Σφράγισμα αρμού με ακρυλικό γύρω από τα σοβατεπί

Ο κύριος λόγος είναι η εμφάνιση. Όταν ο πάνω αρμός είναι γεμάτος, το σοβατεπί δένει με τον τοίχο. Οι ανωμαλίες του σοβά χάνονται και η γραμμή κατά μήκος του δωματίου βγαίνει καθαρή. Υπάρχει και πρακτικός λόγος. Στην ανοιχτή χαραμάδα μπαίνει σκόνη, άμμος από τα παπούτσια και μικρά έντομα, και με την ηλεκτρική σκούπα δύσκολα τα βγάζετε. Αυτό μετράει ιδιαίτερα σε σπίτια κοντά στη θάλασσα ή με πολλή σκόνη το καλοκαίρι.

Κατά κανόνα σφραγίζεται μόνο ο πάνω αρμός, ανάμεσα στο σοβατεπί και τον τοίχο. Το πλωτό δάπεδο (laminate, βινυλικό με κούμπωμα, ξύλινες λωρίδες) πρέπει να κινείται ελεύθερα όταν αλλάζουν η θερμοκρασία και η υγρασία. Γι' αυτό δεν σφραγίζετε ποτέ τον αρμό ανάμεσα στο σοβατεπί και το δάπεδο. Η μαστίχη θα «έδενε» το δάπεδο στο σοβατεπί. Στην πράξη αυτό καταλήγει σε σκισμένη μαστίχη ή σε σοβατεπί που ξεκολλάει. Στο πλακάκι ή στο μάρμαρο, που είναι πολύ συνηθισμένα στα ελληνικά σπίτια, καθώς και στα κολλητά δάπεδα, ο κάτω αρμός σφραγίζεται μερικές φορές. Εκεί όμως το υλικό διαλέγεται ανάλογα με το αν το σημείο πιάνει νερό.

Ακρυλικό και σιλικόνη μοιάζουν μέσα στο φυσίγγιο, αλλά το καθένα κάνει για άλλη δουλειά.

• Η ακρυλική μαστίχη έχει μικρή ελαστικότητα. Βάφεται, πιάνει καλά σε σοβά, γυψοσανίδα, ξύλο και βαμμένα πλαστικά, και λειαίνεται εύκολα με νερό. Είναι για ξηρούς χώρους: σαλόνι, υπνοδωμάτιο, διάδρομο.
• Η σιλικόνη υγιεινής είναι πιο ελαστική και αντέχει καλύτερα το νερό, αλλά συνήθως δεν βάφεται. Τη βάζετε εκεί όπου σφουγγαρίζετε πολύ συχνά με βρεγμένη σφουγγαρίστρα ή όπου πετάγεται νερό, για παράδειγμα στο μπάνιο ή δίπλα στην ντουζιέρα.

Το ακρυλικό λοιπόν δεν κρατάει το νερό έξω. Αντέχει το κανονικό σφουγγάρισμα, αλλά με το λιμνασμένο νερό μαλακώνει σιγά σιγά. Σε λαδωμένο ξύλινο σοβατεπί ή σε πλαστικό με όψη ξύλου το λευκό ακρυλικό θα φαίνεται. Σε αυτή την περίπτωση διαλέγετε μαστίχη σε κοντινή απόχρωση, ή σφραγίζετε μόνο εκεί όπου υπάρχει πραγματικό κενό.

Η πιο απλή περίπτωση είναι καινούργιο σοβατεπί σε φρεσκοβαμμένο, ίσιο τοίχο. Ο αρμός είναι λεπτός και ομοιόμορφο, οπότε αρκεί ένα πέρασμα και λείανση. Περισσότερο χρόνο θέλουν:

• παλιός αρμός με ραγισμένη μαστίχη ή υπολείμματα μπογιάς, που πρέπει πρώτα να κοπεί και να καθαριστεί,
• στραβός τοίχος, όπου ο αρμός ανοίγει σε κάποια σημεία μερικά χιλιοστά και η μαστίχη μπαίνει σε δύο χέρια,
• δωμάτιο με πολλές γωνίες, κάσες πορτών και σωλήνες θέρμανσης,
• σκούρο σοβατεπί σε ανοιχτόχρωμο τοίχο, όπου το πέρασμα πρέπει να είναι πολύ ακριβές ή να γίνει με χαρτοταινία,
• βάψιμο των αρμών αφού στεγνώσουν, συνήθως από ελαιοχρωματιστή μαζί με τους τοίχους.

Αν ο αρμός είναι πιο φαρδύς απ' όσο γεμίζει ένα χέρι, βάζετε πρώτα στο βάθος ένα κορδόνι αφρού (backer rod) και η μαστίχη πάει από πάνω του. Το ακρυλικό μαζεύει λίγο καθώς στεγνώνει. Γι' αυτό ένα χοντρό «λουκάνικο» μαστίχης συχνά βουλιάζει ή ραγίζει.

