Ugradnja akustične/toplinske izolacije

U običnom pregradnom zidu između soba izolacija ima prije svega akustičnu ulogu. Vuna u šupljini prigušuje razgovor, televizor ili glazbu iz susjedne prostorije. Čuda ipak ne radi: ako zvuk prolazi kroz strop, pod ili nebrtvljene spojeve, sama vuna ga neće zaustaviti. Puno više pomaže kombinacija vune, dvostruke obloge od ploča i elastičnog spoja s okolnim konstrukcijama.

U potkrovlju i kod predzida uz vanjski zid riječ je ponajprije o toplini. Tu nije dovoljno samo umetnuti vunu, važna je i parna brana sa strane prostorije. Bez nje vlaga iz stana ulazi u izolaciju, gdje se može kondenzirati i s vremenom izazvati plijesan.

Zašto se u gipskarton gotovo uvijek stavlja mineralna vuna, a ne stiropor? Vuna je mekana, ispunjava šupljinu bez procjepa, negoriva je i puno bolje prigušuje zvuk. Stiropor je krut, zvuk prije prenosi nego guši i u gipskartonsku konstrukciju se u pravilu ne stavlja.

Postupak je kod pregradnog zida i kod potkrovlja sličan, razlike su uglavnom u detaljima:

1. Postavi se nosiva podkonstrukcija od profila i jedna strana obloži gipskartonskim pločama.
2. Električar u šupljinu provuče kabele i postavi kutije. Instalacije moraju biti gotove prije nego što dođe vuna.
3. Mineralna vuna se reže na širinu malo veću od svijetlog razmaka između profila, obično otprilike centimetar. Tako se upre između profila i ne sklizne.
4. Vuna se umeće odozdo prema gore, ploče ili trake se nastavljaju jedna na drugu bez procjepa i bez nepotrebnog stiskanja.
5. Oko kutija, cijevi i kabela izolacija se dorezuje, ništa se ne preskače.
6. U potkrovlju ili kod vanjskog zida sa strane prostorije postavlja se parna brana, spojevi se lijepe trakom, a folija se zabrtvi uz okolne zidove i prodore.
7. Na kraju se gipskartonskim pločama zatvori i druga strana.

Debljina izolacije obično se ravna prema širini profila. U zid od profila širokih 50 mm ide vuna približno iste debljine, u šire profile deblja. Šupljina treba biti ispunjena cijela, polovičan sloj daje osjetno slabiji rezultat.

• staklena mineralna vuna je lagana, lako se reže i za obične pregradne zidove i potkrovlja posve je dovoljna,
• kamena mineralna vuna je teža i gušća, bira se tamo gdje je potrebna veća otpornost na požar ili bolja zvučna izolacija,
• akustične ploče ili trake izrađene su upravo za pregradne zidove i lako se upiru između profila,
• role su prikladne za potkrovlja i spuštene stropove, gdje se polažu između i ispod rogova.

Kod protupožarnih zidova ne odlučuje samo vuna, nego cijeli sustav. Vrstu izolacije, njezinu gustoću i sastav obloge propisuje proizvođač sustava ili projekt. Ako zid mora zadovoljiti zahtjev otpornosti na požar, treba se točno držati propisanog sastava.

Najjednostavniji je ravan pregradni zid s pravilnim razmakom profila, gdje se vuna samo umeće u pripremljena polja. Više vremena oduzimaju:

• brojne instalacije, kutije i cijevi oko kojih treba dorezivati,
• nepravilan razmak profila, kada se svaki komad reže po mjeri,
• kosine, kutovi i prostor između rogova u potkrovlju,
• rad iznad glave kod spuštenih stropova, gdje vunu treba osigurati od ispadanja,
• spajanje parne brane oko krovnih prozora, dimnjaka i greda,
• više slojeva izolacije ili veća tražena debljina.

U praksi se često događa da je izolacija u zidu, ali ne radi kako bi trebala. Najčešći razlozi su:

• procjepi između komada vune ili prazna mjesta uz profile, kroz koja prolaze i zvuk i toplina,
• previše stisnuta vuna, koja gubi izolacijska svojstva,
• preusko izrezana vuna koja s vremenom sklizne, pa gore u zidu ostane šupljina,
• parna brana u potkrovlju koja nedostaje ili je probušena, odnosno spojevi koji nisu zalijepljeni,
• utičnice postavljene točno nasuprot jedna drugoj s obje strane zida, što stvara akustičnu rupu,
• izostavljena brtvena traka ispod rubnih profila, pa je zid kruto spojen sa stropom i podom i zvuk prolazi kroz konstrukciju.

Umetanje vune u pregradni zid ili predzid unutar prostorije može obaviti i spretan laik. Električne radove prepustite ovlaštenom električaru, a potkrovlje s parnom branom radije stručnjaku, jer tamo odlučuju detalji. Pri radu s mineralnom vunom nosite rukavice, zaštitne naočale, respirator i odjeću dugih rukava.

1. Provjeriti jesu li sve instalacije u zidu gotove i je li ih električar odobrio.
2. Izmjeriti svijetli razmak između profila na nekoliko visina.
3. Izrezati vunu oštrim dugim nožem na podlozi, malo šire od izmjerenog.
4. Umetati vunu u polja odozdo prema gore i lagano je upriti između profila.
5. Komade tijesno priljubiti jedan uz drugi, ne ostaviti procjepe uz pod ni uz strop.
6. Dorezati vunu oko kutija i cijevi, male procjepe ispuniti otpacima.
7. Prije zatvaranja prijeći rukom preko zida i provjeriti da vuna nigdje ne nedostaje i ne strši preko profila.
8. Pospremiti otpatke i prašinu, prostoriju prozračiti.

Izolaciju provjerite prije nego što se zatvori druga strana, kasnije u zid više ne vidite:

• šupljina je ispunjena po cijeloj površini i visini, bez procjepa uz profile,
• vuna drži sama, ne savija se i ne klizi,
• debljina izolacije odgovara širini profila ili dogovorenom sastavu,
• oko kutija i instalacija nema praznih mjesta,
• ispod rubnih profila postavljena je brtvena traka,
• u potkrovlju je parna brana cjelovita, spojevi i priključci su zalijepljeni, a folija nije poderana,
• kod protupožarnih zidova ugrađen je upravo onaj materijal koji propisuje sustav.