Klejenie podłogi drewnianej na całej powierzchni

Podłoga pływająca leży na cienkim podkładzie i nie jest połączona z podłożem. Układa się ją szybciej, ale przy chodzeniu potrafi stukać i lekko się uginać. Podłoga klejona tworzy z wylewką jedną całość, dlatego brzmi pełniej i pod stopami jest stabilna.

Klejenie ma sens zwłaszcza w takich sytuacjach:

• parkiet lity i klepka: lite drewno mocniej pracuje przy zmianach wilgotności, a ułożone luźno może się wykrzywiać albo rozchodzić na łączeniach,
• ogrzewanie podłogowe: bez podkładu i warstwy powietrza ciepło łatwiej przechodzi do pomieszczenia,
• duże, połączone pomieszczenia: podłoga klejona często pozwala przejść z pokoju do pokoju bez listew progowych, jeśli producent podłogi to dopuszcza,
• miejsca intensywnie użytkowane: przedpokoje, salony czy biura, gdzie podłoga pływająca z czasem mocno obciążałaby zamki.

Kleić można też deski warstwowe z zamkiem typu click. Czy dany producent na to pozwala i jakim klejem, sprawdzisz w karcie technicznej. Nie każda podłoga z zamkiem nadaje się do klejenia.

Klej trzyma tylko na podłożu, które samo jest mocne. Jeśli wylewka się kruszy albo jest wilgotna, problem prędzej czy później wyjdzie na całej podłodze. Podłoże powinno być:

• suche: wilgotność mierzy się metodą CM, czyli z próbki pobranej z wylewki, a nie tylko przykładając miernik do powierzchni. Przy wylewce cementowej wymaga się zwykle około 2 %, przy anhydrytowej około 0,5 %, przy ogrzewaniu podłogowym jeszcze mniej. Dokładne wartości podaje producent podłogi i kleju,
• mocne: bez kruszących się warstw, pęknięć i odspojonych miejsc,
• równe: zwykle dopuszcza się różnicę około 2 mm na łacie dwumetrowej. Większe nierówności trzeba wyrównać masą samopoziomującą,
• czyste: bez kurzu, tłuszczu, resztek farby i starych klejów.

Wylewkę anhydrytową trzeba przeszlifować i dokładnie odkurzyć. Przy ogrzewaniu podłogowym jastrych przed układaniem wygrzewa się według protokołu wygrzewania. Ten protokół powinien dostać od instalatora także parkieciarz.

Przed klejeniem prawie zawsze nakłada się grunt. Wyrównuje chłonność podłoża, wiąże resztki pyłu i poprawia przyczepność. Grunt powinien pochodzić z systemu, który zaleca producent kleju.

Jeśli klei się na starą posadzkę, na przykład na płytki albo stary parkiet, musi ona być mocna, bez pustek i odtłuszczona. Luźne klepki trzeba usunąć, inaczej nowa podłoga będzie odchodzić razem z nimi.

Do drewna nie stosuje się klejów uniwersalnych. W praktyce spotkasz głównie trzy grupy:

• kleje MS polimerowe i silanowe: pozostają elastyczne, przenoszą naturalną pracę drewna i nie zawierają rozpuszczalników. Pasują do większości desek warstwowych i do ogrzewania podłogowego,
• jednoskładnikowe kleje poliuretanowe: mocne, a przy tym elastyczne, nadają się także do litej klepki,
• dwuskładnikowe kleje poliuretanowe: bardzo mocne i odporne na wilgoć, stosuje się je przy trudniejszych gatunkach drewna i większym obciążeniu. Wymagają dokładnego wymieszania i szybkiej pracy.

Przy drewnie egzotycznym, na przykład gatunkach o dużej zawartości olejów, producenci często podają konkretny klej. Zasada jest prosta: karta techniczna podłogi i karta techniczna kleju muszą do siebie pasować.

