Układanie i klejenie klepki parkietowej

Nowa klepka przychodzi od dostawcy w jednakowej grubości i wilgotności. Lita klepka ma zwykle grubość około 14 do 22 mm. Grubsza zniesie więcej cyklinowań w ciągu życia podłogi, cieńsza lepiej sprawdza się na ogrzewaniu podłogowym, bo łatwiej przepuszcza ciepło. Najczęściej wybiera się dąb, dalej buk i jesion. Buk ładnie wygląda, ale gorzej znosi zmiany wilgotności i mocniej „pracuje”, dlatego na ogrzewaną podłogę nadaje się słabiej.

Stara klepka przy renowacji jest ostrożnie zrywana, czyszczona ze starego kleju lub lepiku, sortowana, a uszkodzone sztuki zastępuje się nowymi. W praktyce często okazuje się, że część piór albo wpustów jest ułamana, a niektóre deszczułki są już za cienkie po wcześniejszych cyklinowaniach. Praca idzie więc wolniej, a efekt zależy od stanu drewna. W zamian zachowujesz charakter starego mieszkania. W wielu blokach i kamienicach klepkę kładziono na czarny lepik. Jeśli tak jest u ciebie, warto sprawdzić, z czego jest zrobiony. Starsze kleje smołowe mogą zawierać szkodliwe substancje i ich usuwanie należy zostawić fachowcom.

Nawet najpiękniejsze drewno nie wytrzyma na złym podłożu. Wylewka musi być mocna, nie może się kruszyć ani pylić i musi być równa. Zwykle przyjmuje się odchyłkę najwyżej około 2 mm na łacie o długości 2 m. Przy jodełce równość jest jeszcze ważniejsza, bo każda nierówność wyjdzie na łączeniach.

Kluczowa jest wilgotność resztkowa wylewki, którą mierzy się metodą CM. Dla wylewki cementowej zwykle podaje się granicę około 2 CM %, dla anhydrytowej około 0,5 CM %. Przy ogrzewaniu podłogowym producenci klejów często wymagają jeszcze niższych wartości. Jeśli wylewka jest wilgotna, drewno wciągnie wodę, a podłoga może się wybrzuszyć albo odkleić.

Nierówności wyrównuje się masą samopoziomującą. Przed nią i po niej podłoże gruntuje się preparatem zalecanym przez producenta kleju. Grunt wzmacnia powierzchnię i poprawia przyczepność. Na koniec podłoże trzeba dokładnie odkurzyć.

Klepka powinna poleżeć w pomieszczeniu co najmniej 48 godzin, lepiej kilka dni, w temperaturze około 18 do 22 °C i przy wilgotności powietrza około 45 do 60 %. W pomieszczeniu nie powinno już być wilgoci budowlanej po tynkach czy wylewkach.

Przed klejeniem parkieciarz przygotowuje plan ułożenia: ustala kierunek, linię startową i to, jak wzór przechodzi między pomieszczeniami. Klepkę zwykle układa się wzdłuż dłuższej ściany albo zgodnie z kierunkiem światła z okna.

1. Nałożenie kleju packą zębatą wskazaną przez producenta kleju, zawsze tylko na taką powierzchnię, jaką da się zdążyć ułożyć.
2. Układanie klepki w świeżym kleju według planu i dobijanie jej przez klocek, żeby nie uszkodzić krawędzi.
3. Zostawienie szczeliny dylatacyjnej przy ścianach, zwykle około 10 do 15 mm, przy pomocy klinów.
4. Bieżąca kontrola płaskości, prostoliniowości rzędów i szczelności łączeń.
5. Docięcie skrajnych elementów przy ścianach, ościeżnicach i rurach.
6. Pozostawienie podłogi w spokoju do związania kleju. Chodzić po niej można zwykle po 12 do 24 godzinach, cyklinowanie zaczyna się najczęściej po 48 do 72 godzinach, zależnie od rodzaju kleju.

Stosuje się głównie kleje poliuretanowe oraz polimerowe typu MS lub silanowe. Bardziej elastyczne lepiej znoszą ruchy drewna, dlatego dobrze sprawdzają się na ogrzewaniu podłogowym. Po związaniu kleju przychodzi kolej na cyklinowanie w kilku etapach, szpachlowanie szczelin masą wymieszaną z pyłem z cyklinowania i wykończenie lakierem, olejem albo woskiem. Te prace są zwykle osobnymi pozycjami w cenniku.

Najprościej idzie układanie w pasy, czyli klasyczny wzór. Jodełka, podwójna jodełka czy szachownica wymagają dokładnego wymierzenia, większej liczby cięć i więcej czasu. Pracę wydłuża też pomieszczenie z wnękami, słupami i wieloma przejściami, krzywe podłoże, które trzeba wyrównać, oraz twarde gatunki egzotyczne, które trudniej się tnie. Przy renowacji starej klepki dochodzi czyszczenie i sortowanie. Z kolei równa, sucha wylewka, prosty prostokątny pokój i nowa klepka o dokładnym profilu przyspieszają robotę.

Przy ogrzewaniu podłogowym jeszcze przed układaniem trzeba przeprowadzić wygrzewanie wylewki, które ją wysuszy i sprawdzi. Po ułożeniu ogrzewanie włącza się stopniowo, o kilka stopni dziennie. Temperatura powierzchni podłogi nie powinna przekraczać około 27 °C, dokładne wartości podaje producent parkietu i instalacji grzewczej.

W bloku pamiętaj o porządku domowym. Cyklinowanie i cięcie są głośne, więc warto ustalić ze wspólnotą, spółdzielnią lub zarządcą, w jakich godzinach można pracować, i uprzedzić sąsiadów.

• klejenie na wylewkę bez pomiaru wilgotności,
• pominięte gruntowanie, które osłabia przyczepność,
• brak dylatacji przy ścianach albo zapchana szczelina, przez co podłoga się podnosi,
• nierówno nałożony klej, pod klepką zostają puste miejsca, które przy chodzeniu stukają albo skrzypią,
• pominięta aklimatyzacja, po której pojawiają się szpary,
• przy dużych powierzchniach, mniej więcej powyżej 8 do 10 m w jednym kierunku, brak dylatacji lub listwy progowej.

Przed cyklinowaniem i po zakończeniu prac przejdź się po podłodze i sprawdź:

• klepka nie rusza się pod stopą i przy opukiwaniu nie brzmi głucho,
• krawędzie nie są uniesione, a łączenia są szczelne,
• wzór jest regularny, a rzędy proste także przy spojrzeniu pod światło,
• szczelina dylatacyjna na obwodzie jest wolna, bez kleju i zabrudzeń,
• przejścia między pomieszczeniami są rozwiązane listwą albo dylatacją,
• masz od wykonawcy zapis zmierzonej wilgotności podłoża i nazwę użytego kleju,
• przy ogrzewaniu podłogowym masz spisany sposób stopniowego uruchamiania ogrzewania.