Cennik robót budowlanych: Podłączenie rury do żeliwnego pionu kanalizacyjnego
Prosimy wpisać ilości, a cena przeliczy się od razu. Poziom cen: Polska. Stawki można dopasować we własnym cenniku.
Wszystkie podane ceny nie zawierają VAT. Cena robocizny to tylko praca. Cena z materiałem obejmuje dodatkowo materiały pomocnicze (klej, grunt, masy uszczelniające, łączniki). Płytki, podłogi, farbę i ceramikę sanitarną wybiera i kupuje klient, nie są wliczone w cenę.
| Pozycja | Jednostka | Cena / jedn. | Ilość | Razem |
|---|---|---|---|---|
Roboty hydrauliczne cena | ||||
| Podłączenie rurociągu do żeliwnego pionu kanalizacyjnego | szt | 233,80 zł / szt | szt | wpisz ilość- |
Na czym polega podłączenie do pionu i kiedy jest potrzebne
Podłączenie do żeliwnego pionu oznacza połączenie nowej kanalizacji z PVC lub PP z pionową rurą żeliwną. W wielu starszych blokach i kamienicach taki pion nadal odprowadza ścieki ze wszystkich pięter. Wykonuje się je głównie przy remoncie łazienki lub WC, przy przenoszeniu urządzeń sanitarnych, przy dodatkowym podłączeniu pralki lub zmywarki albo przy wymianie uszkodzonego fragmentu starej instalacji. Cel jest zawsze ten sam: szczelne połączenie, z którego nie czuć zapachu, i odpływ bez bulgotania.
Podłączenie to zwykle jeden etap szerszego remontu, opisanego w przeglądzie prac instalacje wodno-kanalizacyjne. Robi się je na początku, gdy ściany są jeszcze odkryte, a płytki ani zabudowa nie są gotowe. Typowe sytuacje to:
- Remont łazienki lub WC w bloku albo starszym domu murowanym: stare żeliwne lub stalowe odpływy w mieszkaniu zastępuje się rurami z tworzywa, a nową instalację trzeba podłączyć do istniejącego pionu.
- Przeniesienie WC, wanny, prysznica lub umywalki: zmienia się wysokość i kierunek podejścia.
- Dodatkowe podłączenie pralki lub zmywarki: w starej instalacji brakuje dla nich odgałęzienia.
- Naprawa nieszczelnego lub pękniętego połączenia: z połączenia czuć zapach albo przecieka woda.
Co ustalić przed zamówieniem hydraulika
Jasne ustalenie tych spraw z góry pozwala uniknąć drugiej wizyty i niemiłych niespodzianek po zakryciu rur.
- Gdzie staną urządzenia sanitarne: położenie WC, umywalki, wanny i pralki decyduje, gdzie i na jakiej wysokości musi być odgałęzienie na pionie. Rury poziome potrzebują spadku w stronę pionu, więc im dalej jest urządzenie, tym wyżej musi zaczynać się jego odpływ. Przy odległym WC lub odpływie liniowym w podłodze może to przesądzić, czy projekt da się w ogóle zrealizować. To samo dotyczy położenia baterii, przy których wykonuje się montaż i wkucie korpusu podtynkowego albo montaż korpusu podtynkowego (iBox) do prysznica.
- Z jakiego materiału jest pion: nie każda szara rura to żeliwo. Przy rurach azbestowo-cementowych obowiązują zupełnie inne zasady, opisane w następnej części.
- Jaką średnicą się podłącza: pion w budynkach mieszkalnych ma zwykle średnicę wewnętrzną około 100 mm i łączy się z nim rurę z tworzywa o średnicy zewnętrznej 110 mm. Odpływy od umywalki, wanny, prysznica i pralki są mniejsze, zwykle 40 do 50 mm. Od tego zależy dobór redukcji i uszczelki przejściowej.
- Czy pion zostanie zabudowany: jeśli znajdzie się za płytkami lub w zabudowie, już teraz trzeba zdecydować, gdzie będą drzwiczki rewizyjne.
- Kto zapewnia materiał: uszczelki i kształtki dobiera się dopiero do rzeczywistego stanu rury. Prościej jest, gdy hydraulik przywiezie je po oględzinach.
