Gruntowanie podłoża przed wylewką samopoziomującą

Każde podłoże chłonie wodę inaczej. Stary beton ciągnie ją jak gąbka, gładki anhydryt prawie wcale. Jeśli wylejesz masę samopoziomującą na niezagruntowaną powierzchnię, chłonne miejsca szybko wyciągną z niej wodę. Masa nie zwiąże tam prawidłowo, będzie słabsza i może pękać albo z czasem odspajać się od podłoża.

Grunt robi trzy rzeczy:

• wyrównuje chłonność, dzięki czemu masa schnie tak samo na całej powierzchni,
• wiąże resztki pyłu i wzmacnia wierzchnią warstwę podłoża,
• tworzy warstwę sczepną między podłożem a nową wylewką.

Producenci mas samopoziomujących zwykle podają gruntowanie w karcie technicznej jako warunek. Jeśli je pominiesz, utrudnisz sobie ewentualną reklamację.

W cenniku ta praca występuje w dwóch wariantach. Różnią się tym, co dokładnie robi się przed wylaniem masy.

Gruntowanie podłoża oznacza oczyszczenie powierzchni i naniesienie gruntu. Sprawdza się tam, gdzie ściany i podłoga są dobrze połączone, po obwodzie jest już przyklejona taśma dylatacyjna i nigdzie nie widać otwartych szczelin.

Gruntowanie z akrylowaniem narożników obejmuje dodatkowo uszczelnienie narożników, szczelin przy ścianach, przejść rur i okolic progów masą akrylową. Masa samopoziomująca jest bardzo płynna i znajdzie każdą szczelinę. W praktyce często zdarza się, że spływa pod ścianą do sąsiedniego pokoju, w pustkę pod progiem albo w bloku przez szczelinę wokół pionu prosto na sufit sąsiada piętro niżej. Akryl zamyka te miejsca, więc masa zostaje tam, gdzie powinna, a grubość warstwy wychodzi taka, jak zaplanowano.

Akrylowanie narożników przed wylewką to inna praca niż akrylowanie przy listwach przed malowaniem. To drugie robi się na samym końcu, gdy leży już podłoga i listwy, i chodzi w nim głównie o wygląd.

Wybór zależy od tego, na co będziesz wylewać masę:

• grunt uniwersalny na typowo chłonne i mocne podłoża, np. nowszy beton lub jastrych cementowy, często sprzedawany jako gotowy do użycia,
• grunt głęboko penetrujący na stare, pylące i lekko kruszące się podłoża, wnika głębiej i wzmacnia powierzchnię,
• grunt do jastrychów anhydrytowych i gipsowych, te podłoża są wrażliwe na wilgoć, dlatego potrzebny jest preparat, który producent wyraźnie do nich przeznacza,
• mostek sczepny na powierzchnie niechłonne, takie jak stare płytki ceramiczne czy lastryko, zwykły grunt nie miałby tu w co wsiąknąć.

Pewnym rozwiązaniem jest grunt i masa samopoziomująca od tego samego producenta. Materiały są do siebie dobrane, a karta techniczna dokładnie podaje rozcieńczenie, zużycie i czas schnięcia.

Najwięcej czasu przy gruntowaniu nie zajmuje samo malowanie, tylko przygotowanie. Pracę wydłużają:

• resztki starego kleju, które trzeba zeszlifować albo zeskrobać,
• tłuste plamy, typowe w dawnych kuchniach i warsztatach,
• kruszące się miejsca, które trzeba usunąć i naprawić,
• bardzo chłonne podłoże, które wymaga dwóch warstw,
• pomieszczenie z wieloma narożnikami, przejściami rur i progami, gdzie dużo maluje się pędzlem, a w drugim wariancie także uszczelnia.

Duża, regularna powierzchnia czystej wylewki gruntuje się natomiast szybko, zwykle samym wałkiem.

Gruntowanie możesz zrobić sam, to nie jest niebezpieczna praca. Liczy się dokładność i cierpliwość przy schnięciu. Jeśli podłoże budzi wątpliwości, bo się kruszy albo wydaje się wilgotne, lepiej niech oceni je fachowiec.

1. Usunąć resztki kleju, starych powłok i luźne fragmenty podłoża skrobakiem lub szlifierką.
2. Odtłuścić tłuste miejsca odpowiednim środkiem i zostawić do wyschnięcia.
3. Dokładnie odkurzyć całą powierzchnię, najlepiej odkurzaczem przemysłowym.
4. Sprawdzić, czy podłoże jest suche i nośne, a w razie wątpliwości zlecić pomiar wilgotności.
5. Przykleić taśmę dylatacyjną po obwodzie pomieszczenia, jeśli jeszcze jej nie ma.
6. W wariancie z akrylowaniem uszczelnić narożniki, szczeliny przy ścianach, wokół rur i przy progach masą akrylową i zostawić ją do wyschnięcia zgodnie z instrukcją.
7. Przygotować grunt według karty technicznej, bez rozcieńczania na oko.
8. Pomalować pędzlem narożniki, krawędzie i miejsca wokół rur.
9. Pomalować powierzchnię wałkiem ruchem krzyżowym, od najdalszego narożnika w stronę drzwi, cienko i bez kałuż.
10. Przy bardzo chłonnym podłożu nałożyć drugą warstwę po wyschnięciu pierwszej.
11. Zostawić grunt do wyschnięcia według zaleceń producenta, zwykle na kilka godzin, i do tego czasu nie chodzić po podłodze.

Pracuj w temperaturze mniej więcej od 10 do 25 °C, bez przeciągów i bezpośredniego słońca. W chłodzie schnięcie trwa dużo dłużej, w upale grunt wysycha, zanim zdąży wniknąć w podłoże.

• grunt na kurz lub tłuszcz, preparat łączy się z brudem zamiast z podłożem i masa później odpada,
• pominięte miejsca, zwłaszcza przy ścianach i za grzejnikami, gdzie potem pojawiają się pęcherze lub rysy,
• za gruba warstwa albo kałuże, powstaje błyszcząca powłoka, na której masa trzyma się gorzej,
• rozcieńczanie na oko, zbyt rzadki grunt nie działa, zbyt gęsty tworzy nieprzepuszczalną warstwę,
• wylewanie na niewyschnięty grunt, warstwy się nie łączą i podłoga może później pękać,
• nieuszczelnione szczeliny, masa spływa w pustki lub do sąsiadów i w pomieszczeniu brakuje materiału.

Zanim ktoś zacznie mieszać masę samopoziomującą, obejrzyj podłogę:

• powierzchnia jest sucha i nie klei się w dotyku,
• grunt pokrywa całą powierzchnię równomiernie, bez pominiętych i błyszczących miejsc,
• narożniki, krawędzie i okolice rur są pomalowane,
• po obwodzie jest taśma dylatacyjna,
• w wariancie z akrylowaniem narożniki i szczeliny są szczelnie zamknięte, a akryl wysechł,
• na podłodze nie ma nowego kurzu ani śladów butów,
• użyty grunt zgadza się z tym, który producent zaleca do wybranej masy.