Montaż taśmy LED z profilem aluminiowym

Z pozoru to prosta robota, ale o efekcie decydują kolejność kroków i dokładność. Elektryk zwykle pracuje tak:

1. ustalić z tobą przebieg linii, długość, barwę światła i sposób sterowania,
2. zmierzyć odcinek i przyciąć profil aluminiowy na wymiar, w razie potrzeby przyciąć narożniki pod kątem,
3. przymocować profil do podłoża wkrętami, klipsami albo klejem, przy profilu wpuszczanym najpierw wyfrezować rowek,
4. odtłuścić wnętrze profilu i wkleić taśmę, którą tnie się tylko w zaznaczonych miejscach,
5. podłączyć przewód zasilający lutowaniem albo złączką i zaizolować połączenie,
6. umieścić zasilacz i sterownik tak, żeby później był do nich dostęp,
7. podłączyć zasilacz do sieci 230 V, co należy do elektryka z uprawnieniami SEP,
8. zatrzasnąć klosz, założyć zaślepki i sprawdzić świecenie na całej długości.

Dlaczego taśmę wkleja się do profilu, a nie od razu na szafkę? Aluminium działa jak radiator. Taśma, która się nie przegrzewa, dłużej zachowuje jasność i barwę światła.

Rodzaj profilu

• profil nawierzchniowy przykręca się albo przykleja do powierzchni, sprawdza się pod szafkami kuchennymi i na półkach,
• profil narożny świeci pod kątem mniej więcej 45 stopni, dobrze pasuje do narożnika szafki albo przy lustrze,
• profil wpuszczany montuje się w rowku w meblu albo w płycie g-k, po montażu jest równo z powierzchnią,
• profile do sufitów i na schody mają specjalny kształt do światła pośredniego albo do stopni.

Klosz

Przezroczysty klosz przepuszcza więcej światła, ale diody widać przez niego jako kropki. Mleczny (opalowy) klosz zmiękcza światło i daje jednolitą linię. Przy błyszczącym blacie w kuchni mleczny klosz prawie zawsze się opłaca, bo inaczej kropki diod odbijają się w blacie.

Taśma LED

• napięcie 12 V lub 24 V, przy dłuższych liniach lepsze jest 24 V, bo taśma mniej traci jasność pod koniec,
• barwa światła, zwykle ciepła biała około 2700 do 3000 K do salonu i sypialni oraz neutralna około 4000 K do kuchni i łazienki,
• gęstość diod, więcej diod na metr daje równiejsze światło, a taśmy COB świecą jednolicie nawet bez grubego klosza,
• taśma jednokolorowa, CCT albo RGB, CCT zmienia odcień bieli, RGB kolory, obie potrzebują sterownika i większej liczby przewodów,
• stopień ochrony IP, do łazienki i na zewnątrz wybiera się taśmę o wyższej szczelności, zwykle IP65 i więcej.

Taśma LED nie świeci prosto z gniazdka. Potrzebuje zasilacza, który obniża napięcie do 12 albo 24 V. Zasilacz musi pasować do napięcia taśmy i mieć zapas mocy. W praktyce przyjmuje się mniej więcej jedną piątą mocy więcej, niż pobiera taśma. Zasilacz dobrany „na styk” się przegrzewa, a taśma potem mruga albo szybciej się psuje.

Ważne jest też miejsce na zasilacz. Nie powinien być zamurowany ani zamknięty w suficie bez dostępu. Często zdarza się, że zasilacz po kilku latach odmawia posłuszeństwa i trzeba go wymienić. Jeśli schowano go w szafce, nad otworem rewizyjnym albo w puszce, wymiana zajmuje chwilę.

Taśmą możesz sterować zwykłym włącznikiem, czujnikiem dotykowym albo ruchu w profilu, pilotem lub aplikacją w telefonie. Sposób sterowania warto ustalić przed montażem, bo od niego zależy, ile przewodów i dokąd trzeba doprowadzić.

Podłączenie zasilacza do stałej instalacji 230 V, nowa puszka, wypust albo włącznik to praca dla elektryka z uprawnieniami SEP. Po ingerencji w stałą instalację poproś o potwierdzenie wykonanych prac, a przy większych zmianach także o protokół z pomiarów elektrycznych zgodnych z normami PN-EN.

Pracochłonność, a więc i końcowy koszt, zależy od konkretnej sytuacji:

• montaż nawierzchniowy idzie szybciej niż profil wpuszczany, przy którym trzeba frezować rowek,
• proste odcinki są łatwiejsze niż linie z narożnikami, gdzie trzeba dokładnie przyciąć profil i połączyć taśmę,
• długość i liczba odcinków, bo każde przerwanie oznacza kolejne połączenie i okablowanie,
• prowadzenie przewodów jest proste, jeśli w ścianie albo meblu czeka już wypust, trudniejsze, gdy kabel trzeba chować dodatkowo,
• sterowanie, bo zwykły włącznik to mniej pracy niż sterownik RGB czy smart z konfiguracją,
• otoczenie, bo łazienka i zewnątrz wymagają uszczelnienia wszystkich połączeń,
• dostęp, bo praca na suficie albo nad wysoką klatką schodową wymaga drabiny lub rusztowania.

• taśma wklejona do nieodtłuszczonego profilu z czasem się odkleja i w tym miejscu przegrzewa,
• taśma przecięta poza zaznaczonym miejscem ma na końcu nieświecący segment,
• słaby zasilacz bez zapasu powoduje mruganie i skraca żywotność całego zestawu,
• długa linia zasilana tylko z jednej strony jest na końcu wyraźnie ciemniejsza, pomaga zasilanie z obu końców albo odcinkami,
• zagięta w narożniku taśma ma przerwaną ścieżkę, narożniki łączy się złączką albo przewodem,
• zasilacz bez dostępu oznacza przy awarii rozbieranie mebli albo sufitu,
• w łazience lekceważy się stopień ochrony i uszczelnienie połączeń, co prowadzi do korozji albo zwarcia.

Przy odbiorze warto poświęcić kilka minut na tę listę:

• taśma świeci równo na całej długości, a koniec nie jest ciemniejszy niż początek,
• przez klosz nie widać pojedynczych kropek diod, jeśli tak się umówiliście,
• profil jest mocno przytwierdzony, prosty, a łączenia w narożnikach są czyste,
• zaślepki są założone, a klosz nigdzie nie odstaje,
• taśma nie mruga także po przyciemnieniu, jeśli ma ściemnianie,
• sterownik, czujnik albo aplikacja działają i wiesz, jak z nich korzystać,
• zasilacz jest dostępny i po dłuższym świeceniu nie jest gorący w dotyku,
• barwa światła zgadza się z ustaleniami i przy kilku odcinkach jest taka sama,
• przy pracy na instalacji 230 V masz potwierdzenie wykonania prac elektrycznych.