Pion należy do całego budynku: zgoda zarządcy i uwaga na azbest
W budynku wielorodzinnym pion kanalizacyjny jest częścią wspólną nieruchomości, a nie elementem mieszkania. Ingerować w niego można tylko za zgodą zarządcy, wspólnoty mieszkaniowej lub spółdzielni, dlatego warto zwrócić się do nich przed zamówieniem hydraulika. Zgodę najlepiej mieć na piśmie, wystarczy też e-mail. Zarządca zwykle uzgadnia termin, uprzedza sąsiadów, a czasem ma własne wymagania co do materiału lub wykonawcy.
Ważna uwaga dotycząca materiału: w niektórych blokach pion nie jest żeliwny, lecz azbestowo-cementowy. Jest szary, lżejszy i przy opukiwaniu brzmi inaczej niż żeliwo. Żeliwo jest ciemniejsze, bardzo ciężkie, przy opukiwaniu dźwięczy metalicznie i przyciąga magnes. Rury azbestowo-cementowej nie wolno ciąć ani wiercić. Prace z azbestem może wykonywać wyłącznie firma uprawniona do jego usuwania. Praktyczne informacje o usuwaniu azbestu i listę firm można znaleźć w rządowej Bazie Azbestowej. W razie wątpliwości materiał należy ocenić podczas oględzin, przed jakimkolwiek cięciem.
Jak przebiega podłączenie krok po kroku
Tworzywa nie da się połączyć z żeliwem "na sztywno". Żeliwo po dziesięcioleciach ma szorstką, często nierówną powierzchnię, a jego wymiary nie pasują dokładnie do rur z tworzywa. Połączenie zawsze uszczelnia więc elastyczny element przejściowy. Hydraulik zwykle postępuje w tej kolejności:
- Oględziny: hydraulik ogląda pion, ustala jego średnicę i stan oraz sprawdza, czy jest rozsądny dostęp do miejsca podłączenia. Ocenia też stare połączenia nad i pod miejscem cięcia i upewnia się, że rura nie jest azbestowo-cementowa.
- Termin: ustala się czas, w którym mieszkańcy wyższych pięter nie odprowadzają wody do kanalizacji.
- Przygotowanie otoczenia: podłogę się zabezpiecza, a pod miejscem cięcia ustawia się pojemnik i szmaty. W pionie może zostać woda i zanieczyszczenia, a przy cięciu zawsze coś wycieknie.
- Zabezpieczenie pionu: pion mocuje się obejmami nad i pod miejscem cięcia, aby ciężkie żeliwo po przecięciu nie osiadło ani się nie przesunęło. Bez tego mogą się poluzować stare połączenia na wyższych i niższych piętrach.
- Cięcie: rurę przecina się lub wycina potrzebny odcinek. Najdelikatniejszy jest obcinak łańcuchowy do żeliwa, który ściska rurę łańcuchem z kółkami tnącymi i łamie ją bez iskier i prawie bez pyłu. Cięcie jest przy tym prostopadłe i czyste. Przy cięciu szlifierką kątową z tarczą do metalu lecą iskry i powstaje pył, dlatego monter używa okularów ochronnych, maski przeciwpyłowej i rękawic oraz usuwa z otoczenia rzeczy palne. Krawędzie trzeba potem starannie oczyścić, aby nie zostały ostre zadziory ani rdza.
- Osadzenie przejścia: montuje się uszczelkę przejściową lub gumową mufę albo wstawia między dwa końce żeliwa nowy trójnik z tworzywa. Trójnik z uszczelkami musi długością dokładnie wypełnić wyciętą przerwę, inaczej górna część żeliwa może z czasem osiąść. Przy podłączeniu do istniejącego kielicha żeliwnego najpierw usuwa się z niego stare uszczelnienie.
- Podłączenie i próba: nową rurę podłącza się z właściwym spadkiem, mocuje, a szczelność sprawdza przy rzeczywistym przepływie wody, najlepiej także po wznowieniu normalnego korzystania z kanalizacji w budynku.
Dlaczego kolejność ma znaczenie? Bez oględzin monter nie wie, jaką uszczelkę przywieźć. Nierówne cięcie nie pozwoli mufie przylegać na całym obwodzie. A bez próby błąd wyjdzie dopiero za gotowymi płytkami.
