Ρίψη μπετοκονίας σε σωλήνες ενδοδαπέδιας θέρμανσης

Η ίδια η ρίψη κρατάει λίγο. Ο περισσότερος χρόνος πάει στην προετοιμασία. Ένα σωστό συνεργείο δουλεύει περίπου έτσι:

1. Έλεγχος υποστρώματος. Η πλάκα πρέπει να είναι επίπεδη, καθαρή και στεγνή. Αν το δάπεδο πατάει στο έδαφος ή βρίσκεται πάνω από πιλοτή ή μη θερμαινόμενο υπόγειο, χρειάζεται σωστή στεγάνωση και καλή θερμομόνωση.
2. Θερμομόνωση. Κάτω από τους σωλήνες μπαίνει διογκωμένη πολυστερίνη δαπέδου (EPS), εξηλασμένη (XPS) σε σημεία με υγρασία, ή ειδικές πλάκες συστήματος με προεξοχές. Έτσι η θερμότητα ανεβαίνει στον χώρο και δεν χάνεται προς τα κάτω.
3. Περιμετρική ταινία διαστολής. Κολλιέται σε όλους τους τοίχους, γύρω από κολόνες και κάσες. Επιτρέπει στη μπετοκονία να διαστέλλεται όταν ζεσταίνεται, χωρίς να ραγίζει.
4. Τοποθέτηση σωλήνων. Συνήθως πρόκειται για σωλήνες PE-RT ή PEX με φράγμα οξυγόνου. Στρώνονται σε σπιράλ ή μαίανδρο, με το βήμα που ορίζει η μελέτη, και στερεώνονται με κλιπ ή μέσα στις προεξοχές των πλακών, ώστε να μην «σηκωθούν» κατά τη ρίψη.
5. Δοκιμή πίεσης. Πριν από τη ρίψη ο υδραυλικός βάζει τα κυκλώματα σε πίεση και ελέγχει ότι δεν υπάρχει διαρροή. Το σύστημα μένει υπό πίεση και όσο ρίχνεται το υλικό. Έτσι, αν ένα φτυάρι ή ένας σωλήνας άντλησης πειράξει κάποιο σημείο, το βλέπετε αμέσως.
6. Ρίψη μπετοκονίας. Η τσιμεντοειδής μπετοκονία απλώνεται, συμπιέζεται και τραβιέται με πήχη στο αλφάδι. Η ρευστή ανυδριτική απλώνεται και αυτοεπιπεδώνεται. Η μπετοκονία δεν δονείται όπως το δομικό σκυρόδεμα: αρκεί καλό άπλωμα και φινίρισμα.
7. Αρμοί διαστολής. Οι μεγάλες επιφάνειες, οι χώροι με γωνίες και τα περάσματα από πόρτες χωρίζονται με αρμούς. Ο αρμός καλό είναι να χωρίζει τα κυκλώματα μεταξύ τους και να μην τα διασχίζει περισσότερες φορές από όσες χρειάζεται.

Γιατί τόσες στρώσεις; Η καθεμία έχει τη δουλειά της. Η μόνωση κρατά τη θερμότητα, η ταινία αφήνει το δάπεδο να κινείται και η μπετοκονία αποθηκεύει και μοιράζει τη ζέστη. Αν λείπει μία, το δάπεδο ζεσταίνει χειρότερα ή χαλάει με τον καιρό.

Για ενδοδαπέδια θέρμανση χρησιμοποιούνται κυρίως δύο τύποι. Και οι δύο δουλεύουν καλά αν τηρηθούν οι οδηγίες του κατασκευαστή.

• Τσιμεντοειδής μπετοκονία. Αντέχει την υγρασία, γι' αυτό ταιριάζει και σε μπάνιο και ισόγειο. Σύμφωνα με το ΕΛΟΤ EN 1264, το πάχος πάνω από τον σωλήνα είναι συνήθως τουλάχιστον γύρω στα 45 mm. Στο μείγμα μπαίνουν ίνες και ειδικό πρόσμικτο για ενδοδαπέδια. Στεγνώνει πιο αργά.
• Ανυδριτική μπετοκονία (θειικού ασβεστίου). Είναι ρευστή, «αγκαλιάζει» καλά τους σωλήνες και μεταφέρει καλά τη θερμότητα. Μπορεί να είναι πιο λεπτή, το ακριβές πάχος το ορίζει ο κατασκευαστής. Είναι ευαίσθητη στην υγρασία, άρα σε υγρούς χώρους θέλει προσεκτική στεγάνωση. Πριν από το τελικό δάπεδο η επιφάνειά της συνήθως τρίβεται.

Αν το διαθέσιμο ύψος δαπέδου είναι μικρό ή θέλετε πιο γρήγορη πρόοδο, εξετάζεται η ανυδριτική. Σε χώρους με υγρασία ή όταν προτιμάτε μια δοκιμασμένη και ανθεκτική λύση, επιλέγεται η τσιμεντοειδής. Η απόφαση καλό είναι να βγαίνει από τη μελέτη θέρμανσης και από το είδος της τελικής επένδυσης.

