Montaż ścianki prysznicowej i parawanu nawannowego

Przy remoncie najpierw demontuje się starą ściankę lub kabinę. Stary silikon trzyma mocno, dlatego trzeba go ciąć ostrożnie, żeby nie uszkodzić glazury, płytek ani krawędzi brodzika. Resztki masy trzeba usunąć do końca, bo nowy silikon nie trzyma się starego.

Potem przychodzi czas na pomiar. Montażysta mierzy szerokość i wysokość otworu w kilku miejscach: u góry, pośrodku i na dole. Poziomicą albo laserem sprawdza, czy ściany są pionowe, czy narożnik ma kąt prosty i czy brodzik lub krawędź wanny leżą w poziomie. W starszych mieszkaniach i blokach z wielkiej płyty rzadko tak jest. Mierzy się zawsze po skończeniu glazury, nigdy przed.

Przy ściankach na wymiar pomiar jest kluczowy z jednego powodu: szkła hartowanego po zahartowaniu nie da się już ciąć ani wiercić. Wszystkie otwory na zawiasy i uchwyty musi wykonać szklarnia wcześniej. Błąd w pomiarze oznacza nowe szkło.

Sam montaż składa się z kilku etapów:

• wyznaczenie miejsc na profile, zawiasy i uchwyty,
• wiercenie w glazurze wiertłem diamentowym lub do płytek na niskich obrotach, bez udaru,
• osadzenie kołków dobranych do podłoża i przykręcenie profili nośnych lub uchwytów,
• włożenie szkła za pomocą przyssawek i ustawienie go w pionie i poziomie,
• założenie zawiasów, listew uszczelniających i profili magnetycznych,
• uszczelnienie styku ze ścianą oraz brodzikiem, wanną lub posadzką silikonem sanitarnym.

Silikon potrzebuje czasu na utwardzenie, według producenta zwykle około 24 godzin. Do tego czasu lepiej nie korzystać z prysznica.

Najczęściej ściankę montuje się na brodziku. Szkło lub dolny profil stoi na jego krawędzi, więc brodzik musi być osadzony stabilnie i w poziomie. Jeśli pod ciężarem ugina się albo kołysze, fuga silikonowa między szkłem a brodzikiem z czasem pęka i woda zaczyna przeciekać.

Przy kabinie narożnej montuje się jedną lub dwie stałe ścianki i do nich drzwi. Przy prysznicu we wnęce między dwiema ścianami często wystarczy jedno szkło z drzwiami. Rodzaj drzwi warto dobrać do miejsca w łazience:

• drzwi uchylne potrzebują wolnej przestrzeni przed prysznicem, w której nie może przeszkadzać umywalka ani grzejnik,
• drzwi przesuwne oszczędzają miejsce, ale mają prowadnicę i rolki, które od czasu do czasu trzeba wyczyścić i wyregulować,
• drzwi składane sprawdzają się w wąskich łazienkach, mają jednak więcej połączeń i uszczelek.

Parawan nawannowy zastępuje zasłonkę prysznicową. Bywa to jedna stała tafla, szkło uchylne na zawiasach albo parawan składany z dwóch do pięciu segmentów. Montaż parawanu nawannowego polega na przykręceniu go do ściany nad krawędzią wanny, a dolna krawędź szkła kończy się tuż nad rantem.

Na co uważać:

• krawędź wanny musi być prosta, a wanna solidnie obudowana lub stać na nóżkach, które się nie ruszają,
• przy parawanie uchylnym trzeba sprawdzić, czy szkło przy otwieraniu nie zatrzyma się na baterii, półce lub wieszaku,
• do wanny z zaokrągloną krawędzią albo wanny narożnej wybiera się parawan zaprojektowany dokładnie pod ten kształt,
• uszczelka na dolnej krawędzi szkła musi sięgać do rantu wanny, inaczej woda pryska na podłogę przy każdym prysznicu.

Parawan na wannę to zwykle prostszy montaż niż cała kabina, bo chodzi o jedną taflę i jeden profil ścienny. Wymagania co do mocowania są jednak takie same, bo uchylne szkło działa na zawiasy i ścianę jak dźwignia.

Ścianka ramowa ma szkło osadzone w ramie z aluminium lub stali nierdzewnej. Ramę da się w pewnym zakresie regulować, więc poradzi sobie nawet z lekko krzywą ścianą. Pasuje do typowych łazienek i łatwiej się ją montuje. Minusem jest to, że w profilach zbiera się brud i kamień.

Ścianka bezramowa to samo szkło i minimum okuć. Wygląda lekko i optycznie powiększa małą łazienkę. Łatwo ją czyścić, ale wymaga prostych ścian, precyzyjnego pomiaru i mocnego podłoża, bo grubsze szkło sporo waży.

Ścianka na wymiar ma sens na poddaszu ze skosem, w nieregularnych wnękach albo tam, gdzie gotowy wymiar nie pasuje. Produkuje się ją według pomiaru, więc trzeba na nią poczekać dłużej.

Stosuje się hartowane szkło bezpieczne, zwykle o grubości od 6 do 10 mm. Po stłuczeniu rozpada się na drobne, tępe kawałki, a nie na ostre odłamki. Pod względem wyglądu do wyboru jest:

• szkło przezroczyste, które przepuszcza światło i dobrze sprawdza się w małych łazienkach,
• szkło matowe lub satynowe, jeśli zależy ci na prywatności,
• szkło piaskowane lub z nadrukiem jako element dekoracyjny,
• szkło z powłoką hydrofobową, po którym woda łatwiej spływa, a kamień mniej się trzyma.

