Wyburzenie ceglanej ścianki działowej do 150 mm

Większość ścian wewnętrznych do 150 mm to zwykłe ścianki działowe, które przenoszą tylko własny ciężar. Nie jest to jednak reguła. W starszych kamienicach i domach ze stropami drewnianymi belki z czasem się uginają i zaczynają opierać o ściankę działową, która przejmuje część obciążenia stropu. W domach jednorodzinnych zdarza się z kolei, że ktoś przy wcześniejszej przebudowie „wykorzystał” ściankę jako podporę. Cienka ściana nie oznacza więc automatycznie ściany nienośnej.

Jak to sprawdzić? Pomaga oryginalna dokumentacja projektowa budynku, którą zwykle ma właściciel domu albo zarządca, wspólnota mieszkaniowa lub spółdzielnia. Jeśli dokumentacji brakuje albo masz wątpliwości, poproś konstruktora o ocenę ściany. Przy jakiejkolwiek ingerencji w konstrukcję nośną taka ocena jest koniecznością, a nie dobrą radą.

W bloku warto też wcześniej uprzedzić zarządcę i sąsiadów. Wyburzenie oznacza hałas, pył na klatce schodowej i wynoszenie gruzu przez części wspólne budynku.

Dobra ekipa remontowa działa mniej więcej w takiej kolejności:

1. oględziny i sprawdzenie instalacji: szuka się gniazdek, włączników, puszek, pionów i grzejników po obu stronach ściany, przydaje się też wykrywacz przewodów,
2. odłączenie instalacji: prąd odłącza i zabezpiecza elektryk z uprawnieniami SEP, wodę i ogrzewanie hydraulik, a rurą gazową w ścianie może zająć się wyłącznie instalator z uprawnieniami gazowymi,
3. zabezpieczenie pomieszczeń: podłogi przykrywa się twardą płytą i folią, meble wynosi się albo owija, a drzwi do pozostałych pokoi uszczelnia folią i taśmą, żeby pył nie rozszedł się po całym mieszkaniu,
4. demontaż elementów na ścianie: ościeżnice, płytki, listwy, półki i osprzęt elektryczny usuwa się przed burzeniem,
5. oddzielenie od ścian, które zostają: w miejscu połączenia ze ścianą zewnętrzną lub sąsiednią oraz pod stropem styk często się nacina, żeby przy burzeniu nie wyrwać tynku i muru tam, gdzie ma on zostać,
6. burzenie od góry do dołu: mur rozbiera się warstwami od stropu w stronę podłogi, nigdy przez podkopywanie od spodu,
7. bieżące wynoszenie gruzu: gruz trafia do worków lub taczek i od razu do kontenera, żeby nie gromadził się w pomieszczeniu,
8. doczyszczenie: resztki zaprawy na podłodze, suficie i ścianach bocznych się skuwa, a całość zamiata i odkurza.

Do pracy używa się młota udarowego, młotka i przecinaka, a przy czystym wykończeniu krawędzi także przecinarki lub bruzdownicy z odsysaniem pyłu. Ciężki sprzęt rzadko jest potrzebny: przy cienkiej ściance delikatniejsza metoda jest bezpieczniejsza dla sąsiednich ścian i mniej uciążliwa dla sąsiadów.

Dwie ścianki o tej samej powierzchni mogą oznaczać zupełnie inną robotę. Nakład pracy, a więc i koszt, zależy głównie od tego, co poniżej:

• materiał i zaprawa: cegła dziurawka na zaprawie wapiennej schodzi łatwo, cegła pełna na zaprawie cementowej wymaga dużo więcej wysiłku,
• wykończenie ściany: glazura, gruby tynk czy stare warstwy farby dokładają pracy i odpadów,
• instalacje w ścianie: każdy przewód, rurę czy skrzynkę rozdzielczą trzeba wcześniej odłączyć i poprowadzić inaczej,
• ościeżnice i nadproża: zamurowana stalowa ościeżnica albo nadproże nad drzwiami wydłużają burzenie,
• dostęp: wyższe piętro bez windy, wąska klatka schodowa albo kontener daleko od wejścia oznaczają dużo noszenia,
• zamieszkane mieszkanie: jeśli ktoś w nim mieszka, trzeba staranniej chronić wnętrze i pracować w godzinach dopuszczonych przez regulamin wspólnoty lub spółdzielni,
• wysokość pomieszczenia: w wysokich mieszkaniach w kamienicach ściana jest większa, a przy suficie potrzebne jest rusztowanie albo podest roboczy.

