Montaż membrany PVC na dachu płaskim

Dachowa membrana PVC jest wykonana z miękkiego PVC i zwykle ma wkładkę z siatki poliestrowej. Ta siatka nadaje jej wytrzymałość i sprawia, że membrana nie kurczy się przy zmianach temperatury, od upałów po mróz. Membrana przeznaczona do stosowania na zewnątrz jest odporna na promieniowanie UV, dlatego może leżeć bezpośrednio na słońcu. Typowa grubość to około 1,5 mm. Na dachy bardziej obciążone wybiera się grubszą, na przykład 2 mm.

W zależności od stanu dachu wchodzą w grę trzy sytuacje:

• nowy dach albo pełna wymiana, gdy stary układ warstw się zrywa i kładzie nowy, razem z paroizolacją i ociepleniem,
• przykrycie starej papy, jeśli dotychczasowe warstwy są suche i stabilne, a membranę układa się na nich przez warstwę oddzielającą,
• naprawa miejscowa, gdy większość powierzchni jest w porządku i trzeba poprawić tylko konkretny detal albo uszkodzone miejsce.

Membranę można zamocować na kilka sposobów. Najczęściej stosuje się mocowanie mechaniczne: łączniki przytrzymują ją do podłoża. W układzie dociążonym trzyma ją żwir, płyty na podkładkach albo warstwy zielonego dachu. Membranę klejoną wybiera się tam, gdzie nie ma w co osadzić łączników. Który sposób pasuje, zależy od konstrukcji stropu, wysokości budynku i od tego, czy po dachu będzie się chodzić.

Kolejność prac jest zawsze podobna. Na każdym etapie da się jednak coś zepsuć, a wychodzi to dopiero przy pierwszej porządnej ulewie.

1. Obejrzeć dach i sprawdzić wilgotność starych warstw, na przykład odkrywką albo pomiarem.
2. Oczyścić podłoże, usunąć ostre wystające elementy, luźne fragmenty i żwir.
3. Ułożyć warstwę oddzielającą i ochronną, najczęściej geowłókninę.
4. Rozwinąć pasy membrany według planu układania, z zakładem podanym przez producenta.
5. Zamocować membranę w liczbie i rozstawie łączników wynikających z obliczeń obciążenia wiatrem według norm PN-EN.
6. Zgrzać zakłady gorącym powietrzem, na długich prostych odcinkach zwykle automatem zgrzewającym.
7. Wykonać detale: attyki, wpusty dachowe, przejścia, narożniki i połączenia ze ścianami.
8. Zamontować obróbki blacharskie, przede wszystkim obróbkę attyki z blachy powlekanej PVC, do której membranę się przyzgrzewa.
9. Sprawdzić wszystkie zgrzewy i poprawić wadliwe miejsca.

Dlaczego nie kładzie się membrany bezpośrednio na papie albo styropianie? PVC nie toleruje tych materiałów chemicznie. Uciekają z niego zmiękczacze, membrana twardnieje i z czasem pęka. Dlatego warstwa oddzielająca rozdziela je od siebie.

O tym, jak pracochłonny będzie montaż, decyduje przede wszystkim kształt dachu, a nie sama powierzchnia. Duży, równy dach bez przejść robi się szybko, bo pracuje na nim automat zgrzewający. Każdy komin, wywiewka, świetlik czy narożnik trzeba za to opracować ręcznie.

• praca idzie szybciej przy dużej, ciągłej powierzchni, wygodnym dostępie na dach i suchych, stabilnych starych warstwach,
• czasu dokładają mocno rozczłonkowane attyki, dużo przejść, nowe wpusty i większy zakres obróbek blacharskich,
• sporo dodatkowej pracy daje zawilgocony układ warstw, który trzeba zerwać i wymienić,
• montaż wydłuża też trudny dostęp, przez który potrzebny jest dźwig albo podnośnik, a także wysoki budynek, wymagający większej liczby łączników.

Dużo zależy od pogody. Membranę zgrzewa się na sucho i w temperaturze dopuszczonej przez producenta. Na mokrym albo zamarzniętym podłożu zgrzewy nie trzymają, dlatego zimą i w deszczowych okresach montaż często się przesuwa.

Większość przeciekających dachów z membraną zawodzi nie przez kiepski materiał, tylko przez błąd wykonawczy. W praktyce powtarzają się głównie te:

• zimne zgrzewy, które wyglądają na zgrzane, ale przy zbyt niskiej temperaturze albo za szybkim przesuwie membrana nie połączyła się w jedną całość,
• membrana położona na mokre warstwy, gdzie woda zostaje zamknięta i niszczy dach od spodu, zupełnie niewidocznie,
• za mało łączników, zwłaszcza w narożnikach i przy krawędziach, gdzie wiatr ssie najmocniej, więc przy silnej wichurze membrana może się unieść albo zerwać,
• brak warstwy oddzielającej od papy albo styropianu,
• niedbale wykonane detale wokół wpustów i przejść, które przeciekają, nawet gdy cała połać jest bez zarzutu,
• za mały spadek, przez który na dachu stoi woda i zbierają się zanieczyszczenia.

Gwarancja producenta na membranę często obowiązuje tylko wtedy, gdy montaż wykonała przeszkolona firma. Przed podpisaniem umowy warto zapytać, czy wykonawca ma takie szkolenie i jaką gwarancję daje na samą robociznę.

W bloku albo kamienicy dach jest częścią wspólną budynku. O naprawie decydują właściciele, a przygotowuje ją zarządca, wspólnota mieszkaniowa albo spółdzielnia. Pojedynczy właściciel mieszkania nie zleci jej sam.

To praca na wysokości ze zgrzewaniem gorącym powietrzem. Powinna ją wykonywać ekipa z zabezpieczeniem przed upadkiem i doświadczeniem w tej technologii, osoba bez przygotowania nie powinna się za nią zabierać. Jeśli przez dach przechodzą instalacje gazowe albo elektryczne, ich przeróbkę musi wykonać uprawniony fachowiec, w przypadku elektryki elektryk z uprawnieniami SEP.

Przy odbiorze przejdź dach razem z wykonawcą i pytaj o wszystko, co nie jest jasne:

• membrana leży równo, bez fałd, pęcherzy i widocznych uszkodzeń,
• zgrzewy są ciągłe, a wzdłuż krawędzi zakładu widać cienki, wyciśnięty pasek stopionego materiału,
• zakłady sprawdzono igłą probierczą, a jeśli układ warstw na to pozwala, także próbą iskrową, i wadliwe miejsca są poprawione,
• wokół wpustów, przejść i w narożnikach nie ma zagnieceń ani odklejonych miejsc,
• obróbka attyki jest solidnie zamocowana, a membrana jest do niej przyzgrzana,
• woda po deszczu spływa do wpustów i nie tworzy większych kałuż,
• wpusty i rury spustowe są drożne i mają kosze chroniące przed liśćmi,
• dostałeś kartę gwarancyjną na materiał i robociznę oraz opis zastosowanego układu warstw.