Prysznic bez brodzika ze szkłem osadzonym w profilu U w posadzce, czyli kabina walk-in, to osobny temat z innymi wymaganiami co do podłogi i mocowania. Ten artykuł dotyczy ścianek na brodzik i parawanów nawannowych.

Najprostsza jest jedna stała tafla bez ruchomych elementów. Drzwi uchylne wymagają precyzyjnie osadzonych zawiasów, inaczej z czasem same się otwierają albo domykają się krzywo. Drzwi przesuwne mają bardziej skomplikowany mechanizm, a ich regulacja trwa dłużej.

Pracę wydłuża i podraża przede wszystkim:

• demontaż starej ścianki i czyszczenie starego silikonu,
• krzywe ściany, narożnik bez kąta prostego albo brodzik lub wanna, które nie stoją w poziomie,
• wielkoformatowe lub bardzo twarde płytki, w których trudno się wierci,
• słabe podłoże, na przykład płyta g-k bez wzmocnienia w miejscu uchwytów,
• źle umieszczona bateria lub odpływ, które najpierw trzeba przenieść,
• ciężkie szkło, przy którym do montażu potrzebne są dwie osoby,
• kilka tafli w jednej kabinie, z których każdą trzeba osobno wypoziomować i uszczelnić.

Jeśli trzeba przerobić instalację wodną lub odpływ, to zadanie dla hydraulika jeszcze przed układaniem płytek. Ściankę montuje się na samym końcu, gdy wszystkie inne prace są skończone.

Słabe uszczelnienie. Tani silikon bez dodatku grzybobójczego szybko czernieje, a nałożony na wilgotną lub tłustą powierzchnię odkleja się. Woda dostaje się wtedy pod płytki, w ścianę albo pod wannę. Silikon nakłada się tylko na czyste i suche podłoże i pozwala mu się porządnie utwardzić.

Przewiercona hydroizolacja. Pod płytkami w strefie prysznica zwykle jest folia w płynie lub inna izolacja przeciwwodna. Każdy otwór ją narusza, dlatego przed włożeniem kołków wypełnia się otwory silikonem. W praktyce przecieki często biorą się właśnie z nieuszczelnionych otworów, a nie z samej ścianki.

Mocowanie tylko w płytce. Uchwyt musi sięgać do nośnego muru albo do wzmocnionego podłoża. Inaczej ścianka z czasem się poluzuje, a drzwi zaczną się zacinać.

Pomiar przed ułożeniem płytek. Klej i płytki zmieniają wymiar otworu o kilka milimetrów. Przy szkle robionym na wymiar to wystarczy, żeby nie pasowało.

Odwrotnie założone uszczelki. Dolna listwa z fartuchem musi być skierowana do wnętrza prysznica lub wanny. Odwrócona prowadzi wodę na zewnątrz.

Ruchomy brodzik lub wanna. Jeśli podłoże pod szkłem pracuje, żaden silikon długo nie wytrzyma. Brodzik czy wannę trzeba przed montażem ścianki podbić i stabilnie osadzić.

Ramową kabinę prysznicową albo prosty parawan nawannowy z zestawu zamontuje sprawny majsterkowicz, jeśli ma pomocnika i odpowiednie narzędzia. Bezramowe ścianki z grubego szkła i szkło na wymiar lepiej zostawić fachowcowi. Zawsze trzymaj się instrukcji montażu producenta.

1. Sprawdzić, czy w opakowaniu są wszystkie elementy, a szkło nie jest uszkodzone, zwłaszcza na krawędziach.
2. Usunąć stary silikon i odtłuścić powierzchnię.
3. Sprawdzić poziomicą, czy brodzik lub krawędź wanny są w poziomie i czy się nie ruszają.
4. Przyłożyć profil ścienny, ustawić go poziomicą w pionie i zaznaczyć otwory.
5. Okleić miejsce wiercenia taśmą i wiercić wiertłem do płytek bez udaru.
6. Wypełnić otwory silikonem, włożyć kołki i przykręcić profile.
7. Razem z pomocnikiem włożyć szkło w profile i nigdy nie opierać go krawędzią o płytki ani o wannę.
8. Wyregulować drzwi lub szkło uchylne tak, żeby chodziły lekko i równo się domykały.
9. Założyć uszczelki i od zewnątrz uszczelnić silikonem styk ze ścianą oraz brodzikiem lub wanną.
10. Odczekać, aż silikon się utwardzi zgodnie z zaleceniami producenta, i dopiero wtedy wypróbować prysznic.

Przy odbiorze dokładnie obejrzyj gotową ściankę i ją wypróbuj. Sprawdź, czy:

• szkło nie ma rys ani wyszczerbionych krawędzi,
• ścianka stoi w pionie i nie rusza się przy lekkim naciśnięciu,
• drzwi lub szkło uchylne poruszają się płynnie, same się nie otwierają i dobrze się domykają,
• fugi silikonowe są ciągłe, gładkie i bez przerw,
• uszczelki są założone właściwą stroną i na całej długości,
• po utwardzeniu silikonu przy próbnym prysznicu woda nie wypływa na zewnątrz,
• dostałeś instrukcję pielęgnacji i warunki gwarancji.

Żywotność wydłuża prosty nawyk: po każdym prysznicu ściągnąć wodę ze szkła gumową ściągaczką i przewietrzyć łazienkę. Do czyszczenia używaj delikatnych środków bez drobinek ściernych i mocnych kwasów, które niszczą powłokę hydrofobową i okucia. Co jakiś czas sprawdź uszczelki i dokręć poluzowane śruby.