Laagspanningsaansluiting naar de woning aanleggen

De aansluiting loopt tot en met de hoofdzekering en de elektriciteitsmeter in de meterkast. Alles daarachter, dus de groepenkast, de stopcontacten en de verlichting, hoort bij de installatie in huis. Dat zijn twee aparte delen, met elk een eigen verantwoordelijke.

In Nederland legt de netbeheerder de kabel tot in de meterkast, zoals Liander, Stedin of Enexis, afhankelijk van waar je woont. Jij zorgt meestal voor de voorbereiding: een meterkast die aan de eisen voldoet, een invoerbuis door de gevel of fundering en vaak ook het graafwerk op je eigen terrein. Vraag bij offertes daarom altijd na wat de netbeheerder doet en wat jij of je aannemer zelf moet regelen.

In de praktijk hangt veel af van het type gebouw:

• Vrijstaande woning, rijtjeshuis of recreatiewoning: de kabel loopt vanaf het net in de straat via je voortuin of oprit naar de meterkast.
• Appartement: de meters zitten in je eigen meterkast of in een centrale meterruimte. De kabels lopen door gemeenschappelijke delen van het gebouw, dus de Vereniging van Eigenaars (VvE) moet ervan weten.
• Bedrijfsruimte of praktijk: de aanpak is vergelijkbaar, alleen is de gevraagde capaciteit vaak hoger.

Het graven en leggen van de kabel is maar een klein deel van het traject. De meeste tijd zit in de aanvraag en het wachten op een datum bij de netbeheerder.

1. Aanvraag doen bij je netbeheerder, meestal via hun website of via het gezamenlijke portaal Mijnaansluiting.nl. Je geeft het adres, de gewenste capaciteit en de plek van de meterkast door.
2. Offerte en instructies ontvangen: de netbeheerder laat weten waar de kabel binnenkomt, welke hoofdzekering je krijgt en wat je zelf moet voorbereiden.
3. Meterkast en invoerbuis voorbereiden: de meterkast volgens NEN 2768 en de invoerbuis volgens de aanwijzingen van de netbeheerder, met een gasdichte doorvoer.
4. Sleuf graven op eigen terrein als dat van je gevraagd wordt, meestal ongeveer 60 tot 70 centimeter diep, onder opritten soms dieper. De bodem wordt vlak gemaakt en vrij van stenen.
5. Kabel leggen door de netbeheerder, in zand of in een mantelbuis, waarna de sleuf wordt dichtgegooid en verdicht.
6. Aansluiten en meter plaatsen: de monteur van de netbeheerder sluit de kabel aan op het net, plaatst de hoofdzekering en de meter en verzegelt de aansluiting.
7. Installatie achter de meter aansluiten door een erkend installateur, die de groepenkast aansluit en de installatie volgens NEN 1010 test.

Waarom niet meteen beginnen met graven? Omdat pas de netbeheerder bepaalt waar de kabel binnenkomt en welke route hij volgt. Wie eerder graaft, graaft vaak op de verkeerde plek.

Het type en de dikte van de kabel kiest de netbeheerder op basis van de capaciteit en de lengte van het traject. Een lange, te dunne kabel geeft spanningsverlies, dus daar wordt niet op gegokt.

De hoofdzekering bepaalt hoeveel stroom je tegelijk kunt gebruiken:

• Eenfase, meestal 1x35 A: vaak genoeg voor een kleiner appartement zonder elektrisch koken of verwarmen.
• Driefasen, meestal 3x25 A: gebruikelijk bij nieuwbouw en bij een inductiekookplaat, warmtepomp of laadpaal.
• Zwaarder dan 3x25 A: alleen zinvol als je het echt gebruikt, want boven die grens rekent de netbeheerder een hogere vaste vergoeding.

Denk je aan een warmtepomp, waarvoor vaak een ISDE-subsidie mogelijk is, of aan een laadpaal over een paar jaar? Kies dan nu al een aansluiting die dat aankan. De meterkast moet groot genoeg zijn, goed bereikbaar en droog, met ruimte voor de meter van de netbeheerder en je groepenkast.

Hoeveel werk de aansluiting geeft, en dus ook wat het kost, hangt vooral af van:

• De lengte van het traject van het net in de straat tot aan je meterkast
• De grond: klei, puin en boomwortels maken graven zwaar, losse zandgrond en ruimte voor een minigraver maken het makkelijk
• Obstakels: bestrating, een oprit, een schutting of kruisende leidingen voor water, gas of riool
• Graven met de hand of met een machine
• De capaciteit en het aantal fasen
• Bij een appartement: kabels door gemeenschappelijke ruimtes, doorvoeringen door vloeren en afstemming met de VvE

Laat voor het graven altijd opzoeken welke kabels en leidingen er al liggen, bijvoorbeeld via een KLIC-melding bij het Kadaster. Een geraakte gas- of waterleiding geeft meer schade dan de hele aansluiting waard is.

Aan de aansluiting zelf werkt alleen de netbeheerder. Het aansluiten van de groepenkast en alles daarachter hoort bij een erkend elektricien of installateur. Zelf kun je hooguit de sleuf op eigen terrein graven, als de netbeheerder dat toestaat, en alleen volgens hun aanwijzingen.

Raak je bij het graven een gasleiding of ruik je gas? Ga dan direct weg, waarschuw de mensen in de buurt en bel het Nationaal Storingsnummer Gas en Stroom: 0800 9009. Bij direct gevaar bel je 112.

• Graven voordat de route bekend is. De netbeheerder kiest dan een ander punt en het werk moet opnieuw.
• Een te kleine of slecht bereikbare meterkast, waardoor de monteur niet kan aansluiten en een nieuwe afspraak nodig is.
• Een verkeerde invoerbuis: te krappe bochten, een verkeerde diameter of een doorvoer die niet gasdicht is afgedicht.
• Een te ondiepe sleuf of een sleuf vol stenen en puin.
• Een verkeerd gekozen hoofdzekering: te licht slaat door bij normaal gebruik, onnodig zwaar maakt de vaste kosten hoger.
• Geen ruimte voor later, terwijl een warmtepomp of laadpaal al gepland is. Achteraf verzwaren is extra werk.
• De installateur is niet op tijd klaar, zodat de meter er wel zit maar de woning nog geen stroom heeft.

Loop deze punten na voordat je het werk als afgerond beschouwt:

• De kabel volgt de afgesproken route en ligt op de juiste diepte
• De sleuf is dichtgegooid, verdicht en de bestrating is netjes teruggelegd
• De invoerbuis is gasdicht afgedicht in de meterkast
• De meter en de hoofdzekering zijn geplaatst en verzegeld
• De hoofdzekering heeft de capaciteit die je hebt aangevraagd
• De meterkast is droog, bereikbaar en heeft ruimte voor uitbreiding
• Je hebt het meet- en opleverrapport van je installateur voor de installatie achter de meter
• Bij een appartement is de VvE op de hoogte en zijn de gemeenschappelijke ruimtes netjes achtergelaten