Betonschutting plaatsen tot 1,8 m

Een betonschutting tot 1,8 m zie je veel bij eengezinswoningen, rijtjeshuizen en hoekwoningen. De schutting schermt de tuin af van de straat of van het pad achter de woning en markeert duidelijk waar je perceel ophoudt.

De platen verschillen vooral in uiterlijk. Er zijn gladde platen en platen met een structuur die op steen, baksteen of hout lijkt. Ook kleur speelt mee: grijs, antraciet of een warmere tint. Het uiterlijk verandert niets aan de manier van plaatsen. Platen met een decoratieve structuur vragen wel meer voorzichtigheid, omdat beschadigde randen direct opvallen.

Wil je later een poort of tuindeur in de schutting, houd daar dan vanaf het begin rekening mee. Een poort heeft eigen, zwaardere palen nodig die je niet zomaar achteraf in een bestaande rij betonpalen inpast.

1. De lijn van de schutting uitzetten met piketten en een strak gespannen touw.
2. De plek van elke paal precies uitmeten op de plaatmaat van het gekozen systeem.
3. De gaten voor de poeren graven en resten van een oude schutting, inclusief oude poeren, verwijderen.
4. De palen in beton zetten, met de waterpas in beide richtingen loodrecht stellen en tijdelijk vastzetten.
5. Hoeken en uiteinden extra steunen of verstevigen volgens de voorschriften van de fabrikant.
6. Het beton laten uitharden tot het voldoende sterkte heeft.
7. De platen van onder naar boven in de sponningen van de palen laten zakken en steeds de lijn controleren.
8. De paalkappen plaatsen, de grond rond de palen aanvullen en aandrukken en de tuin netjes afwerken.

Waarom kun je de platen niet meteen na het storten plaatsen? Vers beton houdt het gewicht en de zijdelingse druk van de platen nog niet. Een paal kan dan net een beetje gaan hangen, en dat zie je over de hele lengte terug. Hoe lang je moet wachten, hangt af van het systeem en het weer. Bij koud weer hardt beton duidelijk langzamer uit.

Weet je niet zeker waar je erfgrens precies loopt? Dan is het verstandig die eerst te laten aanwijzen, bijvoorbeeld via het Kadaster. Een schutting die een paar centimeter op de grond van de buren staat, zorgt later vaak voor gedoe. Laat je buren ook vooraf weten wat je van plan bent, zeker als de schutting schaduw op hun tuin geeft.

De poeren moeten tot onder de vorstgrens reiken. In Nederland gaat men meestal uit van ongeveer 60 tot 80 cm diepte. Bij een schutting van 1,8 m op stevige grond is dat doorgaans genoeg. Veel Nederlandse tuinen liggen echter op klei, veen of opgebrachte grond, vaak met een hoge grondwaterstand. Daar zijn diepere of bredere poeren nodig, of extra maatregelen zodat het water weg kan. Volg altijd de aanwijzingen van de fabrikant van het systeem.

Voor de poeren gebruik je beton van voldoende sterkte, bijvoorbeeld C20/25, goed gemengd en verdicht rond de paal. De palen moeten passen bij de hoogte van de schutting en bij het aantal platen dat erin komt. Hoekpalen en eindpalen krijgen de meeste wind te verduren en zijn daarom vaak zwaarder uitgevoerd.

Let bij de platen op vorstbestendigheid en een dichte, goed afgewerkte toplaag. Een goedkope plaat met een poreus oppervlak neemt water op en kan na een paar winters gaan schilferen of scheuren.

• Een vlakke, goed bereikbare tuin werkt snel, omdat het materiaal direct bij de schuttinglijn kan liggen.
• Een helling betekent dat de platen trapsgewijs geplaatst worden. Dat vraagt nauwkeuriger meten en meer aanpassen.
• Slappe of natte grond, zoals veen of klei met hoog grondwater, maakt graven lastiger en vraagt vaak diepere poeren.
• Een oude schutting moet eerst weg, inclusief de oude poeren, anders zitten die de nieuwe in de weg.
• Slechte bereikbaarheid, zoals een achtertuin die alleen via een smal pad of door het huis bereikbaar is, betekent alles met de hand sjouwen.
• Een poort of tuindeur vraagt aparte, zwaardere palen en extra aandacht bij het uitzetten.
• Kabels en leidingen in de grond moeten vooraf bekend zijn, zodat er niet doorheen gegraven wordt.

• Te ondiepe poeren: vorst drukt ze omhoog en de schutting gaat na een paar winters scheef staan.
• Onnauwkeurige paalafstanden: een plaat past dan niet in de sponning of er blijft een kier.
• Een paal die niet loodrecht staat: over een lange lijn telt de afwijking op en gaat de schutting golven.
• Te vroeg platen plaatsen terwijl het beton nog niet is uitgehard.
• Geen extra versteviging bij hoeken en uiteinden, juist waar de belasting het grootst is.
• Water rond de poeren laten staan: het beton heeft dan meer last van vorst en de grond eromheen wordt zacht.
• De erfgrens niet controleren voordat de eerste paal in de grond gaat.

• De palen staan loodrecht, gecontroleerd met de waterpas in beide richtingen
• De schutting loopt in één rechte lijn zonder golven, te zien langs een strak gespannen touw
• De platen zitten goed in de sponningen, zonder kieren of hoogteverschillen
• Geen enkele plaat heeft beschadigde randen, scheuren of een afgebladderd oppervlak
• Hoeken en uiteinden zijn verstevigd en bewegen niet als je ertegen duwt
• Alle paalkappen zitten erop en zitten vast
• De grond rond de palen is aangevuld en aangedrukt, en regenwater loopt van de schutting af
• De schutting staat op de afgesproken plek ten opzichte van de erfgrens