1. Zostawić deski do aklimatyzacji w pomieszczeniu, w którym będą układane, zwykle co najmniej 48 godzin w zamkniętych paczkach.
2. Zmierzyć wilgotność podłoża i sprawdzić jego wytrzymałość oraz równość.
3. Przeszlifować i odkurzyć podłoże, w razie potrzeby wyrównać masą i odczekać, aż wyschnie.
4. Nałożyć grunt i zachować czas schnięcia podany przez producenta.
5. Zaplanować układanie: kierunek desek, rozkład łączeń i ścianę startową. Najczęściej układa się wzdłuż dłuższej ściany albo w kierunku padania światła.
6. Nanieść klej pacą zębatą o wielkości zębów zalecanej przez producenta, tylko na taką powierzchnię, jaką da się ułożyć w czasie otwartym kleju.
7. Wcisnąć deski w klej, połączyć i dobić przez klocek dobijak gumowym młotkiem. Przy ścianach zostawić szczelinę dylatacyjną według producenta, zwykle około 10 mm.
8. Na bieżąco kontrolować płaszczyznę i łączenia, a klej wyciśnięty na powierzchnię od razu wycierać.
9. Zostawić podłogę w spokoju. Chodzić po niej zwykle można po 24 godzinach, meble i pełne obciążenie, zależnie od kleju, najczęściej po 48 do 72 godzinach.
10. Zamontować listwy przypodłogowe, które zakryją szczeliny dylatacyjne.

W trakcie prac i przez kilka dni po nich w pomieszczeniu powinno być około 18 do 22 °C, a wilgotność względna powietrza w granicach mniej więcej 45 do 60 %. Ogrzewanie podłogowe przed klejeniem wyłącza się albo mocno skręca, a po utwardzeniu kleju uruchamia stopniowo.

Pracochłonność, a więc i zakres roboty, zależy głównie od:

• stanu podłoża: równa i sucha nowa wylewka to prosty przypadek, stary nierówny beton w bloku z wielkiej płyty albo skuwanie starego parkietu i kleju w kamienicy dokłada wiele godzin,
• kształtu pomieszczenia: wnęki, słupy, rury od grzejników i dużo ościeżnic oznaczają wiele precyzyjnych cięć,
• rodzaju podłogi: deski warstwowe z zamkiem idą szybciej niż lita klepka układana we wzór, na przykład w jodełkę,
• gatunku drewna i kleju: twarde drewno trudniej się tnie, a kleje dwuskładnikowe wymagają więcej doświadczenia.

• wilgotne podłoże: drewno chłonie wilgoć od spodu, pęcznieje, a klej może stracić przyczepność. Dlatego pomiar wilgotności to podstawa,
• pominięty grunt albo kurz na powierzchni: klej trzyma się wtedy pyłu, a nie wylewki,
• za mało kleju albo zła paca: pod deskami zostają pustki, które przy opukiwaniu brzmią głucho,
• przekroczony czas otwarty: klej na powierzchni naskórkuje i deska już porządnie się nie przyklei,
• brak dylatacji: także podłoga klejona trochę pracuje i bez szczeliny przy ścianie może się unosić,
• drewno bez aklimatyzacji: deski prosto z zimnego magazynu jeszcze po ułożeniu zmieniają wymiar, a na łączeniach mogą pojawić się szpary.

Przy odbiorze przejdź całą powierzchnię i zwróć uwagę na te punkty:

• podłoga przy opukiwaniu nigdzie nie brzmi głucho, a deski nie ruszają się pod stopą,
• łączenia między deskami są równe i dobite,
• na powierzchni nie ma resztek kleju, rys ani wgnieceń od młotka,
• przy ścianach jest szczelina dylatacyjna, a listwy zakrywają ją na całej długości,
• przejścia przy ościeżnicach i rurach są czysto docięte,
• dostałeś zapis pomiaru wilgotności podłoża oraz nazwę użytego kleju i gruntu,
• masz zalecenia pielęgnacji i informację, kiedy można w pełni obciążyć podłogę i włączyć ogrzewanie.