Plinten afkitten met acrylaatkit

De belangrijkste reden is het uiterlijk. Een plint met een dichte bovennaad lijkt één geheel met de muur. Oneffenheden in het stucwerk vallen weg en je krijgt een strakke lijn langs de hele ruimte. De tweede reden is praktisch: in een open kier verzamelen zich stof, zand van schoenen en soms kleine insecten, en met de stofzuiger krijg je dat er lastig uit.

Je kit in de regel alleen de bovennaad tussen plint en muur. Bij een zwevende vloer, zoals laminaat, klik-pvc of houten planken op een ondervloer, kit je de naad tussen plint en vloer niet. De vloer moet vrij kunnen bewegen als temperatuur en luchtvochtigheid veranderen, en kit zou hem bij de plint vastzetten. In de praktijk eindigt dat met gescheurde kit of een plint die omhoog komt. Bij een tegelvloer of een verlijmde pvc-vloer wordt de onderste naad soms wel afgekit, maar dan hangt de keuze van het materiaal af van de vraag of er water bij kan komen.

Acrylaatkit en siliconenkit lijken in de koker op elkaar, maar ze zijn voor verschillende situaties bedoeld.

• Acrylaatkit is maar beperkt elastisch, is overschilderbaar, hecht goed op stucwerk, gipsplaat, hout en geverfd kunststof en laat zich met water makkelijk gladstrijken. Hij is bedoeld voor droge ruimtes: woonkamer, slaapkamer, hal en overloop.
• Sanitairkit (siliconenkit) is elastischer en kan beter tegen water, maar is meestal niet overschilderbaar. Die gebruik je waar je heel vaak nat dweilt langs de plint of waar water kan spatten, bijvoorbeeld in de badkamer of bij de douche.

Acrylaatkit is dus geen waterdichte afdichting. Gewoon dweilen kan hij aan, maar staand water weekt hem na verloop van tijd op. Heb je een geoliede houten plint of een kunststof plint in houtkleur, dan zie je witte kit meteen. Kies dan een kit in een passende kleur, of kit alleen de plekken waar echt een zichtbare kier zit.

Het eenvoudigst is een nieuwe plint tegen een vlakke, net geschilderde muur: de naad is smal en overal even breed, één keer kitten en gladstrijken is genoeg. Meer tijd kost het bij:

• een oude naad met gescheurde kit of verfresten, die je eerst moet wegsnijden en schoonmaken,
• een scheve muur, waardoor de naad hier en daar een paar millimeter breed is en je in twee lagen moet kitten,
• een ruimte met veel hoeken, deurkozijnen en verwarmingsbuizen,
• een donkere plint tegen een lichte muur, waar je heel precies of met schilderstape moet werken,
• de wens om de naden na het drogen over te schilderen.

Is de naad breder dan één laag kit aankan, dan druk je eerst een rugvulling (een schuimrubberen snoer) in de diepte en breng je de kit daarop aan. Acrylaatkit krimpt bij het drogen een beetje, dus een dikke worst kit zakt vaak in of scheurt.

Dit klusje kun je prima zelf doen. Je hebt een kitpistool, een koker acrylaatkit, een scherp mes, een vochtige spons en wat geduld nodig. Werk bij kamertemperatuur; de minimale verwerkingstemperatuur staat bij de meeste fabrikanten op de koker.

1. Oude, gescheurde of losse kit met een mes wegsnijden en bladderende verf verwijderen.
2. De naad stofzuigen, afnemen met een licht vochtige doek en laten drogen.
3. Zo nodig schilderstape op de muur en op de plint plakken, vlak naast de naad.
4. Het tuitje van de koker schuin afsnijden, zodat de opening ongeveer even breed is als de naad.
5. In brede naden eerst rugvulling aandrukken.
6. De kit in één vloeiende beweging aanbrengen over een stuk van ongeveer een tot twee meter, het pistool gelijkmatig en zonder te stoppen voortbewegen.
7. De naad direct gladstrijken met een natte vinger of een kunststof kitspaan, in een licht holle vorm.
8. Overtollige kit wegnemen met een vochtige spons zolang hij nat is, en de tape lostrekken voordat de kit droog is.
9. Doorgaan met het volgende stuk en in de hoeken netjes aansluiten op de vorige streep.
10. De kit laten drogen volgens de aanwijzingen van de fabrikant, meestal enkele uren tot een dag, en pas daarna overschilderen.

In de praktijk zie je steeds dezelfde problemen terug:

• Kitten op stof of een vochtige ondergrond. De kit hecht dan alleen op het vuil en laat na een paar weken los.
• Te veel kit in één keer. Een dikke laag droogt langzaam, scheurt en ziet eruit als uitgeknepen tandpasta in plaats van een strakke overgang.
• Kit niet gladgestreken. Er blijven bobbels, plekken waar het pistool even stilstond en een ruw oppervlak achter waar vuil zich aan hecht.
• De onderste naad bij een zwevende vloer afkitten. De vloer kan niet meer werken en de kit scheurt.
• Acrylaatkit in een natte ruimte. Bij de douche of het bad wordt de kit zacht, verkleurt zwart en laat los.
• Schilderen voordat de kit droog is. De verf op verse acrylaatkit scheurt en de naad krijgt vlekken.

Bekijk de afgewerkte naad met strijklicht, bijvoorbeeld met een zaklamp die plat op de vloer ligt. Zo zie je elke oneffenheid.

• De naad is over de hele lengte gevuld, zonder onderbrekingen of gaatjes
• Het kitoppervlak is glad, overal even breed en zonder bobbels
• Op de plint en de muur zitten geen opgedroogde kitvegen
• In de hoeken en bij de kozijnen sluiten de stroken netjes op elkaar aan
• De kit hecht aan beide kanten en laat niet los als je er met je vinger op drukt
• De onderste naad bij een zwevende vloer is vrijgelaten
• In natte zones is siliconenkit gebruikt en geen acrylaatkit
• Een overgeschilderde naad heeft één egale kleur zonder scheurtjes