Duvar boyama: renkli boya

Boyacı işe boyayla değil, hazırlıkla başlar. Mobilyalar odadan çıkarılır ya da ortada toplanır, zemin ve pencereler örtülür, prizler ve anahtarlar bantlanır veya kapakları sökülür. Ardından asıl iş gelir:

• yüzeyin temizlenmesi: toz, yağ ve örümcek ağları alınır, tutunmayan eski katmanlar kazınır,
• duvar onarımı: çatlaklar ve delikler macunla doldurulur, onarılan yerler zımparalanır,
• astar: duvarın emiciliğini eşitler, böylece boya onarılan yerlerde duvarın geri kalanından farklı kurumaz,
• beyaz ara kat: duvar koyu renkli, lekeli ya da çok fazla onarım görmüşse uygulanır,
• renkli boyanın ilk katı: geniş yüzeyler rulo ile, köşeler ve kenarlar fırça ile boyanır,
• ikinci kat: ilk kat kuruduktan sonra sürülür, rengi eşitler ve tam örtücülük sağlar.

Neden iki kat? Tek kat renkli boya neredeyse her zaman rulonun az boya aldığı yerleri belli eder. Canlı ve koyu tonlarda bazen üçüncü kat da gerekir. Bazı üreticiler bu durumda benzer tona renklendirilmiş bir astar önerir.

Seçim yaparken iki soru önemlidir: boyanın türü ve rengin tonu. İç cephe duvar boyalarının çoğu su bazlıdır, Türkiye'de genellikle plastik boya olarak bilinir. Aralarındaki asıl fark, silinmeye ve sürtünmeye ne kadar dayandıklarıdır.

• Standart plastik boyalar nefes alan bir yüzey oluşturur. Duvara pek dokunulmayan salon, yatak odası ya da çalışma odası için uygundur.
• Silinebilir boyalar (genellikle akrilik, saten ya da silikonlu olarak satılır) daha dayanıklı bir yüzey verir ve nemli bezle silinmeye dayanır. Koridor, mutfak, çocuk odası ve yemek masasının yanı için uygundur.
• Düşük çözücülü, kokusu az boyalar yatak odası, çocuk odası ve alerjisi olan kişilerin yaşadığı evler için mantıklı bir seçimdir. Kesin özellikleri ürünün teknik föyünden kontrol etmek gerekir.

Ton seçiminde basit bir kural işe yarar: açık renkler odayı daha geniş ve aydınlık gösterir, koyu renkler odayı sıcaklaştırır ama küçültür. Kuzeye bakan odalara sıcak tonlar, güneş alan odalara ise güçlü gün ışığını dengeleyen soğuk tonlar yakışır. Koyu ya da iddialı bir renk çoğu zaman sadece tek bir duvara, örneğin yatağın veya koltuğun arkasına uygulanır.

Kartelada gördüğünüz renk evde farklı görünür. Bu yüzden duvara küçük bir deneme alanı boyamak ve ona sabah, gün içinde ve akşam yapay ışıkta bakmak iyi bir fikirdir.

Aynı büyüklükteki iki odada bile işin zorluğu çok farklı olabilir. İşi kolaylaştıran durumlar:

• boş bir oda, örneğin yeni bir dairede,
• yeni, kuru ve düzgün alçılanmış duvarlar,
• iyi örten açık bir renk,
• merdiven ya da uzatma sopalı ruloyla ulaşılabilen normal tavan yüksekliği.

Buna karşılık daha fazla zaman ve malzeme gerektiren durumlar:

• kabaran, dökülen ya da yağlanmış eski boya,
• çok sayıda çatlak ve onarım gerektiren yer,
• koyu renkten açığa ya da tersine geçiş, ek kat isteyen canlı tonlar,
• merdiven boşlukları ve iskele gerektiren yüksek duvarlar,
• çok sayıda köşe, niş, iki renk arasında keskin geçişler ve dekoratif teknikler,
• her şeyin örtülüp taşınması gereken eşyalı bir oda.

