Cennik robót budowlanych: Murowanie ścianek działowych do 12,5 cm (cegła/Ytong)
Prosimy wpisać ilości, a cena przeliczy się od razu. Poziom cen: Polska. Stawki można dopasować we własnym cenniku.
Wszystkie podane ceny nie zawierają VAT. Cena robocizny to tylko praca. Cena z materiałem obejmuje dodatkowo materiały pomocnicze (klej, grunt, masy uszczelniające, łączniki). Płytki, podłogi, farbę i ceramikę sanitarną wybiera i kupuje klient, nie są wliczone w cenę.
| Pozycja | Jednostka | Cena / jedn. | Ilość | Razem |
|---|---|---|---|---|
Murarstwo cena | ||||
| Murowanie ścian działowych gr. do 12,5 cm (cegła/Ytong) | m² | 80,80 zł / m² | m² | wpisz ilość- |
| Wznoszenie ścian do 30 cm (Porotherm, Ytong) | m² | 106,30 zł / m² | m² | wpisz ilość- |
Czym jest ścianka działowa do 12,5 cm i kiedy jest potrzebna
Ścianka działowa o grubości do 12,5 cm to cienka ściana wewnętrzna. Nie przenosi obciążeń, tylko dzieli przestrzeń. Wydziela się nią nowe pokoje na otwartym poddaszu, garderobę, WC od łazienki albo część dużego salonu w starym mieszkaniu. Najczęściej powstaje z bloczków z betonu komórkowego, potocznie nazywanych „Ytongiem”, albo z ceramicznych pustaków działowych. Szerszy kontekst tego rodzaju robót opisuje przegląd prac murarskich.
To prosta ściana, ale o jej jakości decyduje precyzja: równa pierwsza warstwa, dobre połączenie z sąsiednimi ścianami i prawidłowe wykończenie pod stropem. Błędy z murowania ujawniają się później jako rysy, krzywo osadzone drzwi albo ściana wymagająca grubej warstwy tynku.
Co trzeba ustalić przed rozpoczęciem murowania
Ściankę stawia się w dzień lub dwa, ale zmiany po jej wykonaniu oznaczają kucie i poprawki. Dlatego warto kilka spraw wyjaśnić wcześniej.
- Dokładne położenie i wymiary pomieszczeń: trzeba liczyć się z tym, że grubość ścianki razem z tynkiem po obu stronach zmniejszy powierzchnię pokoju. W garderobie czy WC liczy się każdy centymetr.
- Drzwi: gdzie będą, w którą stronę mają się otwierać i jaka ościeżnica zostanie użyta. Ościeżnicę stalową często osadza się już podczas murowania, regulowaną montuje się dopiero w gotowym otworze. Od tego zależy szerokość i wysokość otworu.
- Grubość ścianki: bloczek o grubości 10 cm stosuje się zwykle do ścian o wysokości do około 3 m i niewielkiej długości, na przykład przy garderobie lub spiżarni. Grubość 12,5 cm pozwala na nieco wyższą i dłuższą ścianę, więcej otworów drzwiowych i łatwiejsze wykonanie bruzd. Przy długiej ścianie bez połączenia z inną ścianą albo przy wyższym stropie producent może wymagać słupka usztywniającego lub grubszego bloczka. Dokładne limity zależnie od sposobu zamocowania ściany podają tabele producenta.
- Instalacje w ścianie: gniazdka, włączniki, ewentualnie kanalizacja i woda w łazience. W cienkiej ściance bruzdy wykonuje się trudno i osłabiają ją. Jeśli w ścianie ma biec rura wodociągowa lub kanalizacyjna, rozsądniejszy jest grubszy wariant.
- Co będzie wisieć na ścianie: szafki kuchenne, bojler, telewizor czy półki. Od tego zależy wybór materiału i grubości.
- Na czym ścianka będzie stać: w nowym budynku ścianki działowe muruje się zwykle na stropie nośnym lub płycie fundamentowej, jeszcze przed wylewką. Wylewka pływająca na izolacji nie jest odpowiednim podłożem dla ściany murowanej. Jeśli ścianka miałaby na niej stanąć, trzeba to wcześniej omówić ze specjalistą.
- Wymagania akustyczne i przeciwpożarowe: dla ściany między mieszkaniami albo od strony korytarza czy klatki schodowej obowiązują wyższe wymagania. Cienka ścianka działowa zwykle tu nie wystarcza, a jej układ powinien określić projektant.
