Πλήρης επικόλληση ξύλινου δαπέδου

Το πλωτό δάπεδο πατάει σε λεπτό υπόστρωμα και δεν συνδέεται με τη βάση. Τοποθετείται πιο γρήγορα, όμως όταν περπατάτε μπορεί να «κροταλίζει» και να βουλιάζει λίγο. Το κολλητό δάπεδο είναι ενωμένο σταθερά με τη βάση. Γι' αυτό ακούγεται πιο γεμάτο και κάτω από τα πόδια μοιάζει με ένα ενιαίο σώμα.

Η επικόλληση έχει νόημα κυρίως στις εξής περιπτώσεις:

• μασίφ παρκέ και λωρίδες: το μασίφ ξύλο κινείται περισσότερο όταν αλλάζει η υγρασία. Αν μείνει ελεύθερο, μπορεί να στραβώσει ή να ανοίξουν οι αρμοί του,
• ενδοδαπέδια θέρμανση: χωρίς διάκενο αέρα και υπόστρωμα η θερμότητα περνά πιο εύκολα στον χώρο,
• μεγάλοι ενιαίοι χώροι: συχνά επιτρέπει να περάσετε από δωμάτιο σε δωμάτιο χωρίς προφίλ μετάβασης, αν το επιτρέπει ο κατασκευαστής του δαπέδου,
• σημεία με πολύ πέρασμα: διάδρομοι, σαλόνια, γραφεία, όπου ένα πλωτό δάπεδο θα καταπονούσε με τον καιρό τις ενώσεις.

Κολλάνε και πολυστρωματικά δάπεδα με κούμπωμα (click). Αν το επιτρέπει ο συγκεκριμένος κατασκευαστής και με ποια κόλλα, το βρίσκετε στο τεχνικό φυλλάδιο του προϊόντος. Δεν προορίζονται για επικόλληση όλα τα δάπεδα με κούμπωμα.

Η κόλλα κρατάει μόνο σε βάση που κρατάει κι η ίδια. Αν η μπετοκονία τρίβεται ή έχει υγρασία, το πρόβλημα θα φανεί με τον καιρό σε όλο το δάπεδο. Η βάση πρέπει να είναι:

• στεγνή: η υγρασία μετριέται με τη λεγόμενη μέθοδο CM. Ο τεχνίτης παίρνει δείγμα από το εσωτερικό της μπετοκονίας και δεν αρκεί να ακουμπήσει μια συσκευή στην επιφάνεια. Για τσιμεντοκονία ζητείται συνήθως περίπου 2 %, για τις λιγότερο συνηθισμένες στην Ελλάδα ανυδριτικές κονίες περίπου 0,5 %, και με ενδοδαπέδια θέρμανση ακόμη λιγότερο. Τις ακριβείς τιμές τις ορίζει ο κατασκευαστής του δαπέδου και της κόλλας,
• γερή: χωρίς στρώσεις που τρίβονται, ρωγμές ή κούφια σημεία,
• επίπεδη: συνήθως γίνεται ανεκτή απόκλιση περίπου 2 mm κάτω από πήχη δύο μέτρων. Μεγαλύτερες ανωμαλίες διορθώνονται με αυτοεπιπεδούμενο υλικό,
• καθαρή: χωρίς σκόνη, λάδια, υπολείμματα από χρώματα και παλιές κόλλες.

Οι νέες μπετοκονίες θέλουν χρόνο για να στεγνώσουν, ιδίως τον χειμώνα και σε υγρές παραθαλάσσιες περιοχές. Αν βιαστείτε να βάλετε ξύλο πάνω σε νωπή βάση, συνήθως το πληρώνετε αργότερα. Με ενδοδαπέδια θέρμανση η μπετοκονία στεγνώνει πριν από την τοποθέτηση σύμφωνα με πρόγραμμα θέρμανσης. Ο υδραυλικός ή ο τεχνικός της θέρμανσης θα πρέπει να δώσει το καταγεγραμμένο πρόγραμμα και στον παρκετά.

Πριν από την κόλλα μπαίνει σχεδόν πάντα αστάρι. Κάνει ομοιόμορφη την απορροφητικότητα της βάσης, δεσμεύει την υπόλοιπη σκόνη και βελτιώνει την πρόσφυση. Το αστάρι πρέπει να ανήκει στο σύστημα που προτείνει ο κατασκευαστής της κόλλας.

