Cennik 2026 · Polska

Papa termozgrzewalna (1 warstwa)

Zgrzanie papy termozgrzewalnej na poziomej powierzchni tworzy ciągłą hydroizolację dachu, tarasu lub płyty fundamentowej. Orientacyjnie kosztuje to 136,00 zł za m², a cenę zmienia głównie stan podłoża, liczba detali i wielkość powierzchni.

Aktualizacja 09/2026·9 min read·14 price list items
Cena standardowej robocizny
136,00 zł/ m²
Orientacyjny zakres
108,80 zł - 176,80 zł
Mieszkanie 60 m²
20400,00 zł
Cena tylko za tę konkretną czynność - bez materiału i bez prac przygotowawczych. To nie jest cena całego zlecenia.
Wyceń mój remont
Aktualne ceny
Spis treści

Cennik robót budowlanych: Papa termozgrzewalna (1 warstwa)

Prosimy wpisać ilości, a cena przeliczy się od razu. Poziom cen: Polska. Stawki można dopasować we własnym cenniku.

Posadzki14 pozycji

Wszystkie podane ceny nie zawierają VAT. Cena robocizny to tylko praca. Cena z materiałem obejmuje dodatkowo materiały pomocnicze (klej, grunt, masy uszczelniające, łączniki). Płytki, podłogi, farbę i ceramikę sanitarną wybiera i kupuje klient, nie są wliczone w cenę.

PozycjaJednostkaCena / jedn.IlośćRazem

Przygotowanie

Papa termozgrzewalna (1 warstwa)m²136,00 zł / m²m²wpisz ilość-
Demontaż i zerwanie starych paneli podłogowychm²11,90 zł / m²m²wpisz ilość-
Demontaż listew przypodłogowychmb.5,10 zł / mb.mb.wpisz ilość-
Zrywanie starego linoleum klejonegom²19,10 zł / m²m²wpisz ilość-
Szlifowanie podkładu betonowegom²40,40 zł / m²m²wpisz ilość-
Szlifowanie podłoża przed wylewką (usuwanie kleju/smoły)m²19,10 zł / m²m²wpisz ilość-
Gruntowanie podłoża + uszczelnianie narożnikówm²14,90 zł / m²m²wpisz ilość-
Gruntowanie podłożam²8,10 zł / m²m²wpisz ilość-
Masa samopoziomującam²29,30 zł / m²m²wpisz ilość-
Taśma dylatacyjna obwodowamb10,60 zł / mbmbwpisz ilość-
Podsypka wyrównująca z keramzytu (Liapor)m²61,60 zł / m²m²wpisz ilość-
Montaż płyt OSB na podłodzem²m²-
Płyta podkładowa z włókna drzewnego 20 mm (izolacja termiczna i akustyczna)m²m²-
Klamrowanie i żywicowanie dylatacji podłożyszt.76,50 zł / szt.szt.wpisz ilość-
Razem za robociznę
- wpisz ilość
Utwórz ofertę z cennika →

Zgrzewanie papy na dachu płaskim, tarasie i płycie fundamentowej

Wykonawca podgrzewa palnikiem gazowym spodnią stronę papy. Stopiony asfalt dociska następnie do przygotowanego podłoża. Powstaje ciągła warstwa, która nie przepuszcza wody ani wilgoci do konstrukcji.

Ta pozycja dotyczy powierzchni poziomej i jednej warstwy papy. W nowym budynku chodzi najczęściej o izolację płyty fundamentowej przed murowaniem. Przy remoncie jest to dach płaski garażu, dobudówki lub budynku wielorodzinnego. Częsty jest też betonowy taras lub balkon, na którym nowa warstwa zatrzymuje przecieki.

Na poziomej powierzchni pomaga grawitacja. Papa rozwija się, zgrzewa i sama przylega do podłoża. Na dachu i tarasie podłoże musi mieć niewielki spadek, zwykle co najmniej około 1,5-2 %. W przeciwnym razie woda stoi w jednym miejscu.

Kiedy wystarczy jedna warstwa i co trzeba ustalić wcześniej

Jedna warstwa wystarcza tam, gdzie na konstrukcję działa tylko zwykła wilgoć gruntowa albo deszcz, który szybko spływa. Przy płycie fundamentowej oznacza to przepuszczalne podłoże gruntowe i sprawny drenaż. Przy gruntach gliniastych, wysokim poziomie wód gruntowych, na stoku z napływem wody lub przy piwnicy użytkowej zwykle potrzebny jest układ dwuwarstwowy. Powinien o tym zdecydować projektant, a nie ocena na oko na budowie.

