Izolacja natryskowa pianką PUR otwartokomórkową (20-25 cm)

Pracę wykonuje przeszkolona ekipa z agregatem do natrysku. Samodzielnie tego się nie zrobi: składniki trzeba precyzyjnie dozować, podgrzewać do odpowiedniej temperatury i chronić się przed oparami. Typowy przebieg wygląda tak:

1. Oględziny i pomiar: wykonawca ocenia więźbę, wysokość krokwi, stan membrany dachowej i proponuje grubość warstwy.
2. Przygotowanie: usunięcie kurzu i zabrudzeń, zabezpieczenie okien, podłóg i wszystkiego, czego nie można pobrudzić.
3. Natrysk: piankę nakłada się stopniowo, w kilku przejściach, aż do uzgodnionej grubości.
4. Docinanie: pianka, która wyrośnie poza krawędź krokwi, jest po utwardzeniu ścinana, żeby dało się zamontować zabudowę.
5. Kontrola grubości: wykonawca mierzy warstwę w kilku miejscach.

Pianka jest twarda w dotyku praktycznie od razu. W trakcie natrysku i jeszcze przez kilka godzin po nim nie powinno być w pomieszczeniu osób bez środków ochrony, a poddasze trzeba wietrzyć. Dokładny czas podaje producent pianki. Typowe poddasze domu jednorodzinnego zwykle udaje się zrobić w jeden dzień roboczy.

Pianka otwartokomórkowa izoluje na centymetr nieco słabiej niż zamkniętokomórkowa, dlatego natryskuje się ją grubiej.

• 20 do 25 cm to typowa grubość dla dachów skośnych i stropów poddasza użytkowego. W wielu więźbach mieści się między krokwiami, ewentualnie z niewielkim podbiciem.
• 30 do 35 cm wybierają osoby, które celują w dom energooszczędny albo chcą wyraźnie lepszego komfortu latem i zimą. Zużywa się więcej materiału, natrysk trwa dłużej, a krokwie często są za płytkie, więc trzeba dołożyć pod nimi ruszt lub liczyć się z niższym poddaszem.

To, jaka grubość jest dla ciebie właściwa, nie zależy tylko od centymetrów. Liczy się opór cieplny całego dachu, który wynika z grubości i współczynnika przewodzenia ciepła konkretnej pianki. Ten współczynnik znajdziesz w karcie technicznej produktu. Warto mierzyć raczej w lepsze wartości niż w absolutne minimum, bo dachu nikt nie będzie rozbierał ponownie za kilka lat.

Dlaczego na poddasze stosuje się właśnie piankę otwartokomórkową? Jej komórki są ze sobą połączone, więc jest miękka, lekka i przepuszcza parę wodną. Dach lepiej znosi drobne zawilgocenie, a pianka dodatkowo dobrze tłumi odgłos deszczu. Pianka zamkniętokomórkowa jest twardsza i odporniejsza na wodę, sprawdza się raczej na dachach płaskich, cokołach czy fundamentach.

Pianka to jednak tylko jedna warstwa dachu. Żeby całość działała, reszta też musi się zgadzać:

• pod pokryciem powinna być membrana wstępnego krycia i szczelina wentylacyjna, pianki nie natryskuje się bezpośrednio na dachówkę,
• od strony pomieszczenia stosuje się, zależnie od projektu, paroizolację albo membranę o ograniczonej paroprzepuszczalności, o jej rodzaju i miejscu powinien zdecydować projektant,
• nad izolacją są kontrłaty i łaty pod pokrycie, jeśli dach robi się od nowa.

Poliuretan jest materiałem palnym, dlatego na poddaszu mieszkalnym zakrywa się go zabudową, np. z płyt g-k, a wokół komina zachowuje się odstęp zgodny z zaleceniami producenta. Docieplenie dachu lub stropu bywa jednym z elementów, na które można dostać dofinansowanie, np. w programie Czyste Powietrze. Aktualne warunki, także te dotyczące materiałów i dokumentów od wykonawcy, sprawdź w zasadach programu przed podpisaniem umowy.

Pracochłonność, a więc i koszt, zależy od warunków na miejscu. Pracę ułatwia:

• duża, ciągła powierzchnia bez wielu przejść przez dach,
• sucha, czysta i odsłonięta więźba z dobrym dostępem,
• krokwie wystarczająco wysokie dla wybranej grubości.

Pracę utrudnia natomiast:

• skomplikowany dach z lukarnami, koszami i oknami dachowymi,
• większa grubość warstwy, czyli więcej materiału i więcej przejść,
• konieczność usunięcia starej izolacji albo naprawy membrany,
• zimne lub wilgotne podłoże, przez które trzeba czekać albo dogrzewać poddasze,
• trudny dojazd i dostęp, gdy węże trzeba przeciągać przez zamieszkany dom.

Większość problemów nie wynika z samego materiału, tylko z przygotowania i wyboru oferty. W praktyce często zdarza się, że:

• wybiera się cieńszą warstwę, żeby oferta wyglądała korzystniej, a dach potem nie osiąga potrzebnego oporu cieplnego,
• natryskuje się na mokre albo przemarznięte drewno, przez co pianka słabiej trzyma i może odchodzić,
• zapomina się o paroizolacji lub membranie od strony pomieszczenia i w przegrodzie gromadzi się wilgoć,
• pianka trafia bezpośrednio na pokrycie, bez szczeliny wentylacyjnej,
• porównuje się oferty tylko według stawki za metr kwadratowy, choć każda zakłada inną grubość.

Przy porównywaniu ofert zawsze sprawdź, jaką grubość i jaki rodzaj pianki podaje firma. Porównywalne są tylko oferty z tą samą grubością albo tym samym oporem cieplnym. Poproś też o kartę techniczną pianki i referencje z podobnych dachów.

Zanim izolację zakryje zabudowa, obejrzyj ją dokładnie. Później nie będzie już do niej dostępu.

• grubość warstwy jest zmierzona w kilku miejscach i odpowiada uzgodnionej,
• pianka jest ciągła, bez dziur i niewypełnionych narożników przy murłacie, kalenicy i przejściach,
• pianka dobrze trzyma się krokwi i nigdzie nie odstaje,
• nadmiar pianki jest ścięty równo z krokwiami lub rusztem,
• szczelina wentylacyjna pod pokryciem pozostała drożna,
• okolice komina są wykonane zgodnie z zaleceniami producenta,
• paroizolacja lub membrana jest ułożona według projektu i połączona z sąsiednimi elementami,
• wykonawca przekazał dokument z rodzajem materiału i faktyczną grubością jako podstawę gwarancji.