Boya: iki kat temel beyaz boya

En sık saten alçı ve tamirlerden sonra gerekir. Alçı, macun ve eski sıva boyayı her biri farklı emer. Tek katta bu durum mat ve parlak lekeler olarak ortaya çıkar. Özellikle pencereden yandan gelen ışıkta hemen fark edilir. İkinci kat bu farkları eşitler.

Yeni dairelerde duvarlar genellikle alçı sıva veya alçıpandır. Bu yüzeyler çok emicidir ve her yerde aynı emmez. Tek kat boya adeta zemine çekilip kaybolur. İki kat boya ilk düzgün tabakayı oluşturur. Üstüne renkli boya sonradan daha kolay ve daha az boyayla uygulanır.

Lacivert, gri veya kırmızı gibi koyu renklerin üstünü kapatırken beyaz ara kat şarttır. Çok koyu renklerde iki kat yetmeyebilir. Üçüncü kat veya örtücülüğü daha yüksek bir boya gerekebilir.

Beyaz, daireyi satmadan veya kiraya vermeden önce de sık tercih edilir. Nötr durur, mekânı daha geniş gösterir ve yeni sahibi ya da kiracı onu kolayca kendi zevkine göre boyatabilir.

Boyanın kalitesini büyük ölçüde hazırlık belirler. İyi bir boya bile tozu, yağ lekesini veya tamir edilmemiş çatlağı gizlemez.

1. Mobilyaları odadan çıkarmak veya örtmek, zemini kaplamak, pencere, kasa ve süpürgelikleri bantlamak.
2. Duvarları tozdan, örümcek ağından ve yağlı lekelerden temizlemek, kabaran eski boyayı kazımak.
3. Delik ve çatlakları macunlamak, kuruduktan sonra zımparalamak ve tozunu almak.
4. Yüzeye astar sürmek, özellikle yeni sıvaya, saten alçıya, alçıpana ve tamir edilen yerlere.
5. Köşeleri, tavan birleşimlerini, priz çevrelerini ve kalorifer peteklerinin arkasını fırçayla boyamak.
6. İlk katı rulo ile uygulamak ve tamamen kurumasını beklemek.
7. Duvarı kontrol etmek, küçük kusurları yeniden macunlayıp üstünden geçmek.
8. İkinci katı uygulamak, yine önce köşelerden başlayıp sonra yüzeye geçmek.

Neden önce tavan, sonra duvarlar boyanır? Tavandan her zaman biraz boya damlar veya sıçrar. Bu izlerin henüz boyanacak duvarlarda kalması daha mantıklıdır.

Yaşam alanlarında en çok su bazlı iç cephe plastik boyası kullanılır. Nefes alır, çabuk kurur ve iyi örter. Salon, yatak odası veya çalışma odası için tamamen yeterlidir.

Silinebilir, aşınmaya dayanıklı boya koridorlar, çocuk odaları ve mutfaklar için uygundur. Bu yerlerde duvarlar daha sık kirlenir ve ara sıra nemli bezle silinmesi gerekir. Daha az emici olduğu için lekeler boyanın derinine işlemez.

Astar özellikli beyaz boya astar ile ilk katı birleştirir. İşi kısaltmak istediğinizde yeni sıva ve alçıpan üzerinde işe yarar. Ancak tozlu, dağılan veya çok emici bir yüzeyde ayrı bir derin nüfuz eden astar kullanmak daha doğrudur.

Banyolarda ve küf görülen odalarda küfe karşı katkılı boyalar kullanılır. Yine de boya tek başına küfü çözmez. Nem, yetersiz havalandırma veya soğuk duvar gibi asıl neden giderilmezse küf geri gelir. Dış duvarlarda sürekli küf varsa sorunun kaynağı çoğu zaman yalıtım eksikliğidir ve bu konuda mantolama düşünülebilir.

