Houtvezel ondervloerplaat 20 mm (warmte- en geluidsisolatie)

De platen komen op een vlakke, droge en schone ondergrond. Je legt ze strak tegen elkaar, zonder overlap, in rijen en met verspringende naden, ongeveer zoals laminaat. Langs de muren houd je een randvoeg vrij, meestal zo'n 5 tot 10 mm. Daarin komt een randstrook van schuim. Die scheidt de vloer van de muur, zodat je voetstappen niet doorgegeven worden aan het metselwerk.

De platen worden meestal niet gelijmd of vastgezet. Puntsgewijs lijmen of dubbelzijdig tape gebruik je alleen als de fabrikant dat uitdrukkelijk aangeeft, bijvoorbeeld bij een zwaardere belasting of in een bepaalde systeemopbouw. Er hoeft niets te drogen of uit te harden, dus je kunt direct verder met de volgende laag.

Waarom helpt het tegen geluid? Een zachtere, verende laag tussen de vloer en het beton vangt een deel van de klappen van het lopen op. Daarom heet dit ook contactgeluidisolatie. Het warmte-effect van 20 mm is eerder een extraatje: de vloer voelt minder koud aan, maar het vervangt geen echte vloerisolatie boven een kruipruimte of op de grond. Die wordt meestal vanuit de kruipruimte aangebracht, en daarvoor bestaan soms subsidieregelingen zoals de ISDE. Kijk dan bij de actuele voorwaarden.

Of je vloer direct op de houtvezelplaat mag liggen, bepaalt de fabrikant. Bij sommige laminaat- en pvc-vloeren mag dat, in andere gevallen komt er eerst een drukverdelende laag op, meestal OSB-platen of gipsvezel vloerplaten. Die laag is vooral belangrijk onder zware kasten, een keuken of onder dunne pvc die anders elke oneffenheid in de zachte ondergrond laat zien. Kijk bij klik-pvc en laminaat ook of de fabrikant een ondervloer van deze dikte toestaat. Veel systemen rekenen alleen met dunne ondervloeren, en bij een dikkere vervalt soms de garantie.

• Piepschuim (EPS): isoleert goed tegen warmteverlies en hoort vooral onder een gegoten dekvloer van zand-cement of anhydriet. Onder een droge zwevende vloer zonder drukverdelende laag drukt het plaatselijk in en dempt het loopgeluid minder goed.
• Minerale wol: dempt geluid heel goed, maar je kunt er niet op lopen. Het hoort tussen regels en balken, niet direct onder de vloer.
• Kurk en dunne ondervloeren: verend en dun, handig als je weinig hoogte hebt. Voor een duidelijke verbetering van geluid en warmte zijn ze meestal te licht.
• Combinatie met akoestische folie: tussen woningen wordt soms een dunne akoestische folie toegevoegd, die de geluidsisolatie nog wat verbetert.

Heb je vloerverwarming, leg de houtvezelplaat dan niet op de verwarmde dekvloer, tenzij de fabrikant dat uitdrukkelijk toestaat. De isolatie houdt dan juist de warmte tegen die de kamer in moet.

De ondergrond bepaalt het meeste werk. Een vlakke, stevige en droge betonvloer of dekvloer betekent snel leggen. Zitten er bulten, gaten of resten oude lijm op, dan moet je eerst schoonmaken en egaliseren. Kleine oneffenheden los je op met een zelfnivellerend egalisatiemiddel op een voorgestreken ondergrond, grotere hoogteverschillen met droge egalisatiekorrels. Een egalisatielaag moet wel drogen, en dan verlies je een deel van het voordeel van droog werken.

Het werk wordt ook lastiger door:

• een vochtige ondergrond, zoals een verse dekvloer of een vloer boven een vochtige kruipruimte, waar volgens de fabrikant een PE-folie als vochtscherm nodig is,
• veel hoeken, nissen, overgangen en leidingen van radiatoren die nauwkeurig zaagwerk vragen,
• deuren die ingekort moeten worden en overgangen die je opnieuw moet oplossen, omdat de vloer hoger wordt door de plaat en de nieuwe vloer,
• het leeghalen van de kamer en het verwijderen van de oude vloer en plinten.

Een grote, rechthoekige kamer met een goede ondergrond is juist eenvoudig en gaat vlot.

Heb je een stevige, droge en vlakke ondergrond, dan kun je dit prima zelf doen. Twijfel je over vocht of vlakheid, laat de ondergrond dan eerst beoordelen door een vloerlegger.

1. De platen in de kamer laten liggen zolang de fabrikant aangeeft, meestal minstens een paar uur, zodat ze wennen aan temperatuur en luchtvochtigheid.
2. Oude plinten verwijderen, de ondergrond stofzuigen en resten lijm en mortel wegschrapen.
3. De vlakheid controleren met een lange rei of waterpas en oneffenheden vooraf wegwerken.
4. Als de fabrikant dat vraagt, PE-folie uitrollen met overlap en een stukje tegen de muur omhoog laten lopen.
5. Rondom de kamer de randstrook langs de muren plakken.
6. In een hoek beginnen en de platen strak tegen elkaar leggen, in rijen met verspringende naden.
7. De randstukken op maat snijden met een scherp mes of zaag, zodat er langs de muur een randvoeg overblijft.
8. Over de hele vloer lopen en platen vervangen die bewegen of hoger liggen.
9. Verdergaan met de drukverdelende laag of de vloer volgens de instructies van de fabrikant.

In de praktijk komt een fout onder de plaat vaak pas aan het licht als de nieuwe vloer er al ligt, en dan is herstellen onnodig veel werk.

• Steentjes en stof onder de platen: die zorgen voor kleine bultjes, waardoor de vloer daar veert en kraakt.
• Geen randvoeg: de vloer kan nergens heen bij uitzetten, komt langs muren en in hoeken omhoog en het loopgeluid gaat de muren in.
• Te zachte opbouw onder een zware vloer: zonder drukverdelende laag drukt de isolatie langzaam in en gaan de naden van de vloer kapot.
• Vochtige ondergrond zonder bescherming: houtvezel neemt vocht op, vervormt en verliest zijn werking.
• Doorlopende naden: als de naden niet verspringen, ontstaan lange lijnen waar de ondergrond minder steun geeft.
• Vergeten hoogte: deuren gaan slepen en tussen kamers ontstaat een opstapje.

Loop voor je de vloer legt de hele ruimte na en controleer:

• Platen veren nergens en bewegen niet onder je voeten
• Platen sluiten strak op elkaar aan, zonder grote kieren
• Naden in naastliggende rijen verspringen
• Het oppervlak is vlak, zonder randjes tussen de platen
• Rondom zit een randvoeg met randstrook
• De folie, als die nodig is, is heel en loopt tegen de muren omhoog
• Overgangen bij deuren en de vloerhoogte ten opzichte van de kozijnen zijn opgelost