Boyacıdan teklif aldığınızda nelerin dahil olduğunu sorun: mobilya ve zeminin örtülmesi, onarımlar, astar, kat sayısı ve iş bitince temizlik.

Uygulamada sorun çoğu zaman boyama sırasında değil, hazırlık aşamasında ortaya çıkar. En çok görülen hatalar şunlardır:

• nemli alçı ya da sıva üzerine boyamak: boya alacalı olur veya kabarır, bu yüzden zeminin tamamen kurumasını beklemek gerekir,
• astarı atlamak: onarılan yerler kuruduktan sonra daha mat ya da daha koyu lekeler olarak görünür,
• boyayı yanlış inceltmek: fazla koyu boya iz bırakır, fazla sulu boya iyi örtmez, inceltme yalnızca üreticinin talimatına göre yapılmalıdır,
• duvarın ortasında ara vermek: boyanın kuruyup sonra devam edildiği yerde belirgin bir şerit kalır,
• farklı partilerden boya kullanmak: renklendirilmiş boya kovadan kovaya hafifçe farklı olabilir, bu yüzden tüm miktarı tek seferde yaptırmak ya da kovaları önceden karıştırmak daha güvenlidir,
• ikinci katı erken sürmek: ilk kat üreticinin önerdiği süre kadar kurumalıdır, soğuk ve nemli havada bu süre uzar, kıyı bölgelerinde nemli günlerde bunu hesaba katmak gerekir.

Sabrınız ve sağlam bir merdiveniniz varsa normal bir odayı kendiniz de boyayabilirsiniz. Yüksek merdiven boşluğu duvarlarını ve iskele gerektiren işleri bir boyacıya bırakmanız daha doğru olur.

1. Mobilyaları dışarı çıkarmak ya da ortada toplayıp naylonla örtmek.
2. Zemini örtmek, süpürgelikleri, pencereleri ve kapı kasalarını maskeleme bandıyla kapatmak.
3. Odadaki priz ve anahtarların sigortasını kapatmak, ancak ondan sonra kapaklarını sökmek.
4. Duvarı temizlemek, gevşek kısımları kazımak, çatlakları macunlamak ve kuruduktan sonra zımparalamak.
5. Astarı ruloyla uygulamak ve talimata göre kurumaya bırakmak.
6. Zemin koyu ya da lekeliyse önce beyaz boyayla boyamak.
7. Boyayı iyice karıştırmak, renklendirilmiş boyada tüm kovaları birbirine karıştırmak.
8. Köşelerde, tavan kenarında ve açıklıkların çevresinde fırçayla bir şerit boyamak.
9. Duvarın tamamını ara vermeden, yukarıdan aşağıya, çapraz hareketlerle ve her zaman ıslak boyanın üzerine çalışarak ruloyla boyamak.
10. Üreticinin önerdiği süre kadar kurumasını beklemek ve ikinci katı aynı şekilde uygulamak.
11. Bandı, boya kenarıyla birlikte kopmaması için boya hâlâ hafif nemliyken çekmek.
12. Odayı havalandırmak, ancak kuruma sırasında taze duvara cereyan ve doğrudan güçlü güneş gelmesini önlemek.

Duvara önce gün ışığında bakın, sonra bir lambayı yüzeye yandan tutun. Yandan gelen ışık, karşıdan bakınca görünmeyen kusurları ortaya çıkarır. Teslim alırken şunları kontrol edin:

• renk tüm duvarda eşit, şerit ya da mat veya parlak leke yok,
• eski renk ve onarılan yerler boyanın altından belli olmuyor,
• köşeler, priz çevreleri ve tavan geçişi eksiksiz ve temiz boyanmış,
• iki renk arasındaki ayırma çizgileri düz ve keskin,
• duvarda rulo tüyü, damla ya da akıntı yok,
• zemin, pencereler, süpürgelikler ve mobilyalar temiz, boya lekesi yok,
• artan boya saklanmış ve sonraki rötuşlar için üzerine renk kodu yazılmış.