Beton komórkowy, cegła czy gips: z czego postawić ściankę
Do typowej ścianki działowej nadają się wszystkie trzy materiały, każdy ma inne zalety.
- Beton komórkowy (Ytong i podobne) jest lekki, tnie się go piłą, a bruzdy pod instalację elektryczną wykonuje się łatwo. Ściana rośnie szybko i jest bardzo równa, więc wystarcza cienki tynk lub gładź. Słabszą stroną jest niższa izolacyjność akustyczna i mniejsza nośność przy wieszaniu ciężkich przedmiotów, gdzie trzeba użyć kołków przeznaczonych do betonu komórkowego.
- Ceramiczne pustaki działowe są cięższe, dlatego lepiej tłumią hałas. Sprawdzają się na przykład między sypialnią a salonem. Lepiej utrzymują też szafki kuchenne czy bojler. Praca idzie nieco wolniej, a przy murowaniu na zaprawę trzeba liczyć się z grubszym tynkiem. Jako ściana między dwoma mieszkaniami ścianka do 12,5 cm zwykle nie spełni jednak wymagań akustycznych.
- Bloczki gipsowe również się klei i dają gładką powierzchnię. Do pomieszczeń wilgotnych stosuje się wyłącznie odmiany wodoodporne.
W praktyce beton komórkowy wybiera się często także tam, gdzie cegła byłaby lepsza akustycznie, bo jest lżejszy, co pomaga przy starszych stropach, a praca z nim jest szybka. Jeśli cisza jest ważna, warto zapytać o grubszy lub cięższy wariant ścianki.
Konstrukcja i prace w budynku wielorodzinnym
W budynku wielorodzinnym warto wcześniej poinformować zarządcę lub wspólnotę mieszkaniową, zwłaszcza ze względu na hałas, wynoszenie odpadów i ewentualną ingerencję we wspólne instalacje. Uwaga na starsze budynki ze stropami drewnianymi na belkach: ciężka ścianka z cegły może je przeciążyć. W takim przypadku dobrze jest zlecić ocenę stropu konstruktorowi. Nowe instalacje elektryczne w ściance może podłączyć wyłącznie elektryk z aktualnym świadectwem kwalifikacyjnym G1 - świadectwa są ważne 5 lat. Po rozbudowie instalacji elektryk powinien wykonać sprawdzenie odbiorcze według PN-HD 60364-6 i przekazać protokół z pomiarów. Jeśli przy okazji murowania ścianki miałoby dojść do wyburzania lub ingerencji w ścianę nośną, nie jest to już zwykła przeróbka i wymaga udziału konstruktora oraz wyspecjalizowanej firmy.
Jak przebiega murowanie ścianki krok po kroku
Przy cegle i betonie komórkowym postępuje się podobnie, różni się głównie sposób łączenia. Beton komórkowy klei się zaprawą cienkowarstwową ze spoiną zwykle do 3 mm. Tradycyjne cegły muruje się na zaprawę ze spoiną około 1 cm, a pustaki szlifowane na klej lub pianę według zaleceń producenta.
- Wytyczenie: położenie ścianki zaznacza się na podłodze, ścianach i stropie, łącznie z otworami drzwiowymi. Używa się lasera lub sznurka.
- Przygotowanie podłoża: podłoże sprawdza się i oczyszcza z pyłu oraz resztek starych warstw. W łazience albo na płycie betonowej na parterze pod pierwszą warstwę układa się pas izolacji przeciwwilgociowej.
- Pierwsza warstwa: bloczki układa się na zaprawie wyrównującej i starannie poziomuje w obu kierunkach. Błędów z pierwszej warstwy nie da się już poprawić. Dalej muruje się dopiero po związaniu zaprawy zgodnie z instrukcją producenta.
- Kolejne warstwy: muruje się z przewiązaniem, czyli z przesunięciem spoin pionowych co najmniej o jedną trzecią długości bloczka. Przy betonie komórkowym zaprawę nakłada się pacą zębatą na powierzchnię poziomą i czołową.
- Połączenie ze ścianami: w spoiny poziome przy istniejących ścianach wkłada się płaskie kotwy ze stali nierdzewnej, zwykle co drugą lub co trzecią warstwę.
