Tapetowanie ścian

W sklepach spotkasz najczęściej trzy rodzaje tapet. Różnią się wyglądem, odpornością i przede wszystkim sposobem klejenia.

Tapety flizelinowe

Flizelina to włóknina z włókien celulozowych i syntetycznych. Tapeta jest mocna, przy klejeniu się nie rozciąga, a klej zwykle nakłada się bezpośrednio na ścianę. Nie trzeba więc smarować tapety ani czekać, aż nasiąknie, co bardzo ułatwia pracę. Flizelina dobrze przepuszcza parę wodną, dlatego sprawdza się w pokojach mieszkalnych i w nowym budownictwie. Wiele tapet flizelinowych da się przy następnym remoncie zdjąć ze ściany na sucho, dokładną informację znajdziesz jednak na etykiecie.

Tapety winylowe

Mają wierzchnią warstwę z PVC, dzięki czemu można je zmywać i lepiej znoszą ścieranie. Przydają się w przedpokoju, pokoju dziecka czy w kuchni z dala od bezpośredniego kontaktu z wodą. W łazience nadają się tylko tam, gdzie woda nie pryska. Winyl słabiej przepuszcza parę wodną, więc nie nadaje się na ściany, które zawilgacają się lub pleśnieją. Pod tapetą problem zostałby tylko ukryty i z czasem by się pogłębił. Dziś wiele tapet winylowych ma podkład flizelinowy i wtedy klej idzie na ścianę. Jeśli podkład jest papierowy, smaruje się tył tapety.

Tapety papierowe

To tradycyjny i prosty wybór do suchych pomieszczeń. Klej nakłada się na tył tapety, pas składa się i zostawia, żeby nasiąknął i zmiękł. Mokry papier łatwo się rwie i trochę się rozciąga, dlatego klejenie wymaga więcej wprawy. Do wilgotnych pomieszczeń się nie nadaje.

Nawet ładna tapeta nie będzie dobrze wyglądać na złym podłożu. Każda nierówność przebija przez nią, szczególnie przy cienkich i błyszczących tapetach.

• Zdjęcie starej tapety. Starą tapetę zwilża się wodą z odrobiną płynu do naczyń lub środkiem do usuwania tapet i zdziera szpachelką. Tapetę winylową trzeba najpierw ponakłuwać wałkiem z kolcami (tzw. jeżem), żeby woda dostała się pod warstwę winylu.
• Naprawa ubytków. Pęknięcia, dziury po kołkach i obtłuczenia wypełnia się masą szpachlową lub gipsem, a po wyschnięciu szlifuje.
• Sprawdzenie równości. Długa łata lub poziomica przyłożona do ściany pokaże większe fale. Wyrównuje się je cienką warstwą gładzi. W blokach z wielkiej płyty warto zwrócić uwagę na styki płyt, w kamienicach na nierówny tynk i grube warstwy starej farby.
• Gruntowanie. Grunt wyrównuje chłonność ściany i wzmacnia pylącą powierzchnię. Bez niego klej w niektórych miejscach szybko wsiąka i tapeta później tam odchodzi. Przed klejeniem grunt musi całkowicie wyschnąć, czas podaje producent.

Przed klejeniem ściana powinna być gładka, czysta, sucha i wszędzie tak samo chłonna. Tłuste miejsca w kuchni trzeba umyć, bo inaczej klej na nich nie trzyma.

Ścianę akcentową z tapetą flizelinową zrobi także zręczny amator. Przygotuj szpachlę do tapet lub wałek dociskowy, wałek do kleju, ostry nóż z łamanym ostrzem i metalową listwę, poziomicę lub laser, miarkę, ołówek, wałeczek do spoin i czystą, wilgotną gąbkę. Wystarczy zwykła stabilna drabina. Jeśli trzeba pracować wysoko, na przykład na klatce schodowej, lepiej zlecić to fachowcowi.

