Fugowanie silikonem

Dlaczego nie da się zafugować całej łazienki jedną masą? Fuga cementowa jest twarda i wytrzymała, dlatego sprawdza się między płytkami na jednej płaskiej powierzchni. W narożniku pomieszczenia, na styku ściany z podłogą czy przy wannie materiały zachowują się jednak inaczej. Wanna pod ciężarem wody i człowieka lekko się ugina, a ściana i podłoga inaczej rozszerzają się przy zmianach temperatury. Elastyczny silikon przejmuje te drobne ruchy i spoina pozostaje szczelna.

Silikon stosuje się przede wszystkim:

• w łazience wokół wanny, brodzika, umywalki i miski WC oraz w wewnętrznych narożnikach okładziny,
• w kuchni między blatem a płytkami i wokół zlewozmywaka,
• na styku płytek podłogowych ze ścianą lub przy cokole,
• w szczelinach dylatacyjnych w posadzce, zwłaszcza na dużych powierzchniach, tarasach i balkonach.

Ważne, żeby glazurnik przy zwykłym fugowaniu zostawił te miejsca puste. Jeśli w narożnik najpierw wciśnie się fugę cementową, a silikon nałoży tylko na wierzch, spoina traci elastyczność i pęka.

W sklepie znajdziesz wiele rodzajów silikonu i różnią się one nie tylko kolorem. Przy płytkach najczęściej spotkasz te:

• Silikon sanitarny zawiera dodatki przeciwgrzybiczne. Nadaje się do łazienek, kabin prysznicowych i kuchni, czyli wszędzie tam, gdzie często jest wilgotno.
• Silikon octowy poznasz po zapachu octu podczas schnięcia. Jest popularny i tańszy, ale może uszkodzić niektóre metale i lustra, a do kamienia naturalnego się nie nadaje.
• Silikon neutralny podczas wiązania nie wydziela kwasu. Sprawdza się przy delikatniejszych materiałach i często także na zewnątrz.
• Silikon do kamienia naturalnego jest przeznaczony do marmuru, trawertynu i podobnych materiałów, na których zwykły silikon mógłby zostawić przy krawędziach ciemne, tłuste przebarwienia.

Kolor warto dobrać do fugi cementowej, żeby łazienka wyglądała spójnie. Większość producentów fug oferuje silikony w tych samych odcieniach. Pamiętaj, że zwykłego silikonu nie da się pomalować, więc kolor wybierz z góry.

O dobrej spoinie silikonowej decyduje przygotowanie, a nie ilość wyciśniętej masy. W praktyce często zdarza się, że silikon odkleja się już po kilku miesiącach, bo podłoże nie było suche albo czyste.

1. Przygotowanie szczeliny. Stary silikon usuwa się całkowicie, razem z resztkami. Nowy silikon nie trzyma się starego.
2. Oczyszczenie i odtłuszczenie. Krawędzie czyści się z kurzu, mydła i tłuszczu, zwykle denaturatem, alkoholem izopropylowym lub środkiem zalecanym przez producenta silikonu.
3. Osuszenie. Szczelina musi być sucha. Wilgoć to główny powód słabej przyczepności.
4. Wypełnienie głębokich szczelin. Do głębokiej szczeliny najpierw wkłada się sznur dylatacyjny z pianki. Silikon trzyma się wtedy tylko dwóch boków i lepiej znosi ruchy.
5. Oklejenie krawędzi. Wzdłuż szczeliny przykleja się taśmę malarską, żeby brzeg był równy, a silikon nie wchodził na płytki.
6. Nałożenie. Silikon wyciska się pistoletem płynnie, jednym ruchem, bez przerw.
7. Wygładzenie. Spoinę wyprofilowuje się gumową szpachelką albo zwilżonym palcem, tak aby była lekko wklęsła.
8. Zdjęcie taśmy. Taśmę zrywa się zaraz po wygładzeniu, zanim silikon złapie naskórek.

Silikon wiąże stopniowo. Naskórek tworzy się zwykle po kilku minutach, ale pełne utwardzenie trwa dłużej, w zależności od grubości spoiny. Z prysznica czy wanny lepiej nie korzystać przynajmniej przez dobę, dokładny czas producent podaje na opakowaniu.

