Postavljanje žičane ograde do 1,8 m visine

Pletivo do 1,4 m se obično stavlja oko bašti, vikendica i između susednih placeva. Zaustavlja psa i većinu divljači, deluje lagano i ne zaklanja pogled. To je jednostavnija varijanta, koju može da postavi i spretniji kućni majstor.

Pletivo do 1,8 m je uobičajeno oko porodičnih kuća. Odrastao čovek ga ne preskače tek tako, a ograda i dalje propušta svetlo i vazduh. Veća površina pletiva, međutim, više „hvata” vetar, pa ugaone i krajnje stubove treba postaviti pažljivije.

Pletivo preko 3 m se koristi kod poslovnih krugova, magacina, sportskih terena, farmi i ograđenih lovišta. To više nije obična dvorišna ograda, već konstrukcija na koju vetar pritiska kao na jedro. Koriste se deblji stubovi, dublji temelji, više redova zatezne žice i često kosi nastavak na vrhu za bodljikavu ili žiletnu žicu. Takvu ogradu treba da projektuje i postavi stručnjak.

Za ograde uz ulicu, na samoj granici sa komšijom ili za više ograde, pre kupovine materijala proverite šta važi kod vas. Uslovi zavise od lokacije i važećih propisa o planiranju i izgradnji, a najsigurnije je da ih proverite u nadležnom organu opštine, u odeljenju za urbanizam.

• Pocinkovano pletivo je jednostavnije i dobro tamo gde je važnija funkcija od izgleda. U vlažnom okruženju na njemu se vremenom može pojaviti rđa.
• Plastificirano pletivo ima sloj PVC-a preko pocinkovane žice, obično zelene boje. Bolje podnosi vlagu i oštećenja, a u dvorištu deluje prirodnije. Za trajnu ogradu oko kuće bira se češće.
• Varena mreža ili deblje četvrtasto pletivo koristi se kod visokih ograda, gde pletivo mora da izdrži veće zatezanje.

Osim pletiva trebaju vam srednji stubovi, jači ugaoni i krajnji stubovi, kosnici (podupirači), zatezna žica, zatezači, vezivna žica ili kopče i beton za učvršćivanje stubova. Na sitnom spojnom materijalu se ne isplati štedeti, jer se ograda baš tu prvo olabavi.

Na početku treba znati gde tačno ide granica placa. Ako niste sigurni, isplati se da je obeleži geodet, kako ograda ne bi završila na komšijinom placu i kako kasnije ne bi bilo sporova. Zatim se linija ograde označi kočićima i kanapom i odredi se mesto kapije i uglova.

Stubovi se obično postavljaju na razmaku od 2 do 2,5 m, a na vetrovitom mestu ili kod više ograde gušće. Rupe za običnu ogradu su obično duboke oko 60 do 80 cm, najbolje ispod dubine smrzavanja, koja u većem delu Srbije iznosi oko 80 cm. Kod ograda viših od 3 m temelji su dublji i masivniji, često 80 do 120 cm, u zavisnosti od tla i projekta.

Prvo se betoniraju ugaoni i krajnji stubovi sa kosnicima, jer se na njima zateže celo pletivo. Između njih se razvuče kanap i po njemu se postavljaju srednji stubovi, svaki proveren libelom. Beton mora da očvrsne, proizvođači obično navode nekoliko dana, i tek tada stubovi smeju da se opterete zatezanjem.

Zatezna žica kod obične ograde ide u tri reda: dole, u sredini i gore. Visoke ograde traže više redova. Pletivo se razvuče duž ograde, pričvrsti na krajnji stub i postepeno, ne naglo, zateže prema drugom kraju. Na kraju se veže za svaki stub i za zatezne žice.

Najlakše se radi na ravnom terenu sa mekim tlom, dobrim pristupom i bez stare ograde. Posao, naprotiv, traje duže i postaje skuplji kada imate:

• kamenito ili glinovito tlo, u kome se rupe teško kopaju,
• nagib, gde ogradu treba stepenasto postaviti ili pletivo prilagoditi terenu,
• staru ogradu koju treba skinuti i stare betonske temelje koje treba izvaditi,
• mnogo uglova, kapija i kratkih deonica, jer svaki kraj traži kosnik,
• betonske ploče uz dno ograde protiv podkopavanja, bodljikavu žicu ili kosi nastavak na vrhu,
• visinu preko 3 m, kada se radi sa skele ili platforme.

• Plitki temelji. Posle prve zime ili jakog vetra stub počne da se klati i povlači sa sobom celo polje.
• Nema kosnika na uglovima. Zategnuto pletivo vremenom povuče ugaoni stub ka unutra.
• Zatezanje dok je beton svež. Stub se nagne i posle se više ne može ispraviti.
• Preveliki razmaci između stubova. Pletivo se između njih ugiba.
• Neravnomerno ili preterano zatezanje. Labavo pletivo se talasa, a prezategnuto savija stubove.
• Kriva linija. Kod duge ograde i malo odstupanje na početku se na kraju jasno vidi.

Ogradu do 1,8 m možete postaviti i sami ako imate pomoćnika i nekoliko slobodnih dana. Ogradu višu od 3 m prepustite firmi, jer se radi na visini, a konstrukciju treba statički proveriti.

1. Proveriti granicu placa i označiti liniju kočićima i kanapom.
2. Označiti mesta stubova na oko 2 do 2,5 m, uglove i kapiju.
3. Iskopati rupe iste dubine, obično 60 do 80 cm.
4. Betonirati ugaone i krajnje stubove sa kosnicima i proveriti ih libelom.
5. Razvući kanap između krajnjih stubova i po njemu betonirati srednje stubove.
6. Ostaviti beton da očvrsne prema uputstvu proizvođača.
7. Razvući i zategnuti tri reda zatezne žice.
8. Razviti pletivo, pričvrstiti ga na krajnji stub i postepeno zatezati.
9. Vezati pletivo za svaki stub i za žice na pravilnim razmacima.
10. Proveriti liniju i zategnutost i saviti oštre krajeve žice.

• stubovi stoje vertikalno i u jednoj liniji, nijedan se ne pomera kada ga gurnete,
• ugaoni i krajnji stubovi imaju kosnike,
• betonski temelji su celi, bez šupljina, i oko njih se ne zadržava voda,
• zatezne žice su zategnute i čvrsto pričvršćene u zatezačima,
• pletivo je ravno, bez talasa i ugiba, iste visine celom dužinom,
• pletivo je vezano za svaki stub i za žice,
• zaštitni sloj na pletivu i stubovima nije oštećen,
• oštri krajevi žice su savijeni, a prostor oko ograde je očišćen.