Masif lamel parke döşeme ve yapıştırma

Yeni parke tedarikçiden aynı kalınlıkta ve aynı nemde gelir. Masif lameller genellikle yaklaşık 14 ile 22 mm kalınlıktadır. Kalın parke ömrü boyunca daha çok kez zımparalanabilir. İnce parke ise ısıyı daha iyi geçirdiği için yerden ısıtmaya daha uygundur. Çoğunlukla meşe kullanılır, onu kayın ve dişbudak izler. Kayın güzel görünür ama nem değişimlerine karşı hassastır, daha çok "çalışır". Bu yüzden ısıtmalı zeminlerde pek tercih edilmez.

Eski parke yenilenecekse çubuklar dikkatle sökülür, eski yapıştırıcıdan ya da ziftten temizlenir, ayıklanır ve hasarlı parçalar yenileriyle değiştirilir. Uygulamada sık görülen durum şudur: bazı çubukların lambası ya da zıvanası kırılmıştır, bazıları da önceki zımparalardan sonra fazla incelmiştir. İş bu yüzden daha yavaş ilerler ve sonuç ahşabın durumuna bağlıdır. Karşılığında eski dairenin karakteri korunur. Eski parkenin altında siyah, ziftli bir yapıştırıcı görürseniz içeriğini kontrol ettirin. Katran esaslı eski yapıştırıcılar sağlığa zararlı maddeler içerebilir, bunların sökülmesi uzman işidir.

En güzel ahşap bile kötü bir zeminde dayanmaz. Şap sağlam olmalı, ufalanmamalı, tozumamalı ve düz olmalıdır. Genelde 2 metrelik bir mastarın altında en fazla yaklaşık 2 mm sapma kabul edilir. Balıksırtı desende düzlük daha da önemlidir, çünkü her eğrilik birleşim yerlerinde kendini gösterir.

Asıl belirleyici olan şapın kalan nemidir. Bu değer CM yöntemiyle (karbür yöntemi) ölçülür. Çimento esaslı şapta sınır genellikle yaklaşık 2 CM %, alçı esaslı (anhidrit) şapta yaklaşık 0,5 CM % olarak verilir. Yerden ısıtma varsa yapıştırıcı üreticileri çoğu zaman daha düşük değer ister. Şap nemliyse ahşap bu nemi çeker, parke kabarabilir ya da yerinden kalkabilir.

Bozuk yerler kendinden yayılan tesviye harcıyla düzeltilir. Tesviyeden önce ve sonra yüzeye, yapıştırıcı üreticisinin önerdiği astar sürülür. Astar yüzeyi sağlamlaştırır ve yapışmayı iyileştirir. En sonunda zemin iyice süpürülür ve elektrikli süpürgeyle temizlenir.

Parkeyi döşenecek odada en az 48 saat, mümkünse birkaç gün bekletmek gerekir. Oda sıcaklığı yaklaşık 18 ile 22 °C, havadaki nem yaklaşık yüzde 45 ile 60 arasında olmalıdır. Alçı sıva ya da şaptan gelen inşaat nemi odadan çıkmış olmalıdır.

Usta yapıştırmaya başlamadan önce bir döşeme planı çıkarır: döşeme yönünü, başlangıç çizgisini ve odalar arasındaki geçişi belirler. Çubuklar genellikle uzun duvar boyunca ya da pencereden gelen ışık yönünde dizilir.

1. Yapıştırıcıyı üreticinin öngördüğü dişli malayla, yalnızca o anda kaplanabilecek alana sürmek.
2. Çubukları döşeme planına göre taze yapıştırıcıya yerleştirmek ve kenarları zedelenmesin diye bir vurma takozuyla sıkıştırmak.
3. Duvar diplerinde takozlarla genellikle yaklaşık 10 ile 15 mm genleşme payı bırakmak.
4. Düzlüğü, sıraların doğruluğunu ve birleşimlerin sıkılığını sürekli kontrol etmek.
5. Duvar, kasa ve boru kenarlarındaki son parçaları ölçüsüne göre kesmek.
6. Yapıştırıcı kuruyana kadar zemini rahat bırakmak. Yapıştırıcının türüne göre üzerine genellikle 12 ile 24 saat sonra basılabilir, zımparaya ise çoğunlukla 48 ile 72 saat sonra başlanır.

Yapıştırıcı olarak daha çok poliüretan ve MS polimer ya da silan esaslı ürünler kullanılır. Esnek türler ahşabın hareketini daha iyi karşılar, bu nedenle yerden ısıtmaya uygundur. Yapıştırıcı kuruduktan sonra parke birkaç aşamada zımparalanır, derzler zımpara tozuyla karıştırılmış dolgu macunuyla kapatılır ve yüzey vernik, yağ ya da cilayla bitirilir. Bu işler genellikle ayrı işler olarak ele alınır.

En kolayı şerit halinde, klasik düz desende döşemedir. Balıksırtı, çift balıksırtı ya da dama deseni hassas ölçü, daha çok kesim ve daha fazla zaman ister. Girintili çıkıntılı, kolonlu ve çok sayıda geçişi olan odalar, önce düzeltilmesi gereken bozuk şap ve zor kesilen sert egzotik ağaçlar da işi uzatır. Eski parkenin yenilenmesinde temizlik ve ayıklama da eklenir. Buna karşılık düz ve kuru şap, sade dikdörtgen bir oda ve profili düzgün yeni parke işi hızlandırır.

Yerden ısıtma varsa döşemeden önce şapın ısıtma programıyla kurutulması ve denenmesi gerekir. Bu işi çoğunlukla tesisatçı yapar. Döşemeden sonra ısıtma kademeli olarak, günde birkaç derece artırılarak açılır. Parke yüzeyinin sıcaklığı en fazla yaklaşık 27 °C olmalıdır, kesin değerleri parke ve ısıtma sistemi üreticisi belirler.

Apartman dairesinde komşuları da düşünün: zımpara ve kesim gürültülüdür. Bu yüzden çalışma saatlerini önceden apartman yönetimiyle konuşmak, kat maliklerini bilgilendirmek tartışmaları önler.

• Şapın nemini ölçmeden yapıştırmak
• Astarı atlamak, bu da yapışmayı zayıflatır
• Duvar diplerinde genleşme payı bırakmamak ya da bu boşluğu doldurmak, sonuçta parke kabarır
• Yapıştırıcıyı eşit sürmemek, çubukların altında boşluklar kalır ve yürürken tok ses çıkar ya da gıcırdar
• Ahşabı ortama alıştırmamak, sonradan aralıklar açılır
• Bir yönde yaklaşık 8 ile 10 metreyi aşan geniş alanlarda genleşme derzi ya da geçiş profili koymamak

Zımparadan önce ve iş bittikten sonra zeminin üzerinde yürüyün ve şunlara bakın:

• Çubuklar ayağın altında oynamıyor, tıklatınca boş ses vermiyor
• Kenarlar kalkık değil, birleşimler sıkı
• Desen düzenli, sıralar ışığa karşı yandan bakıldığında da düz görünüyor
• Çevredeki genleşme payı açık, içinde yapıştırıcı ya da kir yok
• Odalar arasındaki geçişler profil ya da derzle çözülmüş
• Ustadan ölçülen şap nemini ve kullanılan yapıştırıcının türünü yazılı olarak aldınız
• Yerden ısıtma varsa ısıtmanın nasıl kademeli açılacağı size yazılı olarak verildi