Skuwanie płytek ceramicznych ze ścian

Dobrze wykonane skuwanie ma stałą kolejność. Jeśli ekipa pominie któryś krok, widać to później na ścianie albo przy sprzątaniu.

1. Przygotowanie pomieszczenia: wannę, umywalkę, podłogę i ościeżnice zabezpiecza się folią lub tekturą, a drzwi do reszty mieszkania uszczelnia folią. Zdejmuje się lustra, szafki, baterie i ramki gniazdek.
2. Odcięcie instalacji: zakręca się wodę i wyłącza bezpiecznik obwodu w danym pomieszczeniu. Sprawdza się, którędy biegną przewody i rury.
3. Skuwanie płytek: zaczyna się od krawędzi albo od narożnika i schodzi małymi fragmentami, ręcznie albo młotem udarowym z płaskim dłutem.
4. Doczyszczenie ściany: usuwa się resztki kleju lub zaprawy, zależnie od tego, co będzie dalej.
5. Wywóz gruzu: gruz trafia do mocnych worków i wywozi się go jako odpad budowlany.

Dlaczego zaczyna się od krawędzi? Pierwsza płytka schodzi najtrudniej. Kolejne mają już wolny brzeg, więc dłuto łatwo wsunąć pod spód. Ściana dostaje wtedy mniej uderzeń.

Przy małej powierzchni, na przykład pasie płytek nad blatem kuchennym, często wystarczy młotek i szerokie przecinak. Praca ręczna trwa dłużej, ale łatwiej ją kontrolować i nie niszczy niepotrzebnie ściany.

Przy całej łazience zwykle używa się lekkiego młota udarowego z płaskim lub łopatkowym dłutem. Ciężki młot wyburzeniowy nie nadaje się do mieszkania. Łatwo nim uszkodzić tynk, cegłę i instalacje, a w bloku z wielkiej płyty hałas niesie się po całym pionie.

Jeśli część płytek ma zostać, granicę najpierw nacina się szlifierką kątową z tarczą diamentową. Wtedy glazura pęka dokładnie tam, gdzie trzeba, a nie dwa rzędy dalej.

Ściana tej samej wielkości może zająć raz godzinę, a innym razem całe przedpołudnie. Decyduje głównie to, na czym trzymają się płytki i co jest pod nimi.

• Płytki na cienkiej warstwie kleju schodzą dość łatwo, ale na ścianie zostaje klej, który trzeba zeszlifować albo skuć.
• Płytki na zaprawie, typowe w kamienicach i starszych blokach, trzymają się grubą warstwą. Często skuwa się je razem z zaprawą aż do muru, a potem ścianę trzeba wyrównać.
• Płytki na płycie g-k wymagają ostrożności. Przy skuwaniu łatwo zerwać karton płyty i czasem prościej ją wymienić, niż naprawiać.
• Kilka warstw, gdy kiedyś ktoś przykleił nowe płytki na stare, oznacza więcej pracy i więcej gruzu.
• Kabina prysznicowa zwykle ma pod płytkami hydroizolację z masy uszczelniającej. Przy skuwaniu ulega zniszczeniu, więc pod nowe płytki robi się nową.
• Dostęp i wywóz: wysokie piętro bez windy, wąski korytarz albo dużo wyposażenia w pomieszczeniu wydłużają pracę.

W ścianach łazienki i kuchni biegnie woda, kanalizacja i prąd. Przewody elektryczne zwykle idą pionowo lub poziomo od gniazdek i włączników, ale w starszych budynkach nie zawsze tak jest. Pomaga wykrywacz przewodów i ostrożność przy instalacjach. Jeśli przewód zostanie uszkodzony, naprawić go musi elektryk z uprawnieniami SEP, nie majsterkowicz.

Przy skuwaniu powstaje drobny pył zawierający krzemionkę, który szkodzi płucom. Warto założyć maskę klasy FFP2 lub wyższej, okulary ochronne, grube rękawice i ubranie z długim rękawem, bo odłamki płytek tną jak szkło. Jeśli podejrzewasz, że pod płytkami są stare płyty azbestowo-cementowe, przerwij pracę i daj materiał do oceny. Usuwanie azbestu to zadanie wyłącznie dla wyspecjalizowanej firmy.

W bloku sprawdź regulamin porządku domowego wspólnoty mieszkaniowej lub spółdzielni, bo zwykle określa godziny głośnych prac. Uprzedzenie sąsiadów z kilkudniowym wyprzedzeniem oszczędza wielu nerwów.

Jeśli masz małą powierzchnię, murowaną ścianę i trochę cierpliwości, poradzisz sobie sam. Przy płycie g-k, gęstych instalacjach albo płytkach na zaprawie w całej łazience rozsądniej zawołać ekipę remontową.

1. Zakręcić wodę i wyłączyć bezpiecznik obwodu w pomieszczeniu.
2. Zdemontować wyposażenie oraz ramki gniazdek i włączników.
3. Zabezpieczyć wannę, podłogę i drzwi folią, otworzyć okno.
4. Założyć maskę, okulary i rękawice.
5. Wykrywaczem zaznaczyć na płytkach przebieg przewodów i rur.
6. Jeśli część płytek ma zostać, naciąć granicę szlifierką kątową.
7. Rozbić pierwszą płytkę w narożniku lub przy krawędzi i wybrać odłamki.
8. Wsuwać dłuto pod kolejne płytki pod niskim kątem i odłupywać je po jednej.
9. Przy instalacjach pracować tylko ręcznie i delikatnie.
10. Resztki kleju skuć lub zeszlifować, na bieżąco wynosić gruz w workach.
11. Odkurzyć ścianę i opukać ją, sprawdzając, czy tynk nie jest głuchy.

• Zbyt mocne narzędzie rozbija tynk i mur, a proste skuwanie zamienia się w naprawę całej ściany.
• Kucie na ślepo przy instalacjach kończy się przebitą rurą albo przeciętym przewodem.
• Resztki kleju na ścianie sprawiają, że nowe płytki nie leżą równo i gorzej trzymają.
• Niedoszacowany gruz: płytki są ciężkie, worków jest więcej, niż się wydaje, a do zwykłego kosza na odpady komunalne wyrzucać ich nie wolno.
• Brak zapasu czasu: pod starymi płytkami często wychodzi głuchy albo zawilgocony tynk, który trzeba naprawić.

Niewielką ilość gruzu z remontu zwykle przyjmuje PSZOK według zasad twojej gminy. Przy większej ilości wygodniejszy jest kontener albo worek typu big bag.

• płytki są usunięte w całym ustalonym zakresie, a granice z pozostawioną glazurą są proste,
• na ścianie nie ma resztek kleju, które przeszkadzałyby przy nowych płytkach,
• tynk po opukaniu nie brzmi głucho, a ewentualne głuche miejsca są zaznaczone lub skute,
• instalacje wodne i elektryczne są nieuszkodzone, po odkręceniu wody nic nie cieknie,
• wyposażenie, wanna i podłoga są bez rys i pęknięć,
• gruz jest wywieziony, a pomieszczenie zamiecione i odkurzone,
• wiadomo, kto przygotuje podłoże pod nowe płytki.