Ο όγκος της δουλειάς, άρα και το κόστος, εξαρτάται κυρίως από την κατάσταση του υποστρώματος και από την πρόσβαση.

• Πιο απλά είναι τα πράγματα σε νέα κατοικία, με επίπεδη πλάκα, μεγάλους ανοιχτούς χώρους και εύκολη πρόσβαση για αντλία ή μπετονιέρα.
• Πιο απαιτητικά είναι σε ανακαίνιση, όπου το παλιό δάπεδο πρέπει να σπάσει μέχρι τη φέρουσα πλάκα και η βάση να ισιώσει.
• Πολλά μικρά δωμάτια, εσοχές και κατωκάσια σημαίνουν περισσότερους αρμούς και περισσότερη δουλειά με το χέρι.
• Ψηλός όροφος χωρίς ανελκυστήρα ή στενή πρόσβαση δυσκολεύουν τη μεταφορά υλικών.
• Παχύτερη στρώση σημαίνει περισσότερο υλικό και μεγαλύτερο χρόνο στεγνώματος.

Σε διαμέρισμα πολυκατοικίας σκεφτείτε και το βάρος της νέας στρώσης και τον θόρυβο κρούσης προς τους κάτω γείτονες. Για τη χρήση του ανελκυστήρα και του κλιμακοστασίου κατά τη μεταφορά υλικών, συνεννοηθείτε εγκαίρως με τον διαχειριστή.

• Ρίψη χωρίς δοκιμή πίεσης. Μια διαρροή κάτω από τη μπετοκονία σημαίνει σπάσιμο δαπέδου.
• Περιμετρική ταινία που λείπει ή κόπηκε νωρίς. Η μπετοκονία ακουμπά στους τοίχους και ραγίζει.
• Σωλήνες κακοστερεωμένοι. Ανεβαίνουν προς την επιφάνεια και από πάνω τους μένει πολύ λεπτό στρώμα.
• Πολύ λεπτή κάλυψη. Το δάπεδο ζεσταίνει «λωρίδες» και η μπετοκονία πάνω από τους σωλήνες σπάει εύκολα.
• Βιαστικό στέγνωμα. Θέρμανση στο φουλ αμέσως μετά τη ρίψη, ρεύματα αέρα ή ο ήλιος και η ζέστη του ελληνικού καλοκαιριού προκαλούν ρωγμές.
• Επένδυση πάνω σε υγρή μπετοκονία. Το ξύλινο δάπεδο κυματίζει και η κόλλα των πλακιδίων δεν πιάνει.

Μετά τη ρίψη η μπετοκονία χρειάζεται ησυχία. Τις πρώτες μέρες προστατέψτε την από ρεύματα αέρα, άμεσο ήλιο και, τον χειμώνα, από τον παγετό. Το καλοκαίρι, κλειστά παντζούρια στις ζεστές ώρες βοηθούν πολύ. Η θέρμανση ανάβει για πρώτη φορά μετά τον χρόνο που ορίζει ο κατασκευαστής. Για τσιμεντοειδή μπετοκονία συνήθως είναι γύρω στις τρεις εβδομάδες, για ανυδριτική νωρίτερα, περίπου μετά από μία εβδομάδα.

Ακολουθεί η θέρμανση εκκίνησης: η θερμοκρασία του νερού ανεβαίνει σταδιακά, μένει σταθερή για μερικές μέρες και μετά κατεβαίνει πάλι αργά. Η πορεία καταγράφεται σε πρωτόκολλο. Το πλήρες στέγνωμα πριν από την τελική επένδυση κρατά αρκετά περισσότερο, σε παχιά τσιμεντοειδή μπετοκονία και αρκετές εβδομάδες. Το αν το δάπεδο είναι έτοιμο δεν το λέει το ημερολόγιο αλλά η μέτρηση υγρασίας, που κάνει ο πλακάς ή ο τεχνίτης δαπέδων πριν ξεκινήσει.

Κατά την παραλαβή βεβαιωθείτε ότι έχετε:

• πρωτόκολλο δοκιμής πίεσης πριν από τη ρίψη,
• σχέδιο όδευσης των σωλήνων με διαστάσεις ή φωτογραφίες πριν από την κάλυψη,
• περιμετρική ταινία σε όλη την περίμετρο των χώρων και αρμούς σύμφωνα με τη μελέτη,
• επίπεδη επιφάνεια χωρίς ρωγμές, σπασίματα ή σημεία που ακούγονται κούφια στο χτύπημα,
• στοιχεία για τον τύπο και το πάχος της μπετοκονίας και την ημερομηνία ρίψης,
• πρωτόκολλο θέρμανσης εκκίνησης με θερμοκρασίες και ημερομηνίες,
• καταγραφή της μέτρησης υγρασίας πριν από την τοποθέτηση της επένδυσης.