Przy dachu płaskim warunek jest ostrzejszy. Jedna warstwa stanowi tu całe pokrycie dachu. Musi to więc być papa wierzchniego krycia, którą producent wyraźnie przeznaczył do stosowania jednowarstwowego. Zwykła papa podkładowa jako jedyna warstwa na dachu nie wystarczy.

Większość problemów z izolacją powstaje już na etapie decyzji, a nie podczas samego zgrzewania. Przed zamówieniem warto wyjaśnić następujące kwestie:

  • jaka papa zostanie użyta: w ofercie powinien być rodzaj asfaltu, osnowa i grubość, a nie tylko nazwa handlowa,
  • czy podłoże ma spadek: na dachu i tarasie spadek wykonuje się w betonie lub w warstwie spadkowej przed izolacją, papa sama go nie stworzy,
  • kto wykonuje przejścia i krawędzie: wpusty, rury, attyki i połączenie ze ścianami powinny być w ofercie wyraźnie wymienione,
  • co znajdzie się na izolacji: na dachu papa zostaje na słońcu, na płytę fundamentową i taras trafią kolejne warstwy. Od tego zależy, czy wybiera się papę z posypką, czy warstwę ochronną. Na płycie fundamentowej będą to później warstwy, o których mowa w przeglądzie układania podłóg,
  • czy starą warstwę się zrywa: przy remoncie decyduje jej stan, a nie przyzwyczajenie.

Przy dachu budynku wielorodzinnego prace trzeba uzgodnić z zarządcą lub wspólnotą mieszkaniową.

Jaką papę wybrać

  • papa modyfikowana SBS pozostaje elastyczna także na mrozie i mostkuje drobne rysy w podłożu. Do fundamentów i dachów domów jednorodzinnych to typowy i rozsądny wybór,
  • papa oksydowana jest prostsza i mniej elastyczna. Na mrozie staje się krucha i może pękać. Nadaje się raczej jako warstwa podkładowa lub w miejscach mniej obciążonych,
  • papa z posypką mineralną służy jako warstwa wierzchnia na dachu, który pozostaje wystawiony na słońce. Posypka chroni asfalt przed promieniowaniem UV,
  • papa z wkładką aluminiową stosowana jest przy podwyższonym ryzyku radonowym. Układ warstw określa wtedy projektant na podstawie badania radonu na działce.

Przy jednej warstwie liczy się także grubość. Na płytę fundamentową zwykle układa się papę SBS o grubości co najmniej 4 mm. Na dachu płaskim jako jedyną warstwę stosuje się typowo papę SBS o grubości 5 mm z posypką. Cieńsza papa ma mniejszy zapas przy drobnym uszkodzeniu i starzeniu.

Papy do izolacji części podziemnej i papy na pokrycia dachowe ocenia się według różnych norm. Przy wyborze warto więc sprawdzić oznaczenie na rolce i kartę techniczną. Podany jest tam przeznaczenie papy, rodzaj asfaltu, osnowa i grubość. Nazwa handlowa nie mówi nic o jakości.

Jak przebiega zgrzewanie na powierzchni poziomej

  1. Oczyścić podłoże z pyłu, mleczka cementowego, resztek olejów szalunkowych i luźnych fragmentów. Przy grubszej warstwie mleczka lub zabrudzeń sprawdza się szlifowanie podłoża betonowego. Ubytki i raki wypełnić zaprawą naprawczą.
  2. Zaokrąglić naroża i krawędzie fasetą z zaprawy. Przez ostry kąt prosty papy nie da się trwale poprowadzić bez naprężeń. Na dachu i tarasie chodzi głównie o przejście na attykę i na ścianę budynku.
  3. Sprawdzić, czy beton jest dojrzały i suchy na całej grubości, a nie tylko na powierzchni. Na dachu i tarasie sprawdzić też spadek, na przykład łatą z poziomicą lub wylewając trochę wody.
  4. Pomalować całą powierzchnię gruntującym preparatem asfaltowym i pozostawić do wyschnięcia zgodnie z zaleceniami producenta. Prawidłowo zagruntowana powierzchnia jest równomiernie ciemna, bez błyszczących mokrych miejsc.
  5. Rozwinąć pasy na sucho i wyrównać je. Zakłady poprzeczne sąsiednich pasów nie mogą wypadać w jednym miejscu. Zakłady wykonuje się według producenta, zwykle około 10 cm podłużnie i 15 cm na stykach poprzecznych. Na powierzchni ze spadkiem zaczyna się od najniższego miejsca, aby wyższy pas przykrywał niższy w kierunku spływu wody.
  6. Zgrzewać papę palnikiem na całej szerokości, podgrzewając jednocześnie podłoże. Właściwą temperaturę pokazuje wałek stopionego asfaltu przed rolką.
  7. Docisnąć papę wałkiem. Na zakładach musi wypłynąć cienki, ciągły wypływ asfaltu.
  8. Wykończyć krawędzie. Na dachu i tarasie wyprowadzić papę na attykę lub ścianę zwykle co najmniej 150 mm ponad gotową powierzchnię i zakończyć ją pod obróbką blacharską lub listwą. Na płycie fundamentowej zostawić krawędź przygotowaną do połączenia z izolacją pionową zgodnie z projektem.

