Τοποθέτηση πάνελ περίφραξης

Το πρώτο ερώτημα είναι απλό: πού ακριβώς περνάει το όριο του οικοπέδου σας; Αν δεν είστε σίγουροι, καλέστε τοπογράφο μηχανικό να σημαδέψει τα όρια. Ένας φράχτης που μπαίνει λίγα εκατοστά μέσα στο οικόπεδο του γείτονα είναι συνηθισμένη αιτία διαφωνιών, και η μετακίνησή του σημαίνει πολλή δουλειά από την αρχή.

Πριν σκάψετε, μάθετε αν κοντά στο όριο περνούν υπόγεια δίκτυα: ρεύμα, νερό, φυσικό αέριο ή τηλεπικοινωνίες. Ρωτήστε τους παρόχους της περιοχής σας για τη θέση τους. Αν τρυπήσετε κατά λάθος αγωγό αερίου και μυρίσετε αέριο, απομακρυνθείτε αμέσως και καλέστε το 112. Αν ο φράχτης μπαίνει πάνω στο όριο, συνεννοηθείτε επίσης με τον γείτονα για το από ποια πλευρά θα είναι η θεμελίωση και ποιος θα φροντίζει τον φράχτη.

Χάραξη και θέσεις των ορθοστατών

Η γραμμή του φράχτη σημαδεύεται με πασσάλους και τεντωμένο σπάγκο. Η απόσταση ανάμεσα στους ορθοστάτες δεν μπαίνει με το μάτι. Ακολουθεί το πλάτος του πάνελ και το σύστημα στήριξης του κατασκευαστή. Ένα συνηθισμένο πάνελ έχει πλάτος περίπου 2,5 μέτρα, άρα οι ορθοστάτες πρέπει να πέφτουν ακριβώς σε αυτή την απόσταση. Η δουλειά ξεκινά από τις γωνίες και από την αυλόπορτα, γιατί αυτά είναι τα σταθερά σημεία και τα υπόλοιπα προσαρμόζονται σε αυτά.

Τρύπες και σκυρόδεμα

Για κάθε ορθοστάτη ανοίγεται μια τρύπα με φτυάρι ή με τρυπάνι εδάφους. Το βάθος είναι συνήθως περίπου 60 έως 80 εκατοστά, και περισσότερο σε ψηλούς φράχτες, σε γωνιακούς ορθοστάτες και σε μαλακό έδαφος. Στα νησιά και στις παραθαλάσσιες περιοχές μετράει πολύ ο δυνατός αέρας. Στις ορεινές και βόρειες περιοχές μετράει και ο παγετός, που μπορεί να σπρώξει έναν ρηχό ορθοστάτη προς τα πάνω. Ο ορθοστάτης τοποθετείται, αλφαδιάζεται και προς τις δύο κατευθύνσεις και ύστερα γεμίζει η τρύπα με σκυρόδεμα.

Στερέωση των πάνελ

Τα πάνελ στερεώνονται στους ορθοστάτες με κλιπ, σφιγκτήρες ή βιδωτούς συνδέσμους του ίδιου συστήματος. Η τοποθέτηση προχωρά συνεχόμενα από τη μία άκρη στην άλλη, ώστε τα μικρά λάθη να μη μαζεύονται. Αν ο φράχτης έχει πλάκες βάσης από σκυρόδεμα, αυτές μπαίνουν πρώτα στις ειδικές βάσεις κοντά στο έδαφος και μετά τα πάνελ.

Τελικό σφίξιμο και έλεγχος

Στο τέλος ελέγχεται η ευθυγράμμιση σε όλο το μήκος και σφίγγονται όλοι οι σύνδεσμοι. Προσοχή όμως: το υπερβολικό σφίξιμο μπορεί να χαράξει το γαλβάνισμα ή την ηλεκτροστατική βαφή, και εκεί αργότερα εμφανίζεται σκουριά.

• Πάνελ 3D: έχουν νευρώσεις σε σχήμα V που τα κάνουν πιο άκαμπτα. Είναι η συνηθισμένη επιλογή για μονοκατοικίες και κήπους.
• Πάνελ 2D: είναι επίπεδα, με διπλό οριζόντιο σύρμα. Είναι πιο στιβαρά και ταιριάζουν όπου ο φράχτης πρέπει να προστατεύει περισσότερο, για παράδειγμα δίπλα σε δρόμο ή σε επαγγελματικό χώρο.
• Επιφανειακή προστασία: το γαλβάνισμα μόνο του προστατεύει από τη σκουριά. Ο συνδυασμός γαλβανίσματος και ηλεκτροστατικής βαφής αντέχει περισσότερο και δίνει πιο ομοιόμορφη εμφάνιση. Κοντά στη θάλασσα, όπου η αλμύρα τρώει γρήγορα το μέταλλο, αξίζει να τον προτιμήσετε.
• Ορθοστάτες: πρέπει να ανήκουν στο ίδιο σύστημα με τα πάνελ και να έχουν την ίδια προστασία. Στις γωνίες και στην αυλόπορτα μπαίνουν πιο γερά προφίλ.
• Πλάκες βάσης από σκυρόδεμα: κλείνουν το κενό στο έδαφος, δεν αφήνουν τον σκύλο να σκάψει από κάτω και διευκολύνουν το κούρεμα του γκαζόν.
• Βάσεις με πέλμα ή βίδες εδάφους: είναι εναλλακτική στο σκυρόδεμα. Οι βάσεις με πέλμα βιδώνονται πάνω σε υπάρχοντα μαντρότοιχο, κάτι πολύ συνηθισμένο στην Ελλάδα. Οι βίδες εδάφους ταιριάζουν περισσότερο σε χαμηλούς φράχτες με μικρά φορτία.

