Açılı kenetli cephe sac kaplaması

Her sac şeridin iki yanında dik kenarlar bulunur. Yan yana gelen kenarlar birbirine yaslanır ve birlikte belli bir açıyla bükülür. Böylece dikey bir nervür oluşur. Cephede gördüğünüz ince, düzgün çizgiler bu nervürlerdir. Şerit, alt yapıya kenetin içine gizlenmiş metal klipslerle tutturulur. Sacın yüzeyi hiçbir yerden delinmez, bu yüzden suyun içeri sızacağı bir yol kalmaz.

Neden çift kenet değil de açılı kenet? Çift kenette kenarlar iki kez kıvrılır. Birleşim daha sızdırmazdır ve suyun uzun süre beklediği düşük eğimli çatılara daha uygundur. Dikey bir duvarda ise su hızla akıp gider, açılı kenet burada fazlasıyla yeterlidir. Hem daha hızlı yapılır hem de temiz bir görüntü verir.

Bir de klik sistem vardır: preste şekillendirilmiş panel kenarları birbirine sadece geçirilerek kilitlenir. Büyük ve düz yüzeylerde montaj daha hızlı ilerler. Çok sayıda pencere ve köşesi olan girintili çıkıntılı bir cephede ise klasik kenet daha hassas sonuç verir.

Sac hiçbir zaman doğrudan duvara oturmaz. Bu bir havalandırmalı cephedir: yalıtım ile sac arasında bir hava boşluğu kalır. Bu boşluktaki hava, bacadaki gibi yukarı doğru çıkar ve nemi dışarı taşır. Böylece duvar kuru kalır, küf riski azalır.

1. Yerleşim planı: usta şeritlerin nereye geleceğini çizer, kenetlerin pencerelere ve köşelere göre simetrik ilerlemesini sağlar.
2. Konsollar ve taşıyıcı karkas: duvara konsollar ankrajlanır, üzerine ahşap veya metal bir karkas kurulur. Karkas, duvarın eğriliğini de düzeltir.
3. Isı yalıtımı: konsolların arasına yalıtım yerleştirilir, genellikle yanmaz taş yünü kullanılır.
4. Cephe membranı: yalıtımı rüzgâra ve neme karşı korur. Açık derzli cepheler için üretilmiş olmalıdır.
5. Havalandırma boşluğu: genellikle en az 20 ila 40 mm bırakılır. Altta subasman hizasında ve üstte parapet duvarında hava giriş çıkış açıklıkları olur.
6. Şeritler ve klipsler: şerit klipslere oturtulur, klipsler onu delmeden tutar.
7. Kenetin kapatılması: uzun bölümlerde kenetleme makinesiyle, köşelerde ve detaylarda el aletleriyle yapılır.
8. Detaylar: parapet, denizlik, pencere yan yüzleri, subasman ve tesisat geçişleri sistem parçalarıyla kaplanır.

• Boyalı galvaniz çelik: yaygın ve kolay bulunan seçenek. Cephe için UV dayanımı yüksek, kaliteli bir boya katmanı seçmeye değer. Aksi halde özellikle güney cephede renk zamanla solabilir.
• Alüminyum: hafiftir, bu yüzden duvarın fazla yük taşıyamadığı yenilemelerde işe yarar. Deniz kenarındaki tuzlu havaya da iyi dayanır. Ancak sıcaklık değişince çelikten daha fazla genleşir, doğru genleşme payı burada daha da önemlidir.
• Titanyum çinko: zamanla gri, koruyucu bir patina oluşturur. Küçük çizikler bu patinada kaybolur, boya gerektirmez. Uygun ortamda onlarca yıl dayanır. Teslim süresinin daha uzun olabileceğini hesaba katın.
• Bakır ve paslanmaz çelik: çok dayanıklı ve dikkat çekicidir, müstakil evlerde daha çok istisna olarak görülür.

Cephe saclarının kalınlığı genellikle 0,6 ila 0,8 mm arasındadır. Metalleri karıştırırken dikkatli olun: bakırdan galvaniz çeliğin üzerine su akarsa galvanik korozyon başlar ve çelik kısa sürede bozulur. Aynı cephede kullanılacak metalleri birbiriyle uyumlu olacak şekilde seçin.

Aynı büyüklükteki iki cephe, işçilik açısından birbirinden çok farklı olabilir. Pencereleri olmayan düz bir duvar hızlı ilerler, kenetleme makinesi bütün şeridi tek seferde geçer. Her pencere, köşe, niş veya havalandırma ve aydınlatma geçişi ise ekstra el işçiliği demektir.

• Binanın biçimi: köşeler, kavisler ve çekme bölümler hassas şekillendirme ister.
• Pencere sayısı: pencere yan yüzleri ve denizlikler en zahmetli yerlerdendir.
• Bina yüksekliği: yüksek binalarda iskele gerekir. Çatıyı da yaptıracaksanız iskele bir kez kurulur.
• Alt yüzeyin durumu: eğri, eski bir duvarda karkası düzeltmek daha fazla iş çıkarır.
• Şerit uzunluğu: uzun şeritlerde, üreticiye göre genellikle 3 m üzerinde, kayar klipsler de gerekir.
• Hava durumu: soğukta sac zor şekil alır, bazı detaylar yapılamaz.

Bu iş yüksekte ve profesyonel aletlerle yapılır, bu yüzden deneyimli bir sac ustasına bırakın. Apartmanda oturuyorsanız dış cephe binanın ortak alanıdır, işe başlamadan önce apartman yönetimi ve kat malikleriyle konuşun.

Sacın kendisi uzun ömürlüdür. Sorunların neredeyse tamamı, metalin nasıl davrandığını hesaba katmayan montajdan kaynaklanır.

• Uzun şeritlerde sadece sabit klips: metal yazın genleşir, gidecek yer bulamaz ve yüzey dalgalanır, hatta ankrajlar sökülebilir.
• Az klips: klips sayısı ustanın alışkanlığına göre değil, bölgenin rüzgâr yüküne ve bina yüksekliğine göre belirlenmelidir. Yoksa fırtınada hasar riski doğar.
• Tıkalı veya hiç bırakılmamış havalandırma boşluğu: nem yapının içinde kalır ve yalıtımın üzerinde yoğuşur.
• Detay yerine mastik: mastik zamanla kurur ve çatlar. Birleşim, sacın şekliyle çözülmelidir.
• Tam kapatılmamış kenet: gevşek kalan yer, rüzgârla gelen yağmuru içeri alır.
• Kötü yerleşim planı: cephe köşesinde kalan dar bir şerit sonradan düzeltilemez.

Uygulamada, çatılarda iyi referansları olan bir firmanın cepheyi ilk kez yaptığı da sık görülür. Bu yüzden bitmiş cephe işlerini sorun ve yerinde görün.

• Kenetler birbirine paralel ve tüm boyunca kapalı
• Yandan bakıldığında yüzeyde dalgalanma yok
• Şeritler pencerelere ve köşelere göre simetrik yerleştirilmiş
• Subasman ve parapetteki havalandırma açıklıkları açık ve tel örgüyle korunuyor
• Denizliklerde suyu duvardan uzaklaştıran damlalık burnu var
• Köşeler ve geçişler mastikle değil, sistem parçalarıyla çözülmüş
• Sacda çizik, ezik veya koruyucu folyo kalıntısı yok
• Malzeme ve montaj için ayrı ayrı garanti ile kullanılan sacın belgelerini aldınız