Przejścia rur i rury osłonowe trzeba osadzić jeszcze przed izolacją. Uszczelnia się je systemowym kołnierzem lub zgrzanym kołnierzem z papy. Późniejszego przewiercenia gotowej warstwy nie da się niezawodnie naprawić. To samo dotyczy wpustów dachowych, które muszą być połączone z papą wodoszczelnie.

Praca z otwartym płomieniem należy do fachowca. Zgrzewa się tylko przy suchej pogodzie i bez silnego wiatru. Minimalną temperaturę określa producent. Przy papach oksydowanych granica wynosi zwykle około +5 °C, papy SBS według producentów często można zgrzewać także w niższej temperaturze. Materiały palne w pobliżu, takie jak drewno, styropian czy folie, trzeba przykryć lub trzymać w bezpiecznej odległości. Gaśnica powinna być pod ręką. Przy styku z izolacją termiczną lub drewnem zamiast zgrzewania wybiera się papę samoprzylepną.

Gdy izoluje się także ściany części podziemnej

Izolacja ścian fundamentowych, ścian piwnicy i cokołu to osobna praca. Na ścianie wykonawca musi podczas zgrzewania przytrzymywać papę, podgrzewać ją i dociskać. Pracuje zawsze od dołu do góry. Przy wysokich ścianach dzieli pasy na krótsze odcinki, a w górnej części czasem mocuje je mechanicznie. Długi pas pod własnym ciężarem ściągnąłby miękki asfalt i warstwa u góry byłaby cieńsza. Pracuje się często w wąskim wykopie. Wykop o szerokości około 60-80 cm wyraźnie ułatwia pracę.

Dla izolacji poziomej najważniejsze jest połączenie. Jeśli papa na ścianie nie zostanie wodoszczelnie połączona z izolacją płyty fundamentowej, wilgoć obejdzie izolację w narożu i podciągnie w mur. W praktyce często okazuje się, że wilgotnej piwnicy nie spowodowała sama papa, lecz właśnie źle wykonane połączenie. Izolację pionową wyprowadza się ponad teren, zwykle co najmniej około 30 cm. Przed zasypaniem chroni ją folia kubełkowa lub płyty XPS. Po zasypaniu jest niedostępna, więc każdy błąd naprawia się bardzo trudno.

Od czego zależy cena

Orientacyjna cena robocizny wynosi 136,00 zł za m². Dotyczy typowej powierzchni poziomej z przygotowanym podłożem. Ostateczną kwotę zmieniają następujące czynniki:

  • stan podłoża: czysty, równy i suchy beton wystarczy zagruntować. Usuwanie mleczka cementowego, wypełnianie raków czy wyrównywanie nierówności podnosi cenę zależnie od zakresu, przy złym podłożu znacznie. Na tarasach po remoncie zdarzają się też stare warstwy kleju i lepiku, a ich usuwanie wygląda podobnie jak przy szlifowaniu podłoża z kleju i lepiku przed wylewką samopoziomującą,
  • wielkość powierzchni: na dużej powierzchni pracuje się płynnie. Przy małym balkonie lub daszku nad wejściem przygotowanie i detale zajmują większość czasu. Cena za m² jest tu zwykle wyraźnie wyższa,
  • liczba detali: każde przejście rury, wpust, świetlik, naroże i faseta dodają pracy. Powierzchnia z wieloma detalami może wyjść o kilkadziesiąt procent drożej niż równie duża prosta powierzchnia,
  • krawędzie i wywinięcia na ściany: wyprowadzenie papy na attykę lub ścianę idzie wolniej niż płaska powierzchnia i często rozlicza się je osobno,
  • stare pokrycie: zerwanie i wywóz starej papy to osobna praca. Jeśli stara warstwa może zostać, oszczędza się, ale i tak trzeba ją oczyścić i zagruntować. Azbestu (np. eternitu) nie wolno usuwać samodzielnie - zrobić to musi uprawniona firma, która co najmniej 7 dni wcześniej zgłasza prace odpowiednim organom,
  • dostęp i wysokość: przy płycie fundamentowej materiał rozładowuje się tuż obok. Na dach trzeba go wnieść, czasem potrzebne są rusztowania lub sprzęt do podnoszenia,
  • materiał: papa modyfikowana SBS jest droższa od oksydowanej, grubsza papa i papa z posypką lub wkładką aluminiową jeszcze droższe. Warto sprawdzić, czy materiał jest w cenie, czy rozliczany osobno,
  • pora roku: poza sezonem pogoda wymusza przerwy i praca się wydłuża.