Η πιο απλή περίπτωση είναι ένα επίπεδο οικόπεδο με μαλακό χώμα χωρίς πέτρες, καλή πρόσβαση και χωρίς παλιό φράχτη. Η δουλειά καθυστερεί και δυσκολεύει σημαντικά όταν υπάρχουν:

• κλίση στο οικόπεδο, όπου τα άκαμπτα πάνελ μπαίνουν κλιμακωτά και κάθε τμήμα ρυθμίζεται χωριστά σε ύψος,
• βραχώδες ή πετρώδες έδαφος, ρίζες δέντρων ή παλιά μπετά στη γραμμή του φράχτη,
• αποξήλωση και απομάκρυνση του παλιού φράχτη,
• πολλές γωνίες, σπασίματα και μικρά τμήματα, όπου τα πάνελ πρέπει να κοπούν,
• αυλόπορτα και πόρτα για αυτοκίνητο, που θέλουν πιο γερούς ορθοστάτες και πιο ακριβή μέτρηση,
• κακή πρόσβαση για μηχανήματα, όταν το σκυρόδεμα και τα υλικά μεταφέρονται με το χέρι.

• Ορθοστάτες τοποθετημένοι «περίπου». Αν η απόσταση δεν ταιριάζει με το πλάτος του πάνελ, το πάνελ δεν στερεώνεται ή πρέπει να λυγίσει με το ζόρι.
• Ρηχή ή αδύναμη θεμελίωση. Ο φράχτης δείχνει μια χαρά, αλλά μετά από έναν δυνατό αέρα ή έναν βαρύ χειμώνα αρχίζει να γέρνει.
• Φόρτιση των ορθοστατών πριν σκληρύνει το σκυρόδεμα. Οι ορθοστάτες μετακινούνται και η γραμμή βγαίνει κυματιστή.
• Απροστάτευτες τομές. Ένα κομμένο πάνελ έχει γυμνό χάλυβα στο σημείο της κοπής. Αν δεν περαστεί με αντισκωριακό, θα σκουριάσει ακριβώς εκεί.
• Ανάμειξη εξαρτημάτων από διαφορετικά συστήματα. Τα κλιπ δεν κρατούν σταθερά και τα πάνελ τρέμουν.

Σε επίπεδο οικόπεδο και με φράχτη συνηθισμένου ύψους μπορείτε να κάνετε την τοποθέτηση και μόνοι σας. Θα χρειαστείτε ένα δεύτερο άτομο, αλφάδι, σπάγκο, χειροκίνητο ή μηχανοκίνητο τρυπάνι εδάφους και υπομονή στις μετρήσεις. Αν το οικόπεδο έχει κλίση, αν θέλετε ηλεκτρική αυλόπορτα ή ψηλό φράχτη ασφαλείας, αφήστε τη δουλειά σε συνεργείο. Την ηλεκτρολογική σύνδεση της αυλόπορτας πρέπει να την κάνει ηλεκτρολόγος.

1. Επιβεβαιώστε τα όρια του οικοπέδου και τη θέση των υπόγειων δικτύων.
2. Σημαδέψτε τη γραμμή του φράχτη με πασσάλους και σπάγκο, ξεκινώντας από τις γωνίες και την αυλόπορτα.
3. Μετρήστε τις θέσεις των ορθοστατών ακριβώς σύμφωνα με το πλάτος του πάνελ και τις οδηγίες του κατασκευαστή.
4. Ανοίξτε τις τρύπες στο απαιτούμενο βάθος και ρίξτε λίγο χαλίκι στον πάτο.
5. Τοποθετήστε τους ακριανούς ορθοστάτες, αλφαδιάστε τους και ρίξτε σκυρόδεμα.
6. Τεντώστε σπάγκο ανάμεσα στους ακριανούς ορθοστάτες, στο ύψος της κορυφής τους, και βάλτε με βάση αυτόν τους υπόλοιπους.
7. Αφήστε το σκυρόδεμα να σκληρύνει όσο ορίζει ο κατασκευαστής, συνήθως τουλάχιστον μία έως δύο ημέρες.
8. Τοποθετήστε τις πλάκες βάσης, αν τις έχει ο φράχτης σας.
9. Ακουμπήστε το πρώτο πάνελ, στερεώστε το με τα κλιπ και ελέγξτε την ευθυγράμμιση.
10. Συνεχίστε πάνελ με πάνελ προς το τέλος του φράχτη.
11. Κόψτε το τελευταίο πάνελ όσο χρειάζεται και περάστε την τομή με αντισκωριακό.
12. Σφίξτε όλους τους συνδέσμους και περάστε όλη τη γραμμή άλλη μία φορά με το αλφάδι.

• οι ορθοστάτες είναι κατακόρυφοι και οι κορυφές τους βρίσκονται σε μία γραμμή,
• τα πάνελ είναι ευθυγραμμισμένα, χωρίς λυγίσματα και στο ίδιο ύψος από το έδαφος,
• αν σπρώξετε απαλά, ο φράχτης δεν κουνιέται και τα πάνελ δεν κροταλίζουν,
• όλα τα κλιπ και οι βίδες είναι σφιγμένα και ανήκουν στο ίδιο σύστημα,
• η επιφάνεια δεν έχει γρατζουνιές και οι τομές είναι βαμμένες,
• το σκυρόδεμα γύρω από τους ορθοστάτες είναι στρωμένο και το νερό απομακρύνεται από αυτούς,
• ο φράχτης βρίσκεται στη συμφωνημένη γραμμή και σέβεται τα όρια του οικοπέδου,
• η αυλόπορτα και η πόρτα ανοίγουν εύκολα και δεν σκαλώνουν.