wygląda tak samo, ale nie spełnia wymaganej odporności. Może to oznaczać konieczność rozebrania i ponownego wykonania.
Jak sprawdzić gotową izolację przy odbiorze
Najważniejsza kontrola odbywa się jeszcze przed zamknięciem drugiej strony, później do ściany nie da się zajrzeć. Jeśli osobista wizyta nie jest możliwa, warto poprosić o zdjęcia całej powierzchni przed zamknięciem.
Przed zamknięciem
- przestrzeń jest wypełniona na całej powierzchni i wysokości, bez szczelin przy profilach, przy podłodze i przy suficie,
- wełna trzyma się sama, nie wygina się ani nie zsuwa,
- grubość izolacji odpowiada szerokości profili lub uzgodnionemu układowi warstw,
- przy kilku warstwach łączenia między warstwami są przesunięte,
- wokół puszek i instalacji nie ma pustych miejsc, a gniazdka nie są dokładnie naprzeciw siebie,
- pod profilami obwodowymi jest taśma uszczelniająca,
- na poddaszu nad izolacją jest szczelina wentylacyjna, jeśli układ dachu jej wymaga, a membrana nie jest uszkodzona,
- paroizolacja jest ciągła, łączenia i połączenia są sklejone, a folia nie jest rozdarta ani przebita poza profilami,
- w ściankach o odporności ogniowej zastosowano dokładnie te materiały, puszki i przejścia, które przewiduje system.
Przy odbiorze gotowej ściany
- powierzchnia w m² na fakturze odpowiada powierzchni zmierzonej samodzielnie, a liczba warstw zgadza się ze stanem faktycznym,
- zdjęcia izolacji i paroizolacji przed zamknięciem są dołączone do protokołu odbioru,
- na fakturze podano ten sam materiał, rodzaj wełny i grubość, które uzgodniono w ofercie,
- przy ściance o odporności ogniowej jest dokument potwierdzający zastosowany system i materiał, na przykład dowód dostawy i karta techniczna,
- ścinki są uprzątnięte, a pomieszczenie odkurzone.
Poradnik dla majsterkowiczów: izolacja ścianki działowej z płyt g-k
Ułożenie wełny w ściance wewnątrz pomieszczenia jest w zasięgu wprawnego amatora. Prace elektryczne należy zostawić elektrykowi z aktualnym świadectwem kwalifikacyjnym G1 - świadectwa są ważne 5 lat. Poddasze, ocieplenie ściany zewnętrznej od wewnątrz i ścianki o odporności ogniowej lepiej zlecić fachowcowi, bo tam decydują detale. Przy pracy z wełną mineralną należy nosić rękawice, okulary, półmaskę przeciwpyłową i odzież z długim rękawem.
- Sprawdzić, czy wszystkie instalacje w ścianie są gotowe i zaakceptowane przez elektryka. Po rozbudowie instalacji elektrycznej elektryk powinien wykonać sprawdzenie odbiorcze według PN-HD 60364-6 i przekazać protokół z pomiarów.
- Zmierzyć odległość w świetle między profilami na kilku wysokościach.
- Pociąć wełnę ostrym, długim nożem na podkładce, nieco szerzej niż wynosi pomiar.
- Układać wełnę w polach od dołu do góry i lekko zaklinować między profilami.
- Kawałki ściśle do siebie dosuwać, nie zostawiać szczelin przy podłodze ani przy suficie.
- Dociąć wełnę wokół puszek i rur, drobne szczeliny wypełnić ścinkami.
- Przed zamknięciem przejechać dłonią po ścianie i sprawdzić, czy nigdzie nie brakuje wełny i czy nie wystaje poza profile.
- Uprzątnąć ścinki i pył, przewietrzyć pomieszczenie.
Najczęściej zadawane pytania
Orientacyjnie 10,60 zł za m² powierzchni konstrukcji. Ostateczną cenę kształtują grubość i liczba warstw, ilość instalacji w ścianie, różnica między prostą ścianką a poddaszem ze skosami oraz to, czy wykonuje się także paroizolację. W ofercie warto sprawdzić, czy obejmuje materiał i wywóz ścinków.
Zwykle nie. Między dwoma ogrzewanymi pomieszczeniami nie powstaje różnica temperatur, przy której wilgoć mogłaby kondensować. Paroizolacja jest potrzebna na poddaszu, w suficie pod nieogrzewaną przestrzenią i w przedściance na ścianie zewnętrznej.
Pomaga, ale sama nie wystarczy. Przy ścianie od strony sąsiadów duże znaczenie ma podwójne opłytowanie, osobny ruszt odsunięty od istniejącej ściany i elastyczne połączenie ze stropem i podłogą. Jeśli dźwięk przechodzi przez strop lub podłogę, ściana tego nie rozwiąże.
Nie jest to zalecane. Styropian jest sztywny, nie wypełnia szczelnie przestrzeni, słabo tłumi dźwięk i jest palny. W konstrukcjach z płyt g-k standardowym i właściwym rozwiązaniem jest wełna mineralna.
Przy wyciszaniu ścianki nie musi co do milimetra, wełna nieco cieńsza od profilu daje większość efektu. Ważne, aby w ścianie nie zostały duże puste pola i szczeliny. Na poddaszu i przy izolacji termicznej przyjmuje się natomiast pełną grubość zgodnie z obliczeniami.
Elektryk musi widzieć przewody i puszki, aby je prawidłowo ułożyć i sprawdzić. Gdy wełna jest już ułożona, dodatkowe przeciąganie przewodów ją rozrywa i przesuwa, a w ścianie zostają puste miejsca, których po zamknięciu nikt już nie zobaczy.
Powiązane prace
Jak powstaje ścianka działowa z płyt g-k z jedną warstwą płyt, kiedy wystarczy, co utrudnia pracę i jak sprawdzić gotową ścianę.
Jak montuje się prosty sufit podwieszany z płyt g-k, jakie płyty wybrać, co utrudnia pracę i jak sprawdzić gotowy sufit przy odbiorze.
Jak powstaje przedścianka z płyt g-k bez izolacji, kiedy warto ją zrobić, jakie profile i płyty wybrać i jak sprawdzić gotową ścianę.
Jak montuje się sufit kasetonowy z rusztem, jaki system i płyty wybrać, co utrudnia pracę i jak sprawdzić gotowy sufit przy odbiorze.
Jak montuje się skosy i sufit podwieszany z płyt g-k na poddaszu, z czego składa się przegroda, gdzie powstają błędy i jak sprawdzić gotową pracę.
Ścianka działowa z płyt Knauf Diamant: twarda powierzchnia, odporność na uderzenia i lepsze wyciszenie sypialni, pokoju dziecka i korytarza.
Blog
Proszę wycenić cały projekt, nie tylko jedną pracę
Wybierają Państwo pozycje ze wszystkich branż, a NUMIQ przygotowuje z nich wycenę Państwa projektu lub ofertę dla Państwa klienta.