Montaż wysięgnika ogrodzeniowego

Wysięgnik trzyma kilka rzędów drutu nad górną krawędzią płotu, zazwyczaj pod kątem, często około 45 stopni. Dlaczego właśnie ukośnie? Kto chwyci się górnej krawędzi ogrodzenia, ma drut prosto nad głową albo przed twarzą i nie da rady się naturalnie przerzucić na drugą stronę. Wysięgnik więc podwyższa płot i jednocześnie utrudnia ruchy przy wspinaniu.

Ma sens tam, gdzie samo ogrodzenie jest w dobrym stanie, ale nie wystarcza. Jeśli słupki są przechylone, zardzewiałe albo luźne w gruncie, wysięgnik niczego nie rozwiąże. Naciągnięty drut jeszcze bardziej je obciąży, dlatego najpierw należy naprawić płot.

Wysięgniki różnią się kształtem i sposobem mocowania. O wyborze decyduje głównie profil słupka i to, w którą stronę ma działać zabezpieczenie.

• wysięgnik prosty idzie pionowo w górę, tylko podwyższa płot i sprawdza się tam, gdzie nic nie może wystawać poza granicę działki,
• wysięgnik ukośny jednoramienny (typ L) jest pochylony na zewnątrz albo do środka i to typowe rozwiązanie przy ogrodzeniach obwodowych,
• wysięgnik dwuramienny w kształcie Y chroni z obu stron i stosuje się go głównie na terenach, z których nikt nie powinien też wydostać się na zewnątrz,
• wysięgnik nasuwany wkłada się w górną część słupka zamiast zaślepki, wysięgnik na obejmie mocuje się wokół okrągłego słupka, a wysięgnik przykręcany montuje się do profilu kwadratowego albo do murowanego słupka.

Przy drucie są dwie możliwości. Drut kolczasty wystarcza przy zwykłym zabezpieczeniu i łatwiej się z nim pracuje. Drut żyletkowy, często w formie spirali (tzw. koncertyna), ma ostre ostrza i dużo trudniej go pokonać. Praca z nim jest jednak ryzykowna i pasuje raczej na tereny firmowe niż przy chodniku, po którym chodzą dzieci.

Wysięgnik i łączniki powinny być ocynkowane ogniowo, ewentualnie dodatkowo malowane proszkowo w kolorze płotu. Śruby bez ocynku po kilku zimach zaczynają rdzewieć i się luzować.

Przy istniejącym ogrodzeniu sam montaż zajmuje zwykle mniej czasu niż przygotowanie. Fachowiec postępuje najczęściej tak:

1. Obejść cały płot i sprawdzić słupki: stabilność w gruncie, pion, rdzę i stan górnej części.
2. Poluzowane lub uszkodzone słupki naprawić albo wymienić, przy ogrodzeniach panelowych dokręcić obejmy paneli.
3. Dobrać typ wysięgnika do profilu słupka i ustalić, w którą stronę ma być pochylony.
4. Rozciągnąć sznurek po górze słupków i wyznaczyć jedną wysokość montażu.
5. Osadzić wysięgniki: nasunąć, zacisnąć obejmą albo przykręcić. Przy słupku murowanym lub betonowym nawiercić otwory i użyć odpowiednich kotew, często chemicznych.
6. Na bieżąco sprawdzać, czy wszystkie wysięgniki mają ten sam kąt i kierunek, a połączenia dokręcać od razu, nie dopiero na końcu.
7. Rozciągnąć druty nośne, zakotwić je na słupkach końcowych i narożnych i naciągnąć napinaczami.
8. Przymocować drut kolczasty lub żyletkowy do drutów nośnych i do wysięgników drutem wiązałkowym albo w sposób podany przez producenta.
9. Sprawdzić naciąg i trwałość połączeń, a ostre końcówki drutu zagiąć lub zabezpieczyć.

To praca na drabinie, nad krawędzią płotu, z ostrym materiałem w rękach. Dlatego opisany jest tu sposób pracy fachowca, a nie poradnik dla majsterkowiczów. Bez grubych rękawic, ochrony oczu i drugiej osoby, która przytrzymuje drut, łatwo o skaleczenie.

Najmniej pracy jest przy nowym ogrodzeniu panelowym, które ma stabilne słupki, równe rozstawy i do którego producent oferuje wysięgniki pasujące dokładnie do danego profilu. Montaż idzie wtedy szybko, a efekt jest równy.

Pracę wydłuża przede wszystkim:

• stary płot z siatki plecionej z zardzewiałymi lub krzywymi słupkami, które trzeba najpierw wzmocnić,
• teren ze spadkiem albo nierówny, gdzie wysokość wysięgników trzeba ustawiać odcinkami,
• słupki murowane, w których się wierci i kotwi, zwłaszcza z pustaków,
• dużo narożników, załamań i furtek, przy których drut trzeba zakończyć i ponownie naciągnąć,
• drut żyletkowy zamiast kolczastego, bo pracuje się z nim wolniej i ostrożniej,
• utrudniony dostęp, na przykład gdy z jednej strony płotu rośnie gęsty żywopłot albo jest stroma skarpa.

Jeśli płot stoi dokładnie na granicy działki, wysięgnik pochylony na zewnątrz będzie wystawał nad posesję sąsiada albo nad chodnik. W praktyce rozwiązuje się to rozmową z sąsiadem, wysięgnikiem prostym albo pochyleniem do środka.

Pomyśl też o tym, kto chodzi wzdłuż ogrodzenia. Drut żyletkowy na wysokości, na którą sięgnie dziecko, albo nad chodnikiem publicznym może kogoś zranić, a właściciel ma potem kłopot.

• wysięgnik montuje się na słabych lub luźnych słupkach, które pod naciągiem drutu zaczynają się przechylać,
• wysięgniki mają różną wysokość lub kąt, więc drut nie idzie prosto, a płot wygląda niechlujnie,
• drut jest naciągnięty za słabo i zwisa albo za mocno, przez co wygina wysięgniki i słupki narożne,
• brakuje zakotwienia na słupkach końcowych i narożnych, gdzie działa największy naciąg,
• użyto łączników bez ocynku, które szybko rdzewieją,
• przy słupku murowanym wiercono zbyt blisko krawędzi i kotwa wyłamała kawałek muru,
• wysięgnik pochylono nad cudzą działkę bez rozmowy z sąsiadem.

Przy odbiorze przejdź wzdłuż całego płotu i sprawdź:

• wszystkie wysięgniki są na tej samej wysokości i mają ten sam kąt i kierunek,
• wysięgnik po mocniejszym naciśnięciu dłonią w rękawicy nie rusza się i nie skrzypi,
• śruby i obejmy są dokręcone i ocynkowane,
• słupki po naciągnięciu drutu się nie przechyliły, zwłaszcza w narożnikach i na końcach,
• drut jest równo naciągnięty i nie zwisa między słupkami,
• ostre końcówki drutu są zagięte lub zabezpieczone i nic nie sterczy tam, gdzie chodzą ludzie,
• drut nie wystaje nad sąsiednią działkę ani chodnik, jeśli nie było to uzgodnione z sąsiadem,
• wokół płotu nie zostały ścinki drutu ani inne ostre odpady.