Wywóz i utylizacja gruzu często rozliczane są osobno. Murowana ściana jest ciężka, a gruzu powstaje więcej, niż większość osób się spodziewa. Odpady budowlane trzeba zagospodarować zgodnie z zasadami gminy. Nie wolno ich wrzucać do zwykłych pojemników na odpady komunalne. Niektóre gminy przyjmują niewielkie ilości gruzu z remontów w PSZOK-u, przy większych ilościach zamawia się kontener.

• burzenie bez sprawdzenia, czy ściana jest nośna: po usunięciu ściany, która coś podpierała, mogą pojawić się pęknięcia stropu albo ścian na piętrze wyżej,
• przebicie instalacji: przewód pod napięciem albo rura wodociągowa w ściance to jedne z najgroźniejszych i najbardziej kłopotliwych niespodzianek,
• podkopywanie od dołu: górna część ściany może runąć naraz i zranić człowieka,
• składowanie gruzu w jednym miejscu: w starszych budynkach ze stropami drewnianymi duża hałda gruzu może nadmiernie obciążyć strop,
• wyrwanie fragmentu sąsiedniej ściany: bez nacięcia styku odpada tynk, a nawet mur tam, gdzie ściana ma zostać,
• lekceważenie pyłu: drobny pył z cegły i zaprawy dostaje się do wentylacji, elektroniki i do sąsiadów, dlatego tak ważne są dobre zabezpieczenie i maska przeciwpyłowa.

W praktyce często dopiero po odsłonięciu muru wychodzi na jaw instalacja, o której nikt nie wiedział, albo mur okazuje się w gorszym stanie, niż zakładano. Dlatego rozsądnie jest zostawić sobie mały zapas czasu i ustalić z wykonawcą z góry, jak takie sytuacje będą rozwiązywane.

Wyburzanie jest głośne i bardzo pylące. Pracownicy, a także ty, jeśli jesteś na miejscu, potrzebujecie maski przeciwpyłowej, okularów ochronnych, rękawic, solidnego obuwia i ochronników słuchu. Okna warto mieć otwarte, ale pyłu nie należy wydmuchiwać na klatkę schodową.

Jeżeli przy burzeniu dojdzie do uszkodzenia rury gazowej albo poczujesz gaz, natychmiast przerwij pracę, nie używaj urządzeń elektrycznych ani ognia, otwórz okna i wyjdź z mieszkania. Zadzwoń na pogotowie gazowe pod numer 992 albo na numer alarmowy 112.

Ta pozycja zwykle obejmuje tylko usunięcie ściany. Naprawa miejsc, w których stała, czyli wyrównanie podłogi lub wylewki, uzupełnienie sufitu i ścian bocznych, a potem tynk lub gładź, to osobna praca. Warto to jasno ustalić z wykonawcą już przy zamawianiu.

Przy odbiorze przejdź przez te punkty:

• ścianka jest usunięta w uzgodnionym zakresie, razem z ościeżnicą i płytkami,
• pozostałe ściany, sufit i podłoga nie mają nowych pęknięć ani wyrwanych kawałków muru,
• krawędzie przy sąsiednich ścianach i suficie są równe i gotowe do uzupełnienia,
• odsłonięte instalacje są bezpiecznie zakończone i oznaczone, a elektrykę sprawdził elektryk z uprawnieniami SEP,
• gruz jest wywieziony i wiesz, gdzie został oddany,
• klatka schodowa, winda i części wspólne są czyste i nieuszkodzone,
• w mieszkaniu nie został gruby pył na podłogach, oknach ani w kratkach wentylacyjnych.