Αν κολλάτε πάνω σε παλιό δάπεδο, για παράδειγμα σε πλακάκι ή παλιό παρκέ, αυτό πρέπει να είναι γερό, χωρίς κούφια σημεία και καθαρισμένο από λιπαρά. Τα πλακάκια που κουφίζουν ή τα ξεκολλημένα κομμάτια παρκέ αφαιρούνται. Αλλιώς το νέο δάπεδο θα ξεκολλήσει μαζί τους.

Για ξύλο δεν χρησιμοποιούνται κόλλες γενικής χρήσης. Στην πράξη θα συναντήσετε κυρίως τρεις κατηγορίες:

• κόλλες MS πολυμερών και σιλανίου: μένουν ελαστικές, παραλαμβάνουν τη φυσική κίνηση του ξύλου και δεν περιέχουν διαλύτες. Ταιριάζουν στα περισσότερα πολυστρωματικά δάπεδα και σε ενδοδαπέδια θέρμανση,
• πολυουρεθανικές κόλλες ενός συστατικού: ισχυρές και ταυτόχρονα ελαστικές, κατάλληλες και για μασίφ λωρίδες,
• πολυουρεθανικές κόλλες δύο συστατικών: πολύ ισχυρές και ανθεκτικές στην υγρασία, για πιο απαιτητικά είδη ξύλου και μεγαλύτερα φορτία. Θέλουν ακριβή ανάμειξη και γρήγορη δουλειά.

Για εξωτικά ξύλα, όπως τα ξύλα με πολλά φυσικά έλαια, οι κατασκευαστές συχνά ορίζουν συγκεκριμένη κόλλα. Ο κανόνας είναι απλός: το τεχνικό φυλλάδιο του δαπέδου και το τεχνικό φυλλάδιο της κόλλας πρέπει να ταιριάζουν μεταξύ τους.

1. Αφήνουμε τις σανίδες να εγκλιματιστούν στον χώρο όπου θα τοποθετηθούν, συνήθως τουλάχιστον 48 ώρες, μέσα στις κλειστές συσκευασίες τους.
2. Μετράμε την υγρασία της βάσης και ελέγχουμε πόσο γερή και επίπεδη είναι.
3. Τρίβουμε τη βάση και τη σκουπίζουμε με ηλεκτρική σκούπα. Αν χρειάζεται, την εξομαλύνουμε με αυτοεπιπεδούμενο υλικό και την αφήνουμε να στεγνώσει.
4. Περνάμε αστάρι και τηρούμε τον χρόνο στεγνώματος του κατασκευαστή.
5. Σχεδιάζουμε την τοποθέτηση: κατεύθυνση των σανίδων, κατανομή των ενώσεων και τοίχο εκκίνησης. Συνήθως οι σανίδες μπαίνουν κατά μήκος του μεγαλύτερου τοίχου ή προς την κατεύθυνση που μπαίνει το φως.
6. Απλώνουμε την κόλλα με οδοντωτή σπάτουλα στο μέγεθος δοντιού που ορίζει ο κατασκευαστής. Τη βάζουμε μόνο σε τόση επιφάνεια όση προλαβαίνουμε να καλύψουμε μέσα στον ανοιχτό χρόνο της κόλλας.
7. Πιέζουμε τις σανίδες μέσα στην κόλλα, τις ενώνουμε και τις σπρώχνουμε στη θέση τους χτυπώντας με λαστιχένιο σφυρί πάνω σε τάκο. Στους τοίχους αφήνουμε αρμό διαστολής όπως ορίζει ο κατασκευαστής, συνήθως περίπου 10 mm.
8. Ελέγχουμε συνεχώς την επιπεδότητα και τους αρμούς και σκουπίζουμε αμέσως την κόλλα που βγαίνει στην επιφάνεια.
9. Αφήνουμε το δάπεδο ήσυχο. Πάνω του περπατάμε συνήθως μετά από 24 ώρες. Έπιπλα και πλήρες φορτίο αντέχει, ανάλογα με την κόλλα, συνήθως μετά από 48 έως 72 ώρες.
10. Τοποθετούμε τα σοβατεπί που κρύβουν τους αρμούς διαστολής.

