Demontaż zabudowy kuchennej

Odkręcenie szafek to tylko część zadania. Zwykle demontuje się szafki górne i dolne, blat, zlew z baterią i syfonem, okap, piekarnik, płytę grzewczą, zmywarkę i lodówkę do zabudowy. Do tego często dochodzi skucie płytek między szafkami albo zdjęcie cokołów przy podłodze.

Jeśli w kuchni lub obok stoi stara szafa wnękowa przykręcona na stałe do ściany, sufitu albo podłogi, zwykle usuwa się ją przy okazji. Taka zabudowa bywa osadzona na kołkach rozporowych lub kotwach, czasem obłożona płytą g-k, więc trzeba ją rozbierać ostrożniej.

W blokach z wielkiej płyty szafki wiszą zwykle na mocnych kołkach w betonie i dobrze się trzymają. W kamienicach tynk bywa stary i kruchy, a przy wyrywaniu mocowań łatwo odpada większymi płatami. Warto o tym pamiętać od początku.

Najpierw opróżnia się wszystkie szafki, a podłogę zabezpiecza kartonem albo grubą folią. Potem zakręca się wodę i odłącza sprzęty. Tu obowiązuje jasna zasada: kuchenkę gazową lub płytę gazową odłącza tylko osoba z uprawnieniami gazowymi. Koniec przewodu trzeba szczelnie zaślepić. Płytę indukcyjną i piekarnik podłączone na stałe, często do zasilania trójfazowego, odłącza elektryk z uprawnieniami SEP. Sprzęty na wtyczkę wystarczy wyjąć z gniazdka.

Następny krok to zlew: zakręcić zawory kątowe, odkręcić wężyki baterii i syfon. Rurę odpływową w ścianie trzeba od razu zatkać, żeby z kanalizacji nie ciągnęło nieprzyjemnym zapachem. Później zdejmuje się blat. Zwykle jest przykręcony od spodu przez kątowniki w szafkach, a przy ścianie bywa dodatkowo przyklejony silikonem.

Szafki rozbiera się od góry w dół. Górne wiszą na zawieszkach albo na szynie montażowej, więc wystarczy poluzować śruby regulacyjne i unieść szafkę. Dolne są zazwyczaj skręcone ze sobą i przymocowane do ściany. Na końcu wywozi się odpady. Płyta wiórowa, metal, szkło i stare AGD trafiają do różnych pojemników, a zużyty sprzęt oddaje się jako elektroodpady.

Najprościej rozbiera się prostą kuchnię z typowych szafek, które stoją na nóżkach i wiszą na zawieszkach. Czas i nakład pracy, a więc i koszt, rosną w takich sytuacjach:

• Wielkość i kształt zabudowy: kuchnia w kształcie litery L lub U, wyspa i wysokie słupki na sprzęt to więcej połączeń i więcej elementów do wyniesienia.
• Materiał: lite drewno, blat z kamienia lub spieku i konstrukcje metalowe są ciężkie, a czasem trzeba je ciąć na miejscu.
• Sposób mocowania: szafki przyklejone pianką montażową, zasilikonowane do płytek albo wpuszczone w mur rozbiera się powoli.
• Dojazd i dostęp: wąska kuchnia, brak windy i znoszenie z wysokiego piętra wydłużają pracę.
• Dodatkowy zakres: skuwanie płytek, zrywanie starej podłogi czy szafa wnękowa to kolejne godziny pracy.
• Wywóz odpadów: stara kuchnia zajmuje dużo miejsca, więc liczy się to, czy odpady zabiera ekipa, czy organizujesz to sam.

Szafki i blat rozbierzesz sam zwykłymi narzędziami, najlepiej z drugą osobą do pomocy. Gaz i sprzęt podłączony na stałe do prądu zostaw fachowcom z uprawnieniami. Jeśli w trakcie pracy poczujesz gaz, nie używaj włączników światła ani otwartego ognia, otwórz okna, wyjdź z mieszkania i zadzwoń na pogotowie gazowe pod numer 992 albo na numer alarmowy 112.

1. Opróżnić wszystkie szafki i zabezpieczyć podłogę kartonem.
2. Zlecić odłączenie kuchenki gazowej oraz płyty i piekarnika podłączonych na stałe.
3. Wyłączyć odpowiedni bezpiecznik i wyjąć z gniazdek sprzęty na wtyczkę.
4. Zakręcić zawory kątowe pod zlewem, podstawić wiadro, odkręcić baterię i syfon.
5. Zatkać rurę odpływową w ścianie odpowiednim korkiem.
6. Wysunąć sprzęt do zabudowy i odkręcić go od korpusów.
7. Przeciąć nożem silikon między blatem a ścianą, odkręcić śruby od spodu i podnieść blat we dwie osoby.
8. Zdjąć fronty i wyjąć półki, żeby szafki były lżejsze.
9. Poluzować zawieszki górnych szafek i zdjąć je, gdy druga osoba przytrzymuje szafkę.
10. Rozkręcić dolne szafki, odkręcić je od ściany i wynieść.
11. Wyjąć lub przyciąć równo ze ścianą pozostałe kołki i posegregować odpady.

Przy wierceniu i wyciąganiu kotew pamiętaj, że za kuchnią biegną przewody elektryczne i rury. Jeśli nie znasz ich przebiegu, użyj wykrywacza albo ostrożnie przytnij kotwy zamiast je wyrywać.

• Zrywanie szafek łomem: razem z nimi odpadają kawałki tynku i płytek, które potem trzeba naprawiać.
• Niezakręcona woda albo niezatkany odpływ: wystarczy pęknięty wężyk, żeby woda zalała podłogę albo sąsiadów z dołu.
• Samodzielne odłączanie gazu: to niebezpieczne i wymaga uprawnień, których laik nie ma.
• Zapomniany bezpiecznik: gołe przewody po płycie grzewczej zostają pod napięciem.
• Zlekceważenie ściany za kuchnią: w praktyce często wychodzi tam pleśń, wilgoć albo przetłuszczony tynk, a nikt nie zaplanował naprawy.
• Wystawienie odpadów pod zwykłe śmietniki: meble i gruz trafiają do PSZOK-u, na zbiórkę gabarytów albo do zamówionego kontenera, zgodnie z zasadami twojej gminy.

Zanim przyjdą monterzy nowej kuchni, przejdź przez pomieszczenie z tą listą:

• przewód gazowy jest fachowo zaślepiony i masz na to potwierdzenie lub wpis,
• przewody po sprzętach są bezpiecznie zakończone, a bezpiecznik opisany,
• zawory kątowe są zakręcone i nie kapią,
• rura odpływowa jest zatkana i nie czuć zapachu z kanalizacji,
• ściany nie mają wyrwanego tynku ani płytek, a ewentualne uszkodzenia są spisane,
• podłoga jest bez rys i mokrych miejsc,
• za szafkami nie ma pleśni ani wilgoci albo wiesz, jak zostanie to naprawione,
• stare AGD jest oddane jako elektroodpady, a pozostałe odpady wywiezione,
• pomieszczenie jest zamiecione i gotowe do pomiaru pod nową kuchnię.