Przyklejenie lustra

Klejenie ma sens wszędzie tam, gdzie nie chcesz uszkodzić glazury, płyty g-k albo starego tynku, który przy wierceniu się kruszy. To częsta sytuacja w kamienicach i starszych blokach. Lustro bez śrub wygląda czysto, a jego ciężar rozkłada się na wiele miejsc, nie tylko na dwa czy cztery punkty. Przy typowym lustrze łazienkowym to pewny i dość szybki sposób montażu.

Pamiętaj jednak, że przyklejone lustro to praktycznie montaż na stałe. Nie przesuniesz go o kilka centymetrów, a demontaż jest pracochłonny i może uszkodzić podłoże. Dlatego zaplanuj miejsce z wyprzedzeniem: wysokość, odstęp od umywalki, oświetlenie i gniazdka.

Samo klejenie nie wystarczy albo się nie sprawdzi w takich przypadkach:

• bardzo duże lub ciężkie lustro, mniej więcej powyżej 15 do 20 kg albo powyżej limitu podanego przez producenta kleju; wtedy klej łączy się z dolną listwą podporową albo ukrytym mocowaniem mechanicznym,
• słabe podłoże, na przykład łuszcząca się farba, tapeta albo wilgotny, sypiący się tynk,
• lustro, które z czasem chcesz przenieść, wtedy wygodniejszy jest montaż na haczykach lub uchwytach,
• gładkie tworzywa i niektóre laminaty, do których klej może słabo przylegać; decydują tu dane producenta kleju.

Najważniejsze jest użycie kleju, który na opakowaniu jest wyraźnie opisany jako przeznaczony do luster. Lustro ma z tyłu cienką warstwę odbijającą, zabezpieczoną powłoką ochronną. Zwykły silikon octowy (poznasz go po zapachu octu) albo kleje z agresywnymi rozpuszczalnikami z czasem tę warstwę niszczą. Na lustrze pojawiają się wtedy ciemne plamy, których nie da się już usunąć.

W praktyce najczęściej stosuje się kleje na bazie MS polimerów lub kleje hybrydowe przeznaczone do luster. Dobrze trzymają także w wilgotnej łazience i pozostają lekko elastyczne, więc znoszą drobne ruchy ściany przy zmianach temperatury.

Z podłożem jest prosta zasada: musi być nośne, suche, czyste i możliwie równe.

• tynk i płyta g-k: klej dobrze się ich trzyma, ale świeży tynk musi dokładnie wyschnąć, a pylącą powierzchnię warto zagruntować,
• płytki ceramiczne: można na nich kleić, jeśli płytki mocno trzymają i są odtłuszczone, bo tłuszcz i resztki mydła wyraźnie osłabiają przyczepność,
• malowana ściana: lustro trzyma się tylko tak mocno jak farba pod klejem; jeśli farba odpada, trzeba ją usunąć.

Do łazienki warto wybrać lustro z folią bezpieczeństwa na tylnej stronie. Gdyby lustro pękło, folia utrzyma odłamki razem.

Małe lustro na równej, suchej ścianie to kwestia chwili. Praca wydłuża się i komplikuje głównie wtedy, gdy:

• lustro jest duże i ciężkie, więc muszą je trzymać dwie osoby,
• ściana jest krzywa i trzeba ją najpierw wyrównać,
• najpierw trzeba zdjąć stare przyklejone lustro i oczyścić podłoże,
• płytki są uszkodzone i trzeba je wymienić albo naprawić,
• lustro potrzebuje otworu lub wycięcia na gniazdko czy włącznik; robi je szklarz przy produkcji lustra, na budowie już się ich nie wykonuje,
• montuje się dolną listwę podporową albo ukryte mocowanie mechaniczne.

Jeśli przy okazji gniazdko lub punkt świetlny trzeba przesunąć, tę część pracy zostaw elektrykowi z uprawnieniami SEP.

Jeśli masz lustro, które spokojnie uniesiesz sam, i równą, mocną ścianę, poradzisz sobie nawet bez doświadczenia. Przy większych i cięższych lustrach poproś kogoś o pomoc albo zamów glazurnika.

1. Przeczytać instrukcję na kleju, zwłaszcza czas wiązania i rodzaje podłoża.
2. Zaznaczyć ołówkiem i poziomicą położenie lustra, łącznie z dolną krawędzią.
3. Oczyścić ścianę, odtłuścić płytki spirytusem i zostawić wszystko do dokładnego wyschnięcia.
4. Pod dolną krawędzią zamocować tymczasową podporę, na przykład listwę przyklejoną taśmą albo podkładki.
5. Oczyścić tylną stronę lustra z kurzu.
6. Nałożyć klej w pionowych pasach, w odstępach kilku centymetrów, nie na całą powierzchnię i nie do samych krawędzi.
7. Postawić lustro na podporze, przyłożyć do ściany i równomiernie docisnąć dłońmi.
8. Sprawdzić poziomicą położenie, dopóki klej pozwala jeszcze na korektę.
9. Zabezpieczyć lustro taśmą do ściany i zostawić podporę na cały czas wiązania podany przez producenta, zwykle co najmniej na dobę.
10. Zdjąć taśmę i podporę, a w razie potrzeby wypełnić dolną szczelinę odpowiednim neutralnym silikonem.

Dlaczego kleju nie nakłada się na całą powierzchnię? Za lustrem musi krążyć powietrze, a wilgoć musi mieć gdzie uciec. Klej nałożony na całej płaszczyźnie wiąże też wolno i nierówno. Pionowe pasy pozwalają, żeby ewentualna wilgoć spłynęła i wyschła.

Inne błędy, które w praktyce się powtarzają:

• użycie zwykłego silikonu albo uniwersalnego kleju montażowego zamiast kleju do luster,
• klejenie na zakurzoną, tłustą albo wilgotną ścianę,
• brak podpory, przez co lustro w trakcie wiązania powoli się zsuwa,
• uszczelnienie silikonem całego obwodu, które odcina wentylację tylnej strony,
• ciężkie lustro przyklejone samym klejem, bez zabezpieczenia mechanicznego.

• lustro wisi poziomo i w uzgodnionym miejscu,
• przy delikatnym nacisku na narożniki nie ugina się i nie rusza,
• na krawędziach nie wypływa klej, a powierzchnia lustra jest czysta,
• lustro nie ma rys, odpryśniętych krawędzi ani plam na warstwie odbijającej,
• wycięcia na gniazdka i włączniki pasują, a lustro nie dotyka instalacji elektrycznej,
• przy cięższym lustrze dolna podpora lub mocowanie mechaniczne jest widoczne albo udokumentowane,
• wiesz, kiedy klej całkowicie zwiąże i od kiedy można normalnie myć lustro.