1. Wyłączyć bezpiecznik obwodu i zdjąć maskownice gniazdek i włączników.
2. Sprawdzić, czy wszystkie rolki mają ten sam numer partii, bo inaczej mogą różnić się odcieniem.
3. Przygotować klej według instrukcji producenta i odczekać zalecany czas.
4. Wyznaczyć na ścianie pionową linię pod pierwszy pas za pomocą poziomicy lub lasera.
5. Pociąć pasy z kilkucentymetrowym zapasem u góry i u dołu, a przy tapecie ze wzorem pilnować raportu, czyli odległości, po której wzór się powtarza.
6. Nałożyć klej na ścianę na szerokość nieco większą niż jeden pas, nie więcej, żeby nie zdążył przeschnąć.
7. Przyłożyć pierwszy pas dokładnie do linii i wygładzić go od środka do brzegów, z góry na dół.
8. Przykładać kolejne pasy na styk, bez zakładki, i dopasować wzór.
9. Docisnąć spoiny wałeczkiem, a wyciśnięty klej od razu zetrzeć wilgotną gąbką.
10. Obciąć nadmiar przy suficie i podłodze ostrym nożem wzdłuż metalowej listwy, często łamiąc ostrze.
11. Wyciąć otwory na gniazdka, maskownice założyć dopiero po wyschnięciu, potem włączyć bezpiecznik.
12. Zostawić tapetę do wyschnięcia w stałej temperaturze pokojowej, przy zamkniętych oknach i bez grzania na pełną moc.

Najszybciej idzie na równej ścianie w nowym mieszkaniu, którą wystarczy zagruntować, i z tapetą flizelinową bez wyraźnego wzoru. Czasu i materiału przybywa natomiast w takich sytuacjach:

• na ścianie jest stara tapeta, zwłaszcza winylowa lub w kilku warstwach,
• ściany są popękane lub falujące i trzeba je wygładzić gładzią,
• tapeta ma duży raport, więc przy dopasowaniu wzoru powstaje więcej odpadu,
• w pomieszczeniu jest dużo narożników, wnęk, okien, grzejników i gniazdek,
• klei się tapetę papierową, która jest delikatna w obróbce,
• tapetuje się sufit lub skos na poddaszu,
• chodzi o małą powierzchnię, gdzie przygotowanie i sprzątanie zajmują podobnie dużo czasu jak samo klejenie.

Krzywy pierwszy pas. Narożniki pokoi rzadko są idealnie pionowe, dlatego pierwszego pasa nie ustawia się według narożnika, tylko według wyznaczonej pionowej linii. Każde odchylenie rośnie z kolejnymi pasami.

Niewłaściwy klej. Klej do tapet papierowych nie utrzyma ciężkiej tapety winylowej. Warto zawsze użyć kleju, który zaleca producent tapety, i trzymać się proporcji mieszania.

Pęcherze i zmarszczki. Powstają przy słabym wygładzeniu albo przy zbyt dużej ilości kleju. Przy tapecie papierowej małe pęcherzyki często znikają, gdy tapeta wyschnie, więc nie ma co się spieszyć z nakłuwaniem. Jeśli pęcherz zostanie, nakłuwa się go igłą i wyciska powietrze.

Rozchodzące się spoiny. Pojawiają się, gdy tapeta schnie za szybko w przeciągu lub przy mocnym grzaniu, albo gdy tapeta papierowa nie nasiąkła wystarczająco i skurczyła się dopiero na ścianie.

Postrzępione krawędzie. Tępy nóż rwie mokrą tapetę. Ostrze łamie się więc często, nawet co kilka cięć.

Tapeta na wilgotnej ścianie. Jeśli ściana zawilgaca się albo pojawiła się na niej pleśń, najpierw trzeba usunąć przyczynę. Tapeta jej nie zlikwiduje, tylko ją zasłoni.

Pracę najlepiej obejrzeć w świetle dziennym, a także przy bocznym świetle lampy, które pokazuje nierówności. Przy odbiorze zwróć uwagę na te punkty:

• pasy są pionowe, a wzór łączy się na wysokości oczu i przy podłodze,
• spoiny są szczelne, nie odstają i nie widać przez nie podłoża,
• na powierzchni nie ma pęcherzy, zmarszczek ani zaschniętych plam kleju,
• cięcia przy suficie, podłodze, oknach i drzwiach są proste i czyste,
• wokół gniazdek i włączników tapeta jest wycięta dokładnie, a maskownice dobrze przylegają,
• w narożnikach tapeta przylega i nie odkleja się,
• wszystkie pasy mają ten sam odcień, bez widocznej różnicy między rolkami,
• zostają ci resztki tapety z tej samej partii na ewentualne poprawki.