Montaż stelaża Geberit (Duofix / Kombifix)

Oba systemy bez problemu utrzymają WC wiszące, jeśli są dobrze zakotwione. Różnią się głównie tym, do jakiej ściany pasują i jak się je zabudowuje.

• Duofix to samonośny stelaż stalowy. Kotwi się go do podłogi i do ściany, a sprawdza się w ściance instalacyjnej przed ścianą albo w ściance działowej z płyt g-k. Montaż idzie szybciej i nie wymaga murowania.
• Kombifix to stelaż przeznaczony do wbudowania w ścianę murowaną lub murowaną wnękę. Mocuje się go do solidnego muru, a potem obmurowuje albo wkomponowuje w konstrukcję ściany.

Wariant montaż stelaża z obmurowaniem obejmuje oprócz osadzenia stelaża także wymurowanie ścianki wokół niego, zwykle z bloczków z betonu komórkowego albo z cegły. Beton komórkowy łatwo się tnie, więc praca idzie sprawniej. Cegła jest trudniejsza w obróbce, ale twardsza. Ścianka może sięgać aż do sufitu albo kończyć się na wysokości stelaża, a wtedy u góry powstaje wygodna półka. O jej grubości warto pomyśleć wcześniej, bo zabiera miejsce w łazience, a w małych łazienkach w blokach z wielkiej płyty każdy centymetr się liczy.

Stelaże różnią się też wysokością. Standardowe mają zwykle około 112 cm, a do poddasza lub pod okno są niższe wersje, mniej więcej 80 cm. Przed zakupem sprawdź, czy wybrana miska i przycisk pasują do stelaża, i przejrzyj instrukcję montażu producenta.

Doświadczony hydraulik działa mniej więcej w takiej kolejności:

1. Wyznacza położenie WC: odległość od ścian bocznych, miejsce odpływu i poziom gotowej podłogi razem z płytkami.
2. Ustawia stelaż, poziomuje go i reguluje wysuwane nóżki tak, żeby górna krawędź miski znalazła się zwykle około 40 do 45 cm nad gotową podłogą. W łazience dla osoby z niepełnosprawnością wysokość dobiera się indywidualnie.
3. Kotwi stelaż do podłogi i do ściany nośnej. W murze używa odpowiednich kołków lub kotew chemicznych, w ściance z płyt g-k łączy stelaż z profilami nośnymi.
4. Podłącza odpływ. Rura kanalizacyjna musi mieć równy spadek zgodny z normami PN-EN i zaleceniami producenta. Jeśli odpływ nie trafia idealnie, pomaga złączka mimośrodowa.
5. Przepłukuje dopływ wody i podłącza spłuczkę przez zawór odcinający.
6. Robi próbę szczelności pod ciśnieniem i próbę spłukiwania. Dopiero gdy nic nie kapie, a woda spływa płynnie, stelaż można zabudować.
7. Obmurowuje stelaż albo obudowuje go impregnowaną płytą g-k. Producenci przy WC wiszącym zwykle zalecają dwie warstwy płyt. Wycina otwory na przycisk i przyłącze miski.
8. Przygotowuje powierzchnię pod glazurnika: mur gruntuje, a w płytach g-k szpachluje połączenia z taśmą zbrojącą.

Po ułożeniu płytek montuje się miskę na podkładce wygłuszającej, która tłumi hałas i chroni okładzinę, a potem przycisk. Nakrętki dokręca się równomiernie, żeby ceramika nie pękła.

Pracochłonność, a więc i końcowy koszt, zależy od tego, co ekipa zastanie na miejscu.

• Łatwiej jest w nowym domu albo przy remoncie od zera, kiedy woda i odpływ są wyprowadzone dokładnie w miejscu stelaża, a podłoga jest równa.
• Trudniej jest przy wymianie stojącego WC w starym mieszkaniu, w bloku czy w kamienicy. Odpływ bywa nisko albo w innym miejscu, rury są stare i czasem trzeba kuć.
• Przeniesienie odpływu lub nowe podejścia wody to dodatkowe prace hydrauliczne.
• Obmurowanie zajmuje więcej czasu niż obudowa z płyt g-k, a ścianka do sufitu więcej niż ścianka do połowy wysokości.
• Krzywa podłoga albo słaba ściana oznaczają dodatkowe poziomowanie i wzmocnienie kotwienia.

Po skończeniu prac stelaż jest schowany w ścianie, więc każdy błąd oznacza skuwanie płytek. W praktyce powtarzają się zwłaszcza te:

• Słabe zakotwienie. Miska z czasem zaczyna się ruszać, pęka fuga albo płytka.
• Zła wysokość. Gdy ktoś zapomni o grubości płytek i kleju, miska wychodzi za nisko albo za wysoko.
• Za mały spadek odpływu. Woda spływa wolno, a z kanalizacji czuć nieprzyjemny zapach.
• Pominięta próba szczelności. Drobny przeciek wychodzi na jaw dopiero jako mokra ściana.
• Jedna cienka warstwa płyty g-k. Powierzchnia pod miską może się uginać.
• Nieoryginalne uszczelki i zestawy montażowe. Z czasem tracą elastyczność i zaczynają przeciekać.

Jeśli masz doświadczenie w pracach budowlanych, a woda i odpływ są już wyprowadzone dokładnie w miejscu stelaża, poradzisz sobie z osadzeniem samodzielnie. Gdy trzeba przenosić odpływ albo przerabiać instalację, wezwij hydraulika. Zawsze trzymaj się instrukcji dołączonej do twojego stelaża.

1. Zakręcić główny zawór wody i sprawdzić, czy z podejścia nic nie leci.
2. Zaznaczyć oś WC i poziom gotowej podłogi razem z płytkami.
3. Ustawić stelaż, wyregulować nóżki na właściwą wysokość i je zablokować.
4. Wypoziomować stelaż we wszystkich kierunkach.
5. Nawiercić otwory i zakotwić stelaż do podłogi i ściany kotwami dobranymi do podłoża.
6. Docisnąć stelaż z kilku stron i sprawdzić, czy się nie rusza.
7. Podłączyć kolano odpływowe do kanalizacji i skontrolować spadek.
8. Przepłukać dopływ i podłączyć spłuczkę przez zawór odcinający.
9. Odkręcić wodę, napełnić spłuczkę i kilka razy spuścić wodę przez otwór rewizyjny.
10. Zostawić instalację pod ciśnieniem przynajmniej na kilka godzin i sprawdzić wszystkie połączenia suchym ręcznikiem papierowym.
11. Dopiero potem zabudować lub obmurować stelaż.

• stelaż jest stabilny i nie chwieje się przy dociśnięciu,
• wysokość miski zgadza się z ustaleniami, a miska stoi w poziomie,
• przed zabudową wykonano próbę szczelności i próbę spłukiwania,
• połączenia wody i odpływu są suche,
• spłuczka napełnia się płynnie, a zawór po napełnieniu całkowicie się zamyka,
• pełne i oszczędne spłukiwanie działają, a woda odpływa bez spowolnienia,
• otwór pod przyciskiem daje dostęp do serwisu,
• ścianka jest równa, bez pęknięć i gotowa pod płytki,
• miska siedzi na podkładce wygłuszającej, a szczelina przy płytkach jest wypełniona silikonem sanitarnym,
• dostałeś instrukcję i dane o typie stelaża, przydatne przy zakupie części zamiennych.