Przedścianka z płyt g-k

Przedścianka i ścianka działowa to dwie różne rzeczy. Ścianka działowa stoi samodzielnie i dzieli pomieszczenie. Przedścianka biegnie wzdłuż starej ściany i służy głównie do wyrównania jej i ukrycia instalacji. Jeśli nie chcesz zmieniać układu mieszkania, a potrzebujesz równej ściany pod malowanie, tapetę albo płytki, to dobry wybór.

Wariant bez izolacji sprawdza się szczególnie w takich sytuacjach:

• stare, nierówne tynki, które trzeba by mozolnie wyrównywać tynkiem i gładzią,
• ukrycie instalacji, gdy nie chcesz kuć w murze albo konstrukcja ściany na to nie pozwala,
• szybki remont mieszkania, w którym mieszkasz i nie chcesz czekać tygodniami, aż wszystko wyschnie,
• korytarze, biura i pokoje bez szczególnych wymagań co do akustyki czy ciepła.

Kiedy lepiej wybrać inne rozwiązanie? Jeśli przeszkadza ci hałas zza ściany, na przykład od sąsiadów w bloku z wielkiej płyty, pusta przestrzeń niewiele pomoże, a ściana potrafi nawet brzmieć „głucho”. Wtedy lepsza jest przedścianka z wełną mineralną. Ostrożnie także ze ścianami zewnętrznymi i dociepleniem od środka: bez projektu fachowca i dobrze rozwiązanej paroizolacji za płytą może skraplać się wilgoć.

Pomiary i przygotowanie

Wykonawca najpierw sprawdza starą ścianę laserem albo długą łatą i szuka miejsca, które najbardziej wystaje. Od niego wyznacza położenie nowej płaszczyzny. Na podłodze i suficie zaznacza linie profili obwodowych, a przy okazji planuje, którędy pójdą instalacje i gdzie znajdą się gniazdka, włączniki i cięższe rzeczy do powieszenia.

Stelaż

Do podłogi i sufitu mocuje się poziome profile UW, pod które przykleja się taśmę uszczelniającą. W nie wstawia się pionowe profile CW, zwykle co około 60 cm, tak żeby krawędzie płyt o szerokości 120 cm wypadały na profilu. Pod płytki albo przy większym obciążeniu rozstaw się zagęszcza, zgodnie z zaleceniami producenta systemu. Przy wyższych ścianach profile CW łączy się dodatkowo ze starą ścianą za pomocą wieszaków, żeby konstrukcja się nie wyginała.

Płyty i szpachlowanie

Płyty przykręca się do profili, zwykle z wkrętami rozmieszczonymi mniej więcej co 25 cm. Przy podłodze zostawia się niewielką szczelinę, żeby płyta nie ciągnęła wilgoci i mogła pracować. Potem przychodzi czas na szpachlowanie styków z taśmą zbrojącą, zaszpachlowanie łebków wkrętów i szlifowanie. Liczba warstw zależy od tego, jak gładkiej ściany oczekujesz. Pod farby z połyskiem i tam, gdzie światło pada z boku, warto zamówić wyższą klasę wykończenia z gładzią na całej powierzchni.

• profile CW i UW o szerokości dobranej do potrzeb; przy przedściankach zwykle wystarczają węższe, szersze stosuje się przy wyższych ścianach albo grubszych rurach,
• płyty GKB (standardowe) do suchych pomieszczeń, płyty impregnowane GKBI do łazienki i kuchni, a pod płytki w strefie prysznica dodatkowo hydroizolacja, na przykład folia w płynie,
• pojedyncze albo podwójne opłytowanie: dwie warstwy płyt są sztywniejsze i lepiej znoszą powieszenie półek czy szafek,
• stelaż mocowany do ściany albo wolnostojący: mocowany jest cieńszy, wolnostojący przydaje się tam, gdzie stara ściana jest za słaba, żeby coś do niej kotwić,
• wkręty, taśmy i masy szpachlowe z jednego systemu, żeby wszystko do siebie pasowało.

