Radyatör boyama (dilim başına)

Dilimli radyatör, yan yana dizilmiş dilimlerden oluşur. Her dilimin iki yüzü de girintili çıkıntılıdır, aralarında fırçanın zor girdiği dar boşluklar vardır. Bu yüzden iş, duvar gibi metrekareyle değil, adetle hesaplanır: kaç dilim varsa o kadar birim. Pencere altındaki sıradan bir radyatörde genellikle onlarca dilim bulunur, eski binalardaki büyük radyatörlerde daha fazlası olabilir.

Dilim boyamaya genellikle temizlik, yağ alma, zımparalama ve son kat boya dahildir. Pas sökme, pas önleyici astar ya da radyatörün sökülmesi çoğu zaman ayrı kalem olarak ele alınır. Bu yüzden boyacıyla işin tam olarak neleri kapsadığını baştan konuşmak iyi olur.

Önce ısıtma kapatılır ve radyatörün tamamen soğuması beklenir. Sıcak yüzeyde boya çok hızlı kurur, leke yapar ve iyi tutmaz. Ardından zemin, radyatörün arkasındaki duvar ve çevredeki eşyalar naylon ya da örtüyle kapatılır, çünkü dilimlerin arasından boya kolayca damlar.

Sonra temizlik gelir. Dilim aralarındaki toz ince bir fırçayla alınır, yüzey deterjanlı suyla yıkanır ve yağı alınır. Gevşemiş eski boya parçaları ve pas, tel fırça, zımpara kâğıdı ya da matkaba takılan zımpara başlığıyla temizlenir. Boyamadan önce yüzey temiz, kuru olmalı ve hiçbir yerde kalkan boya kalmamalıdır.

Paslı yerlere pas dönüştürücü ya da pas önleyici astar sürülür. Defalarca boyanmış eski radyatörlerde astar, üst katın daha iyi tutunmasını sağlar. Boyama ince katlar halinde yapılır: dilim aralarına eğik radyatör fırçasıyla, düz yüzeylere küçük bir ruloyla. İkinci kat, birincisi ambalajda yazan süre kadar kuruduktan sonra sürülür.

Sıradan iç cephe duvar boyası ya da ahşap verniği radyatöre uygun değildir. Isıyla sararır, çatlar ve kabarır. Radyatörde, üreticinin açıkça ısıtıcılara uygun olarak belirttiği boyalar kullanılır. Isıya dayanıklılığı her zaman etikette kontrol edin.

• Su bazlı (akrilik) radyatör boyası: çabuk kurur, az kokar, oturulan bir evde rahat kullanılır. Kombili ya da kaloriferli sıradan bir sistemde genellikle yeterlidir.
• Solvent bazlı (sentetik) radyatör boyası: daha sert ve aşınmaya daha dayanıklıdır, ama geç kurur ve belirgin şekilde kokar. İyi havalandırma ister, bu yüzden daha çok bodrum, atölye ya da kazan dairesi gibi yerlerde tercih edilir.
• Pas önleyici katkılı boyalar: hafif paslanmış eski radyatörlere uygundur, bazıları temizlenmiş metalin üzerine doğrudan sürülebilir.

Boya seçerken mesele yalnızca renk değildir. Beyaz hâlâ klasik, ama radyatör bugün antrasit, mat siyah ya da duvarla aynı renkte de olabilir, böylece odayla bütünleşir. Metalik tonlarda bazı üreticilere göre ısı yayılımının biraz azalabileceğini hesaba katın.

Boyası bütün, sadece solmuş, rahat ulaşılan ve yerinde kalan bir radyatör hızlı biter. Temizlemek, zımparalamak ve boyamak yeterlidir.

Şu durumlar işi uzatır:

• Pas, çatlamış ya da kat kat boyanmış kalın boya
• Derin aralıklı büyük ya da standart dışı dilimler
• Duvara çok yakın, pencere mermerinin altında ya da mobilyanın arkasında kalan radyatör
• Astar ve ek kat ihtiyacı
• Koyu renkten açık renge geçiş, tek kat örtmediğinde

En kusursuz sonuç, radyatör duvardan söküldüğünde alınır. Ancak bu, ısıtma tesisatına müdahale demektir: sistemdeki suyun boşaltılması ve radyatörün sökülüp takılması işini bir tesisatçı yapmalıdır. Boyacı radyatörü genellikle yerinde boyar.

• Sıcak radyatörü boyamak. Boya düzensiz kurur ve birkaç gün sonra kabarmaya başlayabilir.
• Kalın kat sürmek. Boya akar, damla ve iz bırakır, dilim aralarında birikinti kalır. İki ince kat, tek kalın kattan her zaman iyidir.
• Temizlik ve zımparayı atlamak. Toz ve yağ üzerinde yeni boya tutmaz. Boyanın ne kadar dayanacağını asıl hazırlık belirler.
• Yanlış boya kullanmak. Duvar ya da ahşap boyası sıcak metalde sararır ve çatlar.
• Isıtmayı erken açmak. Tam sertleşmemiş boyada ısı leke, kabarcık ya da renk değişimi yapar.
• Vanaları boyamak. Termostatik başlık, hava alma vanası ve rakorlar boyanmaz, yoksa sıkışır ya da açılmaz hale gelir.

Dilim aralarıyla uğraşacak sabrınız varsa radyatörü yerinde kendiniz de boyayabilirsiniz. Çok eski boyalar kurşun içerebilir. Bu yüzden onları maske takmadan kuru zımparalamayın ve iş bitince tozu nemli bezle silin.

1. Termostatik vanayı kapatın ve radyatörün tamamen soğumasını bekleyin.
2. Zemini ve radyatörün arkasındaki duvarı naylonla örtün, vanaları ve başlığı bantla kapatın.
3. Dilim aralarındaki tozu ince fırçayla alın, yüzeyi deterjanlı suyla yıkayın.
4. Gevşek boyayı ve pası tel fırça ya da zımparayla temizleyin, sağlam kalan boyayı hafifçe zımparalayın.
5. Tozu silin, yüzeyin yağını alın ve kurumasını bekleyin.
6. Paslı yerlere pas dönüştürücü ya da pas önleyici astar sürün.
7. Önce iç kısımları ve aralıkları eğik fırçayla, sonra dilimlerin ön yüzlerini boyayın.
8. Ambalajdaki süre kadar kurumasını bekleyin ve ikinci ince katı sürün.
9. Bantları çıkarın, odayı havalandırın, ısıtmayı ancak boya üreticisinin önerdiği süre geçtikten sonra açın.

• Boya her yerde eşit ve dilim aralarında da örtüyor
• Hiçbir yerde damla, akıntı ya da boya birikintisi yok
• Boyanın altından pas ya da eski renk görünmüyor
• Vanalar, başlık ve rakorlar boyanmamış ve rahatça çalışıyor
• Zemin, duvar ve çevre temiz, lekesiz
• İlk yakmadan sonra boya sararmıyor, kabarmıyor ve yapışmıyor