Co ułatwia pracę, a co ją wydłuża

Wykonawca pracuje szybko, gdy na budowie nie musi na nic czekać. Pomaga, jeśli inwestor zapewni:

  • gotowy i dojrzały beton w terminie. Gdy betonowanie się przesuwa, przesuwa się też izolacja,
  • osadzone przejścia i wpusty jeszcze przed izolacją. Hydraulik powinien skończyć wcześniej niż wykonawca izolacji,
  • wolną powierzchnię bez składowanego materiału, palet i narzędzi innych ekip,
  • dostęp do powierzchni: miejsce na rolki i butle gazowe, drogę na dach, przy płycie fundamentowej dojazd dla samochodu,
  • termin z zapasem na pogodę: deszcz, rosa lub silny wiatr wstrzymują pracę. Nie warto oczekiwać jej co do dnia,
  • ochronę gotowej warstwy: na płycie fundamentowej warto uzgodnić z murarzami, aby niepotrzebnie nie chodzili po papie i nie składali na niej materiału. Później na izolację trafią kolejne warstwy podłogi, przy których wylewka wymaga m.in. taśmy dylatacyjnej po obwodzie.

Typowe błędy, które mszczą się później

  • pominięte lub niewyschnięte gruntowanie: papa przykleja się tylko punktowo. Na dachu później podrywa ją wiatr, na płycie odspaja się przy dalszych pracach,
  • wilgotne podłoże: woda przy podgrzaniu zamienia się w parę, unosi papę i tworzy pod nią pustkę,
  • przegrzanie: długie grzanie w jednym miejscu przepala osnowę. Papa potem pęka pod obciążeniem,
  • krótkie zakłady lub złącza bez wypływu asfaltu: woda dostaje się pod izolację i rozchodzi po powierzchni,
  • zakłady pod prąd spływu wody: woda podcieka pod złącze i z czasem znajduje drogę pod papę,
  • brak spadku: na dachu lub tarasie zostają kałuże. Papa pod nimi szybciej się starzeje, a każdy drobny błąd w złączu przepuszcza wodę,
  • zwykła papa podkładowa jako jedyna warstwa na dachu: bez posypki słońce szybko ją niszczy i pokrycie zaczyna przeciekać wcześniej, niż powinno,
  • nisko zakończona krawędź przy attyce lub ścianie: rozbryzgująca się woda i topniejący śnieg dostają się za papę,
  • ostre naroża bez fasety: papa pozostaje naprężona i pęka przy osiadaniu budynku,
  • niechroniona papa na płycie fundamentowej: podczas murowania chodzi się po niej i kładzie materiał. Papę łatwo przebić i nikt tego nie zauważa.

Jak sprawdzić gotową izolację

Izolację płyty fundamentowej można sprawdzić tylko przed ułożeniem kolejnych warstw. Przy tarasie jest to moment przed płytkami, przy dachu przed ewentualną warstwą ochronną. Warto też poprosić o zdjęcia naroży, przejść i krawędzi. Przy odbiorze należy zwrócić uwagę na:

  • ciągły wypływ asfaltu na całej długości zakładów,
  • papę, której w złączu nie da się podnieść ręką ani szpachelką,
  • powierzchnię bez pęcherzy, fal i błyszczących przepalonych miejsc,
  • zakłady ułożone zgodnie z kierunkiem spływu wody,
  • zaokrąglone naroża bez naprężonej papy,
  • uszczelnione przejścia rur i wpusty,
  • krawędź wyprowadzoną na attykę lub ścianę dostatecznie wysoko i zakończoną pod obróbką blacharską lub listwą,
  • na płycie fundamentowej krawędź przygotowaną do połączenia z izolacją pionową,
  • oznaczenie na rolkach zgodne z ofertą, czyli rodzaj i grubość papy,
  • na dachu i tarasie powierzchnię, na której po deszczu nie stoi woda.

Najczęściej zadawane pytania

Orientacyjna cena robocizny wynosi 136,00 zł za m² przy jednej warstwie na powierzchni poziomej. Cenę końcową podnoszą naprawy podłoża, mała powierzchnia, wiele przejść i naroży, wywinięcia na ściany, zerwanie starego pokrycia i trudny dostęp do dachu.

Powiązane prace

Blog

Proszę wycenić cały projekt, nie tylko jedną pracę

Wybierają Państwo pozycje ze wszystkich branż, a NUMIQ przygotowuje z nich wycenę Państwa projektu lub ofertę dla Państwa klienta.