- Otwór drzwiowy: zgodnie z ustaleniami osadza się ościeżnicę stalową albo zostawia otwór do późniejszego montażu. Nad otworem układa się nadproże z odpowiednim oparciem po obu stronach według zaleceń producenta.
- Wykończenie pod stropem: między ostatnią warstwą a stropem zostawia się szczelinę około 1-2 cm. Strop pod obciążeniem lekko się ugina, a elastyczne wypełnienie przejmuje ten ruch. Zwykle wypełnia się ją pianką montażową. Jeśli ściana ma lepiej tłumić dźwięk lub pełnić funkcję przeciwpożarową, stosuje się wełnę mineralną albo masę ogniochronną zgodnie z projektem.
- Wyrównanie powierzchni: przy betonie komórkowym drobne uskoki między bloczkami zbiera się strugiem lub tarnikiem.
- Przygotowanie pod tynk: na styki różnych materiałów i narożniki otworów drzwiowych wkłada się siatkę zbrojącą. Wyraźnie zmniejsza to ryzyko późniejszych rys włoskowatych. Szczegóły opisuje artykuł o zatapianiu siatki na murowanych ścianach działowych.
Od czego zależy cena
Murowanie ścianek działowych rozlicza się w m² powierzchni ściany, czyli długość razy wysokość. Orientacyjna cena robocizny wynosi 80,80 zł za m². Porównując oferty, warto zapytać, czy cena obejmuje materiał, czy odlicza się otwory drzwiowe i czy wliczono osadzenie nadproży i ościeżnic. Na końcową kwotę wpływają następujące czynniki:
- Stan podłogi: nierówna lub uszkodzona podłoga, którą trzeba najpierw wyrównać, oznacza więcej pracy i materiału. Przy większych nierównościach jest to osobna pozycja.
- Otwory i kształt ściany: każdy otwór drzwiowy to cięcie, nadproże i dokładne osadzenie. Narożniki, łuki czy skośne połączenia na poddaszu muruje się wolniej i wyraźnie podnoszą cenę za m², przy skomplikowanych kształtach nawet o kilkadziesiąt procent.
- Wysokość: w wyższych pomieszczeniach pracuje się z rusztowania lub podestu jezdnego, co spowalnia robotę.
- Materiał: beton komórkowy muruje się szybciej, pustaki działowe na zaprawę wolniej. Cegła wymaga przy tym grubszego tynku, co widać w kolejnej pozycji kosztorysu, czyli przy tynkowaniu ścian tynkiem podkładowym.
- Dostęp: wnoszenie materiału na wyższe piętro bez windy zabiera czas i często jest liczone osobno.
- Zamieszkane mieszkanie: zabezpieczanie mebli i podłóg oraz bieżące sprzątanie wydłużają pracę.
- Naprawy sąsiednich ścian: jeśli przed połączeniem nowej ścianki trzeba naprawić odspojony tynk lub wyrównać starą ścianę, dochodzi dodatkowa praca.
- Wilgotne pomieszczenia i wymagania specjalne: izolacja pod pierwszą warstwą, materiał wodoodporny czy wypełnienie ogniochronne pod stropem zwiększają koszty.
- Mały zakres: przy jednej krótkiej ściance dużą część ceny stanowią przygotowanie, dojazd i sprzątanie, dlatego cena za m² wychodzi wyższa niż przy większej powierzchni.
Najszybciej i najtaniej muruje się prostą ściankę bez otworów w pustym pomieszczeniu z równą podłogą.
Jak przygotować budowę, żeby praca szła sprawnie
- pomieszczenie jest opróżnione, a do miejsca ścianki jest swobodny dostęp, także dla materiału,
- położenie ścianki i drzwi jest jasno ustalone, najlepiej naniesione na rzut z wymiarami,
- ościeżnica jest kupiona i dostarczona na budowę, jeśli ma być osadzana podczas murowania,
- ustalono, kto dostarcza materiał i kiedy, żeby murarz nie czekał na dostawę,
- jest dostęp do wody i prądu do mieszania i cięcia,
- w budynku wielorodzinnym ustalono wywóz odpadów, ewentualnie rezerwację windy,
- w pomieszczeniu nie ma mrozu - zaprawy i kleje stosuje się zwykle w temperaturze co najmniej około 5 °C, dokładną wartość podaje producent,
- jeśli w tym samym etapie powstaje komin, na przykład przy murowaniu komina systemowego typu Schiedel, kolejność prac jest uzgodniona,
- elektryk i hydraulik wiedzą, kiedy ścianka będzie gotowa, żeby mogli kontynuować.