Najszybciej idzie przy prostej, pełnej ścianie w prostokątnym pokoju o zwykłej wysokości i bez otworów. Pracę wydłużają natomiast:

• okna, drzwi i wnęki, przy których trzeba obrobić ościeża i narożniki,
• dużo gniazdek, włączników i przejść dla rur,
• wysokie sufity w kamienicach oraz miękkie albo kruszące się podłoże, w którym trudno coś zakotwić,
• wzmocnienia pod ciężkie rzeczy, na przykład szafki kuchenne, telewizor albo podwieszaną miskę WC,
• wyższa klasa wykończenia powierzchni, czyli więcej szpachlowania i szlifowania,
• praca w zamieszkanym mieszkaniu, gdzie trzeba zabezpieczać, sprzątać i przestawiać meble.

W praktyce kłopot często nie zaczyna się przy montażu, tylko przy planowaniu. Jeśli ktoś zapomni o gniazdku albo wzmocnieniu, gotową ścianę trzeba rozcinać. Inne błędy, które się powtarzają:

• profile ustawione bez sprawdzenia płaszczyzny, przez co na ścianie widać fale,
• za rzadko rozstawione profile albo wkręty, płyta się ugina, a styki pękają,
• krzyżowe styki płyt zamiast przesunięcia ich względem siebie,
• styki bez taśmy zbrojącej, rysy wychodzą po malowaniu,
• zwykła płyta w łazience albo płyta oparta bezpośrednio na podłodze,
• brak dostępu do zaworów i rewizji, które zostały za ścianą.

Jeśli masz wprawę, laser albo poziomicę, wkrętarkę z regulacją głębokości i cierpliwość do szpachlowania, poradzisz sobie z przedścianką sam. Instalację elektryczną musi jednak wykonać i sprawdzić elektryk z uprawnieniami SEP.

1. Sprawdzić starą ścianę, znaleźć miejsce, które najbardziej wystaje, i wyznaczyć nową płaszczyznę.
2. Zaznaczyć linie profili na podłodze i suficie.
3. Nakleić taśmę uszczelniającą na profile UW i przymocować je kołkami dobranymi do podłoża.
4. Wstawić pionowe profile CW w zalecanym rozstawie i ustawić je w jednej płaszczyźnie.
5. Przy wyższych ścianach połączyć profile CW ze starą ścianą wieszakami.
6. Zamontować wzmocnienia pod ciężkie rzeczy i zlecić elektrykowi poprowadzenie przewodów.
7. Zrobić zdjęcia instalacji, zanim zostanie zakryta.
8. Przykręcić płyty z małą szczeliną przy podłodze i przesunąć ich styki względem siebie.
9. Zaszpachlować styki z taśmą zbrojącą, zaszpachlować wkręty i po wyschnięciu przeszlifować.
10. Zagruntować powierzchnię przed malowaniem albo układaniem płytek.

Przy odbiorze obejrzyj ścianę także z latarką przyłożoną z boku. Światło padające pod kątem pokaże nierówności, których przy zwykłym oświetleniu nie widać.

• ściana jest równa, długa łata przylega do niej bez większych szczelin,
• płyta nie ugina się i nie skrzypi, gdy na nią naciśniesz,
• styki i łebki wkrętów nie są widoczne ani wyczuwalne pod palcami,
• narożniki i połączenia z sufitem oraz sąsiednimi ścianami są czyste i bez rys,
• płyty nie stoją bezpośrednio na podłodze,
• w łazience użyto płyt impregnowanych, a tam, gdzie będzie woda, jest hydroizolacja,
• puszki pod gniazdka i włączniki trzymają się mocno i są tam, gdzie miały być,
• masz zdjęcia albo szkic instalacji i wzmocnień za ścianą,
• rewizje są dostępne.