Montaż nietypowej ramy ogrodzeniowej

Ogrodzenia systemowe mają z góry ustalone szerokości przęseł i wysokości. Na równej, regularnej działce sprawdzają się dobrze. Kłopot zaczyna się wtedy, gdy granica nie biegnie prosto albo teren na kilku metrach wyraźnie opada. Pod ogrodzeniem robią się trójkątne szczeliny, przęsła trzeba docinać na siłę, a całość wygląda jak prowizorka.

Rama na wymiar ma sens przede wszystkim, gdy:

• działka ma nieregularny kształt albo łamaną granicę,
• ogrodzenie biegnie po skarpie lub przez nierówny teren,
• między istniejącymi słupkami czy murkami są różne odstępy,
• chcesz połączyć metalową ramę z drewnem, panelami lub elementami betonowymi,
• ogrodzenie ma pasować do domu, na przykład mieć ukryte łączenia albo proste, minimalistyczne linie.

Sam decydujesz o wysokości, szerokości przęseł, rodzaju wypełnienia i sposobie mocowania. Rama, która dokładnie pasuje do słupków, jest obciążona równomiernie. Jej połączenia nie luzują się tak łatwo jak w elementach, które trzeba było „wcisnąć” na miejsce.

Przy nietypowej ramie każdy etap dopasowuje się do konkretnej działki, ale kolejność prac jest zawsze podobna:

1. Pomiar. Mierzy się rzeczywiste odstępy między słupkami, różnice wysokości i kąty. Przy skomplikowanej granicy warto wezwać geodetę, który dokładnie wytyczy linię działki.
2. Sprawdzenie słupków. Słupki muszą stać pionowo, na właściwej wysokości i w betonie, który już dobrze związał. Ramę montuje się zwykle po kilku dniach, dokładny czas podaje producent mieszanki betonowej.
3. Wykonanie lub dopasowanie ramy. Ramy powstają według pomiaru, a niektóre detale docina się i spawa dopiero na miejscu.
4. Osadzenie i wypoziomowanie. Ramę mocuje się do słupków na śruby, obejmy albo przez spawanie. Na bieżąco sprawdza się poziom, wysokość i to, jak przęsło łączy się z sąsiednimi.
5. Zabezpieczenie połączeń. Każde miejsce cięcia czy spawania trzeba oczyścić i zabezpieczyć. Na stali ocynkowanej stosuje się farbę cynkową, na ramie malowanej lakier zaprawkowy w tym samym kolorze.
6. Przygotowanie do wypełnienia. Wypełnienie musi wejść w ramę bez naprężeń. Jeśli wciska się je na siłę, rama z czasem się wykrzywi.

Najczęściej ramy robi się ze stali. Jest wytrzymała, łatwo ją ciąć i spawać, więc bez problemu powstają z niej skośne czy łamane kształty. Bez ochrony jednak rdzewieje, dlatego tak ważna jest powłoka: ocynk ogniowy, malowanie proszkowe albo oba naraz. Dobrze zabezpieczona stalowa rama wytrzyma wiele lat bez większej konserwacji.

Aluminium jest lżejsze i z natury odporne na korozję. Pasuje do nowoczesnych ogrodzeń z lamelami lub panelami i tam, gdzie nie chcesz obciążać słupków ciężką konstrukcją. Trudniej je jednak poprawiać na miejscu, więc pomiar musi być bardzo dokładny.

Wypełnienie decyduje o wyglądzie i o tym, ile prywatności zyskasz. Stosuje się siatkę lub panele metalowe, sztachety drewniane, lamele kompozytowe albo ich połączenie. Przy wysokim i pełnym wypełnieniu pomyśl o wietrze: pełna powierzchnia działa jak żagiel, a słupki i ich zakotwienie muszą to wytrzymać.

Na pochyłym terenie stosuje się dwa rozwiązania. Przy montażu schodkowym ramy pozostają poziome, a każde przęsło jest trochę niżej od poprzedniego. Wygląda to porządnie, ale pod przęsłami powstają schodkowe szczeliny, które zakrywa się podmurówką albo deskami podmurówkowymi.

Przy płynnym prowadzeniu po terenie ramy mają kształt równoległoboku o nachyleniu zgodnym ze skarpą. Linia ogrodzenia jest łagodniejsza, a szczelina pod nim pozostaje równa. Wykonanie jest jednak trudniejsze, bo każde przęsło może mieć inny kąt.

Dlaczego na skarpie tyle uwagi poświęca się słupkom? Grunt powoli się tam przesuwa, a woda spływa wzdłuż fundamentów. Stopy muszą więc sięgać poniżej strefy przemarzania, która w Polsce wynosi zwykle od około 80 cm do ponad metra, zależnie od regionu. Przy cięższych ogrodzeniach albo niestabilnym gruncie robi się je głębiej lub wylewa ciągły fundament.

O nakładzie pracy, a więc i o koszcie, decydują głównie:

• kształt przęsła: prostokąt jest prosty, skośne i łamane przęsła wymagają więcej pomiarów i poprawek,
• nachylenie terenu i liczba uskoków,
• dokładność osadzenia słupków: krzywe lub nierówno rozstawione słupki oznaczają dopasowanie każdej ramy osobno,
• ilość spawania i zabezpieczania połączeń na miejscu,
• dostęp do ogrodzenia: wąski pas przy sąsiedzie, skarpa bez dojazdu albo gęste krzaki wydłużają pracę,
• ciężar ram i wypełnienia, bo przy ciężkich elementach potrzeba więcej ludzi lub sprzętu.

Najwięcej daje dobre przygotowanie. Jeśli słupki stoją dokładnie według projektu, ramy można wykonać wcześniej w warsztacie, a na miejscu tylko je przykręcić.

• ramy robi się według rysunku, a nie według faktycznie osadzonych słupków,
• montaż odbywa się na świeżym betonie i słupki ruszają się przy dokręcaniu,
• stopy są za płytkie i ogrodzenie przechyla się po pierwszej zimie,
• spawy i cięcia na stali ocynkowanej zostają niezabezpieczone i po kilku latach zaczynają rdzewieć,
• na skarpie przęsła schodkowe i skośne są mieszane bez wyraźnej logiki,
• wysokie ogrodzenie dostaje pełne wypełnienie bez sprawdzenia, jak poradzi sobie z wiatrem.

W praktyce problem często nie wychodzi od razu. Ogrodzenie wygląda dobrze, a po roku pojawiają się poluzowane połączenia albo rdzawe plamy w miejscach spawów.

• wszystkie ramy są w poziomie albo w jednakowym nachyleniu, bez widocznych uskoków,
• szczeliny między ramą a słupkami są równe,
• szczelina pod ogrodzeniem jest równa i zgodna z ustaleniami,
• słupki stoją pionowo i nie ruszają się, gdy je pchniesz,
• śruby są dokręcone, a spawy ciągłe i bez przerw,
• wszystkie cięcia i spawy są pokryte farbą cynkową lub lakierem zaprawkowym,
• wypełnienie siedzi w ramie bez naprężeń i jej nie wygina,
• ogrodzenie stoi na twojej działce, zgodnie z wytyczoną granicą,
• masz pisemną gwarancję i zalecenia dotyczące konserwacji powłoki.