Przy jednym urządzeniu i dobrym dostępie to zwykle jedna wizyta i kilka godzin pracy. Jeśli przy cięciu okaże się, że żeliwo jest w złym stanie i trzeba wymienić dłuższy odcinek, praca się wydłuży. Dokładny zakres można rzetelnie określić dopiero po oględzinach.
Mufa, redukcja czy nowy trójnik: co i kiedy wybrać
Konkretny element dobiera się do problemu: inny materiał, inna średnica albo nowe podłączenie do ciągłego pionu.
- Gumowa mufa (uszczelka przejściowa żeliwo-tworzywo): dopasowuje się do nierównej powierzchni żeliwa i uszczelnia połączenie tam, gdzie średnice mniej więcej sobie odpowiadają. To najczęstsze rozwiązanie w mieszkaniach.
- Redukcja: stosuje się ją, gdy mniejszą średnicę od umywalki lub pralki podłącza się do większej. Często łączy się ją z mufą.
- Nowy trójnik z tworzywa wstawiony w pion: sprawdza się, gdy trzeba podłączyć nowe urządzenie, a żeliwo jest w dobrym stanie. Wycina się krótki odcinek i zastępuje go kształtką z uszczelkami przejściowymi na obu końcach.
- Trójnik siodłowy (nasada siodłowa): pozwala podłączyć się bez wycinania odcinka, ale na starym żeliwie to wątpliwe rozwiązanie. Uszczelka siodła wymaga gładkiej i równej powierzchni, której skorodowane żeliwo nie ma, więc połączenie łatwo przecieka lub przepuszcza zapach. Producenci często nie zalecają nasad siodłowych na żeliwo. Pewniejsze jest wstawienie nowego trójnika z tworzywa.
Przy wyborze warto pomyśleć też o dodatkach. Czyszczak (kształtka rewizyjna) i drzwiczki rewizyjne w okładzinie pozwalają później skontrolować lub przeczyścić pion bez kucia. Przed zapachem z pionu chroni zamknięcie wodne w syfonie, dlatego pralka i zmywarka powinny być podłączone przez syfon. Jeśli woda z syfonów jest zasysana przy spłukiwaniu, na przykład przy dłuższym podejściu lub słabo wentylowanym pionie, pomaga zawór napowietrzający. Zawór zwrotny służy do czegoś innego: zapobiega cofaniu się ścieków do urządzenia.
Cena podłączenia do żeliwnego pionu: od czego zależy
Orientacyjna cena robocizny to 233,80 zł za sztukę, czyli za jedno podłączenie. Dotyczy typowej sytuacji: pion jest dostępny, żeliwo jest w przyzwoitym stanie i podłącza się jedną rurę. Ostateczną kwotę zmieniają następujące czynniki:
- Dostęp do pionu: odkryta rura w szachcie z drzwiczkami to najtańszy przypadek. Jeśli pion jest zamurowany w ścianie łazienki lub za płytkami, dochodzi skuwanie i późniejsze uzupełnienie, a pracy jest znacznie więcej. Skuwanie i prace murarskie, na przykład kucie bruzd pod instalację wodną (beton), rozlicza się zwykle jako osobne pozycje.
- Stan żeliwa: zdrową rurę tnie się szybko i mufa dobrze na niej siedzi. Przy cięciu czasem okazuje się jednak, że rura jest od środka zarośnięta osadami, przerdzewiała lub popękana. Wtedy trzeba wyciąć dłuższy odcinek, więcej czyścić i często dodać kolejną uszczelkę przejściową, co wyraźnie podnosi cenę.
- Rodzaj podłączenia: wsunięcie do istniejącego kielicha z nową mufą jest prostsze niż wstawienie nowego trójnika, przy którym wykonuje się dwa cięcia i dwa przejścia.
- Średnica: podłączenie WC na pełnej średnicy pionu jest trudniejsze niż mały odpływ od umywalki. Cięższe żeliwo i większe kształtki oznaczają więcej pracy przy zabezpieczeniu.
- Liczba podłączeń: jedno urządzenie to inna praca niż cała łazienka z WC, wanną i umywalką. Każde kolejne podłączenie liczy się osobno. Wykonane jednocześnie wychodzą jednak korzystniej niż przy kilku osobnych wizytach, bo odpada powtarzane przygotowanie i uzgadnianie terminu.
- Materiał: mufy, redukcje, trójniki, czyszczaki i obejmy zwykle dolicza się do robocizny. Lepsze uszczelki i drzwiczki rewizyjne podnoszą cenę, ale oszczędzają kłopotów później.
