Rozbiórka muru z cegły pełnej / licowej

Mur z cegły pełnej w starszych budynkach służył zarówno do ścian działowych, jak i nośnych. Ścianki działowe mają zwykle grubość ćwierć lub pół cegły, czyli mniej więcej 6,5 do 12 cm. Ściany nośne i zewnętrzne w kamienicach mają często 25, 38 cm, a w niższych kondygnacjach nawet więcej. Cegły łączono zaprawą wapienną albo cementowo-wapienną. Stara zaprawa wapienna często łatwo się kruszy, natomiast cementowa trzyma mocno i wyraźnie spowalnia pracę.

Mur licowy to ściana z cegły licowej, której nikt nie tynkował. Spotkasz go na elewacjach, we wnętrzach jako element wystroju albo w starych budynkach przemysłowych przerobionych na lofty. Przy jego rozbiórce chodzi często o dwie rzeczy jednocześnie: usunąć jeden fragment i nie uszkodzić sąsiedniego, który zostaje na widoku. Jeśli chcesz wykorzystać cegły ponownie, mur rozbiera się ręcznie, cegła po cegle, i oczyszcza z zaprawy.

Pierwsze pytanie nie brzmi „jak burzyć”, tylko „co ta ściana trzyma”. Nawet niepozorna ścianka w starym domu może usztywniać sąsiednie ściany. Zdarza się też, że po latach osiadania częściowo opiera się na niej strop. Dlatego przed rozbiórką muru z cegły pełnej warto wezwać inżyniera konstruktora. Oceni, czy ściana jest nośna, czy na czas prac trzeba podstemplować strop i jakie nadproże należy osadzić nad nowym otworem.

W praktyce często wychodzi, że ściana uznana „na oko” za działową przenosi jednak część obciążeń. Takie rzeczy widać dopiero po odkuciu tynku albo po sprawdzeniu, jak biegną belki stropowe. Konsultacja przed pracami jest dużo prostsza niż naprawa pęknięć po fakcie.

1. Ocenić ścianę i mieć w ręku zalecenia konstruktora.
2. Sprawdzić, co biegnie w ścianie: przewody elektryczne, woda, kanalizacja, kanały wentylacyjne lub dymowe, gaz. Odłączyć je musi fachowiec: instalację elektryczną elektryk z uprawnieniami SEP, gaz uprawniony instalator gazowy.
3. Opróżnić pomieszczenie, zakryć podłogi, okna i drzwi folią i oddzielić miejsce pracy od reszty mieszkania.
4. Przy ścianie nośnej ustawić tymczasowe stemple pod stropem według wskazań konstruktora.
5. Przy otworze w ścianie nośnej najpierw wykuć bruzdę i osadzić nowe nadproże, dopiero potem rozbierać mur pod nim.
6. Rozbierać od góry do dołu, warstwami, i na bieżąco obserwować, czy pozostała część muru jest stabilna.
7. Segregować gruz od razu na miejscu: cegła i zaprawa osobno, metal, drewno i tworzywa osobno.
8. Oczyścić ościeża i połączenia ze stropem i podłogą, wywieźć odpady.

Jeśli w trakcie prac poczujesz gaz, od razu przerwij pracę. Nie włączaj ani nie wyłączaj urządzeń elektrycznych, nie używaj ognia, otwórz okna, wyjdź z pomieszczenia i zadzwoń pod numer pogotowia gazowego 992 albo 112.

Rozbiórka ręczna młotem udarowym, przecinakiem i piłą do muru to standard w mieszkaniach i domach jednorodzinnych. Jest dokładniejsza, mniej wstrząsa konstrukcją i pozwala zachować część muru albo cegły licowe. Jest jednak wolniejsza i ciężka fizycznie.

Rozbiórka maszynowa młotami hydraulicznymi albo małymi robotami wyburzeniowymi sprawdza się przy grubych ścianach zewnętrznych i nośnych, większych powierzchniach albo tam, gdzie ręcznie nie da się pracować. Idzie szybciej, ale jest głośniejsza i wywołuje więcej drgań, które mogą uszkodzić sąsiednie elementy. Ekipy często łączą obie metody: zgrubną część usuwa maszyna, krawędzie i połączenia doczyszcza się ręcznie. Gdy otwór ma mieć równe, czyste krawędzie, mur najpierw nacina się tarczą diamentową albo piłą linową.

Każda metoda daje dużo pyłu. Zraszanie, odciąg pyłu, półmaska przeciwpyłowa, okulary i kask to podstawowe wyposażenie, a nie dodatek.

• Grubość i funkcja ściany: cienka ścianka bez obciążenia to prosta sprawa, gruba ściana nośna ze stemplowaniem i nadprożem to dużo więcej pracy.
• Twardość zaprawy: krucha zaprawa wapienna puszcza łatwo, twarda cementowa spowalnia.
• Odzysk cegieł: ostrożne rozbieranie muru licowego trwa dłużej niż zwykła rozbiórka.
• Dojazd i dostęp: wyższe piętro bez windy, wąska klatka schodowa w kamienicy albo brak miejsca na kontener wydłużają wynoszenie gruzu.
• Ilość gruzu: z jednego metra sześciennego muru z cegły pełnej powstaje mniej więcej półtorej do prawie dwóch ton odpadów, a po rozbiciu gruz zajmuje więcej miejsca niż w ścianie.
• Ukryte niespodzianki: zamurowane instalacje, zabetonowane ościeżnice stalowe albo stalowe belki w murze dokładają pracy.
• Zamieszkany budynek: trzeba przestrzegać godzin ciszy z regulaminu budynku i lepiej chronić otoczenie przed pyłem.

• Rozbiórka bez konstruktora, bo „ściana jest cienka”. Skutkiem mogą być pęknięcia, ugięcie stropu albo szkody u sąsiadów.
• Za mały kontener. Cegła pełna jest ciężka i kontener zapełnia się szybciej, niż się wydaje. Warto zamówić go z zapasem i sprawdzić dopuszczalną wagę ładunku.
• Gruz do odpadów zmieszanych. Odpady budowlane nie trafiają do zwykłych pojemników. Oddaje się je do PSZOK-u, do zakładu przetwarzania albo do kontenera firmy, która je odbierze.
• Wybór ekipy tylko po cenie. Sprawdź doświadczenie, opinie i ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej.

Przy odbiorze warto przejść przez te punkty:

• mur jest usunięty w uzgodnionym zakresie, a krawędzie otworu są równe i stabilne,
• sąsiednie ściany, strop i podłoga nie mają nowych pęknięć ani ugięć,
• nadproże jest osadzone zgodnie z zaleceniami konstruktora, a stemple zdjęto dopiero w ustalonym czasie,
• instalacje w pobliżu są zabezpieczone, zakończone albo połączone przez fachowca,
• sąsiedni mur licowy nie jest uszkodzony,
• gruz jest wywieziony i masz potwierdzenie jego przekazania,
• pomieszczenie jest posprzątane i gotowe do dalszych prac.