Zakres i trudność pracy różnią się w zależności od łazienki. Najprościej jest przy nowych płytkach, z czystymi, pustymi narożnikami i długimi, prostymi spoinami. Więcej czasu zajmuje natomiast:

• usuwanie starego, zagrzybionego albo mocno przywartego silikonu,
• narożniki zalane fugą cementową, którą trzeba najpierw wydrapać,
• wiele krótkich odcinków wokół rur, baterii i narożników brodzika,
• nierówne lub szerokie szczeliny, typowe np. przy wannach w starszych blokach i kamienicach, gdzie potrzebny jest sznur dylatacyjny,
• delikatne materiały, takie jak kamień naturalny, które wymagają specjalnego silikonu,
• praca w wilgotnym pomieszczeniu, gdzie trzeba poczekać na wyschnięcie podłoża.

Wymianę silikonu możesz zrobić sam, wystarczy cierpliwość i kilka prostych narzędzi: nożyk lub skrobak do silikonu, denaturat, taśma malarska, pistolet do kartuszy, kartusz silikonu sanitarnego i gumowa szpachelka.

1. Przeciąć stary silikon nożykiem wzdłuż płytek i wanny, a następnie go wyciągnąć.
2. Zeskrobać resztki i usunąć je preparatem do usuwania silikonu zgodnie z instrukcją.
3. Oczyścić szczelinę denaturatem i zostawić do całkowitego wyschnięcia.
4. Napełnić wannę wodą, żeby ugięła się tak jak podczas zwykłego użytkowania.
5. Okleić płytki i brzeg wanny taśmą malarską, zostawiając miejsce na spoinę.
6. Uciąć końcówkę kartusza ukośnie, dopasowując ją do szerokości szczeliny.
7. Nałożyć silikon jednym płynnym ruchem.
8. Wygładzić spoinę szpachelką albo palcem zwilżonym wodą z odrobiną płynu do naczyń.
9. Zerwać taśmę w kierunku od spoiny, póki silikon jest miękki.
10. Odczekać czas utwardzania podany przez producenta i dopiero wtedy spuścić wodę z wanny.

Płynu do naczyń używaj oszczędnie i nie pryskaj nim bezpośrednio na świeżą krawędź spoiny, bo silikon może się wtedy słabo trzymać przy brzegach.

• Nowy silikon na stary. Wygląda to szybko i schludnie, ale spoina wkrótce się odkleja, a pod spodem rozwija się pleśń.
• Wilgotne lub tłuste podłoże. Silikon trzyma się wtedy tylko z pozoru.
• Fuga cementowa w narożnikach. Silikon nałożony na wierzch nie ma gdzie pracować i pęka.
• Niewłaściwy rodzaj silikonu. Silikon octowy na kamieniu albo przy lustrze może zostawić plamy i uszkodzenia.
• Zbyt cienki pasek. Cienka warstwa łatwo rozrywa się, gdy wanna się ugina.
• Za wczesne korzystanie z prysznica. Woda na nieutwardzonym silikonie może uszkodzić jego powierzchnię.

Silikon jest elastyczny, ale nie wieczny. Przy normalnej pielęgnacji i regularnym wietrzeniu wytrzymuje lata. Gdy pojawią się czarne plamy wewnątrz masy albo brzeg zacznie odstawać, czas na wymianę, samo czyszczenie już nie pomoże.

Przy odbiorze obejrzyj spoiny z bliska i przy dobrym świetle. Sprawdź:

• czy silikon jest ciągły, bez dziur, pęcherzyków i przerw,
• czy ma równe krawędzie i jednakową szerokość na całej długości,
• czy powierzchnia jest gładka i lekko wklęsła, bez śladów palców,
• czy na płytkach, wannie i baterii nie zostały resztki silikonu ani taśmy,
• czy silikon nie odkleja się przy delikatnym naciśnięciu brzegu,
• czy kolor pasuje do fugi cementowej,
• czy narożniki pod silikonem były puste, bez fugi cementowej,
• czy wykonawca powiedział ci, kiedy możesz znów korzystać z prysznica i wanny.