Hydroizolacja łazienki pod płytki

Najwięcej wody dostaje strefa prysznica, zwłaszcza prysznic bez brodzika z odpływem liniowym albo kratką w podłodze. Tu izoluje się całą podłogę prysznica i ściany co najmniej do wysokości, na którą pryska woda, w praktyce zwykle powyżej poziomu deszczownicy.

Po co izolować pod wanną, skoro wanna trzyma wodę? Woda spływa po płytkach i przez szczelinę między wanną a ścianą dostaje się pod wannę, gdzie nikt jej nie widzi. Dlatego izoluje się podłogę pod wanną, ścianę za wanną i pas ściany nad jej krawędzią.

Przy umywalce i toalecie wody jest mniej, ale warto zabezpieczyć przynajmniej pas ściany za umywalką. Podłogę zwykle izoluje się w całej łazience, z wywinięciem na ściany po obwodzie. Dzięki temu woda z zalanej podłogi nie ucieknie w ściany ani do sąsiedniego pomieszczenia.

• Folia w płynie (dyspersyjna): gotowa masa w wiadrze, nakładana wałkiem albo pędzlem. Jest prosta w użyciu, dlatego wybiera ją większość majsterkowiczów i glazurników przy typowych łazienkach.
• Dwuskładnikowa masa uszczelniająca na bazie cementu: miesza się ją z suchego proszku i płynnego składnika. Jest bardziej odporna i lepiej nadaje się do miejsc stale mokrych, na przykład do prysznica bez brodzika albo strefy saunowej.
• Maty i membrany uszczelniające w systemie: przykleja się je do podłoża, mają stałą grubość i nie trzeba czekać między warstwami. Sprawdzają się tam, gdzie podłoże jest jeszcze lekko wilgotne albo gdzie trzeba szybko iść dalej z pracą.

Do każdego z tych rozwiązań należą taśmy uszczelniające do narożników i połączeń ściana-podłoga, kształtki narożne oraz mankiety na przejścia rur i na odpływ w podłodze. Najlepiej, gdy wszystkie materiały pochodzą z jednego systemu jednego producenta, łącznie z gruntem i klejem do płytek. Wtedy masz pewność, że ze sobą współpracują. Hydroizolacje pod płytki ocenia się według normy PN-EN 14891, co zwykle jest podane na opakowaniu.

Zakres i trudność pracy, a więc także koszt, zależą głównie od kilku rzeczy:

• Stan podłoża: równy, mocny i suchy tynk albo wylewkę wystarczy zagruntować. Nierówności, resztki starego kleju czy kruszący się tynk oznaczają dodatkową pracę.
• Rodzaj podłoża: płyta g-k, beton komórkowy czy wylewka anhydrytowa wymagają odpowiedniego gruntu. Wylewka anhydrytowa musi być do tego dobrze wyschnięta, co warto potwierdzić pomiarem wilgotności.
• Kształt pomieszczenia: każdy narożnik, wnęka, zabudowa stelaża i przejście rury to kolejny detal z taśmą albo mankietem.
• Rodzaj prysznica: prysznic z brodzikiem jest prostszy. Prysznic bez brodzika z odpływem liniowym wymaga dokładnego połączenia z odpływem i starannie wykonanego spadku.
• Powierzchnia izolacji: izolacja tylko wokół prysznica i wanny to mniej pracy niż cała podłoga i ściany na pełną wysokość.

Malowanie folią w płynie jest w zasięgu zręcznego amatora. Liczy się cierpliwość i dokładne trzymanie się czasów schnięcia podanych przez producenta. Jeśli nie masz pewności co do połączenia z odpływem liniowym, zostaw ten detal glazurnikowi.

1. Usunąć stare płytki, resztki kleju i odspojony tynk.
2. Wyrównać większe nierówności i odczekać, aż naprawy wyschną.
3. Odkurzyć powierzchnię i oczyścić ją z pyłu, tłuszczu i brudu.
4. Nałożyć grunt przeznaczony do danego podłoża i poczekać, aż wyschnie.
5. W pierwszą warstwę folii wtopić taśmy uszczelniające w narożnikach, na krawędziach i na połączeniu ściana-podłoga.
6. Założyć mankiety na przejścia rur i mankiet uszczelniający na kratkę albo odpływ liniowy.
7. Nałożyć pierwszą warstwę folii na całą powierzchnię i zostawić do wyschnięcia zgodnie z instrukcją.
8. Nałożyć drugą warstwę, najlepiej prostopadle do pierwszej, żeby nie zostały cienkie miejsca.
9. Sprawdzić, czy warstwa jest ciągła, bez dziur, pęcherzy i prześwitów.
10. Odczekać do pełnego utwardzenia i dopiero wtedy kleić płytki klejem elastycznym.

• Brak taśm w narożnikach: w narożniku podłoże pracuje i sama powłoka łatwo tam pęka.
• Jedna cienka warstwa: producenci zwykle wymagają dwóch warstw i określonej minimalnej grubości, której jedna warstwa nie osiąga.
• Pominięty grunt: powłoka gorzej się trzyma i może odspoić się razem z płytkami.
• Izolacja tylko na podłodze: woda z prysznica spływa po ścianach i bez wywinięcia izolacji na ściany wsiąka w mur.
• Niedociągnięta izolacja przy odpływie: przy prysznicu bez brodzika to częsta przyczyna przecieków.
• Klejenie płytek na wilgotną izolację: powłoka nie zdąży się utwardzić, a klej może ją uszkodzić.

Obejrzyj izolację, zanim zakryją ją płytki. Później błąd trudno znaleźć, a jego naprawa oznacza skuwanie okładziny. Przejdź przez tę listę:

• warstwa jest ciągła i ma równomierny kolor, bez prześwitów,
• w narożnikach i na połączeniu ściana-podłoga są wtopione taśmy uszczelniające,
• przejścia rur mają mankiety, a kratka lub odpływ liniowy jest połączony mankietem uszczelniającym,
• izolacja pod prysznicem sięga na ścianach powyżej poziomu deszczownicy,
• podłoga jest zaizolowana także pod wanną, a izolacja wywinięta na ściany,
• powłoka nie ma pęcherzy, rys ani odspojonych miejsc,
• glazurnik zna zastosowany system i klei płytki klejem zalecanym przez producenta.