Pracę wydłuża zmiana położenia drzwi w trakcie murowania, brak ościeżnicy albo niezdecydowanie co do materiału. Planując terminy, trzeba uwzględnić też czas na związanie muru przed wykonaniem bruzd i tynkowaniem.
Typowe błędy i jak ujawniają się później
Niewypoziomowana pierwsza warstwa. Ściana „ucieka”, nie jest pionowa, a drzwi potem nie pasują do ościeżnicy. Później ratuje to tylko gruby tynk lub przemurowanie.
Ścianka domurowana na sztywno do stropu. Gdy strop się ugnie, zaczyna na nią naciskać i ścianka pęka, często ukośnie lub poziomo pod stropem.
Brak kotew. W narożniku przy starej ścianie pojawia się pionowa rysa, która wraca po malowaniu.
Za grube spoiny kleju przy betonie komórkowym. Pogarszają wytrzymałość i płaskość, a ściana wymaga potem więcej tynku.
Tynkowanie bez siatki na styku cegły i betonu komórkowego. Na granicy materiałów pojawia się rysa prosta jak pod linijkę.
Bruzdy pod elektrykę wykute za głęboko lub ukośnie. Osłabiają ściankę, mogą w nich powstać rysy, a w cienkiej ścianie grozi przebicie bloczka na wylot.
Za krótkie oparcie nadproża. Nad drzwiami z czasem pojawiają się rysy w narożnikach otworu.
Brak izolacji pod pierwszą warstwą w pomieszczeniu wilgotnym. Wilgoć z podłogi podciąga w ścianę, tynk przy podłodze ciemnieje, odpada i może pojawić się pleśń.
Cienka ścianka tam, gdzie powinna być ściana oddzielająca. Jeśli ściankę do 12,5 cm postawi się między dwoma mieszkaniami lub od strony wspólnego korytarza, słychać przez nią zwykłą rozmowę, a późniejsza poprawa oznacza ścianę przedścienną, która zabiera miejsce w pomieszczeniu.
Poradnik dla majsterkowiczów: ścianka z betonu komórkowego
Nienośną ściankę z betonu komórkowego może wykonać także zręczny amator, jeśli ma czas i dobrą poziomicę. Postępuje się jak w krokach powyżej, a poniższe punkty uzupełniają to, na co majsterkowicz powinien szczególnie uważać. Instalację elektryczną należy zostawić elektrykowi, w razie wątpliwości co do stropu skonsultować się z konstruktorem i nie ingerować w ściany nośne ani części wspólne budynku.
- W mieszkaniu w budynku wielorodzinnym przed rozpoczęciem prac poinformować zarządcę.
- Przygotować narzędzia: długą poziomicę lub laser, młotek gumowy, pacę zębatą o szerokości bloczka, piłę do betonu komórkowego, strug lub tarnik, mieszadło i pojemnik na zaprawę.
- Kupić bloczki z zapasem około 5-10 % na docinki oraz zaprawę klejową przeznaczoną do danego typu bloczków.
- Pierwszą warstwę układać powoli i każdy bloczek sprawdzać poziomicą. Tu nie warto oszczędzać czasu.
- Zaprawę mieszać mniejszymi porcjami, żeby nie zaczęła wiązać, zanim zostanie zużyta.
- Bloczki przed klejeniem odpylić, bo na zakurzonej powierzchni zaprawa słabo trzyma.
- Każdą warstwę po ułożeniu sprawdzić łatą i poziomicą, a drobne uskoki zeszlifować jeszcze przed kolejną warstwą.
Przy cięciu i szlifowaniu betonu komórkowego powstaje drobny pył, dlatego rozsądnie jest pracować w masce przeciwpyłowej i okularach.
