Plinten monteren

Bij een zwevende vloer moet rondom de hele ruimte een kier blijven tussen vloer en muur: de dilatatievoeg, ook wel uitzettingsvoeg genoemd. Daardoor kan de vloer werken. Bij wisselingen in temperatuur en luchtvochtigheid zet hij een beetje uit en krimpt hij weer. De breedte van die voeg bepaalt de fabrikant van de vloer, meestal ongeveer 8 tot 10 millimeter. De plint dekt die kier af, maar mag hem niet vastzetten.

Daarnaast beschermt de plint de muur bij het schoonmaken en geeft hij de ruimte een afgewerkte uitstraling. Monteer plinten pas als het schilderwerk of behang klaar is. Dan hoef je niets af te plakken en loop je geen risico dat verf op de nieuwe plint terechtkomt.

Welke plint het wordt, hangt af van het type vloer, de ruimte en de vraag of je de plint later nog los wilt kunnen halen.

• Kunststof plinten kunnen tegen vocht en zijn makkelijk schoon te houden. Ze passen goed in een gang, keuken of bij een pvc-vloer. Veel varianten hebben een kabelgoot aan de achterkant.
• MDF-plinten zijn er met een folie in laminaatdecor of wit gegrond. Hoge witte MDF-plinten zie je in Nederlandse woningen veel, omdat ze rustig ogen en makkelijk over te schilderen zijn. Water verdragen ze slecht, dus in de badkamer horen ze niet.
• Massief houten of gefineerde plinten passen bij een houten vloer. Je kunt ze schuren en opnieuw lakken of beitsen.
• Metalen plinten kom je vooral tegen in moderne, strakke interieurs.

Voor de bevestiging zijn er drie manieren:

• Lijmen gaat snel en schoon, maar vraagt een vlakke, stevige en schone muur. Een gelijmde plint gaat bij het verwijderen vaak kapot.
• Clips schroef je op de muur, waarna de plint erop klikt. Bij schilderen of een nieuwe vloer haal je de plint er zo weer af.
• Direct vastzetten met schroeven of nagels houdt het stevigst. Dat gebeurt vooral bij houten plinten en op plekken die veel te verduren krijgen.

Eerst controleert de vakman of de dilatatievoeg rondom vrij is en of er geen wiggen of resten ondervloer in zijn achtergebleven. Daarna maakt hij de onderkant van de muur stofvrij en haalt hij losse stukjes stucwerk weg. Met een rei of lange waterpas ziet hij waar de muur bol staat of juist hol ligt.

Dan volgt het meten van elk stuk muur en het zagen. Binnen- en buitenhoeken worden meestal onder 45 graden in verstek gezaagd. Staan de muren niet haaks, dan past hij de hoek aan de werkelijkheid aan. Een alternatief zijn kunststof hoekstukken en verbindingsstukken, die een minder strakke zaagsnede verbergen. Bij kozijnen en overgangen naar een andere vloer eindigt de plint met een eindkapje of sluit hij aan op een overgangsprofiel.

De plint gaat altijd vast aan de muur, nooit aan de vloer. De onderkant mag alleen licht op de vloer rusten, zonder te drukken. Bij witte of gelakte plinten wordt tot slot de bovenste naad tussen plint en muur dichtgezet met overschilderbare acrylaatkit. Bij plinten met een decorfolie wordt alleen gekit als het er mooier van wordt, en dan met kit in de kleur van de plint.

Hoeveel werk het is, hangt vooral af van de vorm van de ruimte. Een rechthoekige kamer met één deur is eenvoudig. Een gang met veel deuren, nissen, een schoorsteen en verwarmingsbuizen betekent veel korte stukken en precies zaagwerk.

• Oud, ongelijk stucwerk maakt lijmen lastig en vraagt vaak om meer bevestigingspunten of extra kitwerk.
• In beton of baksteen boor je langzamer dan in gipsplaat, terwijl je bij gipsplaat weer speciale hollewandpluggen nodig hebt.
• Bij het verwijderen van oude gelijmde plinten kan een stuk stucwerk meekomen dat hersteld moet worden.
• Onbehandelde houten plinten moeten nog geschilderd of gelakt worden.
• Een lege kamer gaat sneller dan een ingerichte woning waar eerst meubels opzij moeten.

In de praktijk zie je vaak dat de plint op de vloer gedrukt zit of er zelfs in geschroefd is. De vloer kan dan niet meer werken en gaat bij warm of vochtig weer bol staan en golven. Hetzelfde gebeurt als harde kit of siliconen in de dilatatievoeg zijn gespoten.

• Onnauwkeurige verstekken laten in de hoeken een kier zien die kit maar half verbergt.
• Te weinig clips of lijm zorgt ervoor dat de plint na verloop van tijd van de muur loskomt.
• Lijmen op een stoffige of vette muur houdt niet.
• Naden willekeurig midden op een muur vallen op. Beter is het om ze op een minder zichtbare plek te leggen.
• Monteren vóór het schilderen geeft vieze plinten en een rommelige verflijn.

Plinten op clips monteren lukt een handige doe-het-zelver prima. Kijk voor het boren wel waar elektriciteitskabels en leidingen lopen, vooral onder stopcontacten en bij radiatoren. Een leidingzoeker verkleint de kans op schade flink. Moet er aan bekabeling iets veranderen, laat dat dan over aan een erkend elektricien.

1. Controleren of de dilatatievoeg vrij is en de montagewiggen eruit halen.
2. De onderkant van de muur stofvrij maken en resten stucwerk verwijderen.
3. Elk stuk muur opmeten en bepalen waar hoeken en naden komen.
4. De plaats van de clips aftekenen volgens de handleiding van de fabrikant, meestal ongeveer om de 40 tot 60 centimeter en altijd dicht bij hoeken en uiteinden.
5. Gaten boren, pluggen plaatsen en de clips zo vastschroeven dat ze niet op de vloer rusten.
6. De plinten op maat zagen met een verstekzaag of in een verstekbak, eerst als proef op een restje.
7. De plinten op de clips klikken, vanaf de hoek richting het midden van de muur.
8. Hoekstukken, verbindingsstukken en eindkapjes plaatsen.
9. De plinten stofvrij afnemen en zo nodig de bovenste naad afkitten.

• De plint zit stevig en beweegt of wijkt niet als je er licht tegen drukt
• De onderkant rust alleen op de vloer en drukt er niet op
• De dilatatievoeg is niet gevuld met kit of siliconen
• Hoeken en naden sluiten zonder zichtbare kieren op elkaar aan
• Uiteinden bij kozijnen en overgangen zijn afgedekt met een kapje of netjes afgewerkt
• De bovenste naad langs de muur is gelijkmatig gekit en zonder vegen
• Op plinten en muur zitten geen krassen, lijmresten of stof