Montaż siatki ogrodzeniowej do 1,8 m

Siatka do 1,4 m to typowe ogrodzenie ogrodu, działki rekreacyjnej albo granicy z sąsiadem. Zatrzyma psa i większość zwierząt, wygląda lekko i nie zasłania widoku. To prostszy wariant, z którym poradzi sobie sprawny majsterkowicz.

Siatka do 1,8 m to częsty wybór przy domach jednorodzinnych. Dorosły nie przejdzie przez nią mimochodem, a płot nadal przepuszcza światło i powietrze. Na większą powierzchnię mocniej działa jednak wiatr, dlatego szczególnie starannie trzeba osadzić słupki narożne i końcowe.

Siatka powyżej 3 m pojawia się raczej przy terenach firmowych, magazynach, boiskach, gospodarstwach i zagrodach dla zwierzyny. To już nie zwykły płot ogrodowy, tylko konstrukcja, na którą wiatr naciska jak na żagiel. Stosuje się grubsze słupki, głębsze fundamenty, więcej rzędów drutu naciągowego i często wysięgniki, czyli skośne nakładki pod drut kolczasty albo żyletkowy. Takie ogrodzenie powinien zaprojektować i postawić fachowiec.

• Siatka ocynkowana jest prostsza i sprawdza się tam, gdzie liczy się funkcja, a nie wygląd. W wilgotnym miejscu z czasem może pojawić się rdza.
• Siatka powlekana PVC ma na ocynkowanym drucie warstwę tworzywa, najczęściej zieloną. Lepiej znosi wilgoć i uszkodzenia, a w ogrodzie wygląda naturalniej. Przy stałym ogrodzeniu wokół domu wybiera się ją częściej.
• Siatka zgrzewana albo grubsza siatka pleciona trafia na wysokie płoty, gdzie musi wytrzymać większe naprężenia.

Oprócz siatki potrzebujesz słupków pośrednich, mocniejszych słupków narożnych i końcowych, zastrzałów, drutu naciągowego, napinaczy, drutu wiązałkowego albo klipsów i betonu do osadzenia słupków. Na drobnych elementach łączących nie warto oszczędzać: to właśnie tam płot najszybciej się luzuje.

Na początku musisz znać dokładny przebieg granicy działki. Jeśli nie masz pewności, gdzie biegnie, warto zlecić jej wytyczenie geodecie, żeby płot nie stanął na gruncie sąsiada. Potem linię ogrodzenia wyznacza się palikami i sznurkiem, zaznaczając miejsce bramy, furtki i narożników.

Słupki rozstawia się zwykle co 2 do 2,5 m, a w wietrznym miejscu albo przy wysokim płocie gęściej. Doły pod zwykłe ogrodzenie mają zazwyczaj około 60 do 80 cm głębokości, najlepiej sięgając poniżej strefy przemarzania, która w Polsce zależy od regionu. Przy płocie powyżej 3 m fundamenty są głębsze i masywniejsze, często około 80 do 120 cm, zależnie od gruntu i projektu.

Najpierw betonuje się słupki narożne i końcowe razem z zastrzałami, bo to na nich naciąga się całą siatkę. Między nimi rozciąga się sznurek i według niego osadza słupki pośrednie, każdy sprawdzony poziomicą. Beton musi związać, producenci zwykle podają kilka dni, i dopiero wtedy słupki można obciążyć naciąganiem.

Drut naciągowy przy zwykłym płocie prowadzi się w trzech rzędach: na dole, w środku i u góry. Wysokie ogrodzenia potrzebują więcej rzędów. Siatkę rozwija się wzdłuż płotu, mocuje na słupku końcowym i naciąga stopniowo, bez szarpania, w stronę drugiego końca. Na koniec przywiązuje się ją do każdego słupka i do drutów naciągowych.

Najłatwiej pracuje się na płaskim terenie z miękkim gruntem, dobrym dojazdem i bez starego ogrodzenia. Pracę wydłuża i podraża natomiast:

• kamienisty albo gliniasty grunt, w którym doły kopie się z trudem,
• spadek terenu, gdzie płot trzeba schodkować albo dopasować siatkę do zbocza,
• demontaż starego ogrodzenia i usuwanie starych betonowych stóp,
• dużo narożników, bram i krótkich odcinków, bo każdy koniec wymaga zastrzału,
• płyty podmurówkowe, drut kolczasty albo wysięgniki,
• wysokość powyżej 3 m, gdzie pracuje się z rusztowania lub podnośnika.

• Za płytkie fundamenty. Po pierwszej zimie albo silnym wietrze słupek zaczyna się kiwać i ciągnie za sobą całe przęsło.
• Brak zastrzałów w narożnikach. Naciągnięta siatka stopniowo wyciąga słupek narożny do środka.
• Naciąganie na świeżym betonie. Słupek się odchyla i już się go nie wyprostuje.
• Za duże odstępy między słupkami. Siatka zaczyna się wybrzuszać i opadać.
• Nierówny albo przesadny naciąg. Luźna siatka faluje, a za mocno naciągnięta wygina słupki.
• Krzywa linia. Przy długim płocie nawet małe odchylenie na początku jest potem bardzo widoczne.

Niższy płot do 1,4 m albo do 1,8 m postawisz samodzielnie, jeśli masz pomocnika i kilka wolnych dni. Ogrodzenie powyżej 3 m zostaw firmie, bo to praca na wysokości i konstrukcja, którą trzeba policzyć.

1. Sprawdzić granicę działki i wyznaczyć linię płotu palikami i sznurkiem.
2. Zaznaczyć miejsca słupków mniej więcej co 2 do 2,5 m, a także narożniki i bramę.
3. Wykopać doły o jednakowej głębokości, zwykle 60 do 80 cm.
4. Zabetonować słupki narożne i końcowe z zastrzałami i sprawdzić je poziomicą.
5. Rozciągnąć sznurek między skrajnymi słupkami i według niego zabetonować słupki pośrednie.
6. Odczekać, aż beton zwiąże, zgodnie z zaleceniami producenta.
7. Rozciągnąć i naciągnąć trzy rzędy drutu naciągowego.
8. Rozwinąć siatkę, zamocować ją na słupku końcowym i stopniowo naciągać.
9. Przywiązać siatkę do każdego słupka i do drutów w regularnych odstępach.
10. Sprawdzić linię i naciąg, a ostre końcówki drutów zagiąć.

• słupki stoją pionowo i w jednej linii, żaden nie rusza się po naciśnięciu,
• słupki narożne i końcowe mają zastrzały,
• betonowe stopy są zwarte, bez pustek, a woda nie stoi wokół nich,
• druty naciągowe są napięte i pewnie trzymają się w napinaczach,
• siatka jest równa, bez fal i zwisów, na tej samej wysokości na całej długości,
• siatka jest przywiązana do każdego słupka i do drutów,
• powłoka siatki i słupków nie jest uszkodzona,
• ostre końcówki drutów są zagięte, a teren wokół płotu posprzątany.