Jak sprawdzić gotową ściankę
- ściana jest pionowa i równa, co warto sprawdzić długą łatą w kilku miejscach,
- spoiny pionowe są przesunięte, a nie jedna nad drugą,
- przy połączeniu ze starymi ścianami kotwy są widoczne lub udokumentowane na zdjęciach,
- pod stropem jest elastyczna szczelina z uzgodnionym wypełnieniem, a nie sztywne domurowanie,
- otwór drzwiowy ma właściwą szerokość i wysokość dla planowanej ościeżnicy,
- osadzona ościeżnica stalowa jest pionowa, w płaszczyźnie ściany i nie jest skręcona,
- nadproże jest oparte po obu stronach wystarczająco głęboko,
- w pomieszczeniu wilgotnym pod pierwszą warstwą jest izolacja,
- na stykach materiałów przed tynkowaniem jest siatka,
- otoczenie jest posprzątane, a odpady wywiezione, jeśli było to częścią umowy.
Najczęściej zadawane pytania
Orientacyjnie 80,80 zł za m² powierzchni ściany. Ostateczna cena zależy od równości podłogi, liczby otworów drzwiowych, wysokości pomieszczenia, dostępu do budowy i od tego, czy w cenie jest materiał.
Samo murowanie typowej ścianki w pokoju trwa zwykle jeden do dwóch dni. Przy betonie komórkowym na zaprawie cienkowarstwowej tynkować można zazwyczaj po kilku dniach do mniej więcej tygodnia, gdy mur wyschnie. Przy cegle murowanej na tradycyjną zaprawę czeka się zwykle dłużej, rzędu dwóch do czterech tygodni. Dokładny czas podaje producent zaprawy i tynku.
Grubość 10 cm wystarcza do krótszych ścian o typowej wysokości, na przykład przy garderobie lub spiżarni. Grubość 12,5 cm jest stabilniejsza przy dłuższych i wyższych ścianach, przy ścianach z drzwiami i instalacjami oraz nieco lepiej tłumi hałas. Między sypialnią a salonem lepiej sprawdzi się cięższa cegła lub grubsza ścianka, ewentualnie ściana przedścienna z płyt z izolacją. Na ścianę między mieszkaniami nie wystarczy żadna z nich.
Przy typowym bloczku z betonu komórkowego o wymiarach lica około 60 × 25 cm wychodzi mniej więcej 6-7 sztuk na m², do tego zapas na docinki. Zużycie zaprawy podaje producent na opakowaniu, przy grubości 10-12,5 cm jest to orientacyjnie kilka kilogramów na m².
Tak, jeśli użyje się kołków przeznaczonych do betonu komórkowego i przestrzega ich nośności. Przy bardzo ciężkich przedmiotach lepsza jest cegła lub grubszy bloczek.
Przy nowszych stropach betonowych zwykle nie. Przy stropach drewnianych na belkach, ciężkiej ściance z cegły w starym budynku albo nietypowo długiej i wysokiej ścianie ocena specjalisty jest rozsądna.
Na sztywnej i równej płycie betonowej lub starej posadzce z płytek na betonie zwykle tak. Na wylewce pływającej na izolacji ani na podłodze drewnianej murowanej ścianki się zazwyczaj nie stawia, bo podłoże może pod nią osiadać. W takim przypadku trzeba skonsultować się ze specjalistą.
Powiązane prace
Jak zatapia się siatkę na murowanych ścianach działowych, kiedy to ma sens, jakich błędów unikać i jak sprawdzić gotową ścianę.
Jak wykonuje się tynk cementowo-wapienny ręcznie i maszynowo, co utrudnia pracę i jak sprawdzić gotową ścianę.
Jak muruje się komin systemowy typu Schiedel z wkładem ceramicznym, co utrudnia pracę, jakich błędów unikać i jak sprawdzić gotowy komin.
Jak muruje się komin z szamotu z wkładem ceramicznym, co utrudnia pracę, typowe błędy i jak sprawdzić gotowy komin przed pierwszym paleniem.
Kiedy wystarczy szybka naprawa tynkiem gipsowym, a kiedy potrzebny jest tynk cementowo-wapienny. Przebieg prac, typowe błędy i odbiór.
Jak wykonuje się drobnoziarnisty tynk wapienno-cementowy wewnątrz i na elewacji, na jakie podłoże pasuje, typowe błędy i odbiór gotowej pracy.
Blog
Proszę wycenić cały projekt, nie tylko jedną pracę
Wybierają Państwo pozycje ze wszystkich branż, a NUMIQ przygotowuje z nich wycenę Państwa projektu lub ofertę dla Państwa klienta.