Αυτή τη δουλειά μπορείτε να την κάνετε και μόνοι σας. Χρειάζεστε πιστόλι σιλικόνης, ένα φυσίγγιο ακρυλικό, μαχαίρι, βρεγμένο σφουγγάρι και λίγη υπομονή. Δουλέψτε σε θερμοκρασία δωματίου. Οι περισσότεροι κατασκευαστές γράφουν στη συσκευασία την ελάχιστη θερμοκρασία εφαρμογής. Τις πολύ ζεστές μέρες του καλοκαιριού η μαστίχη πιάνει πιο γρήγορα, οπότε δουλέψτε σε μικρότερα κομμάτια.

1. Κόψτε με το μαχαίρι την παλιά μαστίχη που έχει ραγίσει ή ξεκολλήσει και αφαιρέστε τη μπογιά που ξεφλουδίζει.
2. Σκουπίστε τον αρμό με ηλεκτρική σκούπα, περάστε τον με ελαφρά νωπό πανί και αφήστε τον να στεγνώσει.
3. Αν χρειάζεται, κολλήστε χαρτοταινία στον τοίχο και στο σοβατεπί, ακριβώς δίπλα στον αρμό.
4. Κόψτε τη μύτη του φυσιγγίου λοξά, ώστε η τρύπα να ταιριάζει με το πλάτος του αρμού.
5. Στους φαρδιούς αρμούς σπρώξτε πρώτα μέσα το κορδόνι αφρού.
6. Απλώστε τη μαστίχη με ένα συνεχές πέρασμα σε κομμάτι περίπου ενός με δύο μέτρων. Τραβήξτε το πιστόλι ομοιόμορφα, χωρίς να σταματάτε.
7. Λειάνετε αμέσως τον αρμό με βρεγμένο δάχτυλο ή με πλαστική σπάτουλα, ώστε να πάρει ελαφρά κοίλο σχήμα.
8. Σκουπίστε την περίσσεια με βρεγμένο σφουγγάρι πριν στεγνώσει και τραβήξτε την ταινία όσο η μαστίχη είναι ακόμα νωπή.
9. Συνεχίστε στο επόμενο κομμάτι και στις γωνίες ενώστε το πέρασμα με το προηγούμενο.
10. Αφήστε τη μαστίχη να στεγνώσει όσο λέει ο κατασκευαστής, συνήθως από μερικές ώρες έως μία ημέρα, και μόνο τότε βάψτε την.

Στην πράξη εμφανίζονται ξανά και ξανά τα ίδια προβλήματα:

• Μαστίχη πάνω σε σκόνη ή υγρασία. Η μαστίχη πιάνει μόνο στη βρωμιά και μετά από λίγες εβδομάδες ξεκολλάει.
• Πολλή μαστίχη μονομιάς. Η χοντρή στρώση στεγνώνει αργά και ραγίζει. Ο αρμός μοιάζει με στυμμένη πάστα και όχι με καθαρή μετάβαση.
• Αλείαντη μαστίχη. Μένουν σβώλοι, σημάδια από τα σταματήματα του πιστολιού και τραχιά επιφάνεια που κρατάει τη βρωμιά.
• Σφράγισμα του κάτω αρμού σε πλωτό δάπεδο. Το δάπεδο χάνει τον χώρο που χρειάζεται για να κινείται και η μαστίχη σκίζεται.
• Ακρυλικό σε υγρό χώρο. Δίπλα σε ντουζιέρα ή μπανιέρα μαλακώνει, μαυρίζει και πέφτει.
• Βάψιμο πριν στεγνώσει. Η μπογιά πάνω σε φρέσκο ακρυλικό ραγίζει και ο αρμός γεμίζει λεκέδες.

Κοιτάξτε τον τελειωμένο αρμό με πλάγιο φως, για παράδειγμα με έναν φακό ακουμπισμένο στο πάτωμα. Έτσι φαίνεται κάθε ανωμαλία.

• Ο αρμός είναι γεμάτος σε όλο το μήκος, χωρίς διακοπές και τρύπες
• Η επιφάνεια της μαστίχης είναι λεία, με ίδιο πλάτος παντού και χωρίς σβώλους
• Δεν υπάρχουν ξεραμένες μουτζούρες μαστίχης στο σοβατεπί ή στον τοίχο
• Στις γωνίες και στις κάσες τα περάσματα ενώνονται καθαρά
• Η μαστίχη πιάνει και από τις δύο πλευρές και δεν ξεκολλάει όταν την πιέζετε με το δάχτυλο
• Ο κάτω αρμός στο πλωτό δάπεδο έχει μείνει ελεύθερος
• Στους υγρούς χώρους έχει μπει σιλικόνη και όχι ακρυλικό
• Ο βαμμένος αρμός έχει ενιαία απόχρωση, χωρίς ρωγμές