- Termin i pilność: interwencja awaryjna przy zalewaniu, w weekend lub wieczorem jest zazwyczaj droższa niż zaplanowany montaż.
Przy porównywaniu ofert warto zapytać, czy cena obejmuje oględziny, materiał, zabezpieczenie pionu, próbę szczelności i wywóz wyciętego żeliwa.
Jak przygotować mieszkanie, aby praca przebiegła sprawnie
Poza stanem technicznym rury wiele zależy od przygotowania miejsca. Pracę ułatwia, gdy:
- Okolica pionu jest uprzątnięta, szafki, pralka i rzeczy z szachtu są usunięte, a do rury można dojść z obu stron.
- Położenie urządzeń sanitarnych jest ustalone z góry i hydraulik nie musi zmieniać trasy w trakcie pracy.
- Inwestor jest w domu lub pod telefonem, gdy trzeba zdecydować o dłuższym odcinku lub innej kształtce.
- Wszystkie podłączenia w mieszkaniu wykonuje się naraz, póki ściany są odkryte.
Pracę wydłuża natomiast spuszczenie wody piętro wyżej w trakcie cięcia, zmiana położenia urządzeń dopiero na miejscu albo konieczność sprzątania i zabezpieczania otoczenia przez montera.
Typowe błędy, które wychodzą dopiero później
Większości tych błędów nie widać od razu po montażu. Dają o sobie znać po tygodniach lub miesiącach, często już za gotowymi płytkami. Najczęściej chodzi o następujące przypadki:
- Połączenie uszczelnia się silikonem lub taśmą zamiast właściwą uszczelką przejściową i po czasie zaczyna przeciekać i śmierdzieć.
- Krawędzie po cięciu zostają nierówne i mufa nie przylega na całym obwodzie.
- Rura pozioma nie ma właściwego spadku. Przy rurze 110 mm, na przykład od WC, zwykle przyjmuje się spadek około 2 %, czyli 2 cm na metr długości, a 1 % traktuje się jako dolną granicę. Przy mniejszych średnicach od umywalki, wanny czy pralki podaje się około 2 do 3 %. Przy zbyt małym spadku odpływ bulgocze, woda wolno spływa i osadza się brud.
- Spadek jest za to niepotrzebnie duży. Przy WC woda spływa wtedy szybciej niż części stałe, które zostają w rurze i powodują zatory. W praktyce jako górną granicę dla odcinków poziomych podaje się zwykle około 5 %.
- Trasa ma niepotrzebnie dużo kolan lub jest za długa, co zwiększa ryzyko zatorów, zwłaszcza przy WC.
- Nową rurę podłącza się do przerdzewiałego żeliwa, które wkrótce pęka obok nowego połączenia.
- Pion nad i pod cięciem nie zostaje zabezpieczony i w trakcie pracy luzują się stare połączenia na innych piętrach.
- Wstawiony trójnik jest krótszy niż wycięta przerwa i żeliwo nad nim stopniowo osiada.
- Na skorodowanym żeliwie montuje się nasadę siodłową, która po czasie przecieka.
- Rura z tworzywa nie jest zamocowana obejmami i rusza się przy przepływie wody, przez co połączenie stopniowo się luzuje.
- Połączenie znika za płytkami bez otworu rewizyjnego i przy pierwszym zatorze lub nieszczelności trzeba kuć.
Objawy zależą od błędu. Nieszczelna mufa zwykle najpierw daje zapach, a dopiero później wilgotną plamę na ścianie lub u sąsiada piętro niżej. Zły spadek objawia się wolnym odpływem i bulgotaniem w syfonie. Niezamocowaną rurę słychać jako stukanie przy spłukiwaniu.
Jeśli żeliwo jest w złym stanie, na dłuższą metę lepiej wymienić cały odcinek albo uzgodnić z zarządcą wymianę pionu w całym budynku, niż wielokrotnie wracać do jednego połączenia.
Jak sprawdzić gotowe podłączenie
Zanim rury zostaną zakryte płytkami lub zabudową, warto przejść z hydraulikiem przez te punkty:
- Połączenie żeliwa z tworzywem jest suche również po dłuższym puszczaniu wody.
