Ασφαλτική μεμβράνη με φλόγα (1 στρώση)

Στην οριζόντια επιφάνεια βοηθά η βαρύτητα. Η μεμβράνη ξετυλίγεται, θερμαίνεται και κάθεται μόνη της στο υπόστρωμα. Συνήθως πρόκειται για πλάκα θεμελίωσης, μπετόν κάτω από βεράντα ή ταράτσα. Στην ταράτσα και στη βεράντα το υπόστρωμα πρέπει να έχει μικρή κλίση, συνήθως τουλάχιστον περίπου 1,5 έως 2 %, ώστε το νερό να φεύγει προς τις υδρορροές και να μη λιμνάζει.

Στην κατακόρυφη επιφάνεια ο τεχνίτης πρέπει να κρατά τη μεμβράνη όσο τη θερμαίνει, να την ξαναζεσταίνει και να την πιέζει συνεχώς. Η δουλειά είναι πιο αργή και θέλει περισσότερη εμπειρία. Συχνά γίνεται μέσα σε στενό σκάμμα γύρω από το σπίτι. Σε ψηλά τοιχία υπογείου οι μεμβράνες κόβονται σε μικρότερα κομμάτια και, αν χρειάζεται, στερεώνονται μηχανικά στο πάνω μέρος. Αλλιώς ένα μακρύ κομμάτι θα τραβούσε με το βάρος του την ακόμα μαλακή άσφαλτο και η στρώση θα λέπτυνε στο πάνω μέρος. Όταν το σκάμμα γεμίσει με χώμα, η κατακόρυφη στεγάνωση δεν είναι πια προσβάσιμη. Γι' αυτό κάθε λάθος διορθώνεται αργότερα πολύ δύσκολα.

Οι δύο στεγανώσεις πρέπει να ενώνονται μεταξύ τους. Αν η μεμβράνη του τοίχου δεν συνδεθεί στεγανά με τη μεμβράνη της πλάκας, η υγρασία παρακάμπτει τη στεγάνωση στη γωνία και ανεβαίνει στην τοιχοποιία. Στην πράξη συχνά φαίνεται ότι το υγρό υπόγειο δεν το προκάλεσε η ίδια η μεμβράνη, αλλά η κακή σύνδεση.

• ασφαλτική μεμβράνη τροποποιημένη με SBS (ελαστομερής): μένει εύκαμπτη και στο κρύο και γεφυρώνει μικρές ρωγμές του υποστρώματος. Για θεμέλια, τοιχία υπογείου και ταράτσες κατοικιών είναι συνηθισμένη και λογική επιλογή,
• μεμβράνη τροποποιημένη με APP (πλαστομερής): αντέχει καλά τη ζέστη και τον ήλιο, γι' αυτό χρησιμοποιείται πολύ σε ταράτσες στην Ελλάδα. Στο κρύο είναι λιγότερο εύκαμπτη από την SBS,
• απλό οξειδωμένο ασφαλτόπανο: είναι πιο απλό και λιγότερο εύκαμπτο. Με παγετό γίνεται εύθραυστο και μπορεί να σκάσει, οπότε ταιριάζει περισσότερο ως υπόστρωμα ή σε σημεία με μικρή καταπόνηση,
• μεμβράνη με ψηφίδα: μπαίνει ως τελευταία στρώση σε ταράτσα που μένει εκτεθειμένη στον ήλιο. Η ψηφίδα προστατεύει την άσφαλτο από την υπεριώδη ακτινοβολία, κάτι σημαντικό με τον ελληνικό ήλιο,
• μεμβράνη με φύλλο αλουμινίου: προτείνεται όπου υπάρχει αυξημένος κίνδυνος ραδονίου από το έδαφος. Τη σύνθεση της στεγάνωσης σε αυτή την περίπτωση την ορίζει ο μηχανικός με βάση μέτρηση στο οικόπεδο.

Οι μεμβράνες για στεγάνωση κάτω από το έδαφος καλύπτονται από το πρότυπο ΕΛΟΤ EN 13969. Όταν διαλέγετε, αξίζει να κοιτάξετε τη σήμανση στο ρολό και το τεχνικό φυλλάδιο: τύπο ασφάλτου, οπλισμό και πάχος. Η εμπορική ονομασία δεν λέει τίποτα για την ποιότητα.