Κατά τη διάρκεια της δουλειάς και για λίγες ημέρες μετά, ο χώρος θα πρέπει να έχει περίπου 18 έως 22 °C και σχετική υγρασία περίπου 45 έως 60 %. Το καλοκαίρι ένα κλιματιστικό στο φουλ ή ένα σπίτι κλειστό στη ζέστη αλλάζουν αισθητά αυτές τις συνθήκες, γι' αυτό καλό είναι να τις παρακολουθείτε. Την ενδοδαπέδια θέρμανση την κλείνουμε ή τη χαμηλώνουμε πριν από την επικόλληση. Αφού σκληρύνει η κόλλα, την ανεβάζουμε σταδιακά.

Η δυσκολία και άρα ο όγκος της δουλειάς εξαρτώνται κυρίως από:

• την κατάσταση της βάσης: μια επίπεδη και στεγνή νέα μπετοκονία είναι απλή περίπτωση. Ένα παλιό ανώμαλο μπετό ή η αφαίρεση παλιού παρκέ και κόλλας προσθέτουν πολλές ώρες,
• το σχήμα του χώρου: εσοχές, κολόνες, σωλήνες καλοριφέρ και πολλές κάσες σημαίνουν πολλά ακριβή κοψίματα,
• τον τύπο του δαπέδου: οι πολυστρωματικές σανίδες με κούμπωμα πάνε πιο γρήγορα από τις μασίφ λωρίδες σε σχέδιο, όπως το ψαροκόκαλο,
• το είδος ξύλου και την κόλλα: το σκληρό ξύλο κόβεται πιο δύσκολα και οι κόλλες δύο συστατικών θέλουν περισσότερη εμπειρία.

Σε πολυκατοικία καλό είναι να ενημερώσετε από πριν τον διαχειριστή και τους γείτονες. Το τρίψιμο και η αφαίρεση του παλιού δαπέδου κάνουν αρκετό θόρυβο και σκόνη, και η μεταφορά υλικών χρησιμοποιεί τους κοινόχρηστους χώρους.

• υγρή βάση: το ξύλο τραβάει υγρασία από κάτω, φουσκώνει και η κόλλα μπορεί να χάσει την πρόσφυσή της. Γι' αυτό η μέτρηση υγρασίας είναι απαραίτητη,
• παράλειψη ασταριού ή σκόνη στην επιφάνεια: τότε η κόλλα πιάνει στη σκόνη και όχι στη μπετοκονία,
• λίγη κόλλα ή λάθος σπάτουλα: κάτω από τις σανίδες μένουν κενά που ακούγονται κούφια όταν τα χτυπάτε,
• υπέρβαση του ανοιχτού χρόνου: η κόλλα κάνει «πέτσα» στην επιφάνεια και η σανίδα δεν κολλάει πια σωστά,
• έλλειψη αρμών διαστολής: και το κολλητό δάπεδο κινείται λίγο. Αν ακουμπάει στον τοίχο, μπορεί να σηκωθεί,
• ξύλο χωρίς εγκλιματισμό: σανίδες που έρχονται κατευθείαν από κρύα ή υγρή αποθήκη αλλάζουν διαστάσεις μετά την τοποθέτηση και μπορεί να ανοίξουν κενά στους αρμούς.

Στην παραλαβή περπατήστε όλη την επιφάνεια και προσέξτε τα εξής:

• το δάπεδο δεν ακούγεται πουθενά κούφιο όταν το χτυπάτε και οι σανίδες δεν κουνιούνται κάτω από το πόδι,
• οι αρμοί ανάμεσα στις σανίδες είναι ομοιόμορφοι και οι ενώσεις κλειστές,
• η επιφάνεια δεν έχει υπολείμματα κόλλας, γρατζουνιές ή σημάδια από σφυρί,
• στους τοίχους υπάρχει αρμός διαστολής και τα σοβατεπί τον καλύπτουν ολόκληρο,
• τα περάσματα στις κάσες και στους σωλήνες είναι καθαρά κομμένα,
• έχετε πάρει καταγραφή της μέτρησης υγρασίας της βάσης και το όνομα της κόλλας και του ασταριού που χρησιμοποιήθηκαν,
• έχετε οδηγίες συντήρησης και ξέρετε πότε μπορείτε να φορτώσετε πλήρως το δάπεδο και να ανοίξετε τη θέρμανση.