Demontaż wanny

W większości łazienek wygląda to podobnie. Różnice wynikają głównie z tego, jak mocno wanna jest zabudowana i ile waży.

1. Przygotowanie i zabezpieczenie. Fachowiec osłania podłogę, umywalkę i WC, a potem robi wolne przejście do drzwi i dalej korytarzem aż do wyjścia z mieszkania.
2. Zamknięcie wody i zdjęcie baterii. Zakręca się dopływ wody, demontuje baterię wannową albo zaślepia wyjścia w ścianie.
3. Odłączenie odpływu. Odkręca się syfon i przelew, a rurę kanalizacyjną od razu zatyka korkiem. Dzięki temu do łazienki nie wraca zapach, a do kanalizacji nie wpada gruz.
4. Usunięcie obudowy. Jeśli wanna jest obmurowana i obłożona płytkami, trzeba skuć ściankę przednią i przeciąć silikon lub fugę przy ścianie. W starych łazienkach to zwykle najbardziej pracochłonny etap.
5. Uwolnienie wanny. Wannę odrywa się od ścian, nóżek lub postumentu. Ciężką wannę żeliwną czasem rozbija się na miejscu, żeby wynieść ją w kawałkach.
6. Wyniesienie i wywóz. Wannę i gruz wynosi się, ładuje i odwozi do miejsca, które legalnie przyjmuje takie odpady.

Materiał wanny decyduje o tym, ile osób i jakie narzędzia będą potrzebne.

li>wanna żeliwna jest bardzo ciężka, zwykle waży ponad sto kilogramów; wyniesienie jej w całości po schodach kamienicy to duże wyzwanie, dlatego często rozbija się ją młotem, a wtedy trzeba chronić oczy i uszy przed odpryskami emalii,
• wanna stalowa emaliowana jest wyraźnie lżejsza, zwykle radzą sobie z nią dwie osoby i da się ją wynieść w całości,
• wanna akrylowa jest najlżejsza, ale często bywa przyklejona masą montażową albo osadzona na stelażu z nóżkami, więc jej uwolnienie wymaga cierpliwości, a nie siły.

Przy wannach stalowych i żeliwnych często spotkasz przewód połączeń wyrównawczych, czyli żółto-zielony kabel przykręcony do wanny. Jego odłączenie i bezpieczne zakończenie to zadanie dla elektryka z uprawnieniami SEP. To samo dotyczy wanien z hydromasażem, które mają pompę i własne zasilanie elektryczne.

Dwie wanny, które na pierwszy rzut oka wyglądają tak samo, mogą oznaczać zupełnie inny nakład pracy. Czas i koszt rosną zwłaszcza w takich sytuacjach:

• wanna jest obmurowana cegłą lub betonem komórkowym i obłożona płytkami, które chcesz zachować dookoła,
• wanna jest wpuszczona w podłogę albo wciśnięta we wnękę,
• to wanna żeliwna, a mieszkanie jest na wyższym piętrze bez windy,
• zawory odcinające są zapieczone, niesprawne albo ich brak i wodę trzeba zakręcić na pionie,
• stare rury stalowe lub żeliwne są skorodowane i pękają przy odkręcaniu.

Szybko idzie natomiast przy wannie wolnostojącej albo tylko zakrytej plastikowym panelem, ze sprawnymi zaworami i plastikowym odpływem. Jeśli cała łazienka i tak jest skuwana do surowych ścian, nie trzeba oszczędzać płytek wokół wanny, co bardzo upraszcza robotę.

W budynku wielorodzinnym uprzedź wcześniej zarządcę, wspólnotę mieszkaniową lub spółdzielnię. Jeśli trzeba zakręcić wodę na pionie, zwykle robi to administracja, a sąsiadów trzeba o tym poinformować. Głośne kucie zaplanuj w godzinach, na które pozwala regulamin budynku, i nie w czasie ciszy nocnej.

Wanna to odpad wielkogabarytowy albo remontowy. Nie wolno jej zostawić przy śmietniku. Zwykle masz trzy możliwości: PSZOK w twojej gminie na zasadach, które ustala gmina, kontener na gruz, a w przypadku wanien żeliwnych i stalowych skup złomu. Uważaj przy starych łazienkach z płytami i uszczelnieniami niewiadomego pochodzenia. Jeśli podejrzewasz azbest, przerwij pracę. Takie materiały usuwa wyłącznie wyspecjalizowana firma.

Lżejszą wannę, która nie jest na stałe obmurowana i nie ma podłączenia elektrycznego, zdemontuje także sprawna osoba z pomocnikiem. Przy wannie żeliwnej, hydromasażu albo żółto-zielonym przewodzie przy wannie wezwij fachowca.

1. Zakryć podłogę kartonem lub folią, przygotować rękawice, okulary ochronne i wiadro.
2. Zakręcić dopływ ciepłej i zimnej wody, a następnie odkręcić baterię, żeby spłynęła z niej resztka wody.
3. Zdemontować baterię i zaślepić wyjścia w ścianie korkami.
4. Poluzować syfon, wylać z niego wodę do wiadra i zatkać rurę odpływową korkiem.
5. Zdjąć plastikowy panel albo ostrożnie skuć obudowę z przodu wanny.
6. Przeciąć ostrym nożem silikon i masę między wanną a ścianą.
7. Podważyć wannę łomem przez drewnianą podkładkę, żeby nie uszkodzić ściany ani podłogi.
8. Wynieść wannę we dwie osoby, z prostymi plecami i w mocnym obuwiu.
9. Sprawdzić, czy z zaślepionych wyjść i połączeń nie kapie woda.

• odkręcenie baterii bez zakręcenia wody, czyli częsta przyczyna zalania sąsiada z dołu,
• niezatkany odpływ, do którego wpada gruz i który później się zapycha,
• podważanie na siłę bez podkładki, które niszczy ścianę, podłogę albo instalacje,
• niedocenienie ciężaru wanny żeliwnej, co grozi kontuzją i uszkodzeniem klatki schodowej,
• zerwanie żółto-zielonego przewodu zamiast fachowego odłączenia go przez elektryka,
• zostawienie wanny przy śmietniku, za co można dostać mandat.

Zanim odbierzesz pracę, przejdź łazienkę według tej listy:

• wyjścia wody są zaślepione i nie kapie z nich nawet po odkręceniu głównego zaworu,
• rura odpływowa jest zatkana korkiem i nie ma w niej gruzu,
• przewód połączeń wyrównawczych, jeśli był przy wannie, został fachowo odłączony i zabezpieczony,
• ściany, podłoga i wyposażenie, które miały zostać, są nieuszkodzone,
• miejsce po wannie jest oczyszczone z gruzu, masy i resztek silikonu,
• korytarz i klatka schodowa są czyste po wynoszeniu,
• wanna i gruz trafiły do miejsca, które legalnie przyjmuje takie odpady.