Η στεγάνωση μίας στρώσης προορίζεται για την υγρασία του εδάφους σε διαπερατό έδαφος με αποστράγγιση που λειτουργεί, ή για επιφάνειες από τις οποίες το νερό φεύγει γρήγορα. Σε αργιλικό έδαφος, με ψηλό υδροφόρο ορίζοντα, σε πλαγιά όπου κατεβαίνουν νερά ή σε υπόγειο που κατοικείται, συνήθως χρειάζονται δύο στρώσεις. Αυτό πρέπει να το αποφασίσει ο μηχανικός, όχι μια εκτίμηση της στιγμής στο εργοτάξιο.

1. Το υπόστρωμα καθαρίζεται από σκόνη, τσιμεντόγαλα, υπολείμματα λαδιού καλουπιών και σαθρά κομμάτια. Τρύπες και φωλιές γεμίζονται με επισκευαστικό κονίαμα.
2. Οι γωνίες και οι ακμές στρογγυλεύονται με λούκι από τσιμεντοκονία. Πάνω από μια κοφτή ορθή γωνία η μεμβράνη δεν μπορεί να κάτσει μόνιμα χωρίς να τεντώνεται.
3. Ελέγχεται ότι το μπετόν έχει ωριμάσει και είναι στεγνό σε όλο του το πάχος, όχι μόνο στην επιφάνεια.
4. Όλη η επιφάνεια περνιέται με ασφαλτικό αστάρι, που αφήνεται να στεγνώσει όσο ορίζει ο κατασκευαστής. Σωστά ασταρωμένη επιφάνεια είναι ομοιόμορφα σκούρα, χωρίς γυαλιστερά υγρά σημεία.
5. Τα ρολά ξετυλίγονται πρώτα στεγνά και ευθυγραμμίζονται έτσι, ώστε οι εγκάρσιες ενώσεις γειτονικών λωρίδων να μη συμπίπτουν στο ίδιο σημείο. Οι επικαλύψεις γίνονται κατά τον κατασκευαστή, συνήθως περίπου 10 cm κατά μήκος και 15 cm στα άκρα.
6. Η μεμβράνη θερμαίνεται με το φλόγιστρο σε όλο το πλάτος της και μαζί ζεσταίνεται και το υπόστρωμα. Τη σωστή θερμοκρασία τη δείχνει ένα μικρό κύμα λιωμένης ασφάλτου μπροστά από το ρολό. Στον τοίχο η δουλειά προχωρά πάντα από κάτω προς τα πάνω, ώστε η ψηλότερη λωρίδα να καλύπτει τη χαμηλότερη προς την κατεύθυνση που τρέχει το νερό.
7. Η μεμβράνη πιέζεται με ρολό. Στις επικαλύψεις πρέπει να βγει μια λεπτή, συνεχής γραμμή ασφάλτου.
8. Η κατακόρυφη στεγάνωση ανεβαίνει πάνω από το έδαφος, συνήθως τουλάχιστον περίπου 30 cm, και πριν την επίχωση προστατεύεται με μεμβράνη αποστράγγισης τύπου αυγουλιέρας ή με πλάκες εξηλασμένης πολυστερίνης (XPS).

Τα περάσματα σωλήνων και τα προστατευτικά τους πρέπει να μπουν πριν από τη στεγάνωση και να σφραγιστούν με έτοιμο μανσόν του συστήματος ή με μανσόν από θερμοκολλημένη μεμβράνη. Αν τρυπήσετε αργότερα την έτοιμη στρώση, η επισκευή σπάνια γίνεται αξιόπιστα.

Η δουλειά με ανοιχτή φλόγα είναι για επαγγελματία. Γίνεται μόνο με ξηρό καιρό, χωρίς δυνατό αέρα και σε θερμοκρασίες που επιτρέπει ο κατασκευαστής, για τις τροποποιημένες μεμβράνες συνήθως από +5 °C και πάνω. Τα εύφλεκτα υλικά τριγύρω, όπως ξύλα, φελιζόλ ή πλαστικά φύλλα, πρέπει να καλύπτονται ή να μένουν σε ασφαλή απόσταση, και ένας πυροσβεστήρας πρέπει να είναι δίπλα. Όπου η μεμβράνη ακουμπά σε θερμομόνωση ή ξύλο, μπαίνει αυτοκόλλητη μεμβράνη αντί για θερμοκόλληση. Αν μυρίσετε αέριο από τη φιάλη ή τον σωλήνα, κλείστε τη φιάλη, απομακρυνθείτε και καλέστε το 112.