- Przy spłukaniu WC i spuszczeniu pełnej wanny lub umywalki nic nie kapie ani nie wycieka.
- Woda odpływa płynnie, bez bulgotania i bez podchodzenia wody w innych urządzeniach.
- Po spłukaniu WC woda zostaje w syfonach umywalki i wanny, nie zostaje zassana.
- W pobliżu połączenia nie czuć zapachu kanalizacji.
- Nowa rura jest zamocowana obejmami i się nie rusza.
- Odcinki poziome mają widoczny spadek w stronę pionu.
- Przy połączeniu pozostał dostęp przez czyszczak lub drzwiczki rewizyjne.
- Żeliwo nad i pod połączeniem nie jest po pracy poluzowane ani uszkodzone.
Połączenie warto sfotografować przed zakryciem. Zdjęcie z widocznym położeniem trójnika i otworu rewizyjnego pomoże przy przyszłej naprawie i przy sprzedaży mieszkania.
Najczęściej zadawane pytania
Za jedno podłączenie orientacyjna cena wynosi 233,80 zł za sztukę. Ostateczna kwota może wzrosnąć przy zamurowanym pionie, złym stanie żeliwa, wstawianiu nowego trójnika lub przy interwencji awaryjnej poza zwykłymi godzinami.
Tak, ale zawsze przez gumową mufę lub uszczelkę przejściową przeznaczoną do łączenia żeliwa z tworzywem. Bezpośrednie wsunięcie lub uszczelnienie masą zwykle po czasie przecieka.
Podłączenie syfonu pralki do przygotowanego odpływu jest w zasięgu wprawnego majsterkowicza. Cięcie żeliwnego pionu to jednak ingerencja we wspólną instalację całego budynku i wymaga zabezpieczenia rury, dlatego lepiej zostawić je hydraulikowi.
Przy jednym podłączeniu i dobrym dostępie zwykle kilka godzin. Jeśli przy cięciu okaże się, że żeliwo jest w złym stanie i trzeba wymienić dłuższy odcinek, może to potrwać dłużej. Dlatego termin uzgadnia się z wyprzedzeniem.
Najczęściej mufa nie uszczelnia na całym obwodzie, brakuje syfonu albo woda z syfonu jest zasysana przy spłukiwaniu i znika zamknięcie wodne. Pomaga sprawdzenie osadzenia uszczelki, dodanie syfonu, a przy zasysaniu montaż zaworu napowietrzającego.
Na starym żeliwie raczej nie. Jej uszczelka wymaga gładkiej i równej powierzchni, której skorodowana rura nie ma. Pewniej jest wyciąć krótki odcinek i wstawić nowy trójnik z tworzywa z uszczelkami przejściowymi.
Gdy żeliwo jest przerdzewiałe, pęka, wielokrotnie przecieka lub jest od środka mocno zarośnięte. Wymiana pionu dotyczy kilku mieszkań, dlatego zajmuje się nią zarządca, wspólnota mieszkaniowa lub spółdzielnia.
Powiązane prace
Jak przebiega kucie bruzd pod rury wodne w betonie, kiedy użyć bruzdownicy, na co uważać w bloku z wielkiej płyty i jak sprawdzić gotową pracę.
Jak osadza się w ścianie korpus baterii podtynkowej lub stelaż WC, na co uważać przy kuciu i jak sprawdzić pracę przed położeniem płytek.
Jak wygląda osadzenie podtynkowego korpusu baterii prysznicowej, co utrudnia pracę, jakie błędy się zdarzają i jak sprawdzić gotowy montaż.
Jak osadzić drzwiczki rewizyjne w murze, betonie, płycie g-k i w zabudowie pionu. Wybór typu i rozmiaru, kolejne kroki, typowe błędy i odbiór.
Jak osadzić odpływ liniowy w podłodze, podłączyć go do kanalizacji, zabetonować i uszczelnić. Na co uważać i jak sprawdzić gotową pracę.
Jak wygląda montaż ścianki prysznicowej i drzwi na brodzik oraz parawanu nawannowego: pomiar, wybór szkła i drzwi, typowe błędy i odbiór gotowej pracy.
Blog
Proszę wycenić cały projekt, nie tylko jedną pracę
Wybierają Państwo pozycje ze wszystkich branż, a NUMIQ przygotowuje z nich wycenę Państwa projektu lub ofertę dla Państwa klienta.