En kolay iş, boş bir odada, normal yükseklikte, düz ve daha önce boyanmış duvarlardır. İşi uzatan ve maliyeti artıran durumlar şunlardır:

• astar ve daha fazla boya isteyen yeni veya emici yüzey,
• çok sayıda tamir, macun ve zımpara,
• koyu veya canlı renkli eski boya,
• yüksek tavanlar, merdiven boşlukları ve iskele gereken yerler,
• girintili çıkıntılı duvarlar, nişler, çok sayıda köşe, boru ve petek,
• odada kalan ve sürekli kaydırılıp örtülmesi gereken mobilyalar.

Yeni bir dairedeki gibi büyük boş yüzeylerde boyacı püskürtme yöntemi önerebilir. Bu yöntem hızlıdır ve rulo izi bırakmaz. Ancak çevredeki her şeyin titizlikle örtülmesini ve deneyim gerektirir. Eşyalı bir daireye uygun değildir.

Normal bir odayı kendiniz de boyayabilirsiniz. Sağlam, alçak bir merdivene veya teleskopik sapa, orta tüylü bir ruloya (düz duvarlar için genellikle yaklaşık 12 ila 18 mm), yassı bir fırçaya, boya ızgarasına ve örtü naylonuna ihtiyacınız var. Çalışırken ve boya kururken odayı havalandırın, ama cereyandan ve taze boyaya doğrudan güneş gelmesinden kaçının.

1. Priz ve anahtar kapaklarını sökecekseniz o odanın sigortasını kapatmak. Bunun dışında elektrik tesisatına dokunmamak, gereken işleri elektrikçiye bırakmak.
2. Zemini ve mobilyaları örtmek, süpürgelikleri, kapı kasalarını ve pencere çerçevelerini bantlamak.
3. Yağlı lekeleri yıkamak, duvarların tozunu almak ve küçük delikleri macunlamak.
4. Tamir edilen ve emici yerlere ambalajdaki talimata göre astar sürmek.
5. Boyayı iyice karıştırmak, sadece üreticinin belirttiği kadar inceltmek.
6. Köşelerin, tavanın ve prizlerin çevresine fırçayla bir şerit çekmek.
7. Ruloyu boyaya batırmak, ızgarada sıyırmak ve boyayı birbirinin üstüne binen şeritler halinde sürmek.
8. Bir duvarı tek seferde bitirmek, yüzeyin ortasında ara vermemek.
9. Katın üreticinin belirttiği süre kadar, genellikle birkaç saat, kurumasını beklemek.
10. İkinci katı aynı aletlerle ve aynı şekilde uygulamak.
11. Bandı boya tamamen kurumadan çekmek, böylece boyanın kenarı kopmaz.

Beyaz boya her pürüzü ve her kötü rulo darbesini ortaya çıkarır. Uygulamada en sık şu hatalar görülür:

• astarın atlanması: boya düzensiz emilir, lekeler oluşur ve boya daha zayıf tutunur,
• boyanın karıştırılmaması: pigment dibe çöker ve duvarın örtücülüğü yer yer farklı olur,
• çok koyu veya çok sulu boya: koyu boya rulo izi bırakır, sulu boya zayıf örter ve akar,
• kurumuş yerlerin üstünden geçmek: geçiş yerlerinde görünür şeritler ve lekeler oluşur,
• ikinci katı çok erken sürmek: rulo henüz yumuşak olan ilk katı söker,
• ruloda az boya: boyayı geniş bir alana "yaymaya" çalışmak alttan göstermeye yol açar.

Duvara hem gündüz hem akşam ışığında bakın. En çok şey, duvara yandan eğik tutulan bir lamba veya el feneriyle görülür.

• boya kesintisiz, macunlar, tamirler ve eski renk alttan görünmüyor,
• duvarda mat ve parlak lekeler veya rulo izleri yok,
• köşeler yüzeyle aynı şekilde boyanmış, gri kenarlar kalmamış,
• akıntı, damla veya ruloya ait tüy yapışmamış,
• duvar ile tavan arasındaki çizgi düz ve temiz,
• zemin, pencereler, kasalar ve anahtarlar boya lekesiz,
• oda toplanmış, örtü malzemeleri kaldırılmış.