Η εργασία προχωρά πιο γρήγορα σε μεγάλη, επίπεδη και καθαρή επιφάνεια με ελεύθερη πρόσβαση. Περισσότερο χρόνο και προσοχή χρειάζονται:

• οι κατακόρυφοι τοίχοι, ιδίως τα ψηλά τοιχία υπογείου, όπου η μεμβράνη κόβεται σε κομμάτια και στερεώνεται,
• το στενό σκάμμα, όπου δεν μπορεί κανείς να κινηθεί άνετα γύρω από τον τοίχο. Ένα σκάμμα πλάτους περίπου 60 έως 80 cm διευκολύνει πολύ τη δουλειά,
• οι πολλές γωνίες, τα περάσματα σωλήνων, οι φεγγίτες και τα αίθρια υπογείου,
• το ανώμαλο ή φθαρμένο υπόστρωμα, που πρέπει πρώτα να επισκευαστεί,
• η δουλειά τον χειμώνα ή σε περίοδο βροχών, όταν ο καιρός επιβάλλει διακοπές.

Στην ανακαίνιση ταράτσας η παλιά μεμβράνη δεν χρειάζεται πάντα να ξηλωθεί. Πρέπει όμως να είναι γερή, στεγνή και χωρίς φουσκάλες. Αν ταυτόχρονα σκέφτεστε θερμομόνωση της ταράτσας, ρωτήστε τον μηχανικό σας αν η εργασία μπορεί να ενταχθεί σε πρόγραμμα ενεργειακής αναβάθμισης όπως το Εξοικονομώ, όταν αυτό είναι ανοιχτό.

• παράλειψη ή αστέγνωτο αστάρι: η μεμβράνη κολλά μόνο σε σημεία και ξεκολλά, συχνά ήδη κατά την επίχωση,
• υγρό υπόστρωμα: με τη θέρμανση το νερό γίνεται ατμός, σηκώνει τη μεμβράνη και δημιουργεί φουσκάλα από κάτω,
• υπερθέρμανση: στον τοίχο υπάρχει ο πειρασμός να ζεσταθεί η μεμβράνη περισσότερο, αλλά έτσι καίγεται ο οπλισμός της και αργότερα σκίζεται όταν φορτιστεί,
• μικρές επικαλύψεις ή ενώσεις χωρίς γραμμή ασφάλτου: το νερό μπαίνει κάτω από τη στεγάνωση και απλώνεται σε όλη την επιφάνεια,
• εργασία από πάνω προς τα κάτω στον τοίχο: κάθε ένωση οδηγεί τότε το νερό μέσα στην κατασκευή,
• κοφτές γωνίες χωρίς λούκι: η μεμβράνη μένει τεντωμένη και σκάει όταν το κτίριο κάνει καθιζήσεις,
• στεγάνωση που σταματά στο ύψος του εδάφους: τα νερά που πεταχτούν από τη βροχή περνούν πίσω από τη μεμβράνη,
• επίχωση με πέτρες ή μπάζα χωρίς προστατευτική στρώση: η μεμβράνη τρυπιέται μηχανικά.

Την κατακόρυφη στεγάνωση μπορείτε να την ελέγξετε μόνο πριν γεμίσει το σκάμμα. Γι' αυτό ζητήστε φωτογραφίες από τις γωνίες, τα περάσματα σωλήνων και τη σύνδεση με την οριζόντια στεγάνωση. Στην παραλαβή προσέξτε:

• συνεχή γραμμή ασφάλτου σε όλο το μήκος των επικαλύψεων,
• ενώσεις που δεν σηκώνονται ούτε με το χέρι ούτε με σπάτουλα,
• επιφάνεια χωρίς φουσκάλες, κυματισμούς και γυαλιστερά καμένα σημεία,
• στρογγυλεμένες γωνίες χωρίς τεντωμένη μεμβράνη,
• σφραγισμένα περάσματα σωλήνων,
• στεγανή σύνδεση του τοίχου με τη στεγάνωση της πλάκας θεμελίωσης,
• τελείωμα πάνω από το έδαφος, κάτω από προστατευτικό προφίλ ή μεταλλική ποδιά,
• προστατευτική στρώση πριν την επίχωση και αποστράγγι