Metal stud wand enkel beplaat

Het skelet is bij beide varianten hetzelfde. Op de vloer en tegen het plafond komen U-profielen, de liggers. Daarin worden staande C-profielen gezet, de staanders. De holle ruimte ertussen wordt meestal gevuld met minerale wol. Het verschil zit alleen in het aantal lagen gipsplaat.

• Enkel beplaat betekent één plaat per kant, meestal 12,5 mm dik. Met staanders van 75 mm wordt de wand ongeveer 100 mm dik, met 50 mm staanders ongeveer 75 mm. De wand is licht en snel gebouwd. Hij past goed bij een gewone kamerindeling, een inloopkast, een gang of een werkplek, zolang je er geen zware dingen aan wilt hangen.
• Dubbel beplaat heeft twee platen per kant, met verspringende naden. Bij dezelfde staanders wordt de wand ongeveer 125 mm dik. Hij is stijver, kan beter tegen een stootje, houdt meer geluid tegen en draagt zwaardere spullen. Dat is vooral zinvol tussen slaapkamer en woonkamer of bij een thuiskantoor.

Waarom houden twee lagen meer geluid tegen? Een zwaardere wand gaat minder makkelijk trillen en verspringende naden laten geen doorlopende kier achter. Bij beide varianten hangt het resultaat sterk af van hoe goed de aansluitingen op plafond, vloer en zijmuren zijn afgedicht.

Denk ook aan het type plaat. In badkamer en keuken hoort vochtwerende gipsplaat, herkenbaar aan de groene kleur. Waar brandwerendheid nodig is, kies je brandwerende platen.

1. Uitzetten. Met een laser of waterpas wordt de lijn van de wand op vloer, plafond en zijmuren afgetekend, inclusief de plek van de deur.
2. Liggers. Op de U-profielen komt afdichtingsband. Dat scheidt de wand van vloer en plafond en dempt het doorgeven van geluid. De liggers worden vastgezet met bevestigingsmiddelen die bij de ondergrond passen: pluggen in beton, schroeven in een houten balklaag. De buitenste staanders tegen de zijmuren krijgen ook band en worden net zo vastgezet.
3. Staanders. De C-profielen gaan in de liggers, meestal hart op hart 600 of 625 mm, afhankelijk van de plaatbreedte. Zo valt elke naad op een profiel. Bij de deur komen zwaardere deurstijlprofielen en boven de opening een latei van profielen.
4. Leidingen en versterkingen. Voordat de platen erop gaan, worden kabels getrokken en komen er versterkingen op plekken waar later kastjes, een tv of planken hangen.
5. Eerste kant en isolatie. Eén kant wordt beplaat. Daarna gaat de minerale wol in de spouw, zonder kieren en zonder hem in te drukken.
6. Tweede kant. De andere kant wordt dichtgezet. Schroeven komen op de afstand die de fabrikant aangeeft, meestal ongeveer 25 cm.
7. Voegen en schuren. De naden worden gevuld, er komt wapeningsband in, daarna volgen nog een of twee lagen voegmiddel en schuren. Op buitenhoeken komen hoekprofielen.

Hoeveel werk de wand kost, hangt vooral af van wat er in en om de wand gebeurt:

• Hoogte van de wand: hogere wanden vragen bredere of dubbele staanders en meer gesjouw met platen
• Aantal openingen: elke deur, inspectieluik of leidingdoorvoer betekent extra versterking en precies zaagwerk
• Vorm van de ruimte: schuine daken op zolder, nissen en scheve plafonds betekenen veel pas- en zaagwerk
• Ondergrond: een oude houten vloer of een plafond met balken vraagt meer zoeken naar goede bevestigingspunten dan beton
• Type plaat en isolatie: vochtwerende en brandwerende platen zijn zwaarder en lastiger te zagen
• Gewenste afwerking: een wand voor gewoon sauswerk vraagt minder voegwerk dan een wand die strijklicht vangt of een glanzende verf krijgt

Woon je in een appartement, denk dan vooraf aan geluid naar de buren. Een goed afgedichte aansluiting op vloer en plafond maakt daar meer verschil dan je zou verwachten.

• Profielen te licht vastgezet. De wand trilt dan en de naden scheuren.
• Geen afdichtingsband. Geluid en trillingen lopen via vloer en plafond, ook als er isolatie in de wand zit.
• Gaten in de isolatie. Ingedrukte of slecht op maat gesneden wol laat meer geluid door.
• Naden niet op een profiel. Een plaatnaad die vrij hangt, gaat vroeg of laat scheuren.
• Haastig voegwerk. Zonder wapeningsband of zonder elke laag goed te laten drogen, zie je na het schilderen scheurtjes en vlekken.
• Vergeten versterkingen. Een keukenkastje dat alleen in gipsplaat hangt, is een onnodig risico. Versterkingen komen erin vóór het beplaten, niet erna.

Een eenvoudige wand op normale kamerhoogte is goed te doen voor een handige klusser. Elektra in de wand laat je wel aanleggen door een erkend elektricien.

1. De lijn van de wand met een laser aftekenen op vloer, plafond en zijmuren.
2. Afdichtingsband plakken op de liggers en de buitenste staanders.
3. De liggers vastzetten in vloer en plafond met bevestigingsmiddelen die bij de ondergrond passen.
4. De staanders plaatsen op een afstand die past bij de plaatbreedte en met de waterpas controleren of ze loodrecht staan.
5. De deuropening versterken en de plekken voor latere ophangpunten voorzien van versterking.
6. De elektricien kabels laten trekken en inbouwdozen laten plaatsen.
7. De eerste kant beplaten, naden op een profiel laten vallen en laten verspringen.
8. Minerale wol in de spouw zetten, zonder kieren en zonder aandrukken.
9. De tweede kant beplaten en de schroefkoppen net onder het karton verzinken.
10. De naden vullen met wapeningsband, laten drogen, nog een laag aanbrengen en schuren.
11. De wand voorstrijken voordat er verf of behang op komt.

• De wand staat loodrecht en toont geen duidelijke golven als je er een lange rei langs houdt
• Als je er met je hand tegen duwt, beweegt of kraakt er niets
• De aansluiting op plafond, vloer en zijmuren is dicht, zonder zichtbare kieren
• Naden en schroeven zijn na het voorstrijken niet zichtbaar, ook niet bij strijklicht
• Het deurkozijn zit stevig en de deur sluit zonder aanlopen
• Je hebt foto's